Η 82η Μεραρχία «κρύβεται» στο Ισραήλ περιμένοντας την εντολή του Πενταγώνου...
Μέχρι πρότινος γνωρίζαμε ότι η 82η Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών αναπτύσσεται από τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, ωστόσο, δεν είχε διευκρινιστεί, ούτε το που ακριβώς σταθμεύει, ούτε το πώς θα εμπλακεί στον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο κατά του Ιράν.
Μία διαρροή των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στον δημοσιογράφο Ken Klippenstein ήρθε να διασαφηνίσει την κατάσταση, υποδεικνύοντας ενδεχόμενη κλιμάκωση στο μέτωπο του Ιράν...
Ο στόχος είναι το νησί Kharg στα Στενά του Hormuz.
Η Ιρανική εταιρεία πετρελαίου National Iranian Oil Company (NIOC) φορτώνει καθημερινά από εκεί περίπου 1–2 εκατομμύρια βαρέλια προς εξαγωγή, ανάλογα με τις συνθήκες παραγωγής, περιορισμούς κυρώσεων και ζήτηση στην αγορά.
Η 82η Μεραρχία «κρύβεται» στο Ισραήλ περιμένοντας την εντολή του Πενταγώνου.
Σχέδιο σοκ για ειδική επιχείρηση στη Νήσο Kharg από την 82η Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών
Επισημαίνεται, ότι τον Απρίλιο, το Πεντάγωνο ενημέρωσε το κοινό ότι η 82η Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών θα μετακινηθεί στη «Μέση Ανατολή».
Παρά ταύτα, τεχνηέντως, δεν ανέφερε πού ακριβώς.
Η διαταγή ανάπτυξης που εξασφάλισε ο Ken Klippenstein, Αμερικανός ερευνητικός δημοσιογράφος, γνωστός κυρίως για τα ρεπορτάζ του γύρω από ζητήματα εθνικής ασφάλειας, στρατιωτικών υπηρεσιών, κρατικών εγγράφων και διαρροών πληροφοριών αναφέρει ως προορισμό το Ισραήλ.
Πρόκειται για ελίτ στρατιωτικές δυνάμεις εκπαιδευμένες να αλεξιπτωτίζονται σε εχθρικό έδαφος.
Ομάδες αυτών των στρατιωτών στάλθηκαν στις 7 Απριλίου με μια σιωπηρή εντολή «προσωρινής υπηρεσίας».
Το σχέδιο στο οποίο συνδέονται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι μια κοινή επιχείρηση ΗΠΑ‑Ισραήλ για την κατάληψη του νησιού Kharg, του κύριου κόμβου πετρελαίου του Ιράν, και την απόκτηση ελέγχου μέρους της ιρανικής ακτογραμμής.
Γιατί στο Ισραήλ και όχι στα κράτη του Κόλπου;
Γιατί επιλέχθηκε το Ισραήλ αντί για μια βάση στον Περσικό Κόλπο;
Επειδή μια εκτόνωση από χώρα του Κόλπου θα απαιτούσε άδεια από την κυβέρνηση εκείνης της χώρας, και κανένα αραβικό κράτος δεν θέλει να εκτεθεί ως σύμμαχος σε επίθεση κατά του Ιράν.
Από το Ισραήλ, υποστηρίζει το δημοσίευμα, οι ΗΠΑ δεν ζητούν άδεια από κανέναν.
Μια από αυτές τις μονάδες, συνεχίζει το άρθρο, παραμένει ήσυχα στο Ισραήλ για -τουλάχιστον- δύο μήνες.
Ανέτοιμη.
Αναμένοντας εντολή.
Και κανείς δεν μιλά γι’ αυτό...
«Ειδική επιχείρηση» αντί της χερσαίας εισβολής
Οι περισσότεροι Αμερικανοί προετοιμάζονται ψυχολογικά για μια μαζική χερσαία εισβολή στο Ιράν, η οποία όμως –όπως αποκαλύπτουν στρατιωτικές πηγές– δεν πρόκειται να συμβεί.
Κι αυτό γιατί υπάρχει ένα εντελώς διαφορετικό σχέδιο.
Αυτό που βρίσκεται στα σκαριά είναι μια «επιδρομή», συμφωνούν όλες οι παραπάνω πηγές.
Φυσικά, τα πάντα εξαρτώνται από το τι θα διατάξει ο Donald Trump, με τις πηγές να επισημαίνουν ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν ποιες μπορεί να είναι οι προθέσεις του ανά πάσα στιγμή.
Έτσι, παρουσιάζουν στον Λευκό Οίκο διαφορετικές εναλλακτικές λύσεις, τονίζοντας το κόστος για τις επιχειρήσεις που οι ίδιοι δεν θέλουν να αναλάβουν και εστιάζοντας στον επικό, ριψοκίνδυνο χαρακτήρα εκείνων που θα προτιμούσαν.
Η νήσος Kharg και το σενάριο Maduro
Ο σχεδιασμός για μικρές επιδρομές σε ιρανικό έδαφος έχει κυριαρχήσει ως το επικρατέστερο σενάριο, όπως πληροφορείται ο Ken Klippenstein, πρόκειται δηλαδή για επιχειρήσεις που θα εκτελεστούν από κομάντος και όχι από συμβατικούς στρατιώτες.
Αυτές οι αποστολές περιλαμβάνουν την κατάληψη του Kharg ως μέσο πίεσης για να χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικό χαρτί –καθώς ελέγχει τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου– ή μια παρόμοια επιδρομή σε νησί στο Στενό του για να βοηθηθεί το άνοιγμα της ναυσιπλοΐας, ή, το πλέον απόκοσμο και τύπου Maduro σενάριο, μια «μαύρη» επιχείρηση για την αρπαγή των πυρηνικών υλικών του Ιράν.
Η αμερικανική κοινωνία έσβησε τα σενάρια ολοκληρωτικού πολέμου
Και τι πιστεύει ο αμερικανικός λαός;
Εκατομμύρια άνθρωποι φοβούνται για κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί και σε μεγάλο βαθμό αγνοούν αυτό που θα μπορούσε να γίνει.
Αυτό αποτυπώνεται σε πρόσφατη δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, η οποία διαπίστωσε ότι το 65% των Αμερικανών πιστεύει ότι ο Trump θα διατάξει τα στρατεύματα σε έναν χερσαίο πόλεμο μεγάλης κλίμακας στο Ιράν, αν και μόλις το 7% υποστηρίζει ένα τέτοιο σενάριο.
Μόλις 7%!
Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί θέλουν έναν χερσαίο πόλεμο όσο θέλουν να δώσουν μια... αγκαλιά στο Κογκρέσο (το οποίο απολαμβάνει ελαφρώς υψηλότερη δημοτικότητα της τάξης του 10%, σύμφωνα με την Gallup).
Κρυμμένη στη δημοσκόπηση του Reuters βρίσκεται μια άλλη ερώτηση, την οποία κανένας άλλος δημοσκόπος δεν φαίνεται να θέτει: εάν οι Αμερικανοί «υποστηρίζουν την ανάπτυξη μικρού αριθμού ειδικών δυνάμεων για στοχευμένες επιχειρήσεις;».
Τα αποτελέσματα;
Περίπου το 34% των Αμερικανών απαντά ναι — συμπεριλαμβανομένου του 63% των Ρεπουμπλικάνων.
Αυτό ευθυγραμμίζεται σε γενικές γραμμές με την αμερικανική κοινή γνώμη για τον πόλεμο στο Ιράν γενικότερα, γεγονός που σαφώς δεν έχει αποτρέψει τον Λευκό Οίκο μέχρι στιγμής.
Με άλλα λόγια, αν και μια πλήρους κλίμακας χερσαία εισβολή δεν είναι πολιτικά βιώσιμη, μια επιδρομή ειδικών επιχειρήσεων είναι.
Δεν επαρκούν ούτε τα μέσα, ούτε το ανθρώπινο δυναμικό...
Άλλωστε, μια πλήρους κλίμακας χερσαία εισβολή δεν είναι καν υλικοτεχνικά εφικτή (τουλάχιστον προς το παρόν), τουλάχιστον απέναντι σε ένα μπαρουτοκαπνισμένο πεζικό, όπως αυτό του Ιράν.
Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή έχει αυξηθεί μόλις κατά 20% από την έναρξη της κινητοποίησης πριν από δύο μήνες, ανέφεραν οι New York Times προ μηνός.
Και οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι μάχιμες δυνάμεις πρώτης γραμμής, αλλά ενισχύουν τις επιχειρήσεις, την εφοδιαστική αλυσίδα, τη συντήρηση, την αεράμυνα κ.λπ.
Όταν οι Πεζοναύτες που επιβαίνουν στο γκρουπ του USS Tripoli φτάσουν και η 1η Ταξιαρχία της 82ης Μεραρχίας αναπτυχθεί και είναι έτοιμη, θα υπάρχουν περίπου 5.000 στρατιώτες σε κατάσταση ετοιμότητας, αλλά ακόμα και εδώ, μιλάμε για περίπου 2.500 πραγματικούς μάχιμους στρατιώτες με όπλα στα χέρια.
Αυτός είναι προφανώς ένας σημαντικός αριθμός, αλλά απέχει πολύ από τα νούμερα που θα χρειαζόταν κανείς για μια εισβολή ή έναν πόλεμο κατοχής α λα Ιράκ.
Το 2003, ενδεικτικά, 466.985 άτομα αμερικανικού προσωπικού αναπτύχθηκαν για την επιχείρηση στο Ιράκ, χρησιμοποιώντας την ίδια μέτρηση που περιλαμβάνει αεροπορικές, επίγειες και ναυτικές δυνάμεις σε όλη την περιοχή.
Σήμερα, υπάρχουν περίπου 50.000 άτομα προσωπικό στην περιοχή, εκ των οποίων περίπου 10.000 αποτελούν μέρος των ενισχυμένων πλοίων, αεροσκαφών κ.λπ.
Και απέναντι τους;
Μία δύναμη μάχιμων Φρουρών της Επανάστασης, ενισχυμένη από μία λαϊκή επιστράτευση της τάξεως του 1 εκατομμυρίου Ιρανών.
Πόσο καλά μπορεί να πάει αυτό για τον αμερικανικό στρατό;
www.bankingnews.gr
Μία διαρροή των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στον δημοσιογράφο Ken Klippenstein ήρθε να διασαφηνίσει την κατάσταση, υποδεικνύοντας ενδεχόμενη κλιμάκωση στο μέτωπο του Ιράν...
Ο στόχος είναι το νησί Kharg στα Στενά του Hormuz.
Η Ιρανική εταιρεία πετρελαίου National Iranian Oil Company (NIOC) φορτώνει καθημερινά από εκεί περίπου 1–2 εκατομμύρια βαρέλια προς εξαγωγή, ανάλογα με τις συνθήκες παραγωγής, περιορισμούς κυρώσεων και ζήτηση στην αγορά.
Η 82η Μεραρχία «κρύβεται» στο Ισραήλ περιμένοντας την εντολή του Πενταγώνου.
Σχέδιο σοκ για ειδική επιχείρηση στη Νήσο Kharg από την 82η Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών
Επισημαίνεται, ότι τον Απρίλιο, το Πεντάγωνο ενημέρωσε το κοινό ότι η 82η Μεραρχία Αλεξιπτωτιστών θα μετακινηθεί στη «Μέση Ανατολή».
Παρά ταύτα, τεχνηέντως, δεν ανέφερε πού ακριβώς.
Η διαταγή ανάπτυξης που εξασφάλισε ο Ken Klippenstein, Αμερικανός ερευνητικός δημοσιογράφος, γνωστός κυρίως για τα ρεπορτάζ του γύρω από ζητήματα εθνικής ασφάλειας, στρατιωτικών υπηρεσιών, κρατικών εγγράφων και διαρροών πληροφοριών αναφέρει ως προορισμό το Ισραήλ.
???? LEAKED: U.S. Paratroopers Secretly Staged in Israel to INVADE Iran
— Ryan Rozbiani (@RyanRozbiani) June 8, 2026
The Pentagon told the public the 82nd Airborne was going to "the Middle East." It didn't say where. The deployment order Ken Klippenstein obtained says ISRAEL.
These are elite troops trained to PARACHUTE… pic.twitter.com/BmDGNzfRUp
Πρόκειται για ελίτ στρατιωτικές δυνάμεις εκπαιδευμένες να αλεξιπτωτίζονται σε εχθρικό έδαφος.
Ομάδες αυτών των στρατιωτών στάλθηκαν στις 7 Απριλίου με μια σιωπηρή εντολή «προσωρινής υπηρεσίας».
Το σχέδιο στο οποίο συνδέονται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι μια κοινή επιχείρηση ΗΠΑ‑Ισραήλ για την κατάληψη του νησιού Kharg, του κύριου κόμβου πετρελαίου του Ιράν, και την απόκτηση ελέγχου μέρους της ιρανικής ακτογραμμής.
Γιατί στο Ισραήλ και όχι στα κράτη του Κόλπου;
Γιατί επιλέχθηκε το Ισραήλ αντί για μια βάση στον Περσικό Κόλπο;
Επειδή μια εκτόνωση από χώρα του Κόλπου θα απαιτούσε άδεια από την κυβέρνηση εκείνης της χώρας, και κανένα αραβικό κράτος δεν θέλει να εκτεθεί ως σύμμαχος σε επίθεση κατά του Ιράν.
Από το Ισραήλ, υποστηρίζει το δημοσίευμα, οι ΗΠΑ δεν ζητούν άδεια από κανέναν.
Μια από αυτές τις μονάδες, συνεχίζει το άρθρο, παραμένει ήσυχα στο Ισραήλ για -τουλάχιστον- δύο μήνες.
Ανέτοιμη.
Αναμένοντας εντολή.
Και κανείς δεν μιλά γι’ αυτό...
«Ειδική επιχείρηση» αντί της χερσαίας εισβολής
Οι περισσότεροι Αμερικανοί προετοιμάζονται ψυχολογικά για μια μαζική χερσαία εισβολή στο Ιράν, η οποία όμως –όπως αποκαλύπτουν στρατιωτικές πηγές– δεν πρόκειται να συμβεί.
Κι αυτό γιατί υπάρχει ένα εντελώς διαφορετικό σχέδιο.
Αυτό που βρίσκεται στα σκαριά είναι μια «επιδρομή», συμφωνούν όλες οι παραπάνω πηγές.
Φυσικά, τα πάντα εξαρτώνται από το τι θα διατάξει ο Donald Trump, με τις πηγές να επισημαίνουν ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν ποιες μπορεί να είναι οι προθέσεις του ανά πάσα στιγμή.
Έτσι, παρουσιάζουν στον Λευκό Οίκο διαφορετικές εναλλακτικές λύσεις, τονίζοντας το κόστος για τις επιχειρήσεις που οι ίδιοι δεν θέλουν να αναλάβουν και εστιάζοντας στον επικό, ριψοκίνδυνο χαρακτήρα εκείνων που θα προτιμούσαν.
Η νήσος Kharg και το σενάριο Maduro
Ο σχεδιασμός για μικρές επιδρομές σε ιρανικό έδαφος έχει κυριαρχήσει ως το επικρατέστερο σενάριο, όπως πληροφορείται ο Ken Klippenstein, πρόκειται δηλαδή για επιχειρήσεις που θα εκτελεστούν από κομάντος και όχι από συμβατικούς στρατιώτες.
Αυτές οι αποστολές περιλαμβάνουν την κατάληψη του Kharg ως μέσο πίεσης για να χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικό χαρτί –καθώς ελέγχει τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου– ή μια παρόμοια επιδρομή σε νησί στο Στενό του για να βοηθηθεί το άνοιγμα της ναυσιπλοΐας, ή, το πλέον απόκοσμο και τύπου Maduro σενάριο, μια «μαύρη» επιχείρηση για την αρπαγή των πυρηνικών υλικών του Ιράν.
Η αμερικανική κοινωνία έσβησε τα σενάρια ολοκληρωτικού πολέμου
Και τι πιστεύει ο αμερικανικός λαός;
Εκατομμύρια άνθρωποι φοβούνται για κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί και σε μεγάλο βαθμό αγνοούν αυτό που θα μπορούσε να γίνει.
Αυτό αποτυπώνεται σε πρόσφατη δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, η οποία διαπίστωσε ότι το 65% των Αμερικανών πιστεύει ότι ο Trump θα διατάξει τα στρατεύματα σε έναν χερσαίο πόλεμο μεγάλης κλίμακας στο Ιράν, αν και μόλις το 7% υποστηρίζει ένα τέτοιο σενάριο.
Μόλις 7%!
Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί θέλουν έναν χερσαίο πόλεμο όσο θέλουν να δώσουν μια... αγκαλιά στο Κογκρέσο (το οποίο απολαμβάνει ελαφρώς υψηλότερη δημοτικότητα της τάξης του 10%, σύμφωνα με την Gallup).
Κρυμμένη στη δημοσκόπηση του Reuters βρίσκεται μια άλλη ερώτηση, την οποία κανένας άλλος δημοσκόπος δεν φαίνεται να θέτει: εάν οι Αμερικανοί «υποστηρίζουν την ανάπτυξη μικρού αριθμού ειδικών δυνάμεων για στοχευμένες επιχειρήσεις;».
Τα αποτελέσματα;
Περίπου το 34% των Αμερικανών απαντά ναι — συμπεριλαμβανομένου του 63% των Ρεπουμπλικάνων.
Αυτό ευθυγραμμίζεται σε γενικές γραμμές με την αμερικανική κοινή γνώμη για τον πόλεμο στο Ιράν γενικότερα, γεγονός που σαφώς δεν έχει αποτρέψει τον Λευκό Οίκο μέχρι στιγμής.
Με άλλα λόγια, αν και μια πλήρους κλίμακας χερσαία εισβολή δεν είναι πολιτικά βιώσιμη, μια επιδρομή ειδικών επιχειρήσεων είναι.
Δεν επαρκούν ούτε τα μέσα, ούτε το ανθρώπινο δυναμικό...
Άλλωστε, μια πλήρους κλίμακας χερσαία εισβολή δεν είναι καν υλικοτεχνικά εφικτή (τουλάχιστον προς το παρόν), τουλάχιστον απέναντι σε ένα μπαρουτοκαπνισμένο πεζικό, όπως αυτό του Ιράν.
Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή έχει αυξηθεί μόλις κατά 20% από την έναρξη της κινητοποίησης πριν από δύο μήνες, ανέφεραν οι New York Times προ μηνός.
Και οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι μάχιμες δυνάμεις πρώτης γραμμής, αλλά ενισχύουν τις επιχειρήσεις, την εφοδιαστική αλυσίδα, τη συντήρηση, την αεράμυνα κ.λπ.
Όταν οι Πεζοναύτες που επιβαίνουν στο γκρουπ του USS Tripoli φτάσουν και η 1η Ταξιαρχία της 82ης Μεραρχίας αναπτυχθεί και είναι έτοιμη, θα υπάρχουν περίπου 5.000 στρατιώτες σε κατάσταση ετοιμότητας, αλλά ακόμα και εδώ, μιλάμε για περίπου 2.500 πραγματικούς μάχιμους στρατιώτες με όπλα στα χέρια.
Αυτός είναι προφανώς ένας σημαντικός αριθμός, αλλά απέχει πολύ από τα νούμερα που θα χρειαζόταν κανείς για μια εισβολή ή έναν πόλεμο κατοχής α λα Ιράκ.
Το 2003, ενδεικτικά, 466.985 άτομα αμερικανικού προσωπικού αναπτύχθηκαν για την επιχείρηση στο Ιράκ, χρησιμοποιώντας την ίδια μέτρηση που περιλαμβάνει αεροπορικές, επίγειες και ναυτικές δυνάμεις σε όλη την περιοχή.
Σήμερα, υπάρχουν περίπου 50.000 άτομα προσωπικό στην περιοχή, εκ των οποίων περίπου 10.000 αποτελούν μέρος των ενισχυμένων πλοίων, αεροσκαφών κ.λπ.
Και απέναντι τους;
Μία δύναμη μάχιμων Φρουρών της Επανάστασης, ενισχυμένη από μία λαϊκή επιστράτευση της τάξεως του 1 εκατομμυρίου Ιρανών.
Πόσο καλά μπορεί να πάει αυτό για τον αμερικανικό στρατό;
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών