Εξοπλιστικό κρεσέντο 12 δισεκατομμυρίων ευρώ από τη Γερμανία για την ολοκληρωτική εξουδετέρωση της ρωσικής απειλής, όπως υποστηρίζουν πηγές
Το γερμανικό Υπουργείο Άμυνας προετοιμάζει ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα ύψους σχεδόν 12 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη δημιουργία ενός νέου οπλοστασίου πυραύλων μακράς εμβέλειας, όπως αποκαλύπτουν εσωτερικά έγγραφα της κυβέρνησης που διέρρευσαν.
Τα νέα αυτά όπλα θα προσφέρουν στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας τη δυνατότητα να πλήττουν στρατηγικούς στόχους – όπως κέντρα διοίκησης, αεροδρόμια, εκτοξευτές πυραύλων και εφοδιαστικούς κόμβους – σε βάθος εκατοντάδων ή και χιλιάδων χιλιομέτρων πίσω από το μέτωπο, οπως φαίνεται στα έγγραφα που επικαλείται και γνωστοποιεί το POLITICO.
Στρατηγική προτεραιότητα για το ΝΑΤΟ και εξουδετέρωση στόχων χωρίς χρήση πυρηνικών
Το εγχείρημα αυτό χαρακτηρίζεται ως κορυφαία προτεραιότητα τόσο για τη Γερμανία όσο και για το ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο που οι ευρωπαϊκές χώρες επανεξοπλίζονται ραγδαία απέναντι στην αυξανόμενη ρωσική απειλή. Βασικός αντικειμενικός σκοπός του σχεδίου είναι η εξασφάλιση της ικανότητας καταστροφικών πληγμάτων βαθιά στο έδαφος του αντιπάλου, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα απάντησης με συμβατικά όπλα κάτω από το κατώφλι της πυρηνικής σύγκρουσης.
Τα τέσσερα στάδια του εξοπλιστικού σχεδιασμού και η έγκριση των κονδυλίων
Η στρατηγική της Γερμανίας διαρθρώνεται σε τέσσερις πυλώνες, με τα πρώτα συστήματα να αναμένονται ακόμη και από το επόμενο έτος, ενώ τα πιο προηγμένα όπλα θα αναπτυχθούν σε συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας.
Παρόλο που το κονδύλι των σχεδόν 12 δισεκατομμυρίων ευρώ έχει κατατεθεί στον κυβερνητικό προϋπολογισμό, δεν έχει ακόμη λάβει την τελική έγκριση.
Εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας αρνήθηκε να σχολιάσει συγκεκριμένα ποσά, τονίζοντας ότι όλα τα μέτρα υπόκεινται στην έγκριση της γερμανικής Βουλής (Bundestag).
Φθηνοί πύραυλοι μαζικής παραγωγής στην πρώτη γραμμή από το 2027
Το ταχύτερο σκέλος του προγράμματος αφορά την ανάπτυξη ενός νέου, χαμηλού κόστους πυραύλου cruise, η επιχειρησιακή ένταξη του οποίου σχεδιάζεται για το 2027.
Το Βερολίνο διεξάγει ήδη διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συμβολαίων με δύο προμηθευτές, έχοντας ξεχωρίσει τρεις βασικές υποψηφιότητες: τον πύραυλο Anthem της αμερικανοϊσραηλινής Covenant Industries, καθώς και τους πυραύλους BARS και Flamingo που προσφέρουν εταιρείες συνδεδεμένες με την Ουκρανία.
Τα έγγραφα περιγράφουν αυτά τα όπλα ως οικονομικά αποδοτικά και μαζικά παραγόμενα, ικανά να κατακλύσουν και να εξουδετερώσουν την αντίπαλη αεράμυνα, ένα δίδαγμα που αντλήθηκε απευθείας από τις επιτυχημένες ουκρανικές επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά ρωσικών υποδομών.
Αμερικανικοί Tomahawk για την κάλυψη του στρατηγικού κενού
Το δεύτερο σκέλος του σχεδίου στηρίζεται σε αμερικανική τεχνολογία.
Ο καγκελάριος Friedrich Merz ενημέρωσε τη Βουλή ότι επετεύχθη συμφωνία με την Ουάσινγκτον στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα για την απόκτηση αμερικανικών πυραύλων cruise Tomahawk.
Στόχος της γερμανικής πλευράς είναι να διαθέτει έως το τέλος της δεκαετίας αμερικανικούς εκτοξευτές Typhon εξοπλισμένους με Tomahawk, καλύπτοντας έτσι ένα κρίσιμο στρατηγικό κενό μέχρι να ετοιμαστούν οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές εναλλακτικές.
Υπερηχητικά όπλα σε σύμπραξη με τη Βρετανία και το κόστος του προγράμματος
Τα δύο τελευταία στάδια αφορούν την κοινή ανάπτυξη με το Ηνωμένο Βασίλειο ενός προηγμένου πυραύλου cruise και ενός υπερηχητικού όπλου διολίσθησης, στο πλαίσιο της διμερούς αμυντικής συμφωνίας Trinity House.
Τα συστήματα αυτά θα έχουν βεληνεκές άνω των 2.000 χιλιομέτρων και απορροφούν τη μερίδα του λέοντος της χρηματοδότησης: σχεδόν 9 δισεκατομμύρια ευρώ προορίζονται για την ανάπτυξη και προμήθειά τους (συν 182 εκατομμύρια για τη συντήρησή τους), ενώ επιπλέον 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται στην ανάπτυξη πυραύλων cruise και 97 εκατομμύρια στη συντήρησή τους.
Η ιστορική καμπή στη γερμανική αμυντική πολιτική
Το συνολικό αυτό πρόγραμμα σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή στη στρατιωτική στρατηγική του Βερολίνου.
Αντί να αναμένει την ανάπτυξη ενός και μόνο ευρωπαϊκού συστήματος, η Γερμανία επιλέγει ένα πολυεπίπεδο μίγμα όπλων: φθηνούς πυραύλους μαζικής παραγωγής, άμεσα διαθέσιμους αμερικανικούς Tomahawk και υπερσύγχρονα ευρωπαϊκά συστήματα για το μέλλον.
Καθώς η στρατιωτική ηγεσία προειδοποιεί ότι η Ρωσία θα μπορούσε να είναι σε θέση να επιτεθεί σε νατοϊκό έδαφος πριν από το τέλος της δεκαετίας, το Βερολίνο θέλει να διασφαλίσει ότι σε περίπτωση αποτυχίας της αποτροπής, καμία ρωσική αμυντική υποδομή δεν θα είναι ασφαλής.
Η μεγάλη επιστροφή της γερμανικής στρατιωτικής ισχύος και η ανατροπή των ευρωπαϊκών ισορροπιών
Η απόφαση της Γερμανίας να ξεκινήσει τον επανεξοπλισμό της με την επένδυση σχεδόν 12 δισεκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία ενός επιθετικού οπλοστασίου πυραύλων μακράς εμβέλειας δεν αποτελεί απλώς μια αμυντική προσαρμογή.
Συνιστά τη δομικότερη καμπή στη γερμανική και ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, διαγράφοντας οριστικά το μεταπολεμικό δόγμα του ειρηνισμού και της στρατιωτικής αυτοσυγκράτησης.
Και υπάρχουν επιφυλάξεις εντός και εκτός Γερμανίας.
Το τέλος των ιστορικών ενοχών και η γέννηση της νέας ηγεμονίας
Από το 1945, η Γερμανία οικοδόμησε την πολιτική της ταυτότητα πάνω στην ιδέα της «ειρηνικής δύναμης», περιορίζοντας τις ένοπλες δυνάμεις της σε καθαρά αμυντικό ρόλο εντός του ΝΑΤΟ και αποφεύγοντας κάθε επίδειξη αυτόνομης ισχύος λόγω των τραυματικών ιστορικών μνημών.
Η απόκτηση πυραύλων cruise, αμερικανικών Tomahawk και μελλοντικών υπερηχητικών όπλων με δυνατότητα καταστροφικών πληγμάτων χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα γερμανικά σύνορα ακυρώνει αυτό το ταμπού.
Το Βερολίνο μετατρέπεται επίσημα από οικονομικό γίγαντα με στρατιωτικές αναπηρίες στον κυρίαρχο συμβατικό στρατιωτικό πόλο της γηραιάς ηπείρου.
Η στρατηγική χειραφέτηση από την αμερικανική ομπρέλα προστασίας
Η κίνηση αυτή αντανακλά τη βαθιά ανησυχία της γερμανικής ελίτ για την αβεβαιότητα που διαπνέει τις διατλαντικές σχέσεις και την πιθανότητα αμερικανικού απομονωτισμού.
Αναπτύσσοντας δικές της αυτόνομες δυνατότητες μακρού πλήγματος σε σύμπραξη με τη Βρετανία, η Γερμανία προετοιμάζεται για ένα μέλλον όπου η Ευρώπη θα πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό της χωρίς τη βέβαιη αμερικανική αρωγή.
Η επιλογή αυτή αναδιατάσσει τους συσχετισμούς εντός του ΝΑΤΟ, καθώς η Γερμανία αναλαμβάνει πλέον ηγετικό επιχειρησιακό ρόλο στην ανατολική πτέρυγα της συμμαχίας.
Οι εσωτερικοί τριγμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η γαλλική αμηχανία
Η ραγδαία στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας διαταράσσει την παραδοσιακή ισορροπία του γαλλογερμανικού άξονα.
Η Γαλλία, η οποία διέθετε το μονοπώλιο της στρατηγικής και πυρηνικής υπεροχής στην ηπειρωτική Ευρώπη, βλέπει τώρα τη Γερμανία να χρησιμοποιεί την τεράστια οικονομική της ισχύ για να κυριαρχήσει και στον αμυντικό τομέα.
Παράλληλα, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης βλέπουν με ανακούφιση τη γερμανική προστασία, γεγονός που μετατοπίζει το πολιτικό κέντρο βάρους της ΕΕ ανατολικά, καθιστώντας τη στρατιωτική ισχύ το πρωτεύον νόμισμα επιρροής.
Η γαλλική ανησυχία για την ανατροπή των ευρωπαϊκών ισορροπιών
Το Παρίσι βλέπει με έκδηλο προβληματισμό τη γερμανική εξοπλιστική καταιγίδα.
Η Γαλλία αποτελούσε παραδοσιακά τη μόνη ηγετική στρατιωτική δύναμη στην ηπειρωτική Ευρώπη και τη μοναδική πυρηνική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο φόβος του Γάλλου προέδρου Emmanuel Macron και των Γάλλων αναλυτών είναι ότι το Βερολίνο, χρησιμοποιώντας την οικονομική του υπεροχή, θα μετατραπεί στον απόλυτο ρυθμιστή της ευρωπαϊκής άμυνας.
Επιπλέον, το Παρίσι ενοχλείται από το γεγονός ότι η Γερμανία διοχετεύει δισεκατομμύρια σε αμερικανικά (Tomahawk) και ισραηλινά συστήματα αντί να αγοράζει αποκλειστικά γαλλικά ή αμιγώς ευρωπαϊκά όπλα, τορπιλίζοντας την ιδέα της γαλλικής «στρατηγικής αυτονομίας».
Οι επιφυλάξεις της Πολωνίας και των γειτονικών κρατών
Αν και η Βαρσοβία και οι χώρες της Βαλτικής επιζητούν τη στρατιωτική ενίσχυση του ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία, η προοπτική μιας ασταμάτητης γερμανικής στρατιωτικής μηχανής ξυπνά ιστορικά αντανακλαστικά.
Η Πολωνία φοβάται ότι μια πανίσχυρη στρατιωτικά Γερμανία θα αποκτήσει τον πλήρη πολιτικό έλεγχο της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, περιθωριοποιώντας τον δικό της αυξανόμενο ρόλο στην περιοχή. Παράλληλα, μικρότερες γειτονικές χώρες παρακολουθούν με σκεπτικισμό την επιστροφή του «γερμανικού παράγοντα» στο επίκεντρο των στρατιωτικών εξελίξεων.
Η οργή της Μόσχας και οι προειδοποιήσεις για επικίνδυνη κλιμάκωση
Για τη Μόσχα, ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας με όπλα που μπορούν να πλήξουν βαθιά το ρωσικό έδαφος ενεργοποιεί τα εντονότερα ιστορικά της ανακλαστικά.
Το Κρεμλίνο είναι ο πλέον σφοδρός επικριτής αυτής της εξέλιξης, χαρακτηρίζοντας τις γερμανικές κινήσεις ως άμεση απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας.
Η τοποθέτηση τέτοιων συστημάτων στην κεντρική Ευρώπη εξαλείφει το ουδέτερο βάθος και δημιουργεί μια διαρκή κατάσταση υψηλού κινδύνου.
Η Ρωσία αναμένεται να απαντήσει με περαιτέρω ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων στο Kaliningrad και τη Λευκορωσία, βυθίζοντας την Ευρώπη σε έναν νέο, εξαιρετικά επικίνδυνο Ψυχρό Πόλεμο χωρίς τους μηχανισμούς ελέγχου των εξοπλισμών του παρελθόντος.
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι η εγκατάσταση και ανάπτυξη πυραύλων μακράς εμβέλειας στην κεντρική Ευρώπη ακυρώνει κάθε περιθώριο διπλωματίας, επαναφέροντας την Ευρώπη στις σκοτεινότερες μέρες του Ψυχρού Πολέμου. Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι οι γερμανικές υποδομές και οι θέσεις των νέων πυραύλων θα μετατραπούν σε πρωτεύοντες στόχους των ρωσικών πυρηνικών και υπερηχητικών δυνάμεων.
Ο εσωτερικός διχασμός και οι φωνές της γερμανικής αντιπολίτευσης
Ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας, η απόφαση αυτή συναντά σφοδρές αντιδράσεις.
Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) αλλά και η Συμμαχία Sahra Wagenknecht κατηγορούν την κυβέρνηση ότι μετατρέπει τη χώρα σε πεδίο μάχης και αιχμή του δόρατος των αμερικανικών συμφερόντων. Παράλληλα, ένα μεγάλο τμήμα της γερμανικής κοινής γνώμης, διαπαιδαγωγημένο με τις αρχές του μεταπολεμικού ειρηνισμού, εκφράζει φόβους ότι η κατοχή όπλων μακρού πλήγματος δεν αποτρέπει τον πόλεμο, αλλά αντίθετα αυξάνει τις πιθανότητες εμπλοκής της χώρας σε μια ολοκληρωτική σύρραξη.
www.bankingnews.gr
Τα νέα αυτά όπλα θα προσφέρουν στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας τη δυνατότητα να πλήττουν στρατηγικούς στόχους – όπως κέντρα διοίκησης, αεροδρόμια, εκτοξευτές πυραύλων και εφοδιαστικούς κόμβους – σε βάθος εκατοντάδων ή και χιλιάδων χιλιομέτρων πίσω από το μέτωπο, οπως φαίνεται στα έγγραφα που επικαλείται και γνωστοποιεί το POLITICO.
Στρατηγική προτεραιότητα για το ΝΑΤΟ και εξουδετέρωση στόχων χωρίς χρήση πυρηνικών
Το εγχείρημα αυτό χαρακτηρίζεται ως κορυφαία προτεραιότητα τόσο για τη Γερμανία όσο και για το ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο που οι ευρωπαϊκές χώρες επανεξοπλίζονται ραγδαία απέναντι στην αυξανόμενη ρωσική απειλή. Βασικός αντικειμενικός σκοπός του σχεδίου είναι η εξασφάλιση της ικανότητας καταστροφικών πληγμάτων βαθιά στο έδαφος του αντιπάλου, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα απάντησης με συμβατικά όπλα κάτω από το κατώφλι της πυρηνικής σύγκρουσης.
Τα τέσσερα στάδια του εξοπλιστικού σχεδιασμού και η έγκριση των κονδυλίων
Η στρατηγική της Γερμανίας διαρθρώνεται σε τέσσερις πυλώνες, με τα πρώτα συστήματα να αναμένονται ακόμη και από το επόμενο έτος, ενώ τα πιο προηγμένα όπλα θα αναπτυχθούν σε συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας.
Παρόλο που το κονδύλι των σχεδόν 12 δισεκατομμυρίων ευρώ έχει κατατεθεί στον κυβερνητικό προϋπολογισμό, δεν έχει ακόμη λάβει την τελική έγκριση.
Εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας αρνήθηκε να σχολιάσει συγκεκριμένα ποσά, τονίζοντας ότι όλα τα μέτρα υπόκεινται στην έγκριση της γερμανικής Βουλής (Bundestag).
Φθηνοί πύραυλοι μαζικής παραγωγής στην πρώτη γραμμή από το 2027
Το ταχύτερο σκέλος του προγράμματος αφορά την ανάπτυξη ενός νέου, χαμηλού κόστους πυραύλου cruise, η επιχειρησιακή ένταξη του οποίου σχεδιάζεται για το 2027.
Το Βερολίνο διεξάγει ήδη διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συμβολαίων με δύο προμηθευτές, έχοντας ξεχωρίσει τρεις βασικές υποψηφιότητες: τον πύραυλο Anthem της αμερικανοϊσραηλινής Covenant Industries, καθώς και τους πυραύλους BARS και Flamingo που προσφέρουν εταιρείες συνδεδεμένες με την Ουκρανία.
Τα έγγραφα περιγράφουν αυτά τα όπλα ως οικονομικά αποδοτικά και μαζικά παραγόμενα, ικανά να κατακλύσουν και να εξουδετερώσουν την αντίπαλη αεράμυνα, ένα δίδαγμα που αντλήθηκε απευθείας από τις επιτυχημένες ουκρανικές επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά ρωσικών υποδομών.
Αμερικανικοί Tomahawk για την κάλυψη του στρατηγικού κενού
Το δεύτερο σκέλος του σχεδίου στηρίζεται σε αμερικανική τεχνολογία.
Ο καγκελάριος Friedrich Merz ενημέρωσε τη Βουλή ότι επετεύχθη συμφωνία με την Ουάσινγκτον στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα για την απόκτηση αμερικανικών πυραύλων cruise Tomahawk.
Στόχος της γερμανικής πλευράς είναι να διαθέτει έως το τέλος της δεκαετίας αμερικανικούς εκτοξευτές Typhon εξοπλισμένους με Tomahawk, καλύπτοντας έτσι ένα κρίσιμο στρατηγικό κενό μέχρι να ετοιμαστούν οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές εναλλακτικές.
Υπερηχητικά όπλα σε σύμπραξη με τη Βρετανία και το κόστος του προγράμματος
Τα δύο τελευταία στάδια αφορούν την κοινή ανάπτυξη με το Ηνωμένο Βασίλειο ενός προηγμένου πυραύλου cruise και ενός υπερηχητικού όπλου διολίσθησης, στο πλαίσιο της διμερούς αμυντικής συμφωνίας Trinity House.
Τα συστήματα αυτά θα έχουν βεληνεκές άνω των 2.000 χιλιομέτρων και απορροφούν τη μερίδα του λέοντος της χρηματοδότησης: σχεδόν 9 δισεκατομμύρια ευρώ προορίζονται για την ανάπτυξη και προμήθειά τους (συν 182 εκατομμύρια για τη συντήρησή τους), ενώ επιπλέον 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται στην ανάπτυξη πυραύλων cruise και 97 εκατομμύρια στη συντήρησή τους.
Η ιστορική καμπή στη γερμανική αμυντική πολιτική
Το συνολικό αυτό πρόγραμμα σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή στη στρατιωτική στρατηγική του Βερολίνου.
Αντί να αναμένει την ανάπτυξη ενός και μόνο ευρωπαϊκού συστήματος, η Γερμανία επιλέγει ένα πολυεπίπεδο μίγμα όπλων: φθηνούς πυραύλους μαζικής παραγωγής, άμεσα διαθέσιμους αμερικανικούς Tomahawk και υπερσύγχρονα ευρωπαϊκά συστήματα για το μέλλον.
Καθώς η στρατιωτική ηγεσία προειδοποιεί ότι η Ρωσία θα μπορούσε να είναι σε θέση να επιτεθεί σε νατοϊκό έδαφος πριν από το τέλος της δεκαετίας, το Βερολίνο θέλει να διασφαλίσει ότι σε περίπτωση αποτυχίας της αποτροπής, καμία ρωσική αμυντική υποδομή δεν θα είναι ασφαλής.
Η μεγάλη επιστροφή της γερμανικής στρατιωτικής ισχύος και η ανατροπή των ευρωπαϊκών ισορροπιών
Η απόφαση της Γερμανίας να ξεκινήσει τον επανεξοπλισμό της με την επένδυση σχεδόν 12 δισεκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία ενός επιθετικού οπλοστασίου πυραύλων μακράς εμβέλειας δεν αποτελεί απλώς μια αμυντική προσαρμογή.
Συνιστά τη δομικότερη καμπή στη γερμανική και ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, διαγράφοντας οριστικά το μεταπολεμικό δόγμα του ειρηνισμού και της στρατιωτικής αυτοσυγκράτησης.
Και υπάρχουν επιφυλάξεις εντός και εκτός Γερμανίας.
Το τέλος των ιστορικών ενοχών και η γέννηση της νέας ηγεμονίας
Από το 1945, η Γερμανία οικοδόμησε την πολιτική της ταυτότητα πάνω στην ιδέα της «ειρηνικής δύναμης», περιορίζοντας τις ένοπλες δυνάμεις της σε καθαρά αμυντικό ρόλο εντός του ΝΑΤΟ και αποφεύγοντας κάθε επίδειξη αυτόνομης ισχύος λόγω των τραυματικών ιστορικών μνημών.
Η απόκτηση πυραύλων cruise, αμερικανικών Tomahawk και μελλοντικών υπερηχητικών όπλων με δυνατότητα καταστροφικών πληγμάτων χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα γερμανικά σύνορα ακυρώνει αυτό το ταμπού.
Το Βερολίνο μετατρέπεται επίσημα από οικονομικό γίγαντα με στρατιωτικές αναπηρίες στον κυρίαρχο συμβατικό στρατιωτικό πόλο της γηραιάς ηπείρου.
Η στρατηγική χειραφέτηση από την αμερικανική ομπρέλα προστασίας
Η κίνηση αυτή αντανακλά τη βαθιά ανησυχία της γερμανικής ελίτ για την αβεβαιότητα που διαπνέει τις διατλαντικές σχέσεις και την πιθανότητα αμερικανικού απομονωτισμού.
Αναπτύσσοντας δικές της αυτόνομες δυνατότητες μακρού πλήγματος σε σύμπραξη με τη Βρετανία, η Γερμανία προετοιμάζεται για ένα μέλλον όπου η Ευρώπη θα πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό της χωρίς τη βέβαιη αμερικανική αρωγή.
Η επιλογή αυτή αναδιατάσσει τους συσχετισμούς εντός του ΝΑΤΟ, καθώς η Γερμανία αναλαμβάνει πλέον ηγετικό επιχειρησιακό ρόλο στην ανατολική πτέρυγα της συμμαχίας.
Οι εσωτερικοί τριγμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η γαλλική αμηχανία
Η ραγδαία στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας διαταράσσει την παραδοσιακή ισορροπία του γαλλογερμανικού άξονα.
Η Γαλλία, η οποία διέθετε το μονοπώλιο της στρατηγικής και πυρηνικής υπεροχής στην ηπειρωτική Ευρώπη, βλέπει τώρα τη Γερμανία να χρησιμοποιεί την τεράστια οικονομική της ισχύ για να κυριαρχήσει και στον αμυντικό τομέα.
Παράλληλα, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης βλέπουν με ανακούφιση τη γερμανική προστασία, γεγονός που μετατοπίζει το πολιτικό κέντρο βάρους της ΕΕ ανατολικά, καθιστώντας τη στρατιωτική ισχύ το πρωτεύον νόμισμα επιρροής.
Η γαλλική ανησυχία για την ανατροπή των ευρωπαϊκών ισορροπιών
Το Παρίσι βλέπει με έκδηλο προβληματισμό τη γερμανική εξοπλιστική καταιγίδα.
Η Γαλλία αποτελούσε παραδοσιακά τη μόνη ηγετική στρατιωτική δύναμη στην ηπειρωτική Ευρώπη και τη μοναδική πυρηνική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο φόβος του Γάλλου προέδρου Emmanuel Macron και των Γάλλων αναλυτών είναι ότι το Βερολίνο, χρησιμοποιώντας την οικονομική του υπεροχή, θα μετατραπεί στον απόλυτο ρυθμιστή της ευρωπαϊκής άμυνας.
Επιπλέον, το Παρίσι ενοχλείται από το γεγονός ότι η Γερμανία διοχετεύει δισεκατομμύρια σε αμερικανικά (Tomahawk) και ισραηλινά συστήματα αντί να αγοράζει αποκλειστικά γαλλικά ή αμιγώς ευρωπαϊκά όπλα, τορπιλίζοντας την ιδέα της γαλλικής «στρατηγικής αυτονομίας».
Οι επιφυλάξεις της Πολωνίας και των γειτονικών κρατών
Αν και η Βαρσοβία και οι χώρες της Βαλτικής επιζητούν τη στρατιωτική ενίσχυση του ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία, η προοπτική μιας ασταμάτητης γερμανικής στρατιωτικής μηχανής ξυπνά ιστορικά αντανακλαστικά.
Η Πολωνία φοβάται ότι μια πανίσχυρη στρατιωτικά Γερμανία θα αποκτήσει τον πλήρη πολιτικό έλεγχο της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, περιθωριοποιώντας τον δικό της αυξανόμενο ρόλο στην περιοχή. Παράλληλα, μικρότερες γειτονικές χώρες παρακολουθούν με σκεπτικισμό την επιστροφή του «γερμανικού παράγοντα» στο επίκεντρο των στρατιωτικών εξελίξεων.
Η οργή της Μόσχας και οι προειδοποιήσεις για επικίνδυνη κλιμάκωση
Για τη Μόσχα, ο επανεξοπλισμός της Γερμανίας με όπλα που μπορούν να πλήξουν βαθιά το ρωσικό έδαφος ενεργοποιεί τα εντονότερα ιστορικά της ανακλαστικά.
Το Κρεμλίνο είναι ο πλέον σφοδρός επικριτής αυτής της εξέλιξης, χαρακτηρίζοντας τις γερμανικές κινήσεις ως άμεση απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας.
Η τοποθέτηση τέτοιων συστημάτων στην κεντρική Ευρώπη εξαλείφει το ουδέτερο βάθος και δημιουργεί μια διαρκή κατάσταση υψηλού κινδύνου.
Η Ρωσία αναμένεται να απαντήσει με περαιτέρω ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων στο Kaliningrad και τη Λευκορωσία, βυθίζοντας την Ευρώπη σε έναν νέο, εξαιρετικά επικίνδυνο Ψυχρό Πόλεμο χωρίς τους μηχανισμούς ελέγχου των εξοπλισμών του παρελθόντος.
Η Μόσχα υποστηρίζει ότι η εγκατάσταση και ανάπτυξη πυραύλων μακράς εμβέλειας στην κεντρική Ευρώπη ακυρώνει κάθε περιθώριο διπλωματίας, επαναφέροντας την Ευρώπη στις σκοτεινότερες μέρες του Ψυχρού Πολέμου. Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι οι γερμανικές υποδομές και οι θέσεις των νέων πυραύλων θα μετατραπούν σε πρωτεύοντες στόχους των ρωσικών πυρηνικών και υπερηχητικών δυνάμεων.
Ο εσωτερικός διχασμός και οι φωνές της γερμανικής αντιπολίτευσης
Ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας, η απόφαση αυτή συναντά σφοδρές αντιδράσεις.
Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) αλλά και η Συμμαχία Sahra Wagenknecht κατηγορούν την κυβέρνηση ότι μετατρέπει τη χώρα σε πεδίο μάχης και αιχμή του δόρατος των αμερικανικών συμφερόντων. Παράλληλα, ένα μεγάλο τμήμα της γερμανικής κοινής γνώμης, διαπαιδαγωγημένο με τις αρχές του μεταπολεμικού ειρηνισμού, εκφράζει φόβους ότι η κατοχή όπλων μακρού πλήγματος δεν αποτρέπει τον πόλεμο, αλλά αντίθετα αυξάνει τις πιθανότητες εμπλοκής της χώρας σε μια ολοκληρωτική σύρραξη.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών