Καταδικάστηκε για υπεξαίρεση 8,9 εκατ. ευρώ- Ποια έκκληση κάνει από τη φυλακή
Μέσα από το Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Οικονομικών Εγκλημάτων Χαλκίδας, όπου κρατείται τα τελευταία 12 χρόνια , ο 60χρονος Κωνσταντίνος Κιούσης μιλά αποκλειστικά στο Bankingnews.gr για το έγκλημα που διέπραξε, την πολυτελή ζωή που έζησε με τα χρήματα του Δημοσίου, τα χρόνια που κρυβόταν στο Άγιο Όρος και τα τρις ισόβια που εξακολουθεί να εκτίει.
Παραδέχεται ότι υπεξαίρεσε 8,9 εκατ. ευρώ από το Δημόσιο και δεν ζητά να αθωωθεί – Ζητά να επανεξεταστεί η ποινή του, καθώς ο νόμος που προέβλεπε ισόβια για οικονομικά εγκλήματα έχει καταργηθεί από το 2019.
Δεν δηλώνει αθώος. Δεν αρνείται την ευθύνη του και δεν επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως θύμα μιας δικαστικής πλάνης.
Αντίθετα, παραδέχεται ότι εξαπάτησε το Ελληνικό Δημόσιο, ότι υπεξαίρεσε εκατομμύρια ευρώ και ότι ξόδεψε, όπως λέει, «μέχρι και το τελευταίο σεντ» σε μια ζωή χλιδής.
Το αίτημα
Εκείνο που ζητά σήμερα δεν είναι η διαγραφή της καταδίκης του, αλλά η επανεξέταση του είδους της ποινής που εκτίει: τρεις φορές ισόβια για οικονομικά αδικήματα, τα οποία, μετά την κατάργηση του νόμου 1608/1950, δεν τιμωρούνται πλέον με ισόβια κάθειρξη.
«Έσφαλα, το αναγνωρίζω και εκτίω την ποινή μου. Μου στερούν την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα αποφυλακιστώ. Είμαι στην κατηγορία τρομοκρατία και είμαι ο μοναδικός. Ένα οικονομικό έγκλημα είναι στην ίδια κατηγορία με την τρομοκρατία, 25 έτη έκτισης ποινής. Αυτό που χρειάζεται είναι μια νομοθετική ρύθμιση 2 γραμμές. Να εναρμονιστούν οι παλιές ποινές με τις νέες ποινές. Δεν ζητάω τίποτα περισσότερο από το να ισχύει το ίδιο με όλους τους άλλους που έχουν καταδικαστεί μετά το 2019», λέει ο Κωνσταντίνος Κιούσης μέσα από τη φυλακή στο ΒΝ.
«Υπήρξα κλέφτης. Στα 60 μου το έχω μετανιώσει. Το αισθάνομαι ότι ήταν τεράστιο λάθος. Πέταξα τη ζωή μου στα σκουπίδια, στα λύματα, στο βούρκο.
Η Πολιτεία οφείλει να εξετάσει εάν είναι δίκαιο να παραμένω στη φυλακή με τρις ισόβια, όταν ο ίδιος ο νομοθέτης έχει κρίνει από το 2019 ότι η συγκεκριμένη ποινή είναι δυσανάλογη για τα οικονομικά εγκλήματα».
Η απάτη των 8,9 εκατ. ευρώ
Η υπόθεση ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Ο Κωνσταντίνος Κιούσης εργαζόταν ως ελεγκτής εσόδων και εξόδων, με αντικείμενο τα οικονομικά στοιχεία των Δήμων Δάφνης και Υμηττού. Από το 1996 έως το 2001 υπέγραφε εντάλματα και καταστάσεις με τις επιταγές που έπρεπε να εισπράττουν οι δήμοι από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Σύμφωνα με τη δικαστική υπόθεση, τις εισπράξεις πραγματοποιούσαν πρόσωπα που ο ίδιος εξουσιοδοτούσε, ενώ τα χρήματα, μέσω πλαστογραφημένων εγγράφων και διπλών πληρωμών, κατέληγαν στον ίδιο και στους συνεργούς του. Η ζημία για το Δημόσιο υπολογίστηκε σε περίπου 8,9 έως 9 εκατ. ευρώ.
Πώς ξόδεψε τα υπέρογκα ποσά
Μιλά για νυχτερινά κέντρα, πρώτο τραπέζι στην πίστα, πανάκριβα κοστούμια, ρολόγια, αυτοκίνητα και πολυτελή ταξίδια. Περιγράφει έναν άνθρωπο που αισθανόταν πανίσχυρος και πίστευε ότι δεν θα λογοδοτούσε ποτέ.
Θυμάται ακόμη ένα ταξίδι στις Μαλδίβες. Φορώντας ένα ακριβό ρολόι και πίνοντας ουίσκι δίπλα σε εκατομμυριούχους, μέσα σε μια πισίνα που έμοιαζε να χάνεται στον ωκεανό, ένιωσε –όπως παραδέχεται– ότι είχε νικήσει τους πάντες.
Ήταν η κορύφωση της αλαζονείας του. Και, τελικά, η προκλητική αυτή ζωή ήταν που προκάλεσε ερωτήματα και τον έβαλε στο στόχαστρο των Αρχών.
Από την πολυτέλεια… στις σκήτες του Αγίου Όρους
Όταν αντιλήφθηκε ότι ο κλοιός της έρευνας έκλεινε γύρω του, εξαφανίστηκε.
Για χρόνια κρυβόταν σε σκήτες και κελιά του Αγίου Όρους, χωρίς να είναι επίσημα εγγεγραμμένος στο μοναχολόγιο και χωρίς άδεια μόνιμης διαμονής. Παρουσιαζόταν ως ασκητής, αλλά στην πραγματικότητα προσπαθούσε να αποφύγει τη σύλληψη και την εκτέλεση των καταδικαστικών αποφάσεων.
Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 2014 στις Καρυές του Αγίου Όρους. Τα δημοσιεύματα της εποχής ανέφεραν ότι σε βάρος του εκκρεμούσαν 13 δικαστικές αποφάσεις για απάτη, πλαστογραφία, υπεξαίρεση, χρέη προς το Δημόσιο και άλλα οικονομικά αδικήματα. Είχε καταδικαστεί σε τρεις φορές ισόβια, καθώς και σε πρόσθετες πολυετείς ποινές.
Από τις 17 Νοεμβρίου 2014 βρίσκεται στη φυλακή. Σήμερα κρατείται στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Οικονομικών Εγκλημάτων Χαλκίδας, η λειτουργία του οποίου επιβεβαιώνεται και από τα επίσημα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής.
Τα τρις ισόβια και ο νόμος που καταργήθηκε
Ο Κωνσταντίνος Κιούσης εκτίει, μεταξύ άλλων, τρεις ποινές ισόβιας κάθειρξης, οι οποίες του επιβλήθηκαν με αμετάκλητη απόφαση του Γ΄ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για απάτη, πλαστογραφία, ψευδή βεβαίωση και άλλα αδικήματα σε βάρος του Δημοσίου.
Η καταδίκη του στηρίχθηκε στον νόμο 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου, ο οποίος προέβλεπε ακόμη και ισόβια κάθειρξη για σοβαρά οικονομικά εγκλήματα σε βάρος του κράτους.
Ο συγκεκριμένος νόμος καταργήθηκε με τον νέο Ποινικό Κώδικα, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2019. Για αντίστοιχα οικονομικά αδικήματα προβλέπεται πλέον πρόσκαιρη και όχι ισόβια κάθειρξη.
Η κατάργηση, ωστόσο, δεν οδήγησε αυτομάτως στην ανατροπή των παλαιών, αμετάκλητων αποφάσεων. Έτσι δημιουργήθηκε ένα εξαιρετικά σύνθετο νομικό ζήτημα: άνθρωποι που καταδικάστηκαν πριν από τις 30 Ιουνίου 2019 μπορεί να συνεχίζουν να εκτίουν ισόβια, ενώ πρόσωπα που δικάστηκαν αργότερα για αντίστοιχες πράξεις αντιμετωπίζουν πρόσκαιρες ποινές κάθειρξης.
«Σιωπηλή συνεχιζόμενη αδικία»
Ο ποινικολόγος Βασίλης Χειρδάρης έχει χαρακτηρίσει την κατάσταση αυτή «σιωπηλή συνεχιζόμενη αδικία», κάνοντας λόγο για κρατουμένους δύο ταχυτήτων και για ζήτημα ισότητας και αναλογικότητας των ποινών. Το dikastiko.gr είχε επίσης αναφέρει τον Οκτώβριο του 2025 ότι υπήρχε τουλάχιστον ένας κρατούμενος που εξέτιε τρεις ισόβιες ποινές με βάση τον καταργημένο νόμο.
Ο Κιούσης υποστηρίζει ότι αυτός είναι ο συγκεκριμένος κρατούμενος και ότι, σύμφωνα με την ενημέρωση που έχει λάβει, είναι πλέον ο μοναδικός στην Ελλάδα που εξακολουθεί να εκτίει τρία ισόβια αποκλειστικά για οικονομικά εγκλήματα. Ο ισχυρισμός περί μοναδικότητας δεν προκύπτει από επίσημη δημοσιευμένη στατιστική και αποδίδεται στον ίδιο και στις νομικές πηγές που επικαλείται.
Οι επιστολές και οι ενέργειές του
Για την επανεξέταση της ποινής του ο Κωνσταντίνος Κιούσης έχει απευθυνθεί με επιστολές τόσο στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης όσο και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στις 14 Οκτωβρίου 2025 ζήτησε την ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας, ώστε η ποινή του να μετατραπεί από ισόβια στο ανώτατο όριο της πρόσκαιρης κάθειρξης.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2026 επανήλθε με νέα επιστολή προς τον υπουργό Δικαιοσύνης, υπογραμμίζοντας ότι δεν ζητά να απαλλαγεί από τις συνέπειες των πράξεών του, αλλά να αρθεί, όπως υποστηρίζει, η άνιση μεταχείριση που προκαλεί η συνέχιση της εκτέλεσης μιας ποινής η οποία δεν προβλέπεται πλέον για τα ίδια αδικήματα.
«Μία τροποποίηση αρκεί ώστε να εκτίσω το ανώτατο όριο της πρόσκαιρης κάθειρξης», αναφέρει, ζητώντας τη δημιουργία ενός σαφούς μηχανισμού επανεξέτασης των παλιών ποινών.
Στο νομικό επιχείρημα που επικαλείται βρίσκεται η αρχή του ευμενέστερου ποινικού νόμου –η λεγόμενη lex mitior. Το άρθρο 15 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα προβλέπει ότι, όταν μετά τη διάπραξη ενός αδικήματος θεσπίζεται ελαφρύτερη ποινή, ο δράστης πρέπει να επωφελείται από αυτή. Αντίστοιχη προστασία έχει αναγνωρίσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου μέσα από τη νομολογία του για το άρθρο 7 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι εάν και με ποιον δικονομικό ή νομοθετικό τρόπο η αρχή αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε μια ποινή που έχει ήδη καταστεί αμετάκλητη.
Σοφία Τσάλα
www.bankingnews.gr
Παραδέχεται ότι υπεξαίρεσε 8,9 εκατ. ευρώ από το Δημόσιο και δεν ζητά να αθωωθεί – Ζητά να επανεξεταστεί η ποινή του, καθώς ο νόμος που προέβλεπε ισόβια για οικονομικά εγκλήματα έχει καταργηθεί από το 2019.
Δεν δηλώνει αθώος. Δεν αρνείται την ευθύνη του και δεν επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως θύμα μιας δικαστικής πλάνης.
Αντίθετα, παραδέχεται ότι εξαπάτησε το Ελληνικό Δημόσιο, ότι υπεξαίρεσε εκατομμύρια ευρώ και ότι ξόδεψε, όπως λέει, «μέχρι και το τελευταίο σεντ» σε μια ζωή χλιδής.
Το αίτημα
Εκείνο που ζητά σήμερα δεν είναι η διαγραφή της καταδίκης του, αλλά η επανεξέταση του είδους της ποινής που εκτίει: τρεις φορές ισόβια για οικονομικά αδικήματα, τα οποία, μετά την κατάργηση του νόμου 1608/1950, δεν τιμωρούνται πλέον με ισόβια κάθειρξη.
«Έσφαλα, το αναγνωρίζω και εκτίω την ποινή μου. Μου στερούν την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα αποφυλακιστώ. Είμαι στην κατηγορία τρομοκρατία και είμαι ο μοναδικός. Ένα οικονομικό έγκλημα είναι στην ίδια κατηγορία με την τρομοκρατία, 25 έτη έκτισης ποινής. Αυτό που χρειάζεται είναι μια νομοθετική ρύθμιση 2 γραμμές. Να εναρμονιστούν οι παλιές ποινές με τις νέες ποινές. Δεν ζητάω τίποτα περισσότερο από το να ισχύει το ίδιο με όλους τους άλλους που έχουν καταδικαστεί μετά το 2019», λέει ο Κωνσταντίνος Κιούσης μέσα από τη φυλακή στο ΒΝ.
«Υπήρξα κλέφτης. Στα 60 μου το έχω μετανιώσει. Το αισθάνομαι ότι ήταν τεράστιο λάθος. Πέταξα τη ζωή μου στα σκουπίδια, στα λύματα, στο βούρκο.
Η Πολιτεία οφείλει να εξετάσει εάν είναι δίκαιο να παραμένω στη φυλακή με τρις ισόβια, όταν ο ίδιος ο νομοθέτης έχει κρίνει από το 2019 ότι η συγκεκριμένη ποινή είναι δυσανάλογη για τα οικονομικά εγκλήματα».
Η απάτη των 8,9 εκατ. ευρώ
Η υπόθεση ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Ο Κωνσταντίνος Κιούσης εργαζόταν ως ελεγκτής εσόδων και εξόδων, με αντικείμενο τα οικονομικά στοιχεία των Δήμων Δάφνης και Υμηττού. Από το 1996 έως το 2001 υπέγραφε εντάλματα και καταστάσεις με τις επιταγές που έπρεπε να εισπράττουν οι δήμοι από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Σύμφωνα με τη δικαστική υπόθεση, τις εισπράξεις πραγματοποιούσαν πρόσωπα που ο ίδιος εξουσιοδοτούσε, ενώ τα χρήματα, μέσω πλαστογραφημένων εγγράφων και διπλών πληρωμών, κατέληγαν στον ίδιο και στους συνεργούς του. Η ζημία για το Δημόσιο υπολογίστηκε σε περίπου 8,9 έως 9 εκατ. ευρώ.
Πώς ξόδεψε τα υπέρογκα ποσά
Μιλά για νυχτερινά κέντρα, πρώτο τραπέζι στην πίστα, πανάκριβα κοστούμια, ρολόγια, αυτοκίνητα και πολυτελή ταξίδια. Περιγράφει έναν άνθρωπο που αισθανόταν πανίσχυρος και πίστευε ότι δεν θα λογοδοτούσε ποτέ.
Θυμάται ακόμη ένα ταξίδι στις Μαλδίβες. Φορώντας ένα ακριβό ρολόι και πίνοντας ουίσκι δίπλα σε εκατομμυριούχους, μέσα σε μια πισίνα που έμοιαζε να χάνεται στον ωκεανό, ένιωσε –όπως παραδέχεται– ότι είχε νικήσει τους πάντες.
Ήταν η κορύφωση της αλαζονείας του. Και, τελικά, η προκλητική αυτή ζωή ήταν που προκάλεσε ερωτήματα και τον έβαλε στο στόχαστρο των Αρχών.
Από την πολυτέλεια… στις σκήτες του Αγίου Όρους
Όταν αντιλήφθηκε ότι ο κλοιός της έρευνας έκλεινε γύρω του, εξαφανίστηκε.
Για χρόνια κρυβόταν σε σκήτες και κελιά του Αγίου Όρους, χωρίς να είναι επίσημα εγγεγραμμένος στο μοναχολόγιο και χωρίς άδεια μόνιμης διαμονής. Παρουσιαζόταν ως ασκητής, αλλά στην πραγματικότητα προσπαθούσε να αποφύγει τη σύλληψη και την εκτέλεση των καταδικαστικών αποφάσεων.
Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 2014 στις Καρυές του Αγίου Όρους. Τα δημοσιεύματα της εποχής ανέφεραν ότι σε βάρος του εκκρεμούσαν 13 δικαστικές αποφάσεις για απάτη, πλαστογραφία, υπεξαίρεση, χρέη προς το Δημόσιο και άλλα οικονομικά αδικήματα. Είχε καταδικαστεί σε τρεις φορές ισόβια, καθώς και σε πρόσθετες πολυετείς ποινές.
Από τις 17 Νοεμβρίου 2014 βρίσκεται στη φυλακή. Σήμερα κρατείται στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Οικονομικών Εγκλημάτων Χαλκίδας, η λειτουργία του οποίου επιβεβαιώνεται και από τα επίσημα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής.
Τα τρις ισόβια και ο νόμος που καταργήθηκε
Ο Κωνσταντίνος Κιούσης εκτίει, μεταξύ άλλων, τρεις ποινές ισόβιας κάθειρξης, οι οποίες του επιβλήθηκαν με αμετάκλητη απόφαση του Γ΄ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για απάτη, πλαστογραφία, ψευδή βεβαίωση και άλλα αδικήματα σε βάρος του Δημοσίου.
Η καταδίκη του στηρίχθηκε στον νόμο 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου, ο οποίος προέβλεπε ακόμη και ισόβια κάθειρξη για σοβαρά οικονομικά εγκλήματα σε βάρος του κράτους.
Ο συγκεκριμένος νόμος καταργήθηκε με τον νέο Ποινικό Κώδικα, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2019. Για αντίστοιχα οικονομικά αδικήματα προβλέπεται πλέον πρόσκαιρη και όχι ισόβια κάθειρξη.
Η κατάργηση, ωστόσο, δεν οδήγησε αυτομάτως στην ανατροπή των παλαιών, αμετάκλητων αποφάσεων. Έτσι δημιουργήθηκε ένα εξαιρετικά σύνθετο νομικό ζήτημα: άνθρωποι που καταδικάστηκαν πριν από τις 30 Ιουνίου 2019 μπορεί να συνεχίζουν να εκτίουν ισόβια, ενώ πρόσωπα που δικάστηκαν αργότερα για αντίστοιχες πράξεις αντιμετωπίζουν πρόσκαιρες ποινές κάθειρξης.
«Σιωπηλή συνεχιζόμενη αδικία»
Ο ποινικολόγος Βασίλης Χειρδάρης έχει χαρακτηρίσει την κατάσταση αυτή «σιωπηλή συνεχιζόμενη αδικία», κάνοντας λόγο για κρατουμένους δύο ταχυτήτων και για ζήτημα ισότητας και αναλογικότητας των ποινών. Το dikastiko.gr είχε επίσης αναφέρει τον Οκτώβριο του 2025 ότι υπήρχε τουλάχιστον ένας κρατούμενος που εξέτιε τρεις ισόβιες ποινές με βάση τον καταργημένο νόμο.
Ο Κιούσης υποστηρίζει ότι αυτός είναι ο συγκεκριμένος κρατούμενος και ότι, σύμφωνα με την ενημέρωση που έχει λάβει, είναι πλέον ο μοναδικός στην Ελλάδα που εξακολουθεί να εκτίει τρία ισόβια αποκλειστικά για οικονομικά εγκλήματα. Ο ισχυρισμός περί μοναδικότητας δεν προκύπτει από επίσημη δημοσιευμένη στατιστική και αποδίδεται στον ίδιο και στις νομικές πηγές που επικαλείται.
Οι επιστολές και οι ενέργειές του
Για την επανεξέταση της ποινής του ο Κωνσταντίνος Κιούσης έχει απευθυνθεί με επιστολές τόσο στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης όσο και στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Στις 14 Οκτωβρίου 2025 ζήτησε την ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας, ώστε η ποινή του να μετατραπεί από ισόβια στο ανώτατο όριο της πρόσκαιρης κάθειρξης.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2026 επανήλθε με νέα επιστολή προς τον υπουργό Δικαιοσύνης, υπογραμμίζοντας ότι δεν ζητά να απαλλαγεί από τις συνέπειες των πράξεών του, αλλά να αρθεί, όπως υποστηρίζει, η άνιση μεταχείριση που προκαλεί η συνέχιση της εκτέλεσης μιας ποινής η οποία δεν προβλέπεται πλέον για τα ίδια αδικήματα.
«Μία τροποποίηση αρκεί ώστε να εκτίσω το ανώτατο όριο της πρόσκαιρης κάθειρξης», αναφέρει, ζητώντας τη δημιουργία ενός σαφούς μηχανισμού επανεξέτασης των παλιών ποινών.
Στο νομικό επιχείρημα που επικαλείται βρίσκεται η αρχή του ευμενέστερου ποινικού νόμου –η λεγόμενη lex mitior. Το άρθρο 15 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα προβλέπει ότι, όταν μετά τη διάπραξη ενός αδικήματος θεσπίζεται ελαφρύτερη ποινή, ο δράστης πρέπει να επωφελείται από αυτή. Αντίστοιχη προστασία έχει αναγνωρίσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου μέσα από τη νομολογία του για το άρθρο 7 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης.
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι εάν και με ποιον δικονομικό ή νομοθετικό τρόπο η αρχή αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε μια ποινή που έχει ήδη καταστεί αμετάκλητη.
Σοφία Τσάλα
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών