Στο πεδίο της μάχης, άρματα όπως το T-90M Proryv χρησιμοποιούνται συχνά για βολές υποστήριξης και επιθέσεις εναντίον οχυρωμένων θέσεων
Η μαζική χρήση αναγνωριστικών και επιθετικών drones έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα βαρέα τεθωρακισμένα οχήματα. Μεγάλες συγκεντρώσεις αρμάτων μπορούν πλέον να εντοπιστούν έγκαιρα και να πληγούν από πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς ή φθηνά FPV drones πριν ακόμη φτάσουν στις γραμμές επίθεσης.
Έτσι, η κλασική εικόνα των μαζικών τεθωρακισμένων σχηματισμών που πραγματοποιούν βαθιές διεισδύσεις στο εχθρικό έδαφος αμφισβητείται έντονα. Το άρμα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ένα πολύ καλά προστατευμένο κινητό πυροβόλο υποστήριξης του πεζικού.
Από τις επιθέσεις στις κινητές θέσεις βολής
Στο πεδίο της μάχης, άρματα όπως το T-90M Proryv χρησιμοποιούνται συχνά για βολές υποστήριξης και επιθέσεις εναντίον οχυρωμένων θέσεων.
Το πυροβόλο των 125 χιλιοστών προσφέρει ισχυρή και ακριβή βολή, ενώ η βαριά θωράκιση επιτρέπει στο άρμα να επιχειρεί σε περιβάλλον όπου τα πιο ελαφρά αυτοκινούμενα πυροβόλα είναι πολύ πιο ευάλωτα.
Παράλληλα, η απειλή των FPV drones έχει οδηγήσει στην εμφάνιση πρόσθετων προστατευτικών κατασκευών πάνω από τους πύργους των αρμάτων. Τα πρώτα αυτοσχέδια μεταλλικά πλέγματα εξελίχθηκαν σε βαριές υπερκατασκευές, συχνά σε συνδυασμό με εκρηκτική αντιδραστική θωράκιση και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Στόχος είναι να προστατευτούν κυρίως η οροφή και το πίσω μέρος του οχήματος, δηλαδή τα σημεία που προτιμούν να πλήττουν τα drones.
Η απάντηση των ΗΠΑ: το νέο M1E3 Abrams
Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ επανεξετάζουν το μέλλον του Abrams. Το Πεντάγωνο εγκατέλειψε το πρόγραμμα εκτεταμένου εκσυγχρονισμού M1A2 SEPv4 και στράφηκε στη νέα πλατφόρμα M1E3.
Το σημερινό Abrams έχει φτάσει σε βάρος περίπου 70 τόνων στις βαρύτερες διαμορφώσεις του, δημιουργώντας σημαντικές δυσκολίες στη μεταφορά, στον ανεφοδιασμό και στη διέλευση γεφυρών.
Το νέο M1E3 σχεδιάζεται να είναι αισθητά ελαφρύτερο και περισσότερο αυτοματοποιημένο.
Σύμφωνα με τις προτάσεις που έχουν παρουσιαστεί, η νέα αρχιτεκτονική μπορεί να περιλαμβάνει πλήρωμα τριών ατόμων, αυτόματο σύστημα φόρτωσης και μεγαλύτερη απομόνωση των πυρομαχικών από το πλήρωμα.
Παράλληλα, εξετάζεται η αντικατάσταση του σημερινού αεριοστροβίλου με πιο αποδοτικό σύστημα πρόωσης, ώστε να μειωθούν τόσο η κατανάλωση καυσίμου όσο και η θερμική υπογραφή του άρματος.
Τρεις γραμμές άμυνας απέναντι στα drones
Η φιλοσοφία του M1E3 αναμένεται να βασίζεται λιγότερο στην τεράστια ποσότητα παθητικής θωράκισης και περισσότερο σε ένα πολυεπίπεδο σύστημα ενεργητικής προστασίας.
Η πρώτη γραμμή θα μπορούσε να αποτελείται από ηλεκτρονικά αντίμετρα κατά των drones και των συστημάτων πλοήγησης.
Η δεύτερη από εξειδικευμένα συστήματα αντιμετώπισης UAV, ικανά να εντοπίζουν και να καταστρέφουν μικρούς εναέριους στόχους.
Η τρίτη θα είναι ένα εξελιγμένο σύστημα ενεργητικής προστασίας, όπως το Trophy ή ο διάδοχός του, για την αναχαίτιση εισερχόμενων αντιαρματικών πυραύλων και άλλων απειλών.
Η πρόκληση είναι ότι όλα αυτά αυξάνουν δραματικά την πολυπλοκότητα και το κόστος του οχήματος.
Το άρμα από μόνο του δεν αρκεί
Το μεγαλύτερο συμπέρασμα από τους σύγχρονους πολέμους είναι ότι ακόμη και το πιο προηγμένο άρμα δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο του.
Χωρίς αποτελεσματική αεράμυνα, ηλεκτρονικό πόλεμο, αναγνώριση, πεζικό και δυνατότητα καταστολής των εχθρικών drones, ένα τεθωρακισμένο όχημα αξίας εκατομμυρίων μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπο με ένα FPV drone που κοστίζει ελάχιστα σε σύγκριση με αυτό.
Αντίθετα, όταν το άρμα αποτελεί μέρος ενός ολοκληρωμένου δικτύου διοίκησης, αναγνώρισης και πυρών, μπορεί να παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνο.
Το M1E3 Abrams φαίνεται να σχεδιάζεται ακριβώς πάνω σε αυτή τη λογική: μικρότερο βάρος, μεγαλύτερη αυτοματοποίηση, περισσότερη ενεργητική προστασία και στενότερη σύνδεση με drones, δορυφόρους και άλλα μέσα αναγνώρισης.
Το ερώτημα επομένως δεν είναι αν το άρμα μάχης «πέθανε». Είναι αν μπορεί να εξελιχθεί αρκετά γρήγορα ώστε να επιβιώσει σε ένα πεδίο μάχης όπου σχεδόν τα πάντα παρακολουθούνται από τον αέρα.
www.bankingnews.gr
Έτσι, η κλασική εικόνα των μαζικών τεθωρακισμένων σχηματισμών που πραγματοποιούν βαθιές διεισδύσεις στο εχθρικό έδαφος αμφισβητείται έντονα. Το άρμα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ένα πολύ καλά προστατευμένο κινητό πυροβόλο υποστήριξης του πεζικού.
Από τις επιθέσεις στις κινητές θέσεις βολής
Στο πεδίο της μάχης, άρματα όπως το T-90M Proryv χρησιμοποιούνται συχνά για βολές υποστήριξης και επιθέσεις εναντίον οχυρωμένων θέσεων.
Το πυροβόλο των 125 χιλιοστών προσφέρει ισχυρή και ακριβή βολή, ενώ η βαριά θωράκιση επιτρέπει στο άρμα να επιχειρεί σε περιβάλλον όπου τα πιο ελαφρά αυτοκινούμενα πυροβόλα είναι πολύ πιο ευάλωτα.
Παράλληλα, η απειλή των FPV drones έχει οδηγήσει στην εμφάνιση πρόσθετων προστατευτικών κατασκευών πάνω από τους πύργους των αρμάτων. Τα πρώτα αυτοσχέδια μεταλλικά πλέγματα εξελίχθηκαν σε βαριές υπερκατασκευές, συχνά σε συνδυασμό με εκρηκτική αντιδραστική θωράκιση και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Στόχος είναι να προστατευτούν κυρίως η οροφή και το πίσω μέρος του οχήματος, δηλαδή τα σημεία που προτιμούν να πλήττουν τα drones.
Η απάντηση των ΗΠΑ: το νέο M1E3 Abrams
Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ επανεξετάζουν το μέλλον του Abrams. Το Πεντάγωνο εγκατέλειψε το πρόγραμμα εκτεταμένου εκσυγχρονισμού M1A2 SEPv4 και στράφηκε στη νέα πλατφόρμα M1E3.
Το σημερινό Abrams έχει φτάσει σε βάρος περίπου 70 τόνων στις βαρύτερες διαμορφώσεις του, δημιουργώντας σημαντικές δυσκολίες στη μεταφορά, στον ανεφοδιασμό και στη διέλευση γεφυρών.
Το νέο M1E3 σχεδιάζεται να είναι αισθητά ελαφρύτερο και περισσότερο αυτοματοποιημένο.
Σύμφωνα με τις προτάσεις που έχουν παρουσιαστεί, η νέα αρχιτεκτονική μπορεί να περιλαμβάνει πλήρωμα τριών ατόμων, αυτόματο σύστημα φόρτωσης και μεγαλύτερη απομόνωση των πυρομαχικών από το πλήρωμα.
Παράλληλα, εξετάζεται η αντικατάσταση του σημερινού αεριοστροβίλου με πιο αποδοτικό σύστημα πρόωσης, ώστε να μειωθούν τόσο η κατανάλωση καυσίμου όσο και η θερμική υπογραφή του άρματος.
Τρεις γραμμές άμυνας απέναντι στα drones
Η φιλοσοφία του M1E3 αναμένεται να βασίζεται λιγότερο στην τεράστια ποσότητα παθητικής θωράκισης και περισσότερο σε ένα πολυεπίπεδο σύστημα ενεργητικής προστασίας.
Η πρώτη γραμμή θα μπορούσε να αποτελείται από ηλεκτρονικά αντίμετρα κατά των drones και των συστημάτων πλοήγησης.
Η δεύτερη από εξειδικευμένα συστήματα αντιμετώπισης UAV, ικανά να εντοπίζουν και να καταστρέφουν μικρούς εναέριους στόχους.
Η τρίτη θα είναι ένα εξελιγμένο σύστημα ενεργητικής προστασίας, όπως το Trophy ή ο διάδοχός του, για την αναχαίτιση εισερχόμενων αντιαρματικών πυραύλων και άλλων απειλών.
Η πρόκληση είναι ότι όλα αυτά αυξάνουν δραματικά την πολυπλοκότητα και το κόστος του οχήματος.
Το άρμα από μόνο του δεν αρκεί
Το μεγαλύτερο συμπέρασμα από τους σύγχρονους πολέμους είναι ότι ακόμη και το πιο προηγμένο άρμα δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο του.
Χωρίς αποτελεσματική αεράμυνα, ηλεκτρονικό πόλεμο, αναγνώριση, πεζικό και δυνατότητα καταστολής των εχθρικών drones, ένα τεθωρακισμένο όχημα αξίας εκατομμυρίων μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπο με ένα FPV drone που κοστίζει ελάχιστα σε σύγκριση με αυτό.
Αντίθετα, όταν το άρμα αποτελεί μέρος ενός ολοκληρωμένου δικτύου διοίκησης, αναγνώρισης και πυρών, μπορεί να παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνο.
Το M1E3 Abrams φαίνεται να σχεδιάζεται ακριβώς πάνω σε αυτή τη λογική: μικρότερο βάρος, μεγαλύτερη αυτοματοποίηση, περισσότερη ενεργητική προστασία και στενότερη σύνδεση με drones, δορυφόρους και άλλα μέσα αναγνώρισης.
Το ερώτημα επομένως δεν είναι αν το άρμα μάχης «πέθανε». Είναι αν μπορεί να εξελιχθεί αρκετά γρήγορα ώστε να επιβιώσει σε ένα πεδίο μάχης όπου σχεδόν τα πάντα παρακολουθούνται από τον αέρα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών