Συνεχείς είναι οι ανατροπές στον Περσικό Κόλπο - Η Ουάσιγκτον διακηρύσσει ότι δεν χρειάζεται πλέον συμφωνία με την Τεχεράνη, ενώ το Ισραήλ εξετάζει νέα στρατιωτική επίθεση μέσα σε συνθήκες βαθιάς πολιτικής κρίσης
(upd 10) Φλέγεται ο Περσικός Κόλπος, με τις στρατιωτικές εξελίξεις να αμφισβητούν ευθέως τις θριαμβολογίες του Donald Trump περί απόλυτης αμερικανικής κυριαρχίας.
Εκρήξεις συγκλόνισαν το Sirik στην ιρανική επαρχία Hormozgan, πληροφορίες κάνουν λόγο για εχθρικό στρατιωτικό πλήγμα και εκτόξευση πυραύλων στα Στενά του Hormuz, ενώ αναφορές για πετρελαιοφόρα που τυλίχθηκαν στις φλόγες εντείνουν τον συναγερμό.
Παράλληλα, οι Houthis της Υεμένης ανακοίνωσαν εκτεταμένες επιχειρήσεις εναντίον πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Aramco και στρατιωτικών στόχων στη Σαουδική Αραβία, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό μέτωπο που απειλεί την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια.
Την ίδια στιγμή πίσω από τις θριαμβολογίες του Trump και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του Benjamin Netanyahu αναδεικνύεται μια πραγματικότητα που η αμερικανοϊσραηλινή πλευρά δυσκολεύεται να παραδεχθεί: το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικές δυνατότητες αντίστασης και αποτροπής.
Την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος διακηρύσσει ότι δεν χρειάζεται συμφωνία με την Τεχεράνη και ισχυρίζεται πως ελέγχει τα Στενά του Hormuz, η κλιμάκωση αποκαλύπτει τα όρια της στρατιωτικής υπεροχής. Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να εμφανίσει ως ολοκληρωτική νίκη μια σύγκρουση που παραμένει επικίνδυνα ανοιχτή, με το Ιράν και τους περιφερειακούς συμμάχους του να διατηρούν τη δυνατότητα επιβολής σοβαρού κόστους στους αντιπάλους τους.
Λίγες ώρες αργότερα ο Trump δήλωσε ότι δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει εκ νέου στρατιωτική ισχύ εναντίον της Τεχεράνης, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο άμεσης επίθεσης.
«Εάν χρειαστεί, δεν θα διστάσω να χρησιμοποιήσω ξανά στρατιωτική δύναμη εναντίον του Ιράν. Μπορεί να το κάνω ακόμη και τώρα»
Εκρήξεις στο Sirik από εχθρικό πλήγμα
Ραγδαία κλιμάκωση καταγράφεται στην ευρύτερη περιοχή των Στενών του Hormuz, καθώς αναφορές κάνουν λόγο για εκρήξεις στο Sirik της επαρχίας Hormozgan, εκτόξευση πυραύλων προς τη στρατηγική θαλάσσια ζώνη και άμεσο πλήγμα σε πλοίο που τυλίχθηκε στις φλόγες.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, κάτοικοι του Sirik άκουσαν επανειλημμένες εκρήξεις τις τελευταίες ώρες, ενώ η ένταση στην περιοχή αυξήθηκε απότομα εξαιτίας των στρατιωτικών εξελίξεων.
Αναφορές από περιφερειακές πηγές υποστηρίζουν ότι πύραυλοι εκτοξεύθηκαν προς τα Στενά του Hormuz, με αποτέλεσμα ένα πλοίο να δεχθεί άμεσο χτύπημα.
Από την πρόσκρουση ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά, προκαλώντας εικόνες χάους σε μία από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Την ίδια στιγμή, επίσημες πηγές στο Ιράν επιβεβαίωσαν ότι το Sirik δέχθηκε εχθρικό πλήγμα και έκαναν λόγο για στρατιωτική επίθεση, γεγονός που ανεβάζει περαιτέρω το επίπεδο συναγερμού στην περιοχή.
Κόλαση φωτιάς στο Hormuz - Δύο super tanker με 4.000.000 βαρέλια πετρελαίου τινάχθηκαν στον αέρα
Ισχυρές εκρήξεις συγκλόνισαν νωρίτερα τα Στενά του Hormuz, με δύο γιγαντιαία πετρελαιοφόρα που μετέφεραν περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου να τυλίγονται στις φλόγες, σύμφωνα με ανακοίνωση των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν.
Το Πολεμικό Ναυτικό του IRGC ανακοίνωσε ότι τα δύο υπερδεξαμενόπλοια αγνόησαν επανειλημμένες προειδοποιήσεις του ιρανικού Κέντρου Ελέγχου Θαλάσσιας Κυκλοφορίας και επιχείρησαν να διασχίσουν μη εγκεκριμένη νότια θαλάσσια διαδρομή.
Κατά την ανακοίνωση, τα πλοία ακινητοποιήθηκαν έπειτα από σφοδρές εκρήξεις, ενώ ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι προσέκρουσαν σε θαλάσσιες νάρκες.
Η Τεχεράνη απέδωσε την εξέλιξη στην εμπιστοσύνη των πληρωμάτων προς τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, εξαπολύοντας ευθείες κατηγορίες κατά της Ουάσιγκτον.
Κλιμάκωση στη Σαουδική Αραβία - Οι Houthis χτύπησαν την Aramco και στρατιωτικούς στόχους
Νέο κύμα επιθέσεων κατά στρατηγικών ενεργειακών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσαν οι δυνάμεις Ansar Allah (Houthis) της Υεμένης, προκαλώντας ανησυχία για περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.
Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος των Houthis, Yahya Saree, ανακοίνωσε ότι πραγματοποιήθηκαν επιχειρήσεις εναντίον σημαντικών υποδομών του σαουδαραβικού πετρελαϊκού δικτύου.
Σύμφωνα με το δίκτυο Al-Masirah, η πρώτη επίθεση πραγματοποιήθηκε με μη επανδρωμένο αεροσκάφος κατά του αντλιοστασίου Νο 7 στον αγωγό East-West, που συνδέει τις ανατολικές πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές με την Ερυθρά Θάλασσα.
Η δεύτερη επιχείρηση είχε στόχο πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο Yanbu, με τον Saree να υποστηρίζει ότι και τα δύο πλήγματα πέτυχαν τους στόχους τους.
Παράλληλα, οι Houthis ανακοίνωσαν επιχειρήσεις εναντίον εγκαταστάσεων της Aramco, στρατιωτικού μεταγωγικού αεροσκάφους και της αεροπορικής βάσης Khamis Mushait.
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η αντίδραση της Ansar Allah στις σαουδαραβικές ανακοινώσεις περί αναχαίτισης δύο βαλλιστικών πυραύλων στην περιοχή της Μέκκας.
Ο Yahya Saree χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς κατασκευασμένους, κατηγορώντας τη σαουδαραβική ηγεσία ότι επικαλείται τους ιερούς τόπους του Ισλάμ για να αποκρύψει αποτυχίες της αεράμυνάς της.
Την ίδια στιγμή το σημαντικότερο στοιχείο της αμερικανικής ρητορικής είναι η προσπάθεια μετατροπής του Περσικού Κόλπου σε χώρο αποκλειστικής γεωπολιτικής επιρροής των ΗΠΑ.
Η δήλωση του Trump ότι η Αμερική «έχει» τα Στενά του Hormuz υποβαθμίζει έναν θεμελιώδη παράγοντα: το Ιράν είναι κράτος της περιοχής, με μόνιμη γεωγραφική παρουσία, ναυτικές υποδομές, πυραυλικές δυνατότητες και στρατηγικό βάθος που δεν μπορούν να εξαφανιστούν με μια προεδρική ανακοίνωση.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να διαθέτει υπέρτερη στρατιωτική ισχύ, όμως η πραγματική ασφάλεια μιας τόσο κρίσιμης θαλάσσιας αρτηρίας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία.
Εξαρτάται από τη δυνατότητα αποφυγής μιας παρατεταμένης σύγκρουσης, την προστασία της εμπορικής ναυσιπλοΐας και την εξασφάλιση ενός στοιχειώδους περιβάλλοντος περιφερειακής συνεννόησης.
Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις και οι απειλές κατά εμπορικών πλοίων καταδεικνύουν ότι η κατάσταση απέχει από την εικόνα απόλυτου ελέγχου που προβάλλει ο Λευκός Οίκος.
Αυτό ακριβώς αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά πλεονεκτήματα της Τεχεράνης.
Ακόμη και απέναντι σε έναν τεχνολογικά ισχυρότερο αντίπαλο, το Ιράν διατηρεί τη δυνατότητα να επηρεάζει τις ισορροπίες ασφαλείας και να αυξάνει το οικονομικό και πολιτικό κόστος μιας παρατεταμένης αντιπαράθεσης.
Η ιρανική αποτροπή δεν προϋποθέτει στρατιωτική υπεροχή έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προϋποθέτει την ικανότητα να καταστήσει μια απόπειρα πλήρους επιβολής εξαιρετικά δαπανηρή.
Από τη διπλωματία στην απαίτηση ολοκληρωτικής υποταγής
Η σκλήρυνση της στάσης του Trump συνοδεύεται από την επιμονή του ότι οι ΗΠΑ πρέπει να κερδίσουν τη σύγκρουση ολοκληρωτικά και όχι κατά «93%».
Η συγκεκριμένη αντίληψη αποκαλύπτει τη βαθύτερη αντίφαση της αμερικανικής στρατηγικής.
Αντί να επιδιώκει έναν βιώσιμο πολιτικό συμβιβασμό, η αμερικανική ηγεσία παρουσιάζει την πλήρη υποχώρηση της Τεχεράνης ως μοναδικό αποδεκτό αποτέλεσμα.
Ο Trump ισχυρίστηκε επίσης ότι η Αμερική δεν ξεκίνησε τον πόλεμο, κατηγορώντας το Ιράν ότι βρίσκεται σε σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1979.
Η επίκληση εκείνης της χρονιάς δεν είναι τυχαία.
Η Ισλαμική Επανάσταση ανέτρεψε το καθεστώς του Σάχη και περιόρισε αποφασιστικά την αμερικανική επιρροή στην Τεχεράνη.
Για την Ουάσιγκτον, το 1979 σηματοδότησε την απώλεια ενός κρίσιμου συμμάχου.
Για την ιρανική κρατική αφήγηση, αποτελεί αφετηρία εθνικής ανεξαρτησίας και αντίστασης στην ξένη κηδεμονία.
Αυτή η ιστορική αντιπαράθεση εξηγεί γιατί η διαμάχη δεν περιορίζεται στο πυρηνικό πρόγραμμα ή στους βαλλιστικούς πυραύλους.
Στον πυρήνα της βρίσκεται το ερώτημα εάν το Ιράν θα διατηρήσει την ανεξάρτητη στρατηγική του ταυτότητα ή θα αποδεχθεί μια περιφερειακή τάξη διαμορφωμένη σύμφωνα με τις αμερικανικές απαιτήσεις.
Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η διπλωματία μπορεί να λειτουργήσει μόνο στη βάση της αμοιβαιότητας και όχι υπό την απειλή στρατιωτικού εξαναγκασμού.
Ο JD Vance και οι ρωγμές στην αμερικανική ηγεσία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απόφαση του Trump να στρέψει τον αντιπρόεδρό του JD Vance προς τα εσωτερικά προβλήματα των ΗΠΑ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι ζήτησε από τον Vance να επικεντρωθεί στην καταπολέμηση της υποτιθέμενης εκτεταμένης διαφθοράς και εγκληματικότητας στις πολιτείες που διοικούνται από τους Δημοκρατικούς.
Κατονόμασε τη Μινεσότα, την Καλιφόρνια και το Ιλινόις, υποστηρίζοντας ότι χάνονται δισεκατομμύρια δολάρια κάθε μήνα και ότι η αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων θα μπορούσε να συμβάλει στην εξισορρόπηση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.
Οι καταγγελίες αυτές αποτελούν πολιτικούς ισχυρισμούς του Trump, όχι αποδεδειγμένη συνολική εικόνα της οικονομικής διαχείρισης των συγκεκριμένων πολιτειών.
Πολιτικά, όμως, η μετατόπιση του Vance αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο αντιπρόεδρος είχε συμμετάσχει στις προσπάθειες διπλωματικής διευθέτησης της σύγκρουσης με την Τεχεράνη.
Παράλληλα, μετά τις εκλογικές απώλειες των Ρεπουμπλικάνων, ο Vance αμφισβήτησε δημόσια το κόστος του πολέμου και συνέδεσε τη σύγκρουση με τις εκλογικές επιδόσεις του κόμματός του.
Η εικόνα αυτή δεν παραπέμπει σε μια αμερικανική ηγεσία απόλυτα ενωμένη γύρω από μια ξεκάθαρη στρατηγική νίκης.
Αντιθέτως, αποκαλύπτει την αυξανόμενη πολιτική πίεση που δημιουργεί μια στρατιωτική αναμέτρηση χωρίς εύκολα επιτεύξιμο τελικό στόχο.
Ο Netanyahu μπροστά στον πειρασμό μιας νέας πολεμικής περιπέτειας
Την ίδια στιγμή, στο Ισραήλ διαμορφώνεται μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση.
Σύμφωνα με αναφορές του ισραηλινού δημόσιου δικτύου KAN, το υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας υπό τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu έδωσε οδηγίες για επιτάχυνση των στρατιωτικών προετοιμασιών ενόψει ενδεχόμενης νέας επίθεσης κατά του Ιράν.
Η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με τη δυσκολότερη ίσως περίοδο πολιτικής αμφισβήτησης του Netanyahu.
Ο Gadi Eisenkot, που έχει αναλάβει την προσπάθεια σχηματισμού νέας κυβέρνησης, ζήτησε από τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να αποφύγει στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς άμεση και επιτακτική ανάγκη.
Οι ανησυχίες της αντιπολίτευσης επικεντρώνονται στο ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής κλιμάκωσης που θα επηρεάσει τη διαδικασία κυβερνητικής μετάβασης.
Η πιθανότητα αξιοποίησης μιας εξωτερικής κρίσης για εσωτερική πολιτική επιβίωση δεν αποτελεί αποδεδειγμένο σχέδιο, αλλά έχει τεθεί ανοιχτά στη δημόσια αντιπαράθεση του Ισραήλ.
Και μόνο το γεγονός ότι τέτοιες υποψίες διατυπώνονται από ισραηλινούς πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες αποκαλύπτει το βάθος της δυσπιστίας προς τον Netanyahu.
Η αντίσταση του Eyal Zamir και ο φόβος της στρατηγικής καταστροφής
Ακόμη σημαντικότερη είναι η ένταση μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και της στρατιωτικής διοίκησης.
Σύμφωνα με ισραηλινά δημοσιεύματα, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου Eyal Zamir έχει εκφράσει αντιρρήσεις για στρατιωτικές ενέργειες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέα σύγκρουση με την Τεχεράνη.
Οι αναφορές κάνουν λόγο για σοβαρές διαφωνίες σχετικά με την επιχειρησιακή αναγκαιότητα, τον χρονισμό και τις πιθανές συνέπειες μιας επίθεσης.
Ο Netanyahu έχει απορρίψει τις καταγγελίες περί σύγκρουσης με τον Zamir.
Ωστόσο, το ουσιαστικό ζήτημα παραμένει: ακόμη και μέσα στον ισραηλινό στρατιωτικό μηχανισμό υπάρχουν ανησυχίες ότι μια πρόωρη κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη περιφερειακή αναμέτρηση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία έχει εγκαταλείψει την επιλογή επίθεσης στο Ιράν.
Σημαίνει όμως ότι αναγνωρίζει τους κινδύνους μιας επιχείρησης χωρίς σαφή στρατηγική, επαρκή προετοιμασία και εξασφαλισμένη αμερικανική υποστήριξη.
Η Τεχεράνη δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως αντίπαλος που μπορεί να εξουδετερωθεί χωρίς σοβαρές συνέπειες.
Η εύθραυστη συμμαχία του Eisenkot
Το πολιτικό αδιέξοδο επιτείνεται από τις δυσκολίες σχηματισμού κυβέρνησης.
Ο Avigdor Lieberman έχει αποκλείσει τη συμμετοχή ή κοινοβουλευτική στήριξη των αραβικών κομμάτων στο κυβερνητικό σχήμα που επιδιώκει ο Eisenkot.
Παράλληλα, ο Naftali Bennett υποστηρίζει την προσπάθεια συγκρότησης νέας κυβέρνησης, ενώ παραμένουν οι διαφωνίες γύρω από την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 61 εδρών.
Το αποτέλεσμα είναι μια πολιτική εξίσωση που μπορεί να παρατείνει την παραμονή του Netanyahu στην υπηρεσιακή πρωθυπουργία.
Εάν αποτύχει η προσπάθεια του Eisenkot, ο πρόεδρος Isaac Herzog μπορεί να αναζητήσει άλλον υποψήφιο για σχηματισμό κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του Netanyahu.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα τους υπολογισμούς για το Ιράν.
Η πολιτική παράταση ενδέχεται να μειώσει την πίεση για άμεση στρατιωτική δράση, αλλά μπορεί επίσης να προσφέρει περισσότερο χρόνο για την προετοιμασία νέων επιχειρήσεων.
Σε κάθε περίπτωση, η σύνδεση εσωτερικής κυβερνητικής αστάθειας και εξωτερικής στρατιωτικής κλιμάκωσης αποτελεί επικίνδυνο συνδυασμό.
Υποχώρηση Netanyahu σε Eisenkot: Συμφώνησε να τον ενημερώνει για Ιράν και στρατιωτικούς σχεδιασμούς
Σε μια σημαντική πολιτική υποχώρηση προχώρησε ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Ισραήλ Benjamin Netanyahu, συμφωνώντας να ενημερώνει τον πολιτικό του αντίπαλο Gadi Eisenkot για τις κρίσιμες στρατιωτικές και διπλωματικές εξελίξεις, εν μέσω έντονης ανησυχίας για ενδεχόμενη νέα επίθεση κατά του Ιράν.
Σύμφωνα με το Tasnim, η συνάντηση των δύο πολιτικών διήρκεσε περίπου δύο ώρες και πραγματοποιήθηκε μετά τις εκλογές για την 26η Knesset.
Ο Eisenkot, επικεφαλής του κόμματος Yashar και εντολοδόχος σχηματισμού νέας κυβέρνησης, ενημερώθηκε για τις σημαντικότερες προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζει το Ισραήλ.
Στη συνάντηση συμμετείχε επίσης ο στρατιωτικός γραμματέας του Netanyahu, Guy Markizano.
Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να συνεχίσουν την ανταλλαγή ενημερώσεων
Το Ιράν απέναντι σε δύο αντιπάλους με εσωτερικές αντιφάσεις
Η τελική απόφαση για μια νέα μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εξαρτάται σε αποφασιστικό βαθμό από την Ουάσιγκτον.
Ο Netanyahu μπορεί να επιδιώκει την κλιμάκωση, αλλά η έκταση της αμερικανικής συμμετοχής θα καθορίσει τα πραγματικά περιθώρια δράσης του.
Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται το βαθύτερο παράδοξο.
Ο Trump εμφανίζεται να απορρίπτει τη διπλωματία, ενώ στο εσωτερικό της κυβέρνησής του ενισχύονται οι επιφυλάξεις για το κόστος του πολέμου.
Ο Netanyahu διατηρεί τη στρατιωτική απειλή, ενώ αντιμετωπίζει πολιτική αμφισβήτηση και αναφερόμενες αντιρρήσεις από την ίδια τη στρατιωτική ηγεσία.
Απέναντί τους, το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί δυνατότητες αντίστασης, περιφερειακής επιρροής και αποτροπής, παρά τη στρατιωτική και οικονομική πίεση που έχει υποστεί.
Αυτό δεν συνεπάγεται απουσία ιρανικών απωλειών ή ότι όλες οι επιλογές της Τεχεράνης είναι απαλλαγμένες από σοβαρό κόστος.
Αποδεικνύει, ωστόσο, ότι η πολιτική της μέγιστης πίεσης δεν έχει εξαλείψει τη γεωπολιτική σημασία της χώρας.
Η πραγματική δοκιμασία για την Ουάσιγκτον και το Ισραήλ δεν είναι αν μπορούν να εξαπολύσουν ακόμη ένα στρατιωτικό πλήγμα.
Είναι αν μπορούν να επιβάλουν μια σταθερή περιφερειακή τάξη χωρίς τη συναίνεση ενός κράτους που παραμένει αναπόσπαστο τμήμα της εξίσωσης ασφαλείας.
Και εδώ βρίσκεται το κεντρικό μήνυμα της σημερινής αντιπαράθεσης: η στρατιωτική υπεροχή δεν ισοδυναμεί με πολιτική κυριαρχία και οι απειλές δεν υποκαθιστούν τη διπλωματία.
IRGC: Υπόγεια πόλη γεμάτη πυραύλους
Εν τω μεταξύ, πριν από δύο ημέρες το Ιράν ανακοίνωσε την ύπαρξη μιας τρομακτικής υπόγειας πόλης πυραύλων.
Το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) αποφάσισε να εντυπωσιάσει τον κόσμο και έδωσε στις 12/11/2026 στη δημοσιότητα το σχετικό video.
Το Βέλγιο υποψιάζεται το Ιράν για επιθέσεις σε ψυγεία super market – Η Γαλλία ζητά νέες κυρώσεις
Νέο μέτωπο κυβερνοαντιπαράθεσης ανοίγει μεταξύ Ευρώπης και Ιράν, καθώς το Βέλγιο διερευνά πιθανή ιρανική εμπλοκή σε κυβερνοεπιθέσεις που προκάλεσαν σοβαρές δυσλειτουργίες στα συστήματα ψύξης μεγάλων αλυσίδων super market.
Ο Βέλγος υπουργός Εσωτερικών Bernard Quintin δήλωσε στο Κοινοβούλιο ότι οι υπηρεσίες ασφαλείας διαθέτουν αξιόπιστες ενδείξεις που παραπέμπουν σε ομάδες χάκερ συνδεδεμένες με την Τεχεράνη.
Ωστόσο, απέφυγε να αποδώσει επισήμως την ευθύνη στο Ιράν, τονίζοντας την ανάγκη «διπλωματικής προσοχής».
Ανάλογη στάση υιοθέτησε ο υπουργός Εξωτερικών Maxime Prévot, επισημαίνοντας ότι είναι πρόωρο να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα.
Οι επιθέσεις της 2ας Νοεμβρίου προκάλεσαν προβλήματα σε δεκάδες καταστήματα του Βελγίου, αναγκάζοντας επιχειρήσεις να καταστρέψουν μεγάλες ποσότητες τροφίμων.
Παρόμοια περιστατικά καταγράφηκαν στη Σουηδία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, την Ιρλανδία, την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η Γαλλία έχει ήδη κατηγορήσει τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) για αντίστοιχες επιθέσεις τον Οκτώβριο και ζητά πρόσθετες ευρωπαϊκές κυρώσεις.
www.bankingnews.gr
Εκρήξεις συγκλόνισαν το Sirik στην ιρανική επαρχία Hormozgan, πληροφορίες κάνουν λόγο για εχθρικό στρατιωτικό πλήγμα και εκτόξευση πυραύλων στα Στενά του Hormuz, ενώ αναφορές για πετρελαιοφόρα που τυλίχθηκαν στις φλόγες εντείνουν τον συναγερμό.
Παράλληλα, οι Houthis της Υεμένης ανακοίνωσαν εκτεταμένες επιχειρήσεις εναντίον πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Aramco και στρατιωτικών στόχων στη Σαουδική Αραβία, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό μέτωπο που απειλεί την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια.
Την ίδια στιγμή πίσω από τις θριαμβολογίες του Trump και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του Benjamin Netanyahu αναδεικνύεται μια πραγματικότητα που η αμερικανοϊσραηλινή πλευρά δυσκολεύεται να παραδεχθεί: το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικές δυνατότητες αντίστασης και αποτροπής.
Την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος διακηρύσσει ότι δεν χρειάζεται συμφωνία με την Τεχεράνη και ισχυρίζεται πως ελέγχει τα Στενά του Hormuz, η κλιμάκωση αποκαλύπτει τα όρια της στρατιωτικής υπεροχής. Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να εμφανίσει ως ολοκληρωτική νίκη μια σύγκρουση που παραμένει επικίνδυνα ανοιχτή, με το Ιράν και τους περιφερειακούς συμμάχους του να διατηρούν τη δυνατότητα επιβολής σοβαρού κόστους στους αντιπάλους τους.
Λίγες ώρες αργότερα ο Trump δήλωσε ότι δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει εκ νέου στρατιωτική ισχύ εναντίον της Τεχεράνης, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο άμεσης επίθεσης.
«Εάν χρειαστεί, δεν θα διστάσω να χρησιμοποιήσω ξανά στρατιωτική δύναμη εναντίον του Ιράν. Μπορεί να το κάνω ακόμη και τώρα»
Εκρήξεις στο Sirik από εχθρικό πλήγμα
Ραγδαία κλιμάκωση καταγράφεται στην ευρύτερη περιοχή των Στενών του Hormuz, καθώς αναφορές κάνουν λόγο για εκρήξεις στο Sirik της επαρχίας Hormozgan, εκτόξευση πυραύλων προς τη στρατηγική θαλάσσια ζώνη και άμεσο πλήγμα σε πλοίο που τυλίχθηκε στις φλόγες.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, κάτοικοι του Sirik άκουσαν επανειλημμένες εκρήξεις τις τελευταίες ώρες, ενώ η ένταση στην περιοχή αυξήθηκε απότομα εξαιτίας των στρατιωτικών εξελίξεων.
Αναφορές από περιφερειακές πηγές υποστηρίζουν ότι πύραυλοι εκτοξεύθηκαν προς τα Στενά του Hormuz, με αποτέλεσμα ένα πλοίο να δεχθεί άμεσο χτύπημα.
Από την πρόσκρουση ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά, προκαλώντας εικόνες χάους σε μία από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Την ίδια στιγμή, επίσημες πηγές στο Ιράν επιβεβαίωσαν ότι το Sirik δέχθηκε εχθρικό πλήγμα και έκαναν λόγο για στρατιωτική επίθεση, γεγονός που ανεβάζει περαιτέρω το επίπεδο συναγερμού στην περιοχή.
Κόλαση φωτιάς στο Hormuz - Δύο super tanker με 4.000.000 βαρέλια πετρελαίου τινάχθηκαν στον αέρα
Ισχυρές εκρήξεις συγκλόνισαν νωρίτερα τα Στενά του Hormuz, με δύο γιγαντιαία πετρελαιοφόρα που μετέφεραν περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου να τυλίγονται στις φλόγες, σύμφωνα με ανακοίνωση των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν.
Το Πολεμικό Ναυτικό του IRGC ανακοίνωσε ότι τα δύο υπερδεξαμενόπλοια αγνόησαν επανειλημμένες προειδοποιήσεις του ιρανικού Κέντρου Ελέγχου Θαλάσσιας Κυκλοφορίας και επιχείρησαν να διασχίσουν μη εγκεκριμένη νότια θαλάσσια διαδρομή.
Κατά την ανακοίνωση, τα πλοία ακινητοποιήθηκαν έπειτα από σφοδρές εκρήξεις, ενώ ιρανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι προσέκρουσαν σε θαλάσσιες νάρκες.
Η Τεχεράνη απέδωσε την εξέλιξη στην εμπιστοσύνη των πληρωμάτων προς τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, εξαπολύοντας ευθείες κατηγορίες κατά της Ουάσιγκτον.
Κλιμάκωση στη Σαουδική Αραβία - Οι Houthis χτύπησαν την Aramco και στρατιωτικούς στόχους
Νέο κύμα επιθέσεων κατά στρατηγικών ενεργειακών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσαν οι δυνάμεις Ansar Allah (Houthis) της Υεμένης, προκαλώντας ανησυχία για περαιτέρω κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.
Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος των Houthis, Yahya Saree, ανακοίνωσε ότι πραγματοποιήθηκαν επιχειρήσεις εναντίον σημαντικών υποδομών του σαουδαραβικού πετρελαϊκού δικτύου.
Σύμφωνα με το δίκτυο Al-Masirah, η πρώτη επίθεση πραγματοποιήθηκε με μη επανδρωμένο αεροσκάφος κατά του αντλιοστασίου Νο 7 στον αγωγό East-West, που συνδέει τις ανατολικές πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές με την Ερυθρά Θάλασσα.
Η δεύτερη επιχείρηση είχε στόχο πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο Yanbu, με τον Saree να υποστηρίζει ότι και τα δύο πλήγματα πέτυχαν τους στόχους τους.
Παράλληλα, οι Houthis ανακοίνωσαν επιχειρήσεις εναντίον εγκαταστάσεων της Aramco, στρατιωτικού μεταγωγικού αεροσκάφους και της αεροπορικής βάσης Khamis Mushait.
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η αντίδραση της Ansar Allah στις σαουδαραβικές ανακοινώσεις περί αναχαίτισης δύο βαλλιστικών πυραύλων στην περιοχή της Μέκκας.
Ο Yahya Saree χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς κατασκευασμένους, κατηγορώντας τη σαουδαραβική ηγεσία ότι επικαλείται τους ιερούς τόπους του Ισλάμ για να αποκρύψει αποτυχίες της αεράμυνάς της.
Τα Στενά του Hormuz και η ψευδαίσθηση της απόλυτης κυριαρχίας#عاجل_الان الناطق العسكري للحـ\ـوثيين : تمكنت قواتنا المسلحة قبل قليل من استهداف شركة أرامكو في عاصمة العدو السعودي #الرياض بطائرة مسيرة وحققت العملية هدفها . https://t.co/ClMHYORmeh
— Yasser Alhariri | ياسر الحريري (@Yaser_AL_h) November 12, 2026
Την ίδια στιγμή το σημαντικότερο στοιχείο της αμερικανικής ρητορικής είναι η προσπάθεια μετατροπής του Περσικού Κόλπου σε χώρο αποκλειστικής γεωπολιτικής επιρροής των ΗΠΑ.
Η δήλωση του Trump ότι η Αμερική «έχει» τα Στενά του Hormuz υποβαθμίζει έναν θεμελιώδη παράγοντα: το Ιράν είναι κράτος της περιοχής, με μόνιμη γεωγραφική παρουσία, ναυτικές υποδομές, πυραυλικές δυνατότητες και στρατηγικό βάθος που δεν μπορούν να εξαφανιστούν με μια προεδρική ανακοίνωση.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να διαθέτει υπέρτερη στρατιωτική ισχύ, όμως η πραγματική ασφάλεια μιας τόσο κρίσιμης θαλάσσιας αρτηρίας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία.
Εξαρτάται από τη δυνατότητα αποφυγής μιας παρατεταμένης σύγκρουσης, την προστασία της εμπορικής ναυσιπλοΐας και την εξασφάλιση ενός στοιχειώδους περιβάλλοντος περιφερειακής συνεννόησης.
Οι συνεχιζόμενες επιθέσεις και οι απειλές κατά εμπορικών πλοίων καταδεικνύουν ότι η κατάσταση απέχει από την εικόνα απόλυτου ελέγχου που προβάλλει ο Λευκός Οίκος.
Αυτό ακριβώς αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά πλεονεκτήματα της Τεχεράνης.
Ακόμη και απέναντι σε έναν τεχνολογικά ισχυρότερο αντίπαλο, το Ιράν διατηρεί τη δυνατότητα να επηρεάζει τις ισορροπίες ασφαλείας και να αυξάνει το οικονομικό και πολιτικό κόστος μιας παρατεταμένης αντιπαράθεσης.
Η ιρανική αποτροπή δεν προϋποθέτει στρατιωτική υπεροχή έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προϋποθέτει την ικανότητα να καταστήσει μια απόπειρα πλήρους επιβολής εξαιρετικά δαπανηρή.
Από τη διπλωματία στην απαίτηση ολοκληρωτικής υποταγής
Η σκλήρυνση της στάσης του Trump συνοδεύεται από την επιμονή του ότι οι ΗΠΑ πρέπει να κερδίσουν τη σύγκρουση ολοκληρωτικά και όχι κατά «93%».
Η συγκεκριμένη αντίληψη αποκαλύπτει τη βαθύτερη αντίφαση της αμερικανικής στρατηγικής.
Αντί να επιδιώκει έναν βιώσιμο πολιτικό συμβιβασμό, η αμερικανική ηγεσία παρουσιάζει την πλήρη υποχώρηση της Τεχεράνης ως μοναδικό αποδεκτό αποτέλεσμα.
Ο Trump ισχυρίστηκε επίσης ότι η Αμερική δεν ξεκίνησε τον πόλεμο, κατηγορώντας το Ιράν ότι βρίσκεται σε σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1979.
Η επίκληση εκείνης της χρονιάς δεν είναι τυχαία.
Η Ισλαμική Επανάσταση ανέτρεψε το καθεστώς του Σάχη και περιόρισε αποφασιστικά την αμερικανική επιρροή στην Τεχεράνη.
Για την Ουάσιγκτον, το 1979 σηματοδότησε την απώλεια ενός κρίσιμου συμμάχου.
Για την ιρανική κρατική αφήγηση, αποτελεί αφετηρία εθνικής ανεξαρτησίας και αντίστασης στην ξένη κηδεμονία.
Αυτή η ιστορική αντιπαράθεση εξηγεί γιατί η διαμάχη δεν περιορίζεται στο πυρηνικό πρόγραμμα ή στους βαλλιστικούς πυραύλους.
Στον πυρήνα της βρίσκεται το ερώτημα εάν το Ιράν θα διατηρήσει την ανεξάρτητη στρατηγική του ταυτότητα ή θα αποδεχθεί μια περιφερειακή τάξη διαμορφωμένη σύμφωνα με τις αμερικανικές απαιτήσεις.
Η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η διπλωματία μπορεί να λειτουργήσει μόνο στη βάση της αμοιβαιότητας και όχι υπό την απειλή στρατιωτικού εξαναγκασμού.
Ο JD Vance και οι ρωγμές στην αμερικανική ηγεσία
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απόφαση του Trump να στρέψει τον αντιπρόεδρό του JD Vance προς τα εσωτερικά προβλήματα των ΗΠΑ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι ζήτησε από τον Vance να επικεντρωθεί στην καταπολέμηση της υποτιθέμενης εκτεταμένης διαφθοράς και εγκληματικότητας στις πολιτείες που διοικούνται από τους Δημοκρατικούς.
Κατονόμασε τη Μινεσότα, την Καλιφόρνια και το Ιλινόις, υποστηρίζοντας ότι χάνονται δισεκατομμύρια δολάρια κάθε μήνα και ότι η αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων θα μπορούσε να συμβάλει στην εξισορρόπηση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.
Οι καταγγελίες αυτές αποτελούν πολιτικούς ισχυρισμούς του Trump, όχι αποδεδειγμένη συνολική εικόνα της οικονομικής διαχείρισης των συγκεκριμένων πολιτειών.
Πολιτικά, όμως, η μετατόπιση του Vance αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο αντιπρόεδρος είχε συμμετάσχει στις προσπάθειες διπλωματικής διευθέτησης της σύγκρουσης με την Τεχεράνη.
Παράλληλα, μετά τις εκλογικές απώλειες των Ρεπουμπλικάνων, ο Vance αμφισβήτησε δημόσια το κόστος του πολέμου και συνέδεσε τη σύγκρουση με τις εκλογικές επιδόσεις του κόμματός του.
Η εικόνα αυτή δεν παραπέμπει σε μια αμερικανική ηγεσία απόλυτα ενωμένη γύρω από μια ξεκάθαρη στρατηγική νίκης.
Αντιθέτως, αποκαλύπτει την αυξανόμενη πολιτική πίεση που δημιουργεί μια στρατιωτική αναμέτρηση χωρίς εύκολα επιτεύξιμο τελικό στόχο.
Ο Netanyahu μπροστά στον πειρασμό μιας νέας πολεμικής περιπέτειας
Την ίδια στιγμή, στο Ισραήλ διαμορφώνεται μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση.
Σύμφωνα με αναφορές του ισραηλινού δημόσιου δικτύου KAN, το υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας υπό τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu έδωσε οδηγίες για επιτάχυνση των στρατιωτικών προετοιμασιών ενόψει ενδεχόμενης νέας επίθεσης κατά του Ιράν.
Η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με τη δυσκολότερη ίσως περίοδο πολιτικής αμφισβήτησης του Netanyahu.
Ο Gadi Eisenkot, που έχει αναλάβει την προσπάθεια σχηματισμού νέας κυβέρνησης, ζήτησε από τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να αποφύγει στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς άμεση και επιτακτική ανάγκη.
Οι ανησυχίες της αντιπολίτευσης επικεντρώνονται στο ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής κλιμάκωσης που θα επηρεάσει τη διαδικασία κυβερνητικής μετάβασης.
Η πιθανότητα αξιοποίησης μιας εξωτερικής κρίσης για εσωτερική πολιτική επιβίωση δεν αποτελεί αποδεδειγμένο σχέδιο, αλλά έχει τεθεί ανοιχτά στη δημόσια αντιπαράθεση του Ισραήλ.
Και μόνο το γεγονός ότι τέτοιες υποψίες διατυπώνονται από ισραηλινούς πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες αποκαλύπτει το βάθος της δυσπιστίας προς τον Netanyahu.
Η αντίσταση του Eyal Zamir και ο φόβος της στρατηγικής καταστροφής
Ακόμη σημαντικότερη είναι η ένταση μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και της στρατιωτικής διοίκησης.
Σύμφωνα με ισραηλινά δημοσιεύματα, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου Eyal Zamir έχει εκφράσει αντιρρήσεις για στρατιωτικές ενέργειες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέα σύγκρουση με την Τεχεράνη.
Οι αναφορές κάνουν λόγο για σοβαρές διαφωνίες σχετικά με την επιχειρησιακή αναγκαιότητα, τον χρονισμό και τις πιθανές συνέπειες μιας επίθεσης.
Ο Netanyahu έχει απορρίψει τις καταγγελίες περί σύγκρουσης με τον Zamir.
Ωστόσο, το ουσιαστικό ζήτημα παραμένει: ακόμη και μέσα στον ισραηλινό στρατιωτικό μηχανισμό υπάρχουν ανησυχίες ότι μια πρόωρη κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη περιφερειακή αναμέτρηση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία έχει εγκαταλείψει την επιλογή επίθεσης στο Ιράν.
Σημαίνει όμως ότι αναγνωρίζει τους κινδύνους μιας επιχείρησης χωρίς σαφή στρατηγική, επαρκή προετοιμασία και εξασφαλισμένη αμερικανική υποστήριξη.
Η Τεχεράνη δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως αντίπαλος που μπορεί να εξουδετερωθεί χωρίς σοβαρές συνέπειες.
Η εύθραυστη συμμαχία του Eisenkot
Το πολιτικό αδιέξοδο επιτείνεται από τις δυσκολίες σχηματισμού κυβέρνησης.
Ο Avigdor Lieberman έχει αποκλείσει τη συμμετοχή ή κοινοβουλευτική στήριξη των αραβικών κομμάτων στο κυβερνητικό σχήμα που επιδιώκει ο Eisenkot.
Παράλληλα, ο Naftali Bennett υποστηρίζει την προσπάθεια συγκρότησης νέας κυβέρνησης, ενώ παραμένουν οι διαφωνίες γύρω από την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 61 εδρών.
Το αποτέλεσμα είναι μια πολιτική εξίσωση που μπορεί να παρατείνει την παραμονή του Netanyahu στην υπηρεσιακή πρωθυπουργία.
Εάν αποτύχει η προσπάθεια του Eisenkot, ο πρόεδρος Isaac Herzog μπορεί να αναζητήσει άλλον υποψήφιο για σχηματισμό κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του Netanyahu.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα τους υπολογισμούς για το Ιράν.
Η πολιτική παράταση ενδέχεται να μειώσει την πίεση για άμεση στρατιωτική δράση, αλλά μπορεί επίσης να προσφέρει περισσότερο χρόνο για την προετοιμασία νέων επιχειρήσεων.
Σε κάθε περίπτωση, η σύνδεση εσωτερικής κυβερνητικής αστάθειας και εξωτερικής στρατιωτικής κλιμάκωσης αποτελεί επικίνδυνο συνδυασμό.
Υποχώρηση Netanyahu σε Eisenkot: Συμφώνησε να τον ενημερώνει για Ιράν και στρατιωτικούς σχεδιασμούς
Σε μια σημαντική πολιτική υποχώρηση προχώρησε ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Ισραήλ Benjamin Netanyahu, συμφωνώντας να ενημερώνει τον πολιτικό του αντίπαλο Gadi Eisenkot για τις κρίσιμες στρατιωτικές και διπλωματικές εξελίξεις, εν μέσω έντονης ανησυχίας για ενδεχόμενη νέα επίθεση κατά του Ιράν.
Σύμφωνα με το Tasnim, η συνάντηση των δύο πολιτικών διήρκεσε περίπου δύο ώρες και πραγματοποιήθηκε μετά τις εκλογές για την 26η Knesset.
Ο Eisenkot, επικεφαλής του κόμματος Yashar και εντολοδόχος σχηματισμού νέας κυβέρνησης, ενημερώθηκε για τις σημαντικότερες προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζει το Ισραήλ.
Στη συνάντηση συμμετείχε επίσης ο στρατιωτικός γραμματέας του Netanyahu, Guy Markizano.
Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να συνεχίσουν την ανταλλαγή ενημερώσεων
Το Ιράν απέναντι σε δύο αντιπάλους με εσωτερικές αντιφάσεις
Η τελική απόφαση για μια νέα μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εξαρτάται σε αποφασιστικό βαθμό από την Ουάσιγκτον.
Ο Netanyahu μπορεί να επιδιώκει την κλιμάκωση, αλλά η έκταση της αμερικανικής συμμετοχής θα καθορίσει τα πραγματικά περιθώρια δράσης του.
Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται το βαθύτερο παράδοξο.
Ο Trump εμφανίζεται να απορρίπτει τη διπλωματία, ενώ στο εσωτερικό της κυβέρνησής του ενισχύονται οι επιφυλάξεις για το κόστος του πολέμου.
Ο Netanyahu διατηρεί τη στρατιωτική απειλή, ενώ αντιμετωπίζει πολιτική αμφισβήτηση και αναφερόμενες αντιρρήσεις από την ίδια τη στρατιωτική ηγεσία.
Απέναντί τους, το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί δυνατότητες αντίστασης, περιφερειακής επιρροής και αποτροπής, παρά τη στρατιωτική και οικονομική πίεση που έχει υποστεί.
Αυτό δεν συνεπάγεται απουσία ιρανικών απωλειών ή ότι όλες οι επιλογές της Τεχεράνης είναι απαλλαγμένες από σοβαρό κόστος.
Αποδεικνύει, ωστόσο, ότι η πολιτική της μέγιστης πίεσης δεν έχει εξαλείψει τη γεωπολιτική σημασία της χώρας.
Η πραγματική δοκιμασία για την Ουάσιγκτον και το Ισραήλ δεν είναι αν μπορούν να εξαπολύσουν ακόμη ένα στρατιωτικό πλήγμα.
Είναι αν μπορούν να επιβάλουν μια σταθερή περιφερειακή τάξη χωρίς τη συναίνεση ενός κράτους που παραμένει αναπόσπαστο τμήμα της εξίσωσης ασφαλείας.
Και εδώ βρίσκεται το κεντρικό μήνυμα της σημερινής αντιπαράθεσης: η στρατιωτική υπεροχή δεν ισοδυναμεί με πολιτική κυριαρχία και οι απειλές δεν υποκαθιστούν τη διπλωματία.
IRGC: Υπόγεια πόλη γεμάτη πυραύλους
Εν τω μεταξύ, πριν από δύο ημέρες το Ιράν ανακοίνωσε την ύπαρξη μιας τρομακτικής υπόγειας πόλης πυραύλων.
Το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) αποφάσισε να εντυπωσιάσει τον κόσμο και έδωσε στις 12/11/2026 στη δημοσιότητα το σχετικό video.
?قبل يومين أعلنت إيران عن مدينة صواريخ مرعبة تحت الأرض، قرر الحرس الثوري إبهار العالم ونشر الفيديو اليوم الصدمة أن الغباء الطبيعي للحرس الثوري، تفوق على الذكاء الاصطناعي. https://t.co/S2T6AYc6pa
— Raymond Hakim (@RaymondFHakim) November 12, 2026
Το Βέλγιο υποψιάζεται το Ιράν για επιθέσεις σε ψυγεία super market – Η Γαλλία ζητά νέες κυρώσεις
Νέο μέτωπο κυβερνοαντιπαράθεσης ανοίγει μεταξύ Ευρώπης και Ιράν, καθώς το Βέλγιο διερευνά πιθανή ιρανική εμπλοκή σε κυβερνοεπιθέσεις που προκάλεσαν σοβαρές δυσλειτουργίες στα συστήματα ψύξης μεγάλων αλυσίδων super market.
Ο Βέλγος υπουργός Εσωτερικών Bernard Quintin δήλωσε στο Κοινοβούλιο ότι οι υπηρεσίες ασφαλείας διαθέτουν αξιόπιστες ενδείξεις που παραπέμπουν σε ομάδες χάκερ συνδεδεμένες με την Τεχεράνη.
Ωστόσο, απέφυγε να αποδώσει επισήμως την ευθύνη στο Ιράν, τονίζοντας την ανάγκη «διπλωματικής προσοχής».
Ανάλογη στάση υιοθέτησε ο υπουργός Εξωτερικών Maxime Prévot, επισημαίνοντας ότι είναι πρόωρο να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα.
Οι επιθέσεις της 2ας Νοεμβρίου προκάλεσαν προβλήματα σε δεκάδες καταστήματα του Βελγίου, αναγκάζοντας επιχειρήσεις να καταστρέψουν μεγάλες ποσότητες τροφίμων.
Παρόμοια περιστατικά καταγράφηκαν στη Σουηδία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, την Ιρλανδία, την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η Γαλλία έχει ήδη κατηγορήσει τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) για αντίστοιχες επιθέσεις τον Οκτώβριο και ζητά πρόσθετες ευρωπαϊκές κυρώσεις.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών