Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράκ επενδύουν τεράστια ποσά σε αγωγούς, σιδηροδρόμους και εγκαταστάσεις αποθήκευσης ώστε το πετρέλαιο να συνεχίσει να ρέει ακόμη και όταν τα Στενά του Hormuz δεν είναι διαθέσιμα
Αυτό που απέδειξε ο Τρίτος Πόλεμος του Περσικού Κόλπου στα πλούσια πετρελαιοπαραγωγά κράτη είναι ότι πλέον δεν… τα συμφέρουν τα «τέλη ασφάλειας» που πλήρωναν στις ΗΠΑ καθώς αντιμετώπισαν μια καταστροφική επίθεση στις υποδομές τους από τον Ιράν το οποίο αναμένεται να διαδραματίσει στο εξής έναν καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή
(α) Τα «πετροβασίλεια» αναμένεται να εκδιώξουν τις αμερικανικές βάσεις για τις οποίες κατέβαλλαν τα κόστη λειτουργίας προκειμένου να συμμετέχουν στην ομπρέλα ασφαλείας.
(β) Θα σταματήσουν να τροφοδοτούν με ρευστότητα τόσο την αμερικανική οικονομία όσο και της Wall Street ωθώντας ανοδικά τα επιτόκια, αυξάνοντας το κόστος εξυπηρέτησης του αμερικανικού χρέους και επιδεινώνοντας την οικονομική θέση των ΗΠΑ.
(γ) Αναδιατάσσουν το εξωτερικό τους εμπόριο και φτιάχνουν τον καινούριο «χάρτη» στις εφοδιαστικές αλυσίδες του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Η αξία των εξαγωγών ενεργειακών αγαθών εξαρτάται από τις διεθνείς τιμές πετρελαίου και LNG.
Τα τελευταία χρόνια κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 700 δισ. και άνω του 1 τρισ. δολ. ετησίως για το σύνολο των ενεργειακών εξαγωγών του {Περσικού Κόλπου (αργό πετρέλαιο, προϊόντα διύλισης και φυσικό αέριο), με τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμάνα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ να αποτελούν τη μερίδα του λέοντος.
Ως προς το τελευταίο σημείο, ο πόλεμος με το Ιράν ώθησε τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη του Περσικού Κόλπου να επενδύσουν δισεκατομμύρια σε νέες υποδομές ώστε να παρακάμπτουν τα Στενά του Hormuz.
Επί δεκαετίες, ο ενεργειακός χάρτης του Περσικού Κόλπου συνέκλινε σε ένα και μοναδικό σημείο διέλευσης: τα Στενά του Hormuz.
Τώρα, με ώθηση από τον πόλεμο με το Ιράν, τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη της περιοχής σπεύδουν να χαράξουν νέες διαδρομές για να τα παρακάμψουν.
Σε ολόκληρο τον Κόλπο, οι κυβερνήσεις διοχετεύουν δισεκατομμύρια σε νέους αγωγούς πετρελαίου, σιδηροδρομικούς διαδρόμους και ενεργειακά κέντρα αποθήκευσης, ώστε να παρακάμψουν τη θαλάσσια οδό, σε μια εξέλιξη που αναμένεται να αποτελέσει μία από τις πιο διαρκείς συνέπειες της σύγκρουσης.
Οι νέες διαδρομές της ενέργειας αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης αναδιάταξης του χάρτη των μεταφορών της περιοχής, μετατοπίζοντας το εμπόριο προς τις οδικές μεταφορές, τους σιδηροδρόμους και τα νέα λιμάνια.
«Η κληρονομιά της κρίσης θα είναι η κατασκευή υποδομών που θα παρακάμπτουν τα Στενά του Hormuz», δήλωσε ο Hamad Hussain, οικονομολόγος εμπορευμάτων στην ερευνητική εταιρεία Capital Economics με έδρα το Λονδίνο.
«Το τζίνι… έχει βγει από το μπουκάλι, δεδομένου ότι η μακροχρόνια απειλή του Ιράν να κλείσει ουσιαστικά τα Στενά έχει πλέον υλοποιηθεί».
Η στρατηγική αναγκαιότητα για εναλλακτικές λύσεις
Ακόμη και αν η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη καταλήξουν σε συμφωνία για το άνοιγμα των Στενών και την επανέναρξη των θαλάσσιων εξαγωγών, η μετάβαση σε ένα δίκτυο εξαγωγών με πολλαπλές εξόδους θα διατηρηθεί, διότι η σύγκρουση απέδειξε ότι είναι απαραίτητα ισχυρά σχέδια έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με αξιωματούχους και αναλυτές.
Η δυνατότητα της Σαουδικής Αραβίας να εξάγει πετρέλαιο μέσω ενός έως τώρα υποχρησιμοποιούμενου εναλλακτικού αγωγού απέδειξε τη στρατηγική αξία μιας εφεδρικής λύσης, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράκ ανακοίνωσαν σχέδια επέκτασης των δικών τους αγωγών.
Οι επιπτώσεις εκτείνονται πολύ πέρα από τον Περσικό Κόλπο
Η παράκαμψη μιας θαλάσσιας οδού από την οποία κάποτε περνούσε το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου θα αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο η ενέργεια φτάνει με ασφάλεια σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Η σύγκρουση έδειξε ότι «υπερβολικά μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ενέργειας εξακολουθεί να διέρχεται από υπερβολικά λίγα στρατηγικά περάσματα», δήλωσε ο Sultan Al Jaber, υπουργός Βιομηχανίας και Προηγμένης Τεχνολογίας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σε πρόσφατο Forum του Atlantic Council.
Αυτό, πρόσθεσε, επιταχύνει τα σχέδια του Abu Dhabi για την παράκαμψη του Hormuz.
«Η ενεργειακή ασφάλεια δεν αφορά πλέον μόνο την παραγωγή», δήλωσε ο Al Jaber, ο οποίος είναι επίσης επικεφαλής της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας Adnoc.
«Αφορά τις διαδρομές, την πρόσβαση, την αποθήκευση και την ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων».
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα Στενά παραμένουν η πιο οικονομική διαδρομή εξαγωγών και πιθανότατα θα χρησιμοποιηθούν ξανά όταν ανοίξουν.
Η παράκαμψή τους απαιτεί χρόνο, χρήμα και λεπτούς διασυνοριακούς διπλωματικούς χειρισμούς.
Οι νέες προτεινόμενες διαδρομές του Ιράκ, για παράδειγμα, απαιτούν όχι μόνο νέους αγωγούς αλλά και συμφωνίες με την Ιορδανία, τη Συρία ή την Τουρκία σχετικά με την ασφάλεια, τη διέλευση και τα δικαιώματα εξαγωγών.
Ωστόσο, η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών εξουδετερώνει τη σημασία των Στενών ως γεωπολιτικού όπλου, δήλωσε ο Robin Mills, διευθύνων σύμβουλος της συμβουλευτικής εταιρείας Qamar Energy με έδρα το Ντουμπάι.
«Μόλις αποκτήσεις εναλλακτική διαδρομή, μειώνεις την απειλή ενός νέου κλεισίματος», είπε.
«Φτάνεις σε ένα σημείο όπου για τους Ιρανούς θα ήταν χωρίς νόημα να τα κλείσουν, επειδή δεν θα διέκοπταν τίποτε και απλώς θα απομόνωναν τον εαυτό τους.»
Η στροφή προς εναλλακτικές διαδρομές είναι ήδη ορατή.
Ανασχεδιάζοντας τον ενεργειακό χάρτη
Οι πετρελαιοπαραγωγοί χρησιμοποιούν χερσαίους αγωγούς για να παρακάμπτουν τα Στενά του Hormuz.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατασκευάζουν δεύτερο αγωγό στην ίδια διαδρομή, ο οποίος αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2027.
Η Σαουδική Αραβία λειτουργεί πλέον τον αγωγό East-West στη μέγιστη δυναμικότητά του — περίπου 7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως — από περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως πριν από τον πόλεμο.
Ο αγωγός κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν – Ιράκ τη δεκαετία του 1980, όταν είχαν σημειωθεί επιθέσεις σε πλοία που διέρχονταν από τα Στενά.
Ο Mills δήλωσε ότι, παρότι ο αγωγός μπορεί να επεκταθεί περαιτέρω, η Σαουδική Αραβία χρειάζεται επίσης να αναβαθμίσει εγκαταστάσεις εξαγωγών, όπως δεξαμενές αποθήκευσης και αντλίες φόρτωσης, στο λιμάνι Yanbu της Ερυθράς Θάλασσας ώστε να διαχειρίζονται τον αυξημένο όγκο.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατάφεραν να ανακατευθύνουν μέρος των εξαγωγών τους μέσω αγωγού προς τη Fujairah, μια στρατηγικής σημασίας λιμενική πόλη εκτός των Στενών του Hormuz .
Τον Μάιο, το Abu Dhabi ανακοίνωσε ότι θα επιταχύνει τα σχέδια για δεύτερο αγωγό στην ίδια διαδρομή, ο οποίος θα διπλασιάσει την εξαγωγική ικανότητα έως το 2027.
Nα σημειωθεί ότι ο αγωγός αποκτά εξαιρετική σημασία για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μετά την αποχώρησή τους από τον OPEC τον προηγούμενο μήνα, κίνηση που συνδέεται εν μέρει με τη φιλοδοξία τους να αυξήσουν την παραγωγή πετρελαίου χωρίς τους περιορισμούς των ποσοστώσεων του οργανισμού. Πέρα από την παράκαμψη των Στενών, η διαδρομή επιτρέπει στο Abu Dhabi να αυξήσει τις εξαγωγές του καθώς αμφισβητεί τη θέση της Σαουδικής Αραβίας ως κυρίαρχης πετρελαϊκής δύναμης της περιοχής.
Τα Εμιράτα βασίζονται επίσης στο εμπορικό τους δίκτυο και στη στρατηγική αποθήκευσης.
Ο Al Jaber δήλωσε ότι η κρατική εταιρεία Adnoc έχει εξασφαλίσει πρόσθετες προμήθειες για Ασιάτες πελάτες και επεκτείνει και αναπληρώνει τα αποθέματα πετρελαίου για προστασία από μελλοντικούς κλυδωνισμούς.
Το Ομάν, εν τω μεταξύ, αξιοποιεί τη γεωγραφική του θέση προωθώντας τα λιμάνια του στον Κόλπο του Ομάν — πέρα από τα Στενά του Hormuz — ως κέντρα αποθήκευσης και εξαγωγής πετρελαίου.
Οι χώρες του Περσικού Κόλπου συζητούν επίσης την επιτάχυνση ενός μακροχρόνια σχεδιαζόμενου σιδηροδρομικού έργου που θα συνδέει τα κράτη της περιοχής.
Μια τέτοια γραμμή θα προσέφερε έναν ακόμη τρόπο μεταφοράς καυσίμων και εμπορευμάτων μακριά από τα Στενά, σύμφωνα με την Capital Economics, αν και οι σιδηρόδρομοι μπορούν να μεταφέρουν μικρότερες ποσότητες πετρελαίου από ό,τι οι αγωγοί ή τα πλοία.
Οι διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού - Σαουδική Αραβία
Nίκη Ιράν - Δεν είναι εύκολη η παράκαμψη για τα στενά του Hormuz
Παρ' όλα αυτά, η απεξάρτηση από το Hormuz μόνο εύκολη δεν είναι.
Οι χερσαίοι αγωγοί παραμένουν ευάλωτοι σε επιθέσεις με drones.
Ιρανικά drones έπληξαν τον σαουδαραβικό αγωγό East-West τον Απρίλιο, ενώ η Τεχεράνη στοχοποίησε τον πετρελαϊκό κόμβο της Fujairah τον περασμένο μήνα.
Ορισμένες κρίσιμες εξαγωγές, όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο, μπορούν να μεταφερθούν μόνο διά θαλάσσης.
Επιπλέον, η κατασκευή νέων αγωγών αποτελεί έργο πολλών ετών και πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, που απαιτεί όχι μόνο χάλυβα και μηχανική τεχνογνωσία αλλά και δικαιώματα γης, ασφάλεια, χρηματοδότηση και διπλωματικές συμφωνίες.
Ωστόσο, η πολιτική βούληση στην περιοχή για την πραγματοποίηση αυτών των μακροπρόθεσμων επενδύσεων ενισχύεται, δήλωσε η Cinzia Bianco, ερευνήτρια του European Council on Foreign Relations.
«Όταν οι Σαουδάραβες και τα Εμιράτα επένδυσαν αρχικώς σε αγωγούς που παρακάμπτουν το Ηormuz, πολλοί τους έλεγαν ότι ήταν παράλογα ακριβοί και όχι πραγματικά απαραίτητοι», δήλωσε η Bianco.
«Αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι άξιζαν και με το παραπάνω».
www.bankingnews.gr
(α) Τα «πετροβασίλεια» αναμένεται να εκδιώξουν τις αμερικανικές βάσεις για τις οποίες κατέβαλλαν τα κόστη λειτουργίας προκειμένου να συμμετέχουν στην ομπρέλα ασφαλείας.
(β) Θα σταματήσουν να τροφοδοτούν με ρευστότητα τόσο την αμερικανική οικονομία όσο και της Wall Street ωθώντας ανοδικά τα επιτόκια, αυξάνοντας το κόστος εξυπηρέτησης του αμερικανικού χρέους και επιδεινώνοντας την οικονομική θέση των ΗΠΑ.
(γ) Αναδιατάσσουν το εξωτερικό τους εμπόριο και φτιάχνουν τον καινούριο «χάρτη» στις εφοδιαστικές αλυσίδες του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Η αξία των εξαγωγών ενεργειακών αγαθών εξαρτάται από τις διεθνείς τιμές πετρελαίου και LNG.
Τα τελευταία χρόνια κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 700 δισ. και άνω του 1 τρισ. δολ. ετησίως για το σύνολο των ενεργειακών εξαγωγών του {Περσικού Κόλπου (αργό πετρέλαιο, προϊόντα διύλισης και φυσικό αέριο), με τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμάνα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ να αποτελούν τη μερίδα του λέοντος.
Ως προς το τελευταίο σημείο, ο πόλεμος με το Ιράν ώθησε τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη του Περσικού Κόλπου να επενδύσουν δισεκατομμύρια σε νέες υποδομές ώστε να παρακάμπτουν τα Στενά του Hormuz.
Επί δεκαετίες, ο ενεργειακός χάρτης του Περσικού Κόλπου συνέκλινε σε ένα και μοναδικό σημείο διέλευσης: τα Στενά του Hormuz.
Τώρα, με ώθηση από τον πόλεμο με το Ιράν, τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη της περιοχής σπεύδουν να χαράξουν νέες διαδρομές για να τα παρακάμψουν.
Σε ολόκληρο τον Κόλπο, οι κυβερνήσεις διοχετεύουν δισεκατομμύρια σε νέους αγωγούς πετρελαίου, σιδηροδρομικούς διαδρόμους και ενεργειακά κέντρα αποθήκευσης, ώστε να παρακάμψουν τη θαλάσσια οδό, σε μια εξέλιξη που αναμένεται να αποτελέσει μία από τις πιο διαρκείς συνέπειες της σύγκρουσης.
Οι νέες διαδρομές της ενέργειας αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης αναδιάταξης του χάρτη των μεταφορών της περιοχής, μετατοπίζοντας το εμπόριο προς τις οδικές μεταφορές, τους σιδηροδρόμους και τα νέα λιμάνια.
«Η κληρονομιά της κρίσης θα είναι η κατασκευή υποδομών που θα παρακάμπτουν τα Στενά του Hormuz», δήλωσε ο Hamad Hussain, οικονομολόγος εμπορευμάτων στην ερευνητική εταιρεία Capital Economics με έδρα το Λονδίνο.
«Το τζίνι… έχει βγει από το μπουκάλι, δεδομένου ότι η μακροχρόνια απειλή του Ιράν να κλείσει ουσιαστικά τα Στενά έχει πλέον υλοποιηθεί».
Η στρατηγική αναγκαιότητα για εναλλακτικές λύσεις
Ακόμη και αν η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη καταλήξουν σε συμφωνία για το άνοιγμα των Στενών και την επανέναρξη των θαλάσσιων εξαγωγών, η μετάβαση σε ένα δίκτυο εξαγωγών με πολλαπλές εξόδους θα διατηρηθεί, διότι η σύγκρουση απέδειξε ότι είναι απαραίτητα ισχυρά σχέδια έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με αξιωματούχους και αναλυτές.
Η δυνατότητα της Σαουδικής Αραβίας να εξάγει πετρέλαιο μέσω ενός έως τώρα υποχρησιμοποιούμενου εναλλακτικού αγωγού απέδειξε τη στρατηγική αξία μιας εφεδρικής λύσης, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράκ ανακοίνωσαν σχέδια επέκτασης των δικών τους αγωγών.
Οι επιπτώσεις εκτείνονται πολύ πέρα από τον Περσικό Κόλπο
Η παράκαμψη μιας θαλάσσιας οδού από την οποία κάποτε περνούσε το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου θα αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο η ενέργεια φτάνει με ασφάλεια σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Η σύγκρουση έδειξε ότι «υπερβολικά μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ενέργειας εξακολουθεί να διέρχεται από υπερβολικά λίγα στρατηγικά περάσματα», δήλωσε ο Sultan Al Jaber, υπουργός Βιομηχανίας και Προηγμένης Τεχνολογίας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σε πρόσφατο Forum του Atlantic Council.
Αυτό, πρόσθεσε, επιταχύνει τα σχέδια του Abu Dhabi για την παράκαμψη του Hormuz.
«Η ενεργειακή ασφάλεια δεν αφορά πλέον μόνο την παραγωγή», δήλωσε ο Al Jaber, ο οποίος είναι επίσης επικεφαλής της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας Adnoc.
«Αφορά τις διαδρομές, την πρόσβαση, την αποθήκευση και την ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων».
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα Στενά παραμένουν η πιο οικονομική διαδρομή εξαγωγών και πιθανότατα θα χρησιμοποιηθούν ξανά όταν ανοίξουν.
Η παράκαμψή τους απαιτεί χρόνο, χρήμα και λεπτούς διασυνοριακούς διπλωματικούς χειρισμούς.
Οι νέες προτεινόμενες διαδρομές του Ιράκ, για παράδειγμα, απαιτούν όχι μόνο νέους αγωγούς αλλά και συμφωνίες με την Ιορδανία, τη Συρία ή την Τουρκία σχετικά με την ασφάλεια, τη διέλευση και τα δικαιώματα εξαγωγών.
Ωστόσο, η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών εξουδετερώνει τη σημασία των Στενών ως γεωπολιτικού όπλου, δήλωσε ο Robin Mills, διευθύνων σύμβουλος της συμβουλευτικής εταιρείας Qamar Energy με έδρα το Ντουμπάι.
«Μόλις αποκτήσεις εναλλακτική διαδρομή, μειώνεις την απειλή ενός νέου κλεισίματος», είπε.
«Φτάνεις σε ένα σημείο όπου για τους Ιρανούς θα ήταν χωρίς νόημα να τα κλείσουν, επειδή δεν θα διέκοπταν τίποτε και απλώς θα απομόνωναν τον εαυτό τους.»
Η στροφή προς εναλλακτικές διαδρομές είναι ήδη ορατή.
Ανασχεδιάζοντας τον ενεργειακό χάρτη
Οι πετρελαιοπαραγωγοί χρησιμοποιούν χερσαίους αγωγούς για να παρακάμπτουν τα Στενά του Hormuz.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατασκευάζουν δεύτερο αγωγό στην ίδια διαδρομή, ο οποίος αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2027.
Η Σαουδική Αραβία λειτουργεί πλέον τον αγωγό East-West στη μέγιστη δυναμικότητά του — περίπου 7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως — από περίπου 2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως πριν από τον πόλεμο.
Ο αγωγός κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν – Ιράκ τη δεκαετία του 1980, όταν είχαν σημειωθεί επιθέσεις σε πλοία που διέρχονταν από τα Στενά.
Ο Mills δήλωσε ότι, παρότι ο αγωγός μπορεί να επεκταθεί περαιτέρω, η Σαουδική Αραβία χρειάζεται επίσης να αναβαθμίσει εγκαταστάσεις εξαγωγών, όπως δεξαμενές αποθήκευσης και αντλίες φόρτωσης, στο λιμάνι Yanbu της Ερυθράς Θάλασσας ώστε να διαχειρίζονται τον αυξημένο όγκο.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κατάφεραν να ανακατευθύνουν μέρος των εξαγωγών τους μέσω αγωγού προς τη Fujairah, μια στρατηγικής σημασίας λιμενική πόλη εκτός των Στενών του Hormuz .
Τον Μάιο, το Abu Dhabi ανακοίνωσε ότι θα επιταχύνει τα σχέδια για δεύτερο αγωγό στην ίδια διαδρομή, ο οποίος θα διπλασιάσει την εξαγωγική ικανότητα έως το 2027.
Nα σημειωθεί ότι ο αγωγός αποκτά εξαιρετική σημασία για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μετά την αποχώρησή τους από τον OPEC τον προηγούμενο μήνα, κίνηση που συνδέεται εν μέρει με τη φιλοδοξία τους να αυξήσουν την παραγωγή πετρελαίου χωρίς τους περιορισμούς των ποσοστώσεων του οργανισμού. Πέρα από την παράκαμψη των Στενών, η διαδρομή επιτρέπει στο Abu Dhabi να αυξήσει τις εξαγωγές του καθώς αμφισβητεί τη θέση της Σαουδικής Αραβίας ως κυρίαρχης πετρελαϊκής δύναμης της περιοχής.
Τα Εμιράτα βασίζονται επίσης στο εμπορικό τους δίκτυο και στη στρατηγική αποθήκευσης.
Ο Al Jaber δήλωσε ότι η κρατική εταιρεία Adnoc έχει εξασφαλίσει πρόσθετες προμήθειες για Ασιάτες πελάτες και επεκτείνει και αναπληρώνει τα αποθέματα πετρελαίου για προστασία από μελλοντικούς κλυδωνισμούς.
Το Ομάν, εν τω μεταξύ, αξιοποιεί τη γεωγραφική του θέση προωθώντας τα λιμάνια του στον Κόλπο του Ομάν — πέρα από τα Στενά του Hormuz — ως κέντρα αποθήκευσης και εξαγωγής πετρελαίου.
Οι χώρες του Περσικού Κόλπου συζητούν επίσης την επιτάχυνση ενός μακροχρόνια σχεδιαζόμενου σιδηροδρομικού έργου που θα συνδέει τα κράτη της περιοχής.
Μια τέτοια γραμμή θα προσέφερε έναν ακόμη τρόπο μεταφοράς καυσίμων και εμπορευμάτων μακριά από τα Στενά, σύμφωνα με την Capital Economics, αν και οι σιδηρόδρομοι μπορούν να μεταφέρουν μικρότερες ποσότητες πετρελαίου από ό,τι οι αγωγοί ή τα πλοία.
Οι διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού - Σαουδική Αραβία
Nίκη Ιράν - Δεν είναι εύκολη η παράκαμψη για τα στενά του Hormuz
Παρ' όλα αυτά, η απεξάρτηση από το Hormuz μόνο εύκολη δεν είναι.
Οι χερσαίοι αγωγοί παραμένουν ευάλωτοι σε επιθέσεις με drones.
Ιρανικά drones έπληξαν τον σαουδαραβικό αγωγό East-West τον Απρίλιο, ενώ η Τεχεράνη στοχοποίησε τον πετρελαϊκό κόμβο της Fujairah τον περασμένο μήνα.
Ορισμένες κρίσιμες εξαγωγές, όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο, μπορούν να μεταφερθούν μόνο διά θαλάσσης.
Επιπλέον, η κατασκευή νέων αγωγών αποτελεί έργο πολλών ετών και πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, που απαιτεί όχι μόνο χάλυβα και μηχανική τεχνογνωσία αλλά και δικαιώματα γης, ασφάλεια, χρηματοδότηση και διπλωματικές συμφωνίες.
Ωστόσο, η πολιτική βούληση στην περιοχή για την πραγματοποίηση αυτών των μακροπρόθεσμων επενδύσεων ενισχύεται, δήλωσε η Cinzia Bianco, ερευνήτρια του European Council on Foreign Relations.
«Όταν οι Σαουδάραβες και τα Εμιράτα επένδυσαν αρχικώς σε αγωγούς που παρακάμπτουν το Ηormuz, πολλοί τους έλεγαν ότι ήταν παράλογα ακριβοί και όχι πραγματικά απαραίτητοι», δήλωσε η Bianco.
«Αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι άξιζαν και με το παραπάνω».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών