Ο Διάδρομος Trump είναι ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά εγχειρήματα της εποχής στον Καύκασο - Για τη Ρωσία και το Ιράν, όμως, το σχέδιο συνιστά μια επικίνδυνη στρατηγική πρόκληση - Κρίσιμες εκλογές στην Αρμενία στις 7/6
Λίγες μόλις ημέρες πριν από τις κρίσιμες βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουνίου στην Αρμενία, μια σύντομη αλλά εξαιρετικά συμβολική επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio στο Ερεβάν αποκάλυψε τις πραγματικές γεωπολιτικές επιδιώξεις της Ουάσιγκτον στον Νότιο Καύκασο.
Παρότι η παραμονή του Rubio στην αρμενική πρωτεύουσα διήρκεσε μόλις περίπου μία ώρα, το πολιτικό μήνυμα ήταν ηχηρό.
Οι ΗΠΑ δεν περιορίστηκαν σε δηλώσεις στήριξης προς την κυβέρνηση του Nikol Pashinyan, αλλά προχώρησαν στην υπογραφή τριών στρατηγικής σημασίας συμφωνιών που επηρεάζουν το μέλλον της Αρμενίας, την ισορροπία δυνάμεων στον Καύκασο και τα συμφέροντα τόσο της Ρωσίας όσο και του Ιράν.
Η ανοιχτή εκλογική παρέμβαση των ΗΠΑ στην Αρμενία
Η χρονική συγκυρία της επίσκεψης δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών.
Δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, ο Marco Rubio επέλεξε να εμφανιστεί δίπλα στον υπουργό Εξωτερικών Ararat Mirzoyan, προσφέροντας δημόσια πολιτική νομιμοποίηση στην κυβέρνηση Pashinyan.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η δημόσια παρέμβαση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump, ο οποίος μέσω ανάρτησής του εξέφρασε ξεκάθαρα τη στήριξή του στον Nikol Pashinyan, παρουσιάζοντάς τον ως τον ηγέτη που μπορεί να οδηγήσει την Αρμενία σε ένα «λαμπρότερο μέλλον».
Η στάση αυτή συνιστά μία από τις πιο άμεσες μορφές πολιτικής παρέμβασης των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις μιας χώρας της πρώην σοβιετικής σφαίρας επιρροής τα τελευταία χρόνια.
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να επενδύει πολιτικά στην επανεκλογή του Pashinyan, καθώς θεωρεί ότι αποτελεί τον βασικό μοχλό απομάκρυνσης της Αρμενίας από τη Ρωσία και τις ευρασιατικές δομές συνεργασίας.
Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση Pashinyan έχει ακολουθήσει σταθερά μια πορεία αποξένωσης από τη Μόσχα.
Η αποδυνάμωση των σχέσεων με τον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), η αμφισβήτηση της συμμετοχής στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (EAEU) και η εντατικοποίηση των επαφών με το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ αποτελούν στοιχεία μιας στρατηγικής που αλλάζει ριζικά τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της χώρας.
«Trump Route»: Ένας διάδρομος μεταφορών ή ένα αμερικανικό προγεφύρωμα;
Στο επίκεντρο των συμφωνιών βρίσκεται ο Διάδρομος Trump ή αλλιώς «Trump Route for International Peace and Prosperity» (TRIPP), ένα σχέδιο το οποίο παρουσιάζεται ως έργο ειρήνης και οικονομικής συνεργασίας, αλλά αντιμετωπίζεται από πολλούς αναλυτές ως μηχανισμός διεύρυνσης της αμερικανικής επιρροής στον Νότιο Καύκασο.
Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία μιας κοινής εταιρείας, της TRIPP Development Company (TDC), μέσω της οποίας θα αναπτυχθεί ο διάδρομος μεταφορών που θα συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με το Nakhchivan μέσω αρμενικού εδάφους.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι το 74% των μετοχών και ο πλήρης έλεγχος της εταιρείας θα βρίσκεται στα χέρια αμερικανικών φορέων που συνδέονται με την United States International Development Finance Corporation (DFC), ενώ η Αρμενία θα περιορίζεται σε ποσοστό μόλις 26%.
Παράλληλα, το Ερεβάν δεσμεύεται να παραχωρήσει αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης και ανάπτυξης γης για 49 χρόνια, με δυνατότητα επέκτασης για ακόμη 50 χρόνια.
Με απλά λόγια, πρόκειται για μια συμφωνία που μπορεί να οδηγήσει σε αμερικανική παρουσία διάρκειας έως και 99 ετών σε μια από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικά περιοχές της Ευρασίας.
Αν και η συμφωνία αναφέρει ότι η αρμενική κυριαρχία διατηρείται πλήρως, η πραγματικότητα είναι ότι η επιχειρησιακή και οικονομική διαχείριση του έργου περνά σε μεγάλο βαθμό υπό αμερικανικό έλεγχο.
Η «νέα ονομασία» του Διαδρόμου Zangezur
Η αρμενική αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι το TRIPP δεν είναι τίποτε περισσότερο από τον γνωστό Διάδρομο Zangezur με διαφορετικό όνομα.
Για χρόνια το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία προωθούσαν τη δημιουργία χερσαίας σύνδεσης μέσω του νότιου τμήματος της Αρμενίας.
Η κυβέρνηση Pashinyan είχε απορρίψει δημόσια αυτό το μοντέλο, προωθώντας την εναλλακτική πρόταση των «Σταυροδρομιών της Ειρήνης».
Σήμερα, ωστόσο, η νέα συμφωνία φαίνεται να υλοποιεί στην πράξη πολλές από τις βασικές πτυχές εκείνου του σχεδίου, απλώς υπό αμερικανική διαχείριση και με διαφορετική πολιτική συσκευασία.
Δεν είναι τυχαίο ότι σημαντικό τμήμα της αρμενικής κοινωνίας αντιμετωπίζει το έργο ως παραχώρηση στρατηγικού χώρου σε ξένες δυνάμεις και ως συνέχιση της πολιτικής υποχωρήσεων που ακολούθησε ο Nikol Pashinyan μετά τον πόλεμο του Nagorno Karabakh.
Οι προειδοποιήσεις του Ιράν
Από όλες τις χώρες της περιοχής, το Ιράν παρακολουθεί με τη μεγαλύτερη ανησυχία τις εξελίξεις.
Η Τεχεράνη έχει καταστήσει σαφές ότι δεν αντιτίθεται στη διεύρυνση των εμπορικών και μεταφορικών δικτύων.
Ωστόσο, θεωρεί εξαιρετικά επικίνδυνη την εγκατάσταση αμερικανικών οικονομικών και στρατηγικών δομών τόσο κοντά στα βόρεια σύνορά της.
Οι ανησυχίες του Ιράν δεν είναι θεωρητικές, εξηγεί σε ανάλυσή του το Cradle.
Το κοινό σύνορο Ιράν–Αρμενίας μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων αποτελεί κρίσιμο γεωπολιτικό και οικονομικό διάδρομο.
Από εκεί διέρχονται ετησίως δεκάδες χιλιάδες φορτηγά, ενώ η περιοχή λειτουργεί ως βασική πύλη σύνδεσης του Ιράν με τον Καύκασο και την Ευρασία.
Υπό αυτό το πρίσμα, η προοπτική παρουσίας αμερικανικών εταιρειών για διάστημα που μπορεί να φτάσει σχεδόν τον έναν αιώνα αντιμετωπίζεται από την Τεχεράνη ως σοβαρή απειλή για τη δική της ασφάλεια.
Οι επιφυλάξεις αυτές ενισχύονται ακόμη περισσότερο μετά τις πρόσφατες στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, οι οποίες έχουν αυξήσει κατακόρυφα το επίπεδο καχυποψίας απέναντι στις αμερικανικές πρωτοβουλίες στην ευρύτερη περιοχή.
Η Ρωσία βλέπει σχέδιο εκτοπισμού της από τον Νότιο Καύκασο
Αν το Ιράν ανησυχεί για την ασφάλειά του, η Ρωσία βλέπει στο TRIPP ένα ευρύτερο σχέδιο γεωπολιτικού αποκλεισμού της από τον Νότιο Καύκασο.
Η Μόσχα έχει ήδη αρχίσει να στέλνει σαφή προειδοποιητικά μηνύματα προς το Ερεβάν.
Η ανάκληση του Ρώσου πρέσβη για διαβουλεύσεις αποτέλεσε μια πρώτη ένδειξη δυσαρέσκειας.
Παράλληλα, Ρώσοι αξιωματούχοι υπενθυμίζουν ολοένα και συχνότερα τα οικονομικά οφέλη που απολαμβάνει η Αρμενία λόγω της συμμετοχής της στην EAEU και στις ευρασιατικές δομές συνεργασίας.
Η Ρωσία εξακολουθεί να αποτελεί βασικό προμηθευτή φυσικού αερίου για την Αρμενία, ενώ σημαντικό μέρος των εξαγωγών και των εμπορικών ροών της χώρας εξαρτάται από τη ρωσική αγορά.
Ενδεχόμενη αποχώρηση της Αρμενίας από την EAEU ή τον CSTO δεν θα αποτελούσε απλώς μια διπλωματική κίνηση.
Θα σηματοδοτούσε μια ιστορική γεωπολιτική ανατροπή, η οποία θα περιόριζε δραστικά τη ρωσική επιρροή σε ολόκληρο τον Νότιο Καύκασο.
Οι εκλογές που θα καθορίσουν το μέλλον της περιοχής
Το μέλλον του «Trump Route» εξαρτάται άμεσα από το αποτέλεσμα των εκλογών.
Οι πατριωτικές και συντηρητικές δυνάμεις της Αρμενίας, που διατηρούν παραδοσιακά στενότερες σχέσεις με τη Ρωσία και το Ιράν, έχουν ήδη δηλώσει ότι αντιμετωπίζουν με μεγάλη καχυποψία τη συμφωνία.
Ο πρώην πρόεδρος Robert Kocharyan έχει κατηγορήσει ανοιχτά την κυβέρνηση Pashinyan ότι μετατρέπει τη χώρα σε εργαλείο αμερικανικών σχεδιασμών, υποστηρίζοντας ότι το TRIPP δημιουργεί εντάσεις με το Ιράν και υπονομεύει τις ιστορικές σχέσεις της Αρμενίας με τη Ρωσία.
Εάν οι δυνάμεις αυτές επικρατήσουν στις κάλπες, το έργο ενδέχεται να παγώσει ή ακόμη και να εγκαταλειφθεί.
Αντίθετα, μια νέα νίκη του Nikol Pashinyan θα επιταχύνει πιθανότατα την υλοποίηση του σχεδίου, οδηγώντας την Αρμενία ακόμη πιο κοντά στη Δύση και ακόμη πιο μακριά από τους παραδοσιακούς στρατηγικούς της εταίρους.
Robert Kocharyan
Στρατηγική πρόκληση και ανατροπή ισορροπιών
Πίσω από τη ρητορική περί «ειρήνης» και «ευημερίας», το Trump Route αναδεικνύεται σε ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά εγχειρήματα της εποχής μας στον Νότιο Καύκασο.
Για τις ΗΠΑ αποτελεί εργαλείο επέκτασης της επιρροής τους και περιορισμού της παρουσίας της Ρωσίας και του Ιράν.
Για την κυβέρνηση Pashinyan αποτελεί όχημα εμβάθυνσης της δυτικής πορείας της Αρμενίας.
Για τη Ρωσία και το Ιράν, όμως, το σχέδιο συνιστά μια στρατηγική πρόκληση που απειλεί να ανατρέψει τις ισορροπίες δεκαετιών σε μια περιοχή ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας.
Οι εκλογές της 7ης Ιουνίου δεν αφορούν μόνο το πολιτικό μέλλον της Αρμενίας.
Αποτελούν κρίσιμο δημοψήφισμα για τον γεωπολιτικό προσανατολισμό ολόκληρου του Νοτίου Καυκάσου και για το εάν η περιοχή θα παραμείνει πεδίο ισορροπίας μεταξύ μεγάλων δυνάμεων ή θα μετατραπεί σε νέο μέτωπο αντιπαράθεσης μεταξύ της Δύσης, της Ρωσίας και του Ιράν.
www.bankingnews.gr
Παρότι η παραμονή του Rubio στην αρμενική πρωτεύουσα διήρκεσε μόλις περίπου μία ώρα, το πολιτικό μήνυμα ήταν ηχηρό.
Οι ΗΠΑ δεν περιορίστηκαν σε δηλώσεις στήριξης προς την κυβέρνηση του Nikol Pashinyan, αλλά προχώρησαν στην υπογραφή τριών στρατηγικής σημασίας συμφωνιών που επηρεάζουν το μέλλον της Αρμενίας, την ισορροπία δυνάμεων στον Καύκασο και τα συμφέροντα τόσο της Ρωσίας όσο και του Ιράν.
Η ανοιχτή εκλογική παρέμβαση των ΗΠΑ στην Αρμενία
Η χρονική συγκυρία της επίσκεψης δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών.
Δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, ο Marco Rubio επέλεξε να εμφανιστεί δίπλα στον υπουργό Εξωτερικών Ararat Mirzoyan, προσφέροντας δημόσια πολιτική νομιμοποίηση στην κυβέρνηση Pashinyan.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η δημόσια παρέμβαση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump, ο οποίος μέσω ανάρτησής του εξέφρασε ξεκάθαρα τη στήριξή του στον Nikol Pashinyan, παρουσιάζοντάς τον ως τον ηγέτη που μπορεί να οδηγήσει την Αρμενία σε ένα «λαμπρότερο μέλλον».
Η στάση αυτή συνιστά μία από τις πιο άμεσες μορφές πολιτικής παρέμβασης των ΗΠΑ στις εσωτερικές υποθέσεις μιας χώρας της πρώην σοβιετικής σφαίρας επιρροής τα τελευταία χρόνια.
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να επενδύει πολιτικά στην επανεκλογή του Pashinyan, καθώς θεωρεί ότι αποτελεί τον βασικό μοχλό απομάκρυνσης της Αρμενίας από τη Ρωσία και τις ευρασιατικές δομές συνεργασίας.
Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση Pashinyan έχει ακολουθήσει σταθερά μια πορεία αποξένωσης από τη Μόσχα.
Η αποδυνάμωση των σχέσεων με τον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), η αμφισβήτηση της συμμετοχής στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (EAEU) και η εντατικοποίηση των επαφών με το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ αποτελούν στοιχεία μιας στρατηγικής που αλλάζει ριζικά τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της χώρας.
«Trump Route»: Ένας διάδρομος μεταφορών ή ένα αμερικανικό προγεφύρωμα;
Στο επίκεντρο των συμφωνιών βρίσκεται ο Διάδρομος Trump ή αλλιώς «Trump Route for International Peace and Prosperity» (TRIPP), ένα σχέδιο το οποίο παρουσιάζεται ως έργο ειρήνης και οικονομικής συνεργασίας, αλλά αντιμετωπίζεται από πολλούς αναλυτές ως μηχανισμός διεύρυνσης της αμερικανικής επιρροής στον Νότιο Καύκασο.
Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία μιας κοινής εταιρείας, της TRIPP Development Company (TDC), μέσω της οποίας θα αναπτυχθεί ο διάδρομος μεταφορών που θα συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με το Nakhchivan μέσω αρμενικού εδάφους.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι το 74% των μετοχών και ο πλήρης έλεγχος της εταιρείας θα βρίσκεται στα χέρια αμερικανικών φορέων που συνδέονται με την United States International Development Finance Corporation (DFC), ενώ η Αρμενία θα περιορίζεται σε ποσοστό μόλις 26%.
Παράλληλα, το Ερεβάν δεσμεύεται να παραχωρήσει αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης και ανάπτυξης γης για 49 χρόνια, με δυνατότητα επέκτασης για ακόμη 50 χρόνια.
Με απλά λόγια, πρόκειται για μια συμφωνία που μπορεί να οδηγήσει σε αμερικανική παρουσία διάρκειας έως και 99 ετών σε μια από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικά περιοχές της Ευρασίας.
Αν και η συμφωνία αναφέρει ότι η αρμενική κυριαρχία διατηρείται πλήρως, η πραγματικότητα είναι ότι η επιχειρησιακή και οικονομική διαχείριση του έργου περνά σε μεγάλο βαθμό υπό αμερικανικό έλεγχο.
Η «νέα ονομασία» του Διαδρόμου Zangezur
Η αρμενική αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι το TRIPP δεν είναι τίποτε περισσότερο από τον γνωστό Διάδρομο Zangezur με διαφορετικό όνομα.
Για χρόνια το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία προωθούσαν τη δημιουργία χερσαίας σύνδεσης μέσω του νότιου τμήματος της Αρμενίας.
Η κυβέρνηση Pashinyan είχε απορρίψει δημόσια αυτό το μοντέλο, προωθώντας την εναλλακτική πρόταση των «Σταυροδρομιών της Ειρήνης».
Σήμερα, ωστόσο, η νέα συμφωνία φαίνεται να υλοποιεί στην πράξη πολλές από τις βασικές πτυχές εκείνου του σχεδίου, απλώς υπό αμερικανική διαχείριση και με διαφορετική πολιτική συσκευασία.
Δεν είναι τυχαίο ότι σημαντικό τμήμα της αρμενικής κοινωνίας αντιμετωπίζει το έργο ως παραχώρηση στρατηγικού χώρου σε ξένες δυνάμεις και ως συνέχιση της πολιτικής υποχωρήσεων που ακολούθησε ο Nikol Pashinyan μετά τον πόλεμο του Nagorno Karabakh.
Οι προειδοποιήσεις του Ιράν
Από όλες τις χώρες της περιοχής, το Ιράν παρακολουθεί με τη μεγαλύτερη ανησυχία τις εξελίξεις.
Η Τεχεράνη έχει καταστήσει σαφές ότι δεν αντιτίθεται στη διεύρυνση των εμπορικών και μεταφορικών δικτύων.
Ωστόσο, θεωρεί εξαιρετικά επικίνδυνη την εγκατάσταση αμερικανικών οικονομικών και στρατηγικών δομών τόσο κοντά στα βόρεια σύνορά της.
Οι ανησυχίες του Ιράν δεν είναι θεωρητικές, εξηγεί σε ανάλυσή του το Cradle.
Το κοινό σύνορο Ιράν–Αρμενίας μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων αποτελεί κρίσιμο γεωπολιτικό και οικονομικό διάδρομο.
Από εκεί διέρχονται ετησίως δεκάδες χιλιάδες φορτηγά, ενώ η περιοχή λειτουργεί ως βασική πύλη σύνδεσης του Ιράν με τον Καύκασο και την Ευρασία.
Υπό αυτό το πρίσμα, η προοπτική παρουσίας αμερικανικών εταιρειών για διάστημα που μπορεί να φτάσει σχεδόν τον έναν αιώνα αντιμετωπίζεται από την Τεχεράνη ως σοβαρή απειλή για τη δική της ασφάλεια.
Οι επιφυλάξεις αυτές ενισχύονται ακόμη περισσότερο μετά τις πρόσφατες στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, οι οποίες έχουν αυξήσει κατακόρυφα το επίπεδο καχυποψίας απέναντι στις αμερικανικές πρωτοβουλίες στην ευρύτερη περιοχή.
Η Ρωσία βλέπει σχέδιο εκτοπισμού της από τον Νότιο Καύκασο
Αν το Ιράν ανησυχεί για την ασφάλειά του, η Ρωσία βλέπει στο TRIPP ένα ευρύτερο σχέδιο γεωπολιτικού αποκλεισμού της από τον Νότιο Καύκασο.
Η Μόσχα έχει ήδη αρχίσει να στέλνει σαφή προειδοποιητικά μηνύματα προς το Ερεβάν.
Η ανάκληση του Ρώσου πρέσβη για διαβουλεύσεις αποτέλεσε μια πρώτη ένδειξη δυσαρέσκειας.
Παράλληλα, Ρώσοι αξιωματούχοι υπενθυμίζουν ολοένα και συχνότερα τα οικονομικά οφέλη που απολαμβάνει η Αρμενία λόγω της συμμετοχής της στην EAEU και στις ευρασιατικές δομές συνεργασίας.
Η Ρωσία εξακολουθεί να αποτελεί βασικό προμηθευτή φυσικού αερίου για την Αρμενία, ενώ σημαντικό μέρος των εξαγωγών και των εμπορικών ροών της χώρας εξαρτάται από τη ρωσική αγορά.
Ενδεχόμενη αποχώρηση της Αρμενίας από την EAEU ή τον CSTO δεν θα αποτελούσε απλώς μια διπλωματική κίνηση.
Θα σηματοδοτούσε μια ιστορική γεωπολιτική ανατροπή, η οποία θα περιόριζε δραστικά τη ρωσική επιρροή σε ολόκληρο τον Νότιο Καύκασο.
Οι εκλογές που θα καθορίσουν το μέλλον της περιοχής
Το μέλλον του «Trump Route» εξαρτάται άμεσα από το αποτέλεσμα των εκλογών.
Οι πατριωτικές και συντηρητικές δυνάμεις της Αρμενίας, που διατηρούν παραδοσιακά στενότερες σχέσεις με τη Ρωσία και το Ιράν, έχουν ήδη δηλώσει ότι αντιμετωπίζουν με μεγάλη καχυποψία τη συμφωνία.
Ο πρώην πρόεδρος Robert Kocharyan έχει κατηγορήσει ανοιχτά την κυβέρνηση Pashinyan ότι μετατρέπει τη χώρα σε εργαλείο αμερικανικών σχεδιασμών, υποστηρίζοντας ότι το TRIPP δημιουργεί εντάσεις με το Ιράν και υπονομεύει τις ιστορικές σχέσεις της Αρμενίας με τη Ρωσία.
Εάν οι δυνάμεις αυτές επικρατήσουν στις κάλπες, το έργο ενδέχεται να παγώσει ή ακόμη και να εγκαταλειφθεί.
Αντίθετα, μια νέα νίκη του Nikol Pashinyan θα επιταχύνει πιθανότατα την υλοποίηση του σχεδίου, οδηγώντας την Αρμενία ακόμη πιο κοντά στη Δύση και ακόμη πιο μακριά από τους παραδοσιακούς στρατηγικούς της εταίρους.
Robert Kocharyan
Στρατηγική πρόκληση και ανατροπή ισορροπιών
Πίσω από τη ρητορική περί «ειρήνης» και «ευημερίας», το Trump Route αναδεικνύεται σε ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά εγχειρήματα της εποχής μας στον Νότιο Καύκασο.
Για τις ΗΠΑ αποτελεί εργαλείο επέκτασης της επιρροής τους και περιορισμού της παρουσίας της Ρωσίας και του Ιράν.
Για την κυβέρνηση Pashinyan αποτελεί όχημα εμβάθυνσης της δυτικής πορείας της Αρμενίας.
Για τη Ρωσία και το Ιράν, όμως, το σχέδιο συνιστά μια στρατηγική πρόκληση που απειλεί να ανατρέψει τις ισορροπίες δεκαετιών σε μια περιοχή ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας.
Οι εκλογές της 7ης Ιουνίου δεν αφορούν μόνο το πολιτικό μέλλον της Αρμενίας.
Αποτελούν κρίσιμο δημοψήφισμα για τον γεωπολιτικό προσανατολισμό ολόκληρου του Νοτίου Καυκάσου και για το εάν η περιοχή θα παραμείνει πεδίο ισορροπίας μεταξύ μεγάλων δυνάμεων ή θα μετατραπεί σε νέο μέτωπο αντιπαράθεσης μεταξύ της Δύσης, της Ρωσίας και του Ιράν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών