Tο ζήτημα αυτό, το οποίο αγγίζει ευαίσθητες ηθικές και φιλοσοφικές χορδές, συνεχίζει να πυροδοτεί μια σφοδρή πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Σε μια απόφαση-σταθμό που αναμένεται να αναδιαμορφώσει το κοινωνικό και νομικό τοπίο της χώρας, η γαλλική Κάτω Βουλή ενέκρινε την Τετάρτη 15 Ιουλίου το άκρως αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο που επιτρέπει την ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία για ασθενείς που πάσχουν από ανίατες ασθένειες.
Το ζήτημα αυτό, το οποίο αγγίζει ευαίσθητες ηθικές και φιλοσοφικές χορδές, συνεχίζει να πυροδοτεί μια σφοδρή πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Το πράσινο φως από την Κάτω Βουλή και το πολιτικό θρίλερ
Η έγκριση του νομοθετήματος δεν ήρθε εύκολα.
Μετά από έντονες συζητήσεις, η Κάτω Βουλή υπερψήφισε το κείμενο με 291 ψήφους υπέρ έναντι 241 κατά, αποτυπώνοντας τον βαθύ διχασμό του πολιτικού κόσμου.
Η διαδικασία πάντως δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως σε θεσμικό επίπεδο.
Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραπέμψει τον νόμο στο Συνταγματικό Συμβούλιο της χώρας.
Το ανώτατο αυτό όργανο έχει πλέον στη διάθεσή του προθεσμία ενός μηνός προκειμένου να εξετάσει εξονυχιστικά το κείμενο και να αποφανθεί εάν είναι συμβατό με το γαλλικό Σύνταγμα.
Οι αυστηροί όροι και τα κριτήρια πρόσβασης
Ο νέος νόμος δεν παρέχει καθολική πρόσβαση, αλλά θέτει ένα εξαιρετικά αυστηρό πλαίσιο ασφαλείας.
Συγκεκριμένα, δικαίωμα στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία έχουν αποκλειστικά:
- Αφορά μόνο ενήλικα άτομα που διαθέτουν τη γαλλική υπηκοότητα ή είναι νόμιμοι κάτοικοι της Γαλλίας.
- Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να πάσχει από μια σοβαρή και ανίατη ασθένεια που απειλεί άμεσα τη ζωή του, ευρισκόμενος σε προχωρημένο ή τελικό στάδιο.
- Πρέπει να συντρέχει η προϋπόθεση του συνεχούς σωματικού ή ψυχικού πόνου, ο οποίος προκαλείται από την ασθένεια και δεν μπορεί να ανακουφιστεί.
- Ο ασθενής πρέπει να είναι σε θέση να εκφράσει ελεύθερα και με σαφήνεια τη βούλησή του.
- Σημαντική εξαίρεση: Η ψυχική ασθένεια από μόνη της δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επαρκή λόγο ή κριτήριο για να αιτηθεί και να λάβει κάποιος τη συγκεκριμένη ιατρική βοήθεια.
Σε πρακτικό επίπεδο, ο νόμος ορίζει ότι ο ασθενής λαμβάνει μια θανατηφόρα ουσία την οποία πρέπει να χορηγήσει ο ίδιος στον εαυτό του.
Στην περίπτωση που η σωματική του κατάσταση δεν του το επιτρέπει, τη χορήγηση αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας ένας γιατρός ή νοσηλευτής.
Η στήριξη της κοινής γνώμης, η φωνή των υποστηρικτών και οι αντιδραστικοί
Σε αντίθεση με το διχασμένο κοινοβούλιο, η γαλλική κοινωνία εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό έτοιμη για αυτή την αλλαγή.
Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν σταθερά μια ισχυρή πλειοψηφία υπέρ του μέτρου, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη σφυγμομέτρηση της Ifop τον περασμένο Φεβρουάριο, στην οποία το 84% των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ του νομοσχεδίου.
Οι υποστηρικτές της μεταρρύθμισης τονίζουν ότι ο νόμος προσφέρει αξιοπρέπεια, αυτονομία και έλεγχο στους ανθρώπους που έρχονται αντιμέτωποι με μαρτυρικό θάνατο, διατηρώντας παράλληλα αδιαπέραστα φίλτρα ασφαλείας.
Η Αν Ρεϊνό, εκπρόσωπος της γαλλικής ένωσης για το δικαίωμα στον θάνατο με αξιοπρέπεια (ADMD), έθεσε το ζήτημα στην πραγματική του βάση:
«Μπορείς να το αποκαλείς ζωή όταν η οδύνη είναι τόσο μεγάλη που πλέον δεν μπορείς να κάνεις τίποτα;
Πλέον, οι άνθρωποι θα μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιοι το πότε και πώς θα πεθάνουν, όταν ο πόνος τους γίνει αφόρητος και δεν επιδέχεται καμία ανακούφιση.»
Το «όχι» της Καθολικής Εκκλησίας και των συντηρητικών
Στην αντίπερα όχθη, ένα ισχυρό μέτωπο γιατρών, θρησκευτικών οργανώσεων και συντηρητικών πολιτικών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Οι πολέμιοι του νόμου υποστηρίζουν ότι η νομιμοποίηση της πρακτικής αυτής θα ασκήσει έμμεση κοινωνική και ψυχολογική πίεση σε ευάλωτους ασθενείς, κάνοντάς τους να αισθάνονται ως «βάρος» για τις οικογένειές τους και το σύστημα υγείας.
Η Καθολική Εκκλησία πρωτοστατεί στις αντιδράσεις, με έναν επίσκοπο μάλιστα να απειλεί ανοιχτά με αποκλεισμό από τη Θεία Κοινωνία όσους βουλευτές στηρίξουν το νομοσχέδιο.
Ο συντηρητικός πρώην υπουργός Εσωτερικών και υποψήφιος για την προεδρία, Μπρουνό Ρεταϊγό, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Μια κοινωνία βασισμένη στην αδελφοσύνη στηρίζει, προστατεύει και φροντίζει τους ανθρώπους.
Δεν εγκαταλείπει ποτέ τους πιο ευάλωτους από εμάς.»
Η διεθνής πραγματικότητα και η παράκαμψη της Γερουσίας
Με αυτή την απόφαση, η Γαλλία ετοιμάζεται να εισέλθει σε ένα κλειστό κλαμπ χωρών.
Η υποβοηθούμενη αυτοκτονία εφαρμόζεται ήδη νόμιμα σε αρκετά ευρωπαϊκά κράτη, όπως στην Ελβετία, το Βέλγιο και την Ολλανδία, καθώς και σε αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η γαλλική Γερουσία, όπου κυριαρχούν οι συντηρητικές δυνάμεις, είχε απορρίψει προηγουμένως το νομοσχέδιο.
Ωστόσο, το γαλλικό θεσμικό σύστημα ορίζει ότι η Κάτω Βουλή (Εθνοσυνέλευση) έχει τον τελευταίο και καθοριστικό λόγο, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την ιστορική αυτή μεταρρύθμιση.
www.bankingnews.gr
Το ζήτημα αυτό, το οποίο αγγίζει ευαίσθητες ηθικές και φιλοσοφικές χορδές, συνεχίζει να πυροδοτεί μια σφοδρή πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση σε ολόκληρη τη Γαλλία.
Το πράσινο φως από την Κάτω Βουλή και το πολιτικό θρίλερ
Η έγκριση του νομοθετήματος δεν ήρθε εύκολα.
Μετά από έντονες συζητήσεις, η Κάτω Βουλή υπερψήφισε το κείμενο με 291 ψήφους υπέρ έναντι 241 κατά, αποτυπώνοντας τον βαθύ διχασμό του πολιτικού κόσμου.
Η διαδικασία πάντως δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως σε θεσμικό επίπεδο.
Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραπέμψει τον νόμο στο Συνταγματικό Συμβούλιο της χώρας.
Το ανώτατο αυτό όργανο έχει πλέον στη διάθεσή του προθεσμία ενός μηνός προκειμένου να εξετάσει εξονυχιστικά το κείμενο και να αποφανθεί εάν είναι συμβατό με το γαλλικό Σύνταγμα.
Οι αυστηροί όροι και τα κριτήρια πρόσβασης
Ο νέος νόμος δεν παρέχει καθολική πρόσβαση, αλλά θέτει ένα εξαιρετικά αυστηρό πλαίσιο ασφαλείας.
Συγκεκριμένα, δικαίωμα στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία έχουν αποκλειστικά:
- Αφορά μόνο ενήλικα άτομα που διαθέτουν τη γαλλική υπηκοότητα ή είναι νόμιμοι κάτοικοι της Γαλλίας.
- Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να πάσχει από μια σοβαρή και ανίατη ασθένεια που απειλεί άμεσα τη ζωή του, ευρισκόμενος σε προχωρημένο ή τελικό στάδιο.
- Πρέπει να συντρέχει η προϋπόθεση του συνεχούς σωματικού ή ψυχικού πόνου, ο οποίος προκαλείται από την ασθένεια και δεν μπορεί να ανακουφιστεί.
- Ο ασθενής πρέπει να είναι σε θέση να εκφράσει ελεύθερα και με σαφήνεια τη βούλησή του.
- Σημαντική εξαίρεση: Η ψυχική ασθένεια από μόνη της δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επαρκή λόγο ή κριτήριο για να αιτηθεί και να λάβει κάποιος τη συγκεκριμένη ιατρική βοήθεια.
Σε πρακτικό επίπεδο, ο νόμος ορίζει ότι ο ασθενής λαμβάνει μια θανατηφόρα ουσία την οποία πρέπει να χορηγήσει ο ίδιος στον εαυτό του.
Στην περίπτωση που η σωματική του κατάσταση δεν του το επιτρέπει, τη χορήγηση αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας ένας γιατρός ή νοσηλευτής.
Η στήριξη της κοινής γνώμης, η φωνή των υποστηρικτών και οι αντιδραστικοί
Σε αντίθεση με το διχασμένο κοινοβούλιο, η γαλλική κοινωνία εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό έτοιμη για αυτή την αλλαγή.
Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν σταθερά μια ισχυρή πλειοψηφία υπέρ του μέτρου, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη σφυγμομέτρηση της Ifop τον περασμένο Φεβρουάριο, στην οποία το 84% των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ του νομοσχεδίου.
Οι υποστηρικτές της μεταρρύθμισης τονίζουν ότι ο νόμος προσφέρει αξιοπρέπεια, αυτονομία και έλεγχο στους ανθρώπους που έρχονται αντιμέτωποι με μαρτυρικό θάνατο, διατηρώντας παράλληλα αδιαπέραστα φίλτρα ασφαλείας.
Η Αν Ρεϊνό, εκπρόσωπος της γαλλικής ένωσης για το δικαίωμα στον θάνατο με αξιοπρέπεια (ADMD), έθεσε το ζήτημα στην πραγματική του βάση:
«Μπορείς να το αποκαλείς ζωή όταν η οδύνη είναι τόσο μεγάλη που πλέον δεν μπορείς να κάνεις τίποτα;
Πλέον, οι άνθρωποι θα μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιοι το πότε και πώς θα πεθάνουν, όταν ο πόνος τους γίνει αφόρητος και δεν επιδέχεται καμία ανακούφιση.»
Το «όχι» της Καθολικής Εκκλησίας και των συντηρητικών
Στην αντίπερα όχθη, ένα ισχυρό μέτωπο γιατρών, θρησκευτικών οργανώσεων και συντηρητικών πολιτικών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Οι πολέμιοι του νόμου υποστηρίζουν ότι η νομιμοποίηση της πρακτικής αυτής θα ασκήσει έμμεση κοινωνική και ψυχολογική πίεση σε ευάλωτους ασθενείς, κάνοντάς τους να αισθάνονται ως «βάρος» για τις οικογένειές τους και το σύστημα υγείας.
Η Καθολική Εκκλησία πρωτοστατεί στις αντιδράσεις, με έναν επίσκοπο μάλιστα να απειλεί ανοιχτά με αποκλεισμό από τη Θεία Κοινωνία όσους βουλευτές στηρίξουν το νομοσχέδιο.
Ο συντηρητικός πρώην υπουργός Εσωτερικών και υποψήφιος για την προεδρία, Μπρουνό Ρεταϊγό, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Μια κοινωνία βασισμένη στην αδελφοσύνη στηρίζει, προστατεύει και φροντίζει τους ανθρώπους.
Δεν εγκαταλείπει ποτέ τους πιο ευάλωτους από εμάς.»
Η διεθνής πραγματικότητα και η παράκαμψη της Γερουσίας
Με αυτή την απόφαση, η Γαλλία ετοιμάζεται να εισέλθει σε ένα κλειστό κλαμπ χωρών.
Η υποβοηθούμενη αυτοκτονία εφαρμόζεται ήδη νόμιμα σε αρκετά ευρωπαϊκά κράτη, όπως στην Ελβετία, το Βέλγιο και την Ολλανδία, καθώς και σε αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η γαλλική Γερουσία, όπου κυριαρχούν οι συντηρητικές δυνάμεις, είχε απορρίψει προηγουμένως το νομοσχέδιο.
Ωστόσο, το γαλλικό θεσμικό σύστημα ορίζει ότι η Κάτω Βουλή (Εθνοσυνέλευση) έχει τον τελευταίο και καθοριστικό λόγο, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την ιστορική αυτή μεταρρύθμιση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών