Η ένταση έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε το γραφείο του πρωθυπουργού Sébastien Lecornu να υποστηρίζει ότι οι γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών βλέπουν πίσω από την εξάπλωση των αποκλεισμών μια οργανωμένη πολιτική προσπάθεια από τη La France Insoumise και ομάδες της άκρας Αριστεράς
Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις μεγαλύτερες μαθητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών, με εκατοντάδες σχολεία να έχουν κλείσει, επεισόδια να ξεσπούν σε πολλές πόλεις και την κυβέρνηση να δείχνει ευθέως προς τη La France Insoumise και τον Jean-Luc Mélenchon.
Η ένταση έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε το γραφείο του πρωθυπουργού Sébastien Lecornu να υποστηρίζει ότι οι γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών βλέπουν πίσω από την εξάπλωση των αποκλεισμών μια οργανωμένη πολιτική προσπάθεια από τη La France Insoumise και ομάδες της άκρας Αριστεράς.
Η αντιπολίτευση απορρίπτει τις κατηγορίες.
Ο Jean-Luc Mélenchon υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει μια αυθεντική μαθητική διαμαρτυρία σε πολιτική συνωμοσία, ενώ παράλληλα κατηγορεί τις δυνάμεις ασφαλείας για υπερβολική βία.
Στο μεταξύ, όμως, η κατάσταση στα σχολεία έχει ήδη ξεφύγει πολύ πέρα από μια συνηθισμένη εκπαιδευτική κινητοποίηση.
Από ένα σχολείο σε ολόκληρη τη χώρα
Το κύμα διαμαρτυριών ξεκίνησε στα τέλη Σεπτεμβρίου από την περιοχή του Παρισιού και μέσα σε λίγες ημέρες εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Οι μαθητές διαμαρτύρονται για χρόνια προβλήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Ελλείψεις εκπαιδευτικών, γεμάτες αίθουσες, παλιά και προβληματικά κτίρια, καθηγητές που δεν αντικαθίστανται και έντονη πίεση από το σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση Parcoursup βρίσκονται στην κορυφή των αιτημάτων τους.
Αυτό που άρχισε ως αποκλεισμός ενός σχολείου στο Créteil εξαπλώθηκε μέσα σε περίπου δέκα ημέρες σε εκατοντάδες λύκεια.
Σε ορισμένες φάσεις των κινητοποιήσεων, περίπου το 30% των λυκείων της χώρας είχε επηρεαστεί από απεργίες, αποκλεισμούς ή διαδηλώσεις.
24 σχολεία στις φλόγες ή στο έλεος των βανδάλων
Το πραγματικό σοκ ήρθε όταν οι κινητοποιήσεις άρχισαν να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια.
Ο υπουργός Παιδείας Edouard Geffray ανακοίνωσε ότι 24 εκπαιδευτικά ιδρύματα είχαν πυρποληθεί ή υποστεί σοβαρούς βανδαλισμούς.
Παράλληλα, 78 εργαζόμενοι του εκπαιδευτικού συστήματος είχαν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.
Σε διάφορες πόλεις καταγράφηκαν φωτιές, συγκρούσεις με την αστυνομία και επιθέσεις σε δημόσια κτίρια.
Η κυβέρνηση άρχισε πλέον να μιλά όχι απλώς για μαθητικές κινητοποιήσεις, αλλά για «αστική βία».
Ο Sébastien Lecornu συγκάλεσε έκτακτη διυπουργική σύσκεψη, ενώ ζητήθηκε από υπουργούς να περιορίσουν μετακινήσεις και επίσημες εμφανίσεις ώστε οι κρατικές υπηρεσίες να επικεντρωθούν στη διαχείριση της κρίσης.
500 σχολεία κατεβάζουν ρολά
Η έκταση των επεισοδίων ανάγκασε τις αρχές να λάβουν πρωτοφανή μέτρα.
Σύμφωνα με τον Edouard Geffray, από 400 έως 500 σχολεία χρειάστηκε να αναστείλουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους επειδή οι συνθήκες ασφαλείας δεν επέτρεπαν να συνεχιστούν κανονικά τα μαθήματα.
Σε αρκετές περιπτώσεις οι μαθητές συνέχισαν με εξ αποστάσεως διδασκαλία.
Μερικά σχολεία δεν έκλεισαν επειδή συμμετείχαν σε απεργία, αλλά επειδή είχαν υποστεί ζημιές ή οι αρχές φοβούνταν νέα επεισόδια γύρω από τις εισόδους τους.
Η εικόνα ήταν πρωτοφανής:
εκατοντάδες σχολεία κλειστά, χιλιάδες μαθητές στους δρόμους και μονάδες αντιμετώπισης ταραχών αναπτυγμένες έξω από εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Η κυβέρνηση δείχνει τον Jean-Luc Mélenchon
Η πολιτική σύγκρουση δεν άργησε να ξεσπάσει.
Η κυβέρνηση κατηγορεί τη La France Insoumise ότι δεν περιορίστηκε στο να εκφράσει πολιτική υποστήριξη στους μαθητές.
Σύμφωνα με το περιβάλλον του πρωθυπουργού, οι γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών θεωρούν ότι υπάρχει οργανωμένη παρέμβαση της LFI και ομάδων της άκρας Αριστεράς στην εξάπλωση των αποκλεισμών.
Στελέχη της La France Insoumise είχαν πράγματι εμφανιστεί σε κινητοποιήσεις ήδη από τις πρώτες ημέρες.
Ο βουλευτής Louis Boyard είχε επισκεφθεί μαθητές στο Créteil και είχε υποστηρίξει δημόσια ότι το μαθητικό κίνημα έπρεπε να επεκταθεί.
Για την κυβέρνηση, τέτοιες δηλώσεις αποτελούν απόδειξη ότι η πολιτική Αριστερά επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη δυσαρέσκεια των μαθητών.
Για τη LFI, πρόκειται απλώς για πολιτική στήριξη σε έναν κοινωνικό αγώνα.
«Δεν τους ξεσηκώνουμε» – η απάντηση του Mélenchon
Ο Jean-Luc Mélenchon πέρασε στην αντεπίθεση.
Ο ίδιος απορρίπτει τις κατηγορίες ότι υποκινεί τη βία και υποστηρίζει ότι το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στην κατάσταση των σχολείων και στη συμπεριφορά της αστυνομίας.
Έχει κατηγορήσει την κυβέρνηση Lecornu για σκληρή καταστολή και κάλεσε στελέχη και υποστηρικτές του κόμματός του να βρίσκονται κοντά στους μαθητές.
Παράλληλα, καθώς οι εικόνες εμπρησμών και καταστροφών άρχισαν να κάνουν τον γύρο της χώρας, ο Mélenchon τόνισε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να παραμείνουν μη βίαιες και πειθαρχημένες.
Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι η LFI προσπαθεί να κρατήσει τα πολιτικά οφέλη της μαθητικής εξέγερσης χωρίς να αναλάβει ευθύνη για τις ακραίες πράξεις που τη συνοδεύουν.
Χιλιάδες συλλήψεις και ένας 15χρονος χωρίς χέρι
Η κλιμάκωση των επεισοδίων έχει οδηγήσει σε έναν τρομακτικό απολογισμό.
Περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους ανήλικοι, είχαν συλληφθεί μέσα στις πρώτες εβδομάδες των κινητοποιήσεων.
Αργότερα ο αριθμός των προσαγωγών και συλλήψεων ξεπέρασε τις 6.000.
Χιλιάδες από τους συλληφθέντες ήταν μαθητές κάτω των 18 ετών.
Το σοβαρότερο περιστατικό σημειώθηκε στη Lens.
Ένας μαθητής ηλικίας 15 ετών έχασε το χέρι του και μέρος του κάτω άκρου του βραχίονα όταν, σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται οι διεθνείς ειδησεογραφικές πηγές, σήκωσε αστυνομική χειροβομβίδα κατά τη διάρκεια επεισοδίων.
Για το περιστατικό άνοιξε επίσημη έρευνα.
Η υπόθεση προκάλεσε οργή και έκανε ακόμη πιο εκρηκτική τη συζήτηση για την αστυνομική βία.
Δέκα έρευνες για τη συμπεριφορά της αστυνομίας
Οι κατηγορίες εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων δεν περιορίζονται σε ένα περιστατικό.
Βίντεο από επεμβάσεις σε σχολεία και διαδηλώσεις έχουν προκαλέσει αντιδράσεις, ενώ μαθητές και οργανώσεις κατηγορούν τις αρχές για υπερβολική χρήση βίας.
Μέχρι τις 6 Οκτωβρίου είχαν ανοίξει δέκα έρευνες από την αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου της γαλλικής αστυνομίας σχετικά με περιστατικά κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων.
Η κυβέρνηση από την άλλη πλευρά υποστηρίζει ότι εκατοντάδες αστυνομικοί έχουν επίσης τραυματιστεί και ότι οι δυνάμεις ασφαλείας αντιμετωπίζουν όχι μόνο μαθητές αλλά και οργανωμένες ομάδες βίαιων διαδηλωτών.
Έτσι, κάθε νέα σύγκρουση τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο.
Οι μαθητές κατηγορούν την αστυνομία για βία.
Η αστυνομία κατηγορεί οργανωμένες ομάδες ότι εκμεταλλεύονται τις διαδηλώσεις.
Και η κυβέρνηση κατηγορεί τη ριζοσπαστική Αριστερά ότι ρίχνει λάδι στη φωτιά.
Η Marine Le Pen μπαίνει στον πόλεμο
Στη σύγκρουση παρενέβη και η Marine Le Pen.
Η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς κατηγόρησε ανοιχτά τη La France Insoumise ότι βρίσκεται πίσω από την κλιμάκωση.
Κατά την άποψή της, η κατάσταση δεν μπορεί πλέον να περιγραφεί ως απλή μαθητική διαμαρτυρία αλλά ως οργανωμένη πολιτική αναταραχή.
Η παρουσία της LFI στο επίκεντρο της διαμάχης έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή η Γαλλία πλησιάζει στις προεδρικές εκλογές του 2027.
Και η ψήφος των νέων μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.
Ο Mélenchon βλέπει μια τεράστια πολιτική ευκαιρία
Ο Jean-Luc Mélenchon διαθέτει εδώ και χρόνια ισχυρή υποστήριξη στις νεότερες ηλικίες.
Η στάση του στις μαθητικές κινητοποιήσεις μπορεί να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη σχέση.
Για τη La France Insoumise, η στήριξη των διαμαρτυρόμενων μαθητών προσφέρει την ευκαιρία να εμφανιστεί ως το κόμμα που βρίσκεται δίπλα στη νέα γενιά απέναντι στην κυβέρνηση.
Υπάρχει όμως ένας τεράστιος κίνδυνος.
Όσο αυξάνονται οι εμπρησμοί, οι καταστροφές και οι συγκρούσεις με την αστυνομία, τόσο δυσκολότερο γίνεται για την LFI να στηρίζει το κίνημα χωρίς να ταυτίζεται πολιτικά με τις πιο ακραίες εκφάνσεις του.
Γι' αυτό και ο Mélenchon προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα λεπτό σχοινί:
στήριξη στους μαθητές, σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση και ταυτόχρονα καταδίκη της βίας.
Η οργή όμως δεν γεννήθηκε από το πουθενά
Παρά τον πολιτικό πόλεμο, τα προβλήματα που έβγαλαν χιλιάδες μαθητές στους δρόμους είναι υπαρκτά.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από καταγγελίες για έλλειψη προσωπικού και καθηγητών, παλιά σχολικά κτίρια, τάξεις με υπερβολικά πολλούς μαθητές και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που πολλοί νέοι θεωρούν όλο και πιο πιεστικό και άνισο.
Ακόμη και ο Edouard Geffray έχει παραδεχθεί ότι η αρχική μαθητική κινητοποίηση είχε νόμιμα αιτήματα, παρά τη μετέπειτα κλιμάκωση της βίας.
Αυτό ακριβώς κάνει την κρίση τόσο δύσκολη για την κυβέρνηση.
Δεν μπορεί απλώς να παρουσιάσει όλους τους διαδηλωτές ως ταραξίες.
Αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να αγνοήσει σχολεία που καίγονται, εργαζομένους που τραυματίζονται και επεισόδια που εξαπλώνονται από πόλη σε πόλη.
Η Γαλλία μπροστά σε μια νέα έκρηξη;
www.bankingnews.gr
Η ένταση έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε το γραφείο του πρωθυπουργού Sébastien Lecornu να υποστηρίζει ότι οι γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών βλέπουν πίσω από την εξάπλωση των αποκλεισμών μια οργανωμένη πολιτική προσπάθεια από τη La France Insoumise και ομάδες της άκρας Αριστεράς.
Η αντιπολίτευση απορρίπτει τις κατηγορίες.
Ο Jean-Luc Mélenchon υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει μια αυθεντική μαθητική διαμαρτυρία σε πολιτική συνωμοσία, ενώ παράλληλα κατηγορεί τις δυνάμεις ασφαλείας για υπερβολική βία.
Στο μεταξύ, όμως, η κατάσταση στα σχολεία έχει ήδη ξεφύγει πολύ πέρα από μια συνηθισμένη εκπαιδευτική κινητοποίηση.
Από ένα σχολείο σε ολόκληρη τη χώρα
Το κύμα διαμαρτυριών ξεκίνησε στα τέλη Σεπτεμβρίου από την περιοχή του Παρισιού και μέσα σε λίγες ημέρες εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Οι μαθητές διαμαρτύρονται για χρόνια προβλήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Ελλείψεις εκπαιδευτικών, γεμάτες αίθουσες, παλιά και προβληματικά κτίρια, καθηγητές που δεν αντικαθίστανται και έντονη πίεση από το σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση Parcoursup βρίσκονται στην κορυφή των αιτημάτων τους.
Αυτό που άρχισε ως αποκλεισμός ενός σχολείου στο Créteil εξαπλώθηκε μέσα σε περίπου δέκα ημέρες σε εκατοντάδες λύκεια.
Σε ορισμένες φάσεις των κινητοποιήσεων, περίπου το 30% των λυκείων της χώρας είχε επηρεαστεί από απεργίες, αποκλεισμούς ή διαδηλώσεις.
24 σχολεία στις φλόγες ή στο έλεος των βανδάλων
Το πραγματικό σοκ ήρθε όταν οι κινητοποιήσεις άρχισαν να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια.
Ο υπουργός Παιδείας Edouard Geffray ανακοίνωσε ότι 24 εκπαιδευτικά ιδρύματα είχαν πυρποληθεί ή υποστεί σοβαρούς βανδαλισμούς.
Παράλληλα, 78 εργαζόμενοι του εκπαιδευτικού συστήματος είχαν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.
Σε διάφορες πόλεις καταγράφηκαν φωτιές, συγκρούσεις με την αστυνομία και επιθέσεις σε δημόσια κτίρια.
Η κυβέρνηση άρχισε πλέον να μιλά όχι απλώς για μαθητικές κινητοποιήσεις, αλλά για «αστική βία».
Ο Sébastien Lecornu συγκάλεσε έκτακτη διυπουργική σύσκεψη, ενώ ζητήθηκε από υπουργούς να περιορίσουν μετακινήσεις και επίσημες εμφανίσεις ώστε οι κρατικές υπηρεσίες να επικεντρωθούν στη διαχείριση της κρίσης.
500 σχολεία κατεβάζουν ρολά
Η έκταση των επεισοδίων ανάγκασε τις αρχές να λάβουν πρωτοφανή μέτρα.
Σύμφωνα με τον Edouard Geffray, από 400 έως 500 σχολεία χρειάστηκε να αναστείλουν πλήρως ή εν μέρει τη λειτουργία τους επειδή οι συνθήκες ασφαλείας δεν επέτρεπαν να συνεχιστούν κανονικά τα μαθήματα.
Σε αρκετές περιπτώσεις οι μαθητές συνέχισαν με εξ αποστάσεως διδασκαλία.
Μερικά σχολεία δεν έκλεισαν επειδή συμμετείχαν σε απεργία, αλλά επειδή είχαν υποστεί ζημιές ή οι αρχές φοβούνταν νέα επεισόδια γύρω από τις εισόδους τους.
Η εικόνα ήταν πρωτοφανής:
εκατοντάδες σχολεία κλειστά, χιλιάδες μαθητές στους δρόμους και μονάδες αντιμετώπισης ταραχών αναπτυγμένες έξω από εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Η κυβέρνηση δείχνει τον Jean-Luc Mélenchon
Η πολιτική σύγκρουση δεν άργησε να ξεσπάσει.
Η κυβέρνηση κατηγορεί τη La France Insoumise ότι δεν περιορίστηκε στο να εκφράσει πολιτική υποστήριξη στους μαθητές.
Σύμφωνα με το περιβάλλον του πρωθυπουργού, οι γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών θεωρούν ότι υπάρχει οργανωμένη παρέμβαση της LFI και ομάδων της άκρας Αριστεράς στην εξάπλωση των αποκλεισμών.
Στελέχη της La France Insoumise είχαν πράγματι εμφανιστεί σε κινητοποιήσεις ήδη από τις πρώτες ημέρες.
Ο βουλευτής Louis Boyard είχε επισκεφθεί μαθητές στο Créteil και είχε υποστηρίξει δημόσια ότι το μαθητικό κίνημα έπρεπε να επεκταθεί.
Για την κυβέρνηση, τέτοιες δηλώσεις αποτελούν απόδειξη ότι η πολιτική Αριστερά επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη δυσαρέσκεια των μαθητών.
Για τη LFI, πρόκειται απλώς για πολιτική στήριξη σε έναν κοινωνικό αγώνα.
«Δεν τους ξεσηκώνουμε» – η απάντηση του Mélenchon
Ο Jean-Luc Mélenchon πέρασε στην αντεπίθεση.
Ο ίδιος απορρίπτει τις κατηγορίες ότι υποκινεί τη βία και υποστηρίζει ότι το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στην κατάσταση των σχολείων και στη συμπεριφορά της αστυνομίας.
Έχει κατηγορήσει την κυβέρνηση Lecornu για σκληρή καταστολή και κάλεσε στελέχη και υποστηρικτές του κόμματός του να βρίσκονται κοντά στους μαθητές.
Παράλληλα, καθώς οι εικόνες εμπρησμών και καταστροφών άρχισαν να κάνουν τον γύρο της χώρας, ο Mélenchon τόνισε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να παραμείνουν μη βίαιες και πειθαρχημένες.
Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό για τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι η LFI προσπαθεί να κρατήσει τα πολιτικά οφέλη της μαθητικής εξέγερσης χωρίς να αναλάβει ευθύνη για τις ακραίες πράξεις που τη συνοδεύουν.
Χιλιάδες συλλήψεις και ένας 15χρονος χωρίς χέρι
Η κλιμάκωση των επεισοδίων έχει οδηγήσει σε έναν τρομακτικό απολογισμό.
Περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους ανήλικοι, είχαν συλληφθεί μέσα στις πρώτες εβδομάδες των κινητοποιήσεων.
Αργότερα ο αριθμός των προσαγωγών και συλλήψεων ξεπέρασε τις 6.000.
Χιλιάδες από τους συλληφθέντες ήταν μαθητές κάτω των 18 ετών.
Το σοβαρότερο περιστατικό σημειώθηκε στη Lens.
Ένας μαθητής ηλικίας 15 ετών έχασε το χέρι του και μέρος του κάτω άκρου του βραχίονα όταν, σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται οι διεθνείς ειδησεογραφικές πηγές, σήκωσε αστυνομική χειροβομβίδα κατά τη διάρκεια επεισοδίων.
Για το περιστατικό άνοιξε επίσημη έρευνα.
Η υπόθεση προκάλεσε οργή και έκανε ακόμη πιο εκρηκτική τη συζήτηση για την αστυνομική βία.
Δέκα έρευνες για τη συμπεριφορά της αστυνομίας
Οι κατηγορίες εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων δεν περιορίζονται σε ένα περιστατικό.
Βίντεο από επεμβάσεις σε σχολεία και διαδηλώσεις έχουν προκαλέσει αντιδράσεις, ενώ μαθητές και οργανώσεις κατηγορούν τις αρχές για υπερβολική χρήση βίας.
Μέχρι τις 6 Οκτωβρίου είχαν ανοίξει δέκα έρευνες από την αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου της γαλλικής αστυνομίας σχετικά με περιστατικά κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων.
Η κυβέρνηση από την άλλη πλευρά υποστηρίζει ότι εκατοντάδες αστυνομικοί έχουν επίσης τραυματιστεί και ότι οι δυνάμεις ασφαλείας αντιμετωπίζουν όχι μόνο μαθητές αλλά και οργανωμένες ομάδες βίαιων διαδηλωτών.
Έτσι, κάθε νέα σύγκρουση τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο.
Οι μαθητές κατηγορούν την αστυνομία για βία.
Η αστυνομία κατηγορεί οργανωμένες ομάδες ότι εκμεταλλεύονται τις διαδηλώσεις.
Και η κυβέρνηση κατηγορεί τη ριζοσπαστική Αριστερά ότι ρίχνει λάδι στη φωτιά.
Η Marine Le Pen μπαίνει στον πόλεμο
Στη σύγκρουση παρενέβη και η Marine Le Pen.
Η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς κατηγόρησε ανοιχτά τη La France Insoumise ότι βρίσκεται πίσω από την κλιμάκωση.
Κατά την άποψή της, η κατάσταση δεν μπορεί πλέον να περιγραφεί ως απλή μαθητική διαμαρτυρία αλλά ως οργανωμένη πολιτική αναταραχή.
Η παρουσία της LFI στο επίκεντρο της διαμάχης έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή η Γαλλία πλησιάζει στις προεδρικές εκλογές του 2027.
Και η ψήφος των νέων μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.
Ο Mélenchon βλέπει μια τεράστια πολιτική ευκαιρία
Ο Jean-Luc Mélenchon διαθέτει εδώ και χρόνια ισχυρή υποστήριξη στις νεότερες ηλικίες.
Η στάση του στις μαθητικές κινητοποιήσεις μπορεί να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη σχέση.
Για τη La France Insoumise, η στήριξη των διαμαρτυρόμενων μαθητών προσφέρει την ευκαιρία να εμφανιστεί ως το κόμμα που βρίσκεται δίπλα στη νέα γενιά απέναντι στην κυβέρνηση.
Υπάρχει όμως ένας τεράστιος κίνδυνος.
Όσο αυξάνονται οι εμπρησμοί, οι καταστροφές και οι συγκρούσεις με την αστυνομία, τόσο δυσκολότερο γίνεται για την LFI να στηρίζει το κίνημα χωρίς να ταυτίζεται πολιτικά με τις πιο ακραίες εκφάνσεις του.
Γι' αυτό και ο Mélenchon προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα λεπτό σχοινί:
στήριξη στους μαθητές, σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση και ταυτόχρονα καταδίκη της βίας.
Η οργή όμως δεν γεννήθηκε από το πουθενά
Παρά τον πολιτικό πόλεμο, τα προβλήματα που έβγαλαν χιλιάδες μαθητές στους δρόμους είναι υπαρκτά.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από καταγγελίες για έλλειψη προσωπικού και καθηγητών, παλιά σχολικά κτίρια, τάξεις με υπερβολικά πολλούς μαθητές και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που πολλοί νέοι θεωρούν όλο και πιο πιεστικό και άνισο.
Ακόμη και ο Edouard Geffray έχει παραδεχθεί ότι η αρχική μαθητική κινητοποίηση είχε νόμιμα αιτήματα, παρά τη μετέπειτα κλιμάκωση της βίας.
Αυτό ακριβώς κάνει την κρίση τόσο δύσκολη για την κυβέρνηση.
Δεν μπορεί απλώς να παρουσιάσει όλους τους διαδηλωτές ως ταραξίες.
Αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να αγνοήσει σχολεία που καίγονται, εργαζομένους που τραυματίζονται και επεισόδια που εξαπλώνονται από πόλη σε πόλη.
Η Γαλλία μπροστά σε μια νέα έκρηξη;
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών