Πράγματι, είχαμε ένα θέαμα στην prime time — στην πραγματικότητα, μια διπλή απάτη: το remix της 11ης Σεπτεμβρίου με φόντο τη FlyDubai…
Η 30ή Σεπτεμβρίου, η προθεσμία για μια πιθανή ιρανική επίθεση στον ναυτικό αποκλεισμό του Trump, ήρθε και παρήλθε.
Το Ιράν επέμεινε στη θέση του, χωρίς στην πραγματικότητα να αναλάβει δράση εναντίον του —τόσο μακρινού— Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Η παράσταση, όμως, έπρεπε να συνεχιστεί.
Ως Σχέδιο Β, είχαμε ένα θέαμα στην prime time — στην πραγματικότητα, μια διπλή απάτη: το remix της 11ης Σεπτεμβρίου με τη FlyDubai, γράφει ο Pepe Escobar.
Αυτό το αξιολύπητο κόλπο δεν ήταν ποτέ «τρομοκρατική επίθεση».
Ήταν μια κακοσχεδιασμένη ψυχολογική επιχείρηση της Mossad, με μια σειρά από απίθανους κομπάρσους, ανάμεσά τους και έναν υδραυλικό που υποτίθεται ότι πήρε τον έλεγχο του αεροπλάνου επειδή το είχε δει στην τηλεόραση.
Οι χειριστές ήταν η αίρεση του θανάτου στη Δυτική Ασία, τα ίδια τα ΗΑΕ και η Ουάσινγκτον.
Η επίσημη εκδοχή απευθύνεται σε ανθρώπους με IQ χαμηλότερο του 50: ένας «τζιχαντιστής» συγκυβερνήτης —συμπτωματικά από το Ομάν, κάτι που είναι απολύτως απαραίτητο για τη δαιμονοποίηση— επιχειρεί να συντρίψει ένα αεροπλάνο γεμάτο Σιωνιστές.
Οι ηρωικοί επιβάτες, συμπεριλαμβανομένου του υδραυλικού, τον νικούν με γυμνά χέρια.
Η αίρεση του θανάτου κάνει ό,τι μπορεί για να απαλλάξει τους κατοίκους των Εμιράτων από κάθε ευθύνη.
Η προσοχή επικεντρώνεται στον Ομανό «τρομοκράτη».
Αυτός είναι ο τέλειος συνδυασμός: οι Μουσουλμάνοι είναι και παραμένουν τρομοκράτες• η αίρεση του θανάτου είναι πάντα το θύμα• και η Σαουδική Αραβία πρέπει να παραδώσει τον «τρομοκράτη» στην αίρεση του θανάτου.
Είναι, επομένως, παιχνιδάκι για έναν συγκυβερνήτη να περάσει λαθραία ένα μαχαίρι από το αυστηρά φυλασσόμενο αεροδρόμιο του Dubai, σε μία από τις αυστηρότερα ελεγχόμενες αεροπορικές διαδρομές στον κόσμο.
Και τι γίνεται με την αεροπορία, τόσο προσκολλημένη στην αίρεση του θανάτου, που δεν μπόρεσε να αποτρέψει την προσγείωση του αεροπλάνου στο Tabuk;
Άλλωστε, το σχέδιο ήταν εξαρχής να προσγειωθούν στο Tabuk.
Εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη αεροπορική βάση της Σαουδικής Αραβίας στα βορειοδυτικά και η πλησιέστερη στο Ισραήλ.
Η τρομοκρατική ομάδα προσπαθεί εδώ και χρόνια να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτήν τη βάση.
Τώρα μπορεί να αποκτήσει ό,τι θέλει: πρόσβαση στον εναέριο χώρο της Σαουδικής Αραβίας, προνομιακές πληροφορίες και πολλά άλλα, χάρη στην κοινή πίεση από το Abu Dhabi και την Ουάσινγκτον.
Στο «Transition Protocol», διαπιστώσαμε ότι όταν ο ηγέτης της αίρεσης του θανάτου πέταξε «κρυφά» στο Abu Dhabi για να συναντηθεί με τον ανώτατο αξιωματούχο των ΗΑΕ, MbZ, σε διμερή συνάντηση, ενδέχεται επίσης να συναντήθηκε με αξιωματούχους από διάφορες αραβικές χώρες, όπως το Κατάρ, το Ομάν, τη Λιβύη και το Μαρόκο.
Οι Σαουδάραβες αρνήθηκαν κατηγορηματικά ότι συμμετείχαν στο πακέτο.
Η Ιορδανία έκανε το ίδιο.
Το Ομάν αναφέρεται μόνο από μία ισραηλινή πηγή. Δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση από το Κατάρ, το Ομάν, το Μαρόκο ή τη Λιβύη.
Σε κάθε περίπτωση, η Τεχεράνη αντέδρασε με μεγάλη ενόχληση και προειδοποίησε για «πολύ επικίνδυνες συνέπειες».
Η ιρανική αποφασιστικότητα είναι σαφής: δεν θέλουν αυτά τα Τσιουάουα να διαταράξουν τη θεμελιώδη διαδικασία του μέγιστου περιορισμού της αμερικανικής και ισραηλινής επιρροής στη Δυτική Ασία.
Το Islamabad, από την πλευρά του, συνεχίζει το σισύφειο έργο της ελάχιστης προόδου, βήμα προς βήμα, μεσολαβώντας μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της Ansarallah, καθώς και μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν.
Το Κατάρ παρέδωσε την αμερικανική απάντηση στον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Abbas Araghchi, στη Doha την περασμένη Τρίτη.
Η διαφωνία φαίνεται να αφορά τη σειρά των βημάτων και όχι το περιεχόμενο.
Το κείμενο, όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι στιγμής, αποτελεί ένα είδος βελτιωμένης εκδοχής του διαβόητου —αλλά πλέον ακυρωμένου— μνημονίου συνεννόησης, γνωστού και ως «πλαισίου του Ισλαμαμπάντ».
Κανείς, πάντως, δεν θα τολμούσε να στοιχηματίσει ότι αυτό το σχέδιο θα υλοποιηθεί ποτέ.
Ρωσία, Ιράν, Υεμένη: Aς τιμωρήσουμε ανελέητα αυτά τα καθάρματα
Ας συζητήσουμε τώρα την πραγματική ουσία του ζητήματος: την Υεμένη.
Και, κυρίως, σε ποιον βαθμό οι σκληροτράχηλοι της Sanaa είναι διατεθειμένοι να καταστρέψουν το Riyadh.
Η καταστροφή των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων είναι ακόμη σχετικά εύκολη — αυτό δεν είναι παρά μια μικρή γεύση.
Η Υεμένη έχει ξεφύγει. Και δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά.
Βλέπουμε ήδη μια εντυπωσιακή σύμπτωση περιστάσεων μεταξύ του Οίκου των Saud, του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ εκτός Περσίας και του ΝΑΤΟ στη Γη 404: όλοι δέχονται ανελέητες επιθέσεις.
Η Ρωσία και το Ιράν δεν έχουν καν ξεκινήσει ακόμη.
Και αυτό χωρίς καν να υπολογίζουμε την Υεμένη.
Ο Sergei Karaganov το είπε ξανά δημοσίως νωρίτερα αυτή την εβδομάδα: η ρωσική Stavka πήρε επιτέλους τη μοιραία απόφαση να βγάλει την εβραϊκή χορωδία στο Κίεβο από τη μιζέρια της.
Και, κατά τη διάρκεια μιας ιδιωτικής δίωρης συνεδρίας στο Valdai, έξω από τη Μόσχα, ο Μεγάλος Δάσκαλος Sergei Lavrov, εντελώς χαλαρός, επιβεβαίωσε για άλλη μία φορά ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για τον πόλεμο στην Ευρώπη.
Και ναι, θα έρθει σύντομα. Χωρίς περιορισμούς.
Η Ansarallah και οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης περιμένουν τη σύγκλιση τριών παραγόντων: μιας αναπόφευκτης «Ώρας Μηδέν», που αντηχεί σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία· της ισχυρής, υπόγειας έξαρσης των εσωτερικών βασιλικών και διαφυλετικών συγκρούσεων στη Σαουδική Αραβία· και, τέλος, της τοποθέτησης όλων των κομματιών του παζλ στη θέση τους, πριν η επερχόμενη καταιγίδα της Υεμένης ξεσπάσει πάνω από τη Σαουδική Αραβία.
Προς το παρόν, το Riyadh δεν αναγνωρίζει ούτε μία επίθεση από την Υεμένη, ενώ η Sanaa ανακοινώνει καθημερινά, με ακρίβεια, τον αριθμό των σαουδαραβικών αεροπορικών επιδρομών στην Υεμένη — επιδρομές που στοχεύουν αγορές, αγροκτήματα, σπίτια, γέφυρες, αγωγούς ύδρευσης και τηλεπικοινωνιακά δίκτυα: το παροιμιώδες εγχειρίδιο του συνδικάτου του Epstein.
Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει ήδη αυξήσει την πίεση, επιτιθέμενο στο κοίτασμα Bu Hasa της ADNOC, νοτιοδυτικά του Abu Dhabi.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα χερσαία κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου των ΗΑΕ και τροφοδοτεί τον στρατηγικής σημασίας αγωγό Habshan-Fujairah, τη μοναδική οδό εξαγωγής των ΗΑΕ που παρακάμπτει το Στενό του Ορμούζ.
Η εναλλακτική διαδρομή της Σαουδικής Αραβίας, ο αγωγός Ανατολής–Δύσης, χτυπήθηκε πριν από τρεις εβδομάδες και βομβαρδίστηκε ξανά νωρίτερα αυτή την εβδομάδα από την Υεμένη, κοντά στο Abqaiq.
Οι σχεδόν ταυτόχρονες επιθέσεις στην ADNOC και στο Abqaiq θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εξαφάνιση έως και 13 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου από την αγορά κάθε ημέρα.
Δεν είναι ποτέ αρκετό να υπενθυμίζουμε σε όλους ότι το Ιράν και η Υεμένη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
Αυτό είναι το μόνο που μετράει — και καμία μάταιη επιχείρηση ψευδούς σημαίας, όπως η 11η Σεπτεμβρίου, δεν πρόκειται να το αλλάξει αυτό.
www.bankingnews.gr
Το Ιράν επέμεινε στη θέση του, χωρίς στην πραγματικότητα να αναλάβει δράση εναντίον του —τόσο μακρινού— Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Η παράσταση, όμως, έπρεπε να συνεχιστεί.
Ως Σχέδιο Β, είχαμε ένα θέαμα στην prime time — στην πραγματικότητα, μια διπλή απάτη: το remix της 11ης Σεπτεμβρίου με τη FlyDubai, γράφει ο Pepe Escobar.
Αυτό το αξιολύπητο κόλπο δεν ήταν ποτέ «τρομοκρατική επίθεση».
Ήταν μια κακοσχεδιασμένη ψυχολογική επιχείρηση της Mossad, με μια σειρά από απίθανους κομπάρσους, ανάμεσά τους και έναν υδραυλικό που υποτίθεται ότι πήρε τον έλεγχο του αεροπλάνου επειδή το είχε δει στην τηλεόραση.
Οι χειριστές ήταν η αίρεση του θανάτου στη Δυτική Ασία, τα ίδια τα ΗΑΕ και η Ουάσινγκτον.
Η επίσημη εκδοχή απευθύνεται σε ανθρώπους με IQ χαμηλότερο του 50: ένας «τζιχαντιστής» συγκυβερνήτης —συμπτωματικά από το Ομάν, κάτι που είναι απολύτως απαραίτητο για τη δαιμονοποίηση— επιχειρεί να συντρίψει ένα αεροπλάνο γεμάτο Σιωνιστές.
Οι ηρωικοί επιβάτες, συμπεριλαμβανομένου του υδραυλικού, τον νικούν με γυμνά χέρια.
Η αίρεση του θανάτου κάνει ό,τι μπορεί για να απαλλάξει τους κατοίκους των Εμιράτων από κάθε ευθύνη.
Η προσοχή επικεντρώνεται στον Ομανό «τρομοκράτη».
Αυτός είναι ο τέλειος συνδυασμός: οι Μουσουλμάνοι είναι και παραμένουν τρομοκράτες• η αίρεση του θανάτου είναι πάντα το θύμα• και η Σαουδική Αραβία πρέπει να παραδώσει τον «τρομοκράτη» στην αίρεση του θανάτου.
Είναι, επομένως, παιχνιδάκι για έναν συγκυβερνήτη να περάσει λαθραία ένα μαχαίρι από το αυστηρά φυλασσόμενο αεροδρόμιο του Dubai, σε μία από τις αυστηρότερα ελεγχόμενες αεροπορικές διαδρομές στον κόσμο.
Και τι γίνεται με την αεροπορία, τόσο προσκολλημένη στην αίρεση του θανάτου, που δεν μπόρεσε να αποτρέψει την προσγείωση του αεροπλάνου στο Tabuk;
Άλλωστε, το σχέδιο ήταν εξαρχής να προσγειωθούν στο Tabuk.
Εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη αεροπορική βάση της Σαουδικής Αραβίας στα βορειοδυτικά και η πλησιέστερη στο Ισραήλ.
Η τρομοκρατική ομάδα προσπαθεί εδώ και χρόνια να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτήν τη βάση.
Τώρα μπορεί να αποκτήσει ό,τι θέλει: πρόσβαση στον εναέριο χώρο της Σαουδικής Αραβίας, προνομιακές πληροφορίες και πολλά άλλα, χάρη στην κοινή πίεση από το Abu Dhabi και την Ουάσινγκτον.
Στο «Transition Protocol», διαπιστώσαμε ότι όταν ο ηγέτης της αίρεσης του θανάτου πέταξε «κρυφά» στο Abu Dhabi για να συναντηθεί με τον ανώτατο αξιωματούχο των ΗΑΕ, MbZ, σε διμερή συνάντηση, ενδέχεται επίσης να συναντήθηκε με αξιωματούχους από διάφορες αραβικές χώρες, όπως το Κατάρ, το Ομάν, τη Λιβύη και το Μαρόκο.
Οι Σαουδάραβες αρνήθηκαν κατηγορηματικά ότι συμμετείχαν στο πακέτο.
Η Ιορδανία έκανε το ίδιο.
Το Ομάν αναφέρεται μόνο από μία ισραηλινή πηγή. Δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση από το Κατάρ, το Ομάν, το Μαρόκο ή τη Λιβύη.
Σε κάθε περίπτωση, η Τεχεράνη αντέδρασε με μεγάλη ενόχληση και προειδοποίησε για «πολύ επικίνδυνες συνέπειες».
Η ιρανική αποφασιστικότητα είναι σαφής: δεν θέλουν αυτά τα Τσιουάουα να διαταράξουν τη θεμελιώδη διαδικασία του μέγιστου περιορισμού της αμερικανικής και ισραηλινής επιρροής στη Δυτική Ασία.
Το Islamabad, από την πλευρά του, συνεχίζει το σισύφειο έργο της ελάχιστης προόδου, βήμα προς βήμα, μεσολαβώντας μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της Ansarallah, καθώς και μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν.
Το Κατάρ παρέδωσε την αμερικανική απάντηση στον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Abbas Araghchi, στη Doha την περασμένη Τρίτη.
Η διαφωνία φαίνεται να αφορά τη σειρά των βημάτων και όχι το περιεχόμενο.
Το κείμενο, όπως έχει διαμορφωθεί μέχρι στιγμής, αποτελεί ένα είδος βελτιωμένης εκδοχής του διαβόητου —αλλά πλέον ακυρωμένου— μνημονίου συνεννόησης, γνωστού και ως «πλαισίου του Ισλαμαμπάντ».
Κανείς, πάντως, δεν θα τολμούσε να στοιχηματίσει ότι αυτό το σχέδιο θα υλοποιηθεί ποτέ.
Ρωσία, Ιράν, Υεμένη: Aς τιμωρήσουμε ανελέητα αυτά τα καθάρματα
Ας συζητήσουμε τώρα την πραγματική ουσία του ζητήματος: την Υεμένη.
Και, κυρίως, σε ποιον βαθμό οι σκληροτράχηλοι της Sanaa είναι διατεθειμένοι να καταστρέψουν το Riyadh.
Η καταστροφή των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων είναι ακόμη σχετικά εύκολη — αυτό δεν είναι παρά μια μικρή γεύση.
Η Υεμένη έχει ξεφύγει. Και δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά.
Βλέπουμε ήδη μια εντυπωσιακή σύμπτωση περιστάσεων μεταξύ του Οίκου των Saud, του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ εκτός Περσίας και του ΝΑΤΟ στη Γη 404: όλοι δέχονται ανελέητες επιθέσεις.
Η Ρωσία και το Ιράν δεν έχουν καν ξεκινήσει ακόμη.
Και αυτό χωρίς καν να υπολογίζουμε την Υεμένη.
Ο Sergei Karaganov το είπε ξανά δημοσίως νωρίτερα αυτή την εβδομάδα: η ρωσική Stavka πήρε επιτέλους τη μοιραία απόφαση να βγάλει την εβραϊκή χορωδία στο Κίεβο από τη μιζέρια της.
Και, κατά τη διάρκεια μιας ιδιωτικής δίωρης συνεδρίας στο Valdai, έξω από τη Μόσχα, ο Μεγάλος Δάσκαλος Sergei Lavrov, εντελώς χαλαρός, επιβεβαίωσε για άλλη μία φορά ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για τον πόλεμο στην Ευρώπη.
Και ναι, θα έρθει σύντομα. Χωρίς περιορισμούς.
Η Ansarallah και οι Ένοπλες Δυνάμεις της Υεμένης περιμένουν τη σύγκλιση τριών παραγόντων: μιας αναπόφευκτης «Ώρας Μηδέν», που αντηχεί σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία· της ισχυρής, υπόγειας έξαρσης των εσωτερικών βασιλικών και διαφυλετικών συγκρούσεων στη Σαουδική Αραβία· και, τέλος, της τοποθέτησης όλων των κομματιών του παζλ στη θέση τους, πριν η επερχόμενη καταιγίδα της Υεμένης ξεσπάσει πάνω από τη Σαουδική Αραβία.
Προς το παρόν, το Riyadh δεν αναγνωρίζει ούτε μία επίθεση από την Υεμένη, ενώ η Sanaa ανακοινώνει καθημερινά, με ακρίβεια, τον αριθμό των σαουδαραβικών αεροπορικών επιδρομών στην Υεμένη — επιδρομές που στοχεύουν αγορές, αγροκτήματα, σπίτια, γέφυρες, αγωγούς ύδρευσης και τηλεπικοινωνιακά δίκτυα: το παροιμιώδες εγχειρίδιο του συνδικάτου του Epstein.
Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει ήδη αυξήσει την πίεση, επιτιθέμενο στο κοίτασμα Bu Hasa της ADNOC, νοτιοδυτικά του Abu Dhabi.
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα χερσαία κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου των ΗΑΕ και τροφοδοτεί τον στρατηγικής σημασίας αγωγό Habshan-Fujairah, τη μοναδική οδό εξαγωγής των ΗΑΕ που παρακάμπτει το Στενό του Ορμούζ.
Η εναλλακτική διαδρομή της Σαουδικής Αραβίας, ο αγωγός Ανατολής–Δύσης, χτυπήθηκε πριν από τρεις εβδομάδες και βομβαρδίστηκε ξανά νωρίτερα αυτή την εβδομάδα από την Υεμένη, κοντά στο Abqaiq.
Οι σχεδόν ταυτόχρονες επιθέσεις στην ADNOC και στο Abqaiq θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην εξαφάνιση έως και 13 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου από την αγορά κάθε ημέρα.
Δεν είναι ποτέ αρκετό να υπενθυμίζουμε σε όλους ότι το Ιράν και η Υεμένη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα.
Αυτό είναι το μόνο που μετράει — και καμία μάταιη επιχείρηση ψευδούς σημαίας, όπως η 11η Σεπτεμβρίου, δεν πρόκειται να το αλλάξει αυτό.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών