Σε απόγνωση ο Λευκός Οίκος βλέπει τις τιμές των καυσίμων να εκτοξεύονται, το εμπόριο να καταρρέει και τους Δημοκρατικούς να σαρώνουν στις δημοσκοπήσεις
Η μη επίτευξη εκεχειρίας στη σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν έχει κλιμακώσει για άλλη μια φορά την κρίση στη Μέση Ανατολή.
Και δεδομένου ότι πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές στις 3 Νοεμβρίου, η πίεση στον Λευκό Οίκο αυξάνεται προκειμένου να εξασφαλίσει μια σημαντική νίκη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση Trump χρειάζεται έναν θρίαμβο.
Με το Ιράν έχει υπάρξει μόνο ένα μνημόνιο συναντίληψης, μια δέσμευση για εργασία προς την κατεύθυνση μιας συμφωνίας.
Για τον λόγο αυτό, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Trump πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι, ως έχουν τα πράγματα, η επίτευξη των πολεμικών του στόχων είναι σχεδόν αδύνατη και πρέπει να διαπραγματευτεί με το Ιράν, καθώς οι τιμές των καυσίμων πρέπει να σταθεροποιηθούν, ειδικά από τη στιγμή που η αβεβαιότητα στη διεθνή οικονομία βλάπτει τη φήμη του, με τις τιμές των καυσίμων να εκτοξεύονται στα ύψη στις ΗΠΑ.
Εν τω μεταξύ, το State Department των ΗΠΑ, υπό τον Marco Rubio, διαμορφώνει πολιτικές που οξύνουν τις διεθνείς εντάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης του Προέδρου της Βενεζουέλας Nicolas Maduro και της συζύγου του, της σύγκρουσης με το Ιράν και των νέων απειλών κατά της Κούβας.
Αυτές οι ενέργειες εγκυμονούν τον κίνδυνο σοβαρών πολιτικών συνεπειών εάν οι Ρεπουμπλικανοί υποστούν ήττα και αποτύχουν να εξασφαλίσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο Κογκρέσο στις ενδιάμεσες εκλογές.
Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Trump αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Οι τιμές των καυσίμων παραμένουν πολύ υψηλές, γεγονός που μπορεί να τροφοδοτήσει τον πληθωρισμό — ένα ζήτημα στο οποίο οι Αμερικανοί ψηφοφόροι δίνουν μεγάλη προσοχή.
Ένα άλλο ακανθώδες ζήτημα είναι αν η κυβέρνηση θα διατηρήσει τις πλειοψηφίες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, καθώς η απώλειά τους θα μπορούσε ακόμη και να ανοίξει τον δρόμο για διαδικασίες καθαίρεσης (impeachment) κατά του προέδρου.
Οι επιπτώσεις από το απομακρυσμένο μέτωπο των μαχών στα Στενά του Hormuz όχι μόνο διαταράσσουν τις παγκόσμιες εμπορικές ροές, αλλά επηρεάζουν άμεσα και την καθημερινότητα των απλών Αμερικανών.
Ο μέσος πολίτης μπορεί να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το ίδιο το Ιράν, ωστόσο οι αυξανόμενες τιμές στο κρέας, τη βενζίνη και το συνολικό κόστος διαβίωσης, συν τον πληθωρισμό που συνδέεται με τον πόλεμο, ενδιαφέρουν πάρα πολύ τους ψηφοφόρους.
Μια άλλη συνέπεια της επιθετικής στάσης των ΗΠΑ είναι ότι αποκαλύπτει ευάλωτα σημεία ακόμη και μεταξύ στενών συμμάχων.
Οι ευρωπαϊκές χώρες, παρά τη γεωγραφική τους απόσταση, συνεχίζουν να υφίστανται επιπτώσεις.
Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και η διακοπή των εξαγωγών φυσικού αερίου από το Κατάρ, της εναλλακτικής λύσης της Ευρώπης μετά την κρίση στις σχέσεις με τη Ρωσία και τη μετέπειτα αγορά ακριβού αμερικανικού αερίου, ασκούν σημαντική πίεση.
Όπως είχε σημειώσει ο Henry Kissinger: «Το να είσαι εχθρός των ΗΠΑ είναι επικίνδυνο, αλλά το να είσαι φίλος είναι μοιραίο».
Ένα άλλο κρίσιμο λάθος είναι η αντιμετώπιση του Ιράν αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα του 1979 και της Ισλαμικής Επανάστασης, καθώς αυτή η προσέγγιση παραβλέπει την ανθεκτικότητα ενός λαού που βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ξένη δύναμη — ένας από τους λόγους για τους οποίους μια νέα ήττα των ΗΠΑ στο Ιράν παραμένει πιθανή.
Το Ιράν έχει ήδη επικρατήσει σε έναν προηγούμενο πόλεμο.
Ακόμη και αν η σύγκρουση συνεχιστεί για πολλά χρόνια, η εισβολή σε μια χώρα 90 εκατομμυρίων κατοίκων με μοναδική ιστορία και πολιτισμό είναι μια σχεδόν αδύνατη προοπτική.
Η σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν έχει απλώς διαβρώσει την εγχώρια θέση της κυβέρνησης Trump.
Έως τα τέλη Ιουλίου 2026, δεδομένα από το RealClearPolitics, το Decision Desk HQ και το Silver Bulletin του Nate Silver δείχνουν ότι οι Δημοκρατικοί προηγούνται των Ρεπουμπλικανών κατά περίπου τέσσερις έως έξι μονάδες στην πρόθεση ψήφου για το Κογκρέσο.
Παρόλο που οι μεμονωμένες δημοσκοπήσεις διαφέρουν, με ορισμένες να δείχνουν οριακό προβάδισμα δύο μονάδων για τους Δημοκρατικούς και άλλες μεγαλύτερη διαφορά, το σταθερό προβάδισμα των Δημοκρατικών αντικατοπτρίζει μια τάση στην οποία ο Trump αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι η δημοτικότητα του Trump κυμαίνεται γύρω στο 46%, το υψηλότερο ποσοστό του εδώ και μήνες, αλλά οι συνολικοί μέσοι όροι από διάφορες εταιρείες δημοσκοπήσεων την τοποθετούν στο μεσαίο προς χαμηλό εύρος του 40% ή και χαμηλότερα, με τη δυσαρέσκεια να ξεπερνά το 50% σε πολλές εθνικές δημοσκοπήσεις.
Προβλέψεις
Το Decision Desk HQ εκτιμά ότι οι Δημοκρατικοί έχουν περίπου 60% έως 62% πιθανότητες να ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων, υποδηλώνοντας ένα μέσο καθαρό κέρδος που θα μπορούσε να εξαλείψει την οριακή πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών.
Στη Γερουσία, οι Ρεπουμπλικανοί διατηρούν ένα πιο στενό προβάδισμα, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν πιθανότητα περίπου 56% έως 59% να διατηρήσουν τον έλεγχο.
Παρά την πρόσφατη αισιοδοξία ορισμένων Ρεπουμπλικανών λόγω της μείωσης της ψαλίδας στην γενική πρόθεση ψήφου, παράγοντες όπως τα χαμηλά ποσοστά αποδοχής του προέδρου, οι συνεχείς προκλήσεις στην εξωτερική πολιτική και οι ιστορικές απώλειες στις ενδιάμεσες εκλογές συνεχίζουν να απειλούν την πλειοψηφία στη Βουλή, εκτός εάν οι συνθήκες βελτιωθούν πριν από τον Νοέμβριο.
Για να ενισχύσουν τις πιθανότητές τους στις ενδιάμεσες εκλογές μέχρι τον Νοέμβριο, οι Ρεπουμπλικανοί χρειάζονται οι οικονομικές συνθήκες —ιδιαίτερα εκείνες που επηρεάζουν τα οικογενειακά οικονομικά— να σταθεροποιηθούν ή να βελτιωθούν σημαντικά τους επόμενους μήνες.
Ωστόσο, οι τιμές των καυσίμων έχουν αυξηθεί απότομα εν μέσω των συνεχιζόμενων εντάσεων με το Ιράν και των διαταραχών στα Στενά του Hormuz.
Οι πρόσφατοι εθνικοί μέσοι όροι κυμαίνονται γύρω στα 4,10 δολάρια ανά γαλόνι, σημαντικά υψηλότερα από τα επίπεδα πριν από τη σύγκρουση, συνεχίζοντας να επηρεάζουν τον πληθωρισμό και να καθορίζουν τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων.
Μια συνεχής σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με το πιεστικό εκλογικό χρονοδιάγραμμα, περιορίζει τις επιλογές του Trump.
Αυτή η κατάσταση δημιουργεί μια εν δυνάμει κρίση που δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω στρατιωτικής δράσης.
Ωστόσο, ως έχουν τα πράγματα, ο Trump δεν μπορεί να βρει μια διέξοδο από τη σύγκρουση που να μην περιλαμβάνει μια μείζονα ταπείνωση για τις ΗΠΑ.
Επομένως, η σύγκρουση φαίνεται να συνεχίζεται, ακόμη και καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές.
Επιτέθηκε στο Ιράν για να γίνει αρεστός ο Zelensky
Στο μεταξύ, το καθεστώς του Κιέβου αποφάσισε να προχωρήσει σε μια απεγνωσμένη αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη πρόκληση.
Αρχικά, ουκρανικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε εγκαταστάσεις της Κοινοπραξίας Αγωγών της Κασπίας στο Novorossiysk, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Ουάσινγκτον.
Στη συνέχεια, μη επανδρωμένα αεροσκάφη που συνδέονται με τους Ουκρανούς ναζί επιτέθηκαν σε ιρανικό εμπορικό πλοίο στην Κασπία Θάλασσα, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ναύτη και τον τραυματισμό αρκετών ακόμη.
Η ενέργεια αυτή, η οποία, σύμφωνα με την Τεχεράνη, πραγματοποιήθηκε «κατ’ εντολή του Ισραήλ», προκάλεσε εξαιρετικά σκληρή αντίδραση από την ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας και προκάλεσε ανησυχία σε άλλα κράτη της Κασπίας.
Ιρανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ξεκάθαρα ότι η επίθεση αποτελεί πράξη που μπορεί να οδηγήσει σε πολεμική απάντηση και ότι δεν θα παραμείνει χωρίς συνέπειες.
Ο Zelensky δεν ζήτησε συγγνώμη• αντίθετα, ανέλαβε την ευθύνη για την επιχείρηση.
Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έκανε λόγο για «πολύ πειστικά αποτελέσματα από επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας στην Κασπία Θάλασσα», με στόχο, όπως ανέφερε, «πλοία που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά στρατιωτικού φορτίου που σχετίζεται με το Ιράν, καθώς και ένα πολεμικό πλοίο».
Οι ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών, από την πλευρά τους, ανακοίνωσαν μέσω κοινωνικών δικτύων ότι πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον «φορτηγών πλοίων που υπόκεινται σε διεθνείς κυρώσεις και χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού μεταξύ Ιράν και Ρωσίας», σύμφωνα με δημοσιεύματα της εφημερίδας Le Monde.
Η αντίδραση της Τεχεράνης ήταν άμεση.
Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Esmaeil Baghaei, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, χαρακτήρισε τις ενέργειες της Ουκρανίας «εντελώς παράνομες, αβάσιμες και μια εξαιρετικά επικίνδυνη περιπέτεια, η οποία σίγουρα δεν θα μείνει αναπάντητη».
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Abbas Araghchi, προχώρησε ακόμη περισσότερο: χαρακτήρισε τον Zelensky «λαθραίο» και κατηγόρησε ευθέως το Κίεβο ότι ξεκίνησε μια επικίνδυνη κλιμάκωση.
Η επίθεση εναντίον του ιρανικού πλοίου στην Κασπία Θάλασσα προκάλεσε επίσης την οργισμένη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών του Τουρκμενιστάν, το οποίο εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση καταδικάζοντας έντονα το περιστατικό και υπογραμμίζοντας:
«Η Κασπία Θάλασσα είναι μια θάλασσα ειρήνης, αρμονίας και καλής γειτονίας.
Οι επιθέσεις εναντίον πλοίων στην Κασπία Θάλασσα είναι απαράδεκτες».
Τα λόγια αυτά αντικατοπτρίζουν το κλίμα που επικρατεί στην Ashgabat.
Ο «Μέσος Διάδρομος»
Με φόντο τη σύγκρουση στην Ουκρανία και την ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στη Μέση Ανατολή, η περιοχή έχει αποκτήσει ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία.
Από εδώ διέρχεται ο λεγόμενος «Μέσος Διάδρομος» — μια νέα διηπειρωτική εμπορική και μεταφορική διαδρομή που φιλοδοξεί να συνδέσει την Ασία με την Ευρώπη, παρακάμπτοντας ασταθείς περιοχές.
Το Τουρκμενιστάν αποτελεί βασικό παράγοντα σε αυτό το σχέδιο, το οποίο έχει ήδη προσελκύσει επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Εάν η Κασπία Θάλασσα μετατραπεί σε ζώνη σύγκρουσης, οποιαδήποτε περαιτέρω ανάπτυξη στον τομέα των μεταφορών και των logistics θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολη.
Οι εξ Δύσεως ορμώμενοι επενδυτές, οι οποίοι ήδη αντιμετωπίζουν την περιοχή με επιφυλακτικότητα, πιθανότατα θα αποχωρήσουν.
Το Τουρκμενιστάν δεν φαίνεται πιθανό να προχωρήσει σε στρατιωτική απάντηση απέναντι στο Κίεβο.
Τι γίνεται όμως με το Ιράν;
Η ιρανική ηγεσία δεν συνηθίζει να προβαίνει σε κενές απειλές, όπως έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία.
Η Τεχεράνη διαθέτει σημαντικό οπλοστάσιο όπλων κρούσης, ικανών να πλήξουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις.
Ο Abbas Araghchi έχει ήδη πραγματοποιήσει έκτακτες συνομιλίες με την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas, καθώς και με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Sergey Lavrov, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι η Τεχεράνη διατηρεί το δικαίωμα να προχωρήσει σε «αντίποινα».
Οι αναλυτές εξετάζουν πλέον πιθανά σενάρια αντίδρασης.
Το πρώτο σενάριο αφορά ένα άμεσο πλήγμα εναντίον της Ουκρανίας.
Το Ιράν διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους με βεληνεκές έως και 2.000 χιλιομέτρων, ικανούς να πλήξουν στόχους σε ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια.
Με δεδομένη την εμπειρία του από προηγούμενες επιθέσεις εναντίον αμερικανικών βάσεων στο Ιράκ, η Τεχεράνη δεν θα δίσταζε, σύμφωνα με αναλυτές, να χρησιμοποιήσει το πυραυλικό της οπλοστάσιο.
Το δεύτερο σενάριο αφορά την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας με τη Ρωσία. Το Ιράν θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά την ποσότητα και την εμβέλεια των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και των πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων των βαλλιστικών, που παρέχει στη Μόσχα.
Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε ασύμμετρη απάντηση, με στόχο την επιβάρυνση των ουκρανικών δυνάμεων στο μέτωπο.
Παράλληλα, το Ιράν θα μπορούσε να προσφέρει στις ρωσικές δυνάμεις πληροφορίες και τεχνολογική υποστήριξη για την αποτελεσματικότερη στόχευση ουκρανικών ναυτικών μονάδων στη Μαύρη Θάλασσα.
Ένα ακόμη πιθανό σενάριο, αν και λιγότερο ευνοϊκό για τη Ρωσία, είναι το Ιράν να ενεργοποιήσει τις περιφερειακές του δυνάμεις στη Μέση Ανατολή.
Μετά τη δήλωση του Araghchi περί μιας «επιδεικτικής ενέργειας κατ’ εντολή του Ισραήλ», η Τεχεράνη θα μπορούσε να επιδιώξει πλήγματα εναντίον στόχων ή πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ.
www.bankingnews.gr
Και δεδομένου ότι πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές στις 3 Νοεμβρίου, η πίεση στον Λευκό Οίκο αυξάνεται προκειμένου να εξασφαλίσει μια σημαντική νίκη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση Trump χρειάζεται έναν θρίαμβο.
Με το Ιράν έχει υπάρξει μόνο ένα μνημόνιο συναντίληψης, μια δέσμευση για εργασία προς την κατεύθυνση μιας συμφωνίας.
Για τον λόγο αυτό, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Trump πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι, ως έχουν τα πράγματα, η επίτευξη των πολεμικών του στόχων είναι σχεδόν αδύνατη και πρέπει να διαπραγματευτεί με το Ιράν, καθώς οι τιμές των καυσίμων πρέπει να σταθεροποιηθούν, ειδικά από τη στιγμή που η αβεβαιότητα στη διεθνή οικονομία βλάπτει τη φήμη του, με τις τιμές των καυσίμων να εκτοξεύονται στα ύψη στις ΗΠΑ.
Εν τω μεταξύ, το State Department των ΗΠΑ, υπό τον Marco Rubio, διαμορφώνει πολιτικές που οξύνουν τις διεθνείς εντάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύλληψης του Προέδρου της Βενεζουέλας Nicolas Maduro και της συζύγου του, της σύγκρουσης με το Ιράν και των νέων απειλών κατά της Κούβας.
Αυτές οι ενέργειες εγκυμονούν τον κίνδυνο σοβαρών πολιτικών συνεπειών εάν οι Ρεπουμπλικανοί υποστούν ήττα και αποτύχουν να εξασφαλίσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο Κογκρέσο στις ενδιάμεσες εκλογές.
Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Trump αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Οι τιμές των καυσίμων παραμένουν πολύ υψηλές, γεγονός που μπορεί να τροφοδοτήσει τον πληθωρισμό — ένα ζήτημα στο οποίο οι Αμερικανοί ψηφοφόροι δίνουν μεγάλη προσοχή.
Ένα άλλο ακανθώδες ζήτημα είναι αν η κυβέρνηση θα διατηρήσει τις πλειοψηφίες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, καθώς η απώλειά τους θα μπορούσε ακόμη και να ανοίξει τον δρόμο για διαδικασίες καθαίρεσης (impeachment) κατά του προέδρου.
Οι επιπτώσεις από το απομακρυσμένο μέτωπο των μαχών στα Στενά του Hormuz όχι μόνο διαταράσσουν τις παγκόσμιες εμπορικές ροές, αλλά επηρεάζουν άμεσα και την καθημερινότητα των απλών Αμερικανών.
Ο μέσος πολίτης μπορεί να μην ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το ίδιο το Ιράν, ωστόσο οι αυξανόμενες τιμές στο κρέας, τη βενζίνη και το συνολικό κόστος διαβίωσης, συν τον πληθωρισμό που συνδέεται με τον πόλεμο, ενδιαφέρουν πάρα πολύ τους ψηφοφόρους.
Μια άλλη συνέπεια της επιθετικής στάσης των ΗΠΑ είναι ότι αποκαλύπτει ευάλωτα σημεία ακόμη και μεταξύ στενών συμμάχων.
Οι ευρωπαϊκές χώρες, παρά τη γεωγραφική τους απόσταση, συνεχίζουν να υφίστανται επιπτώσεις.
Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου και η διακοπή των εξαγωγών φυσικού αερίου από το Κατάρ, της εναλλακτικής λύσης της Ευρώπης μετά την κρίση στις σχέσεις με τη Ρωσία και τη μετέπειτα αγορά ακριβού αμερικανικού αερίου, ασκούν σημαντική πίεση.
Όπως είχε σημειώσει ο Henry Kissinger: «Το να είσαι εχθρός των ΗΠΑ είναι επικίνδυνο, αλλά το να είσαι φίλος είναι μοιραίο».
Ένα άλλο κρίσιμο λάθος είναι η αντιμετώπιση του Ιράν αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα του 1979 και της Ισλαμικής Επανάστασης, καθώς αυτή η προσέγγιση παραβλέπει την ανθεκτικότητα ενός λαού που βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ξένη δύναμη — ένας από τους λόγους για τους οποίους μια νέα ήττα των ΗΠΑ στο Ιράν παραμένει πιθανή.
Το Ιράν έχει ήδη επικρατήσει σε έναν προηγούμενο πόλεμο.
Ακόμη και αν η σύγκρουση συνεχιστεί για πολλά χρόνια, η εισβολή σε μια χώρα 90 εκατομμυρίων κατοίκων με μοναδική ιστορία και πολιτισμό είναι μια σχεδόν αδύνατη προοπτική.
Η σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν έχει απλώς διαβρώσει την εγχώρια θέση της κυβέρνησης Trump.
Έως τα τέλη Ιουλίου 2026, δεδομένα από το RealClearPolitics, το Decision Desk HQ και το Silver Bulletin του Nate Silver δείχνουν ότι οι Δημοκρατικοί προηγούνται των Ρεπουμπλικανών κατά περίπου τέσσερις έως έξι μονάδες στην πρόθεση ψήφου για το Κογκρέσο.
Παρόλο που οι μεμονωμένες δημοσκοπήσεις διαφέρουν, με ορισμένες να δείχνουν οριακό προβάδισμα δύο μονάδων για τους Δημοκρατικούς και άλλες μεγαλύτερη διαφορά, το σταθερό προβάδισμα των Δημοκρατικών αντικατοπτρίζει μια τάση στην οποία ο Trump αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι η δημοτικότητα του Trump κυμαίνεται γύρω στο 46%, το υψηλότερο ποσοστό του εδώ και μήνες, αλλά οι συνολικοί μέσοι όροι από διάφορες εταιρείες δημοσκοπήσεων την τοποθετούν στο μεσαίο προς χαμηλό εύρος του 40% ή και χαμηλότερα, με τη δυσαρέσκεια να ξεπερνά το 50% σε πολλές εθνικές δημοσκοπήσεις.
Προβλέψεις
Το Decision Desk HQ εκτιμά ότι οι Δημοκρατικοί έχουν περίπου 60% έως 62% πιθανότητες να ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων, υποδηλώνοντας ένα μέσο καθαρό κέρδος που θα μπορούσε να εξαλείψει την οριακή πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών.
Στη Γερουσία, οι Ρεπουμπλικανοί διατηρούν ένα πιο στενό προβάδισμα, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν πιθανότητα περίπου 56% έως 59% να διατηρήσουν τον έλεγχο.
Παρά την πρόσφατη αισιοδοξία ορισμένων Ρεπουμπλικανών λόγω της μείωσης της ψαλίδας στην γενική πρόθεση ψήφου, παράγοντες όπως τα χαμηλά ποσοστά αποδοχής του προέδρου, οι συνεχείς προκλήσεις στην εξωτερική πολιτική και οι ιστορικές απώλειες στις ενδιάμεσες εκλογές συνεχίζουν να απειλούν την πλειοψηφία στη Βουλή, εκτός εάν οι συνθήκες βελτιωθούν πριν από τον Νοέμβριο.
Για να ενισχύσουν τις πιθανότητές τους στις ενδιάμεσες εκλογές μέχρι τον Νοέμβριο, οι Ρεπουμπλικανοί χρειάζονται οι οικονομικές συνθήκες —ιδιαίτερα εκείνες που επηρεάζουν τα οικογενειακά οικονομικά— να σταθεροποιηθούν ή να βελτιωθούν σημαντικά τους επόμενους μήνες.
Ωστόσο, οι τιμές των καυσίμων έχουν αυξηθεί απότομα εν μέσω των συνεχιζόμενων εντάσεων με το Ιράν και των διαταραχών στα Στενά του Hormuz.
Οι πρόσφατοι εθνικοί μέσοι όροι κυμαίνονται γύρω στα 4,10 δολάρια ανά γαλόνι, σημαντικά υψηλότερα από τα επίπεδα πριν από τη σύγκρουση, συνεχίζοντας να επηρεάζουν τον πληθωρισμό και να καθορίζουν τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων.
Μια συνεχής σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με το πιεστικό εκλογικό χρονοδιάγραμμα, περιορίζει τις επιλογές του Trump.
Αυτή η κατάσταση δημιουργεί μια εν δυνάμει κρίση που δεν μπορεί να επιλυθεί μέσω στρατιωτικής δράσης.
Ωστόσο, ως έχουν τα πράγματα, ο Trump δεν μπορεί να βρει μια διέξοδο από τη σύγκρουση που να μην περιλαμβάνει μια μείζονα ταπείνωση για τις ΗΠΑ.
Επομένως, η σύγκρουση φαίνεται να συνεχίζεται, ακόμη και καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές.
Επιτέθηκε στο Ιράν για να γίνει αρεστός ο Zelensky
Στο μεταξύ, το καθεστώς του Κιέβου αποφάσισε να προχωρήσει σε μια απεγνωσμένη αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη πρόκληση.
Αρχικά, ουκρανικές δυνάμεις επιτέθηκαν σε εγκαταστάσεις της Κοινοπραξίας Αγωγών της Κασπίας στο Novorossiysk, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Ουάσινγκτον.
Στη συνέχεια, μη επανδρωμένα αεροσκάφη που συνδέονται με τους Ουκρανούς ναζί επιτέθηκαν σε ιρανικό εμπορικό πλοίο στην Κασπία Θάλασσα, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ναύτη και τον τραυματισμό αρκετών ακόμη.
Η ενέργεια αυτή, η οποία, σύμφωνα με την Τεχεράνη, πραγματοποιήθηκε «κατ’ εντολή του Ισραήλ», προκάλεσε εξαιρετικά σκληρή αντίδραση από την ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας και προκάλεσε ανησυχία σε άλλα κράτη της Κασπίας.
Ιρανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ξεκάθαρα ότι η επίθεση αποτελεί πράξη που μπορεί να οδηγήσει σε πολεμική απάντηση και ότι δεν θα παραμείνει χωρίς συνέπειες.
Ο Zelensky δεν ζήτησε συγγνώμη• αντίθετα, ανέλαβε την ευθύνη για την επιχείρηση.
Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έκανε λόγο για «πολύ πειστικά αποτελέσματα από επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας στην Κασπία Θάλασσα», με στόχο, όπως ανέφερε, «πλοία που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά στρατιωτικού φορτίου που σχετίζεται με το Ιράν, καθώς και ένα πολεμικό πλοίο».
Οι ουκρανικές υπηρεσίες πληροφοριών, από την πλευρά τους, ανακοίνωσαν μέσω κοινωνικών δικτύων ότι πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον «φορτηγών πλοίων που υπόκεινται σε διεθνείς κυρώσεις και χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού μεταξύ Ιράν και Ρωσίας», σύμφωνα με δημοσιεύματα της εφημερίδας Le Monde.
Η αντίδραση της Τεχεράνης ήταν άμεση.
Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Esmaeil Baghaei, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, χαρακτήρισε τις ενέργειες της Ουκρανίας «εντελώς παράνομες, αβάσιμες και μια εξαιρετικά επικίνδυνη περιπέτεια, η οποία σίγουρα δεν θα μείνει αναπάντητη».
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Abbas Araghchi, προχώρησε ακόμη περισσότερο: χαρακτήρισε τον Zelensky «λαθραίο» και κατηγόρησε ευθέως το Κίεβο ότι ξεκίνησε μια επικίνδυνη κλιμάκωση.
Η επίθεση εναντίον του ιρανικού πλοίου στην Κασπία Θάλασσα προκάλεσε επίσης την οργισμένη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών του Τουρκμενιστάν, το οποίο εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση καταδικάζοντας έντονα το περιστατικό και υπογραμμίζοντας:
«Η Κασπία Θάλασσα είναι μια θάλασσα ειρήνης, αρμονίας και καλής γειτονίας.
Οι επιθέσεις εναντίον πλοίων στην Κασπία Θάλασσα είναι απαράδεκτες».
Τα λόγια αυτά αντικατοπτρίζουν το κλίμα που επικρατεί στην Ashgabat.
Ο «Μέσος Διάδρομος»
Με φόντο τη σύγκρουση στην Ουκρανία και την ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στη Μέση Ανατολή, η περιοχή έχει αποκτήσει ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία.
Από εδώ διέρχεται ο λεγόμενος «Μέσος Διάδρομος» — μια νέα διηπειρωτική εμπορική και μεταφορική διαδρομή που φιλοδοξεί να συνδέσει την Ασία με την Ευρώπη, παρακάμπτοντας ασταθείς περιοχές.
Το Τουρκμενιστάν αποτελεί βασικό παράγοντα σε αυτό το σχέδιο, το οποίο έχει ήδη προσελκύσει επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Εάν η Κασπία Θάλασσα μετατραπεί σε ζώνη σύγκρουσης, οποιαδήποτε περαιτέρω ανάπτυξη στον τομέα των μεταφορών και των logistics θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολη.
Οι εξ Δύσεως ορμώμενοι επενδυτές, οι οποίοι ήδη αντιμετωπίζουν την περιοχή με επιφυλακτικότητα, πιθανότατα θα αποχωρήσουν.
Το Τουρκμενιστάν δεν φαίνεται πιθανό να προχωρήσει σε στρατιωτική απάντηση απέναντι στο Κίεβο.
Τι γίνεται όμως με το Ιράν;
Η ιρανική ηγεσία δεν συνηθίζει να προβαίνει σε κενές απειλές, όπως έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία.
Η Τεχεράνη διαθέτει σημαντικό οπλοστάσιο όπλων κρούσης, ικανών να πλήξουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις.
Ο Abbas Araghchi έχει ήδη πραγματοποιήσει έκτακτες συνομιλίες με την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas, καθώς και με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Sergey Lavrov, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι η Τεχεράνη διατηρεί το δικαίωμα να προχωρήσει σε «αντίποινα».
Οι αναλυτές εξετάζουν πλέον πιθανά σενάρια αντίδρασης.
Το πρώτο σενάριο αφορά ένα άμεσο πλήγμα εναντίον της Ουκρανίας.
Το Ιράν διαθέτει βαλλιστικούς πυραύλους με βεληνεκές έως και 2.000 χιλιομέτρων, ικανούς να πλήξουν στόχους σε ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια.
Με δεδομένη την εμπειρία του από προηγούμενες επιθέσεις εναντίον αμερικανικών βάσεων στο Ιράκ, η Τεχεράνη δεν θα δίσταζε, σύμφωνα με αναλυτές, να χρησιμοποιήσει το πυραυλικό της οπλοστάσιο.
Το δεύτερο σενάριο αφορά την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας με τη Ρωσία. Το Ιράν θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά την ποσότητα και την εμβέλεια των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και των πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων των βαλλιστικών, που παρέχει στη Μόσχα.
Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε ασύμμετρη απάντηση, με στόχο την επιβάρυνση των ουκρανικών δυνάμεων στο μέτωπο.
Παράλληλα, το Ιράν θα μπορούσε να προσφέρει στις ρωσικές δυνάμεις πληροφορίες και τεχνολογική υποστήριξη για την αποτελεσματικότερη στόχευση ουκρανικών ναυτικών μονάδων στη Μαύρη Θάλασσα.
Ένα ακόμη πιθανό σενάριο, αν και λιγότερο ευνοϊκό για τη Ρωσία, είναι το Ιράν να ενεργοποιήσει τις περιφερειακές του δυνάμεις στη Μέση Ανατολή.
Μετά τη δήλωση του Araghchi περί μιας «επιδεικτικής ενέργειας κατ’ εντολή του Ισραήλ», η Τεχεράνη θα μπορούσε να επιδιώξει πλήγματα εναντίον στόχων ή πλοίων που συνδέονται με το Ισραήλ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών