Παρά τις διακηρύξεις για «ενιαία ευρωπαϊκή άμυνα» το μαχητικό FCAS και το γαλλογερμανικό άρμα MGMS παραμένουν στα χαρτιά
Future Combat Air System (FCAS) αποκαλείται το φιλόδοξο ευρωπαϊκό πρόγραμμα με κύριο άξονα ένα μαχητικό αεροσκάφος «έκτης γενιάς», που παραμένει υπό σχεδιασμό από τη γαλλική Dassault Aviation και την κοινοπραξία Airbus.
Σε αυτό το εξοπλιστικό πρόγραμμα των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ πρωτοστατούν η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία.
Θεωρητικά, πρόκειται για μία συντονισμένη απάντηση της Ευρώπης στον διεθνή ανταγωνισμό.
Τελικά όμως, δεν αποκλείεται να προκύψουν... δύο διαφορετικά αεροσκάφη αντί για ένα. Πηγές της Airbus (η οποία διαχειρίζεται το γερμανικό και το ισπανικό κομμάτι του FCAS) δηλώνουν στην Deutsche Welle ότι ο όμιλος είναι «ανοιχτός» στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του προγράμματος, έτσι ώστε η Γερμανία και η Γαλλία να αναπτύξουν διαφορετικά μοντέλα, αν και οι δύο χώρες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται σε άλλα πεδία, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα ψηφιακά συστήματα που θα κατευθύνουν τις κινήσεις στο πεδίο της μάχης σε πραγματικό χρόνο.
Θα ήταν μία σημαντική διαφοροποίηση για ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα που μέχρι πρότινος χαρακτηριζόταν «σύμβολο γαλλογερμανικής σύμπνοιας» και στο κομμάτι της αμυντικής πολιτικής.
Σενάρια για τη διάσωση του FCAS
Εκπρόσωπος της Airbus λέει στην Deutsche Welle ότι «όσον αφορά το FCAS η υλοποίηση συνεχίζεται, με τις κυβερνήσεις Γαλλίας, Γερμανίας και Ισπανίας να αποφασίζουν για το μέλλον του προγράμματος». Ο διευθύνων σύμβουλος της Airbus, Γκιγιόμ Φορί, τονίζει ότι το πρόγραμμα εξακολουθεί «να έχει νόημα», ακόμη και αν δεν προχωρήσει το μαχητικό αεροσκάφος. Άλλωστε το FCAS προβλέπει τη δημιουργία ενός ολόκληρου cloud μάχης με πυρήνα το μαχητικό έκτης γενιάς.
Όπως τονίζει ο Γάλλος μηχανικός και επιχειρηματίας, «το αδιέξοδο που παρατηρείται σε έναν από τους πυλώνες του προγράμματος δεν πρέπει να θέτει υπό αίρεση το σύνολο του προγράμματος», ενώ η Airbus είναι διατεθειμένη να στηρίξει τη «λύση των δύο αεροσκαφών» εάν αυτό επιθυμούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Παρά ταύτα, προκύπτει ένα ευρύτερο ερώτημα; Είναι σε θέση οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές δυνάμεις να συνεργαστούν, για να αναπτύξουν κοινά εξολιστικά προγράμματα;
Το «αγκάθι» των πυρηνικών όπλων
Το πρόγραμμα FCAS είχε συμφωνηθεί το 2017, με στόχο να ολοκληρωθεί το 2040. Την αρχική πρωτοβουλία είχαν αναλάβει η Γαλλία και η Γερμανία, ενώ αργότερα προστέθηκε στην κοινοπραξία και η Ισπανία. Όμως η Γαλλία, ως πυρηνική δύναμη, θέλει να υλοποιηθεί το πρόγραμμα κατά τέτοιον τρόπο, ώστε τα νέα μαχητικά να μπορούν να φέρουν πυρηνικά όπλα και επίσης να εξασφαλίζεται η απονήωση και προσνήωσή τους σε αεροπλανοφόρο.
Οι Γερμανοί κρίνουν ότι αυτό δεν είναι απαραίτητο. Άλλωστε, έχουν ήδη αποφασίσει να αγοράσουν αμερικανικά μαχητικά τύπου F-35 για αποστολές «διαμοιρασμού των πυρηνικών όπλων» (nuclear sharing) στο πλαίσιο του νατοϊκού δόγματος αποτροπής. Πρόσφατα ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αναφέρθηκε δημόσια στο ζήτημα αυτό. Παραδέχθηκε ότι υπάρχει διχογνωμία μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας και, αν δεν διευθετηθεί, «δεν θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε το πρόγραμμα».
Οι διαφωνίες απορρέουν από διαφορετικές προσεγγίσεις σε επίπεδο βιομηχανικής πολιτικής. Η Dassault, που κατασκευάζει σήμερα τα μαχητικά Rafale, θέλει να έχει αδιαμφισβήτητα ηγετική θέση στο νέο εγχείρημα, αλλά από την πλευρά της και η Airbus Defence and Space, που εκπροσωπεί τα γερμανικά και ισπανικά συμφέροντα, διεκδικεί έναν πιο επιδραστικό ρόλο στο συνολικό σχεδιασμό.
Το cloud θα επιβιώσει...
Πολλοί αναλυτές θεωρούν πάντως πως το πιο σημαντικό κομμάτι του FCAS στην πραγματικότητα δεν είναι το ίδιο το μαχητικό, αλλά το cloud που αναπτύσσεται γύρω από αυτό. Όπως λέει στην Deutsche Welle ο στρατιωτικός αναλυτής Κρίστιαν Μέλινγκ, το cloud θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί σήμερα στο συγκεκριμένο πεδίο οι Ευρωπαίοι εξαρτώνται απολύτως από τις ΗΠΑ. Εάν εισακουστούν αυτές οι εισηγήσεις, η τελική επιτυχία μπορεί να είναι μικρότερη από την αρχική στόχευση, αλλά τουλάχιστον δεν θα καταρρεύσει πλήρως το πρόγραμμα FCAS.
Από κει και πέρα, το πρόβλημα είναι ότι η όλη αναταραχή γύρω από το FCAS μεταφέρεται τώρα και σε ένα άλλο εμβληματικό γαλλογερμανικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, το MGMS (Main Ground Combat System). Πρόκειται για ένα νέο υπερσύγχρονο άρμα μάχης, που προορίζεται να αντικαταστήσει το γερμανικό Leopard 2 και το γαλλικό Leclerc.
Η συμφωνία για το MGCS είχε γίνει επίσης το 2017, παράλληλα με το FCAS. Η κατανομή των αρμοδιοτήτων ήταν ξεκάθαρη: η Γαλλία θα διατηρούσε κυρίαρχη θέση στο μαχητικό αεροσκάφος μέσω της Dassault, ενώ οι Γερμανοί, με τη δική τους ισχυρή βιομηχανία οχημάτων, θα είχαν την πρωτοκαθεδρία στο MGCS.
Σήμερα, ωστόσο, και αυτή η συμφωνία φαίνεται εύθραυστη, καθώς το πρόγραμμα MGCS εμφανίζει καθυστερήσεις.
Το 2024 οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει να δώσουν μία εκ νέου ώθηση. Και πάλι όμως, το πρώτο γαλλογερμανικό άρμα μάχης δεν αναμένεται να παρουσιαστεί πριν από το 2040.
www.bankingnews.gr
Σε αυτό το εξοπλιστικό πρόγραμμα των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ πρωτοστατούν η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία.
Θεωρητικά, πρόκειται για μία συντονισμένη απάντηση της Ευρώπης στον διεθνή ανταγωνισμό.
Τελικά όμως, δεν αποκλείεται να προκύψουν... δύο διαφορετικά αεροσκάφη αντί για ένα. Πηγές της Airbus (η οποία διαχειρίζεται το γερμανικό και το ισπανικό κομμάτι του FCAS) δηλώνουν στην Deutsche Welle ότι ο όμιλος είναι «ανοιχτός» στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του προγράμματος, έτσι ώστε η Γερμανία και η Γαλλία να αναπτύξουν διαφορετικά μοντέλα, αν και οι δύο χώρες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται σε άλλα πεδία, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα ψηφιακά συστήματα που θα κατευθύνουν τις κινήσεις στο πεδίο της μάχης σε πραγματικό χρόνο.
Θα ήταν μία σημαντική διαφοροποίηση για ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα που μέχρι πρότινος χαρακτηριζόταν «σύμβολο γαλλογερμανικής σύμπνοιας» και στο κομμάτι της αμυντικής πολιτικής.
Σενάρια για τη διάσωση του FCAS
Εκπρόσωπος της Airbus λέει στην Deutsche Welle ότι «όσον αφορά το FCAS η υλοποίηση συνεχίζεται, με τις κυβερνήσεις Γαλλίας, Γερμανίας και Ισπανίας να αποφασίζουν για το μέλλον του προγράμματος». Ο διευθύνων σύμβουλος της Airbus, Γκιγιόμ Φορί, τονίζει ότι το πρόγραμμα εξακολουθεί «να έχει νόημα», ακόμη και αν δεν προχωρήσει το μαχητικό αεροσκάφος. Άλλωστε το FCAS προβλέπει τη δημιουργία ενός ολόκληρου cloud μάχης με πυρήνα το μαχητικό έκτης γενιάς.
Όπως τονίζει ο Γάλλος μηχανικός και επιχειρηματίας, «το αδιέξοδο που παρατηρείται σε έναν από τους πυλώνες του προγράμματος δεν πρέπει να θέτει υπό αίρεση το σύνολο του προγράμματος», ενώ η Airbus είναι διατεθειμένη να στηρίξει τη «λύση των δύο αεροσκαφών» εάν αυτό επιθυμούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Παρά ταύτα, προκύπτει ένα ευρύτερο ερώτημα; Είναι σε θέση οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές δυνάμεις να συνεργαστούν, για να αναπτύξουν κοινά εξολιστικά προγράμματα;
Το «αγκάθι» των πυρηνικών όπλων
Το πρόγραμμα FCAS είχε συμφωνηθεί το 2017, με στόχο να ολοκληρωθεί το 2040. Την αρχική πρωτοβουλία είχαν αναλάβει η Γαλλία και η Γερμανία, ενώ αργότερα προστέθηκε στην κοινοπραξία και η Ισπανία. Όμως η Γαλλία, ως πυρηνική δύναμη, θέλει να υλοποιηθεί το πρόγραμμα κατά τέτοιον τρόπο, ώστε τα νέα μαχητικά να μπορούν να φέρουν πυρηνικά όπλα και επίσης να εξασφαλίζεται η απονήωση και προσνήωσή τους σε αεροπλανοφόρο.
Οι Γερμανοί κρίνουν ότι αυτό δεν είναι απαραίτητο. Άλλωστε, έχουν ήδη αποφασίσει να αγοράσουν αμερικανικά μαχητικά τύπου F-35 για αποστολές «διαμοιρασμού των πυρηνικών όπλων» (nuclear sharing) στο πλαίσιο του νατοϊκού δόγματος αποτροπής. Πρόσφατα ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αναφέρθηκε δημόσια στο ζήτημα αυτό. Παραδέχθηκε ότι υπάρχει διχογνωμία μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας και, αν δεν διευθετηθεί, «δεν θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε το πρόγραμμα».
Οι διαφωνίες απορρέουν από διαφορετικές προσεγγίσεις σε επίπεδο βιομηχανικής πολιτικής. Η Dassault, που κατασκευάζει σήμερα τα μαχητικά Rafale, θέλει να έχει αδιαμφισβήτητα ηγετική θέση στο νέο εγχείρημα, αλλά από την πλευρά της και η Airbus Defence and Space, που εκπροσωπεί τα γερμανικά και ισπανικά συμφέροντα, διεκδικεί έναν πιο επιδραστικό ρόλο στο συνολικό σχεδιασμό.
Το cloud θα επιβιώσει...
Πολλοί αναλυτές θεωρούν πάντως πως το πιο σημαντικό κομμάτι του FCAS στην πραγματικότητα δεν είναι το ίδιο το μαχητικό, αλλά το cloud που αναπτύσσεται γύρω από αυτό. Όπως λέει στην Deutsche Welle ο στρατιωτικός αναλυτής Κρίστιαν Μέλινγκ, το cloud θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί σήμερα στο συγκεκριμένο πεδίο οι Ευρωπαίοι εξαρτώνται απολύτως από τις ΗΠΑ. Εάν εισακουστούν αυτές οι εισηγήσεις, η τελική επιτυχία μπορεί να είναι μικρότερη από την αρχική στόχευση, αλλά τουλάχιστον δεν θα καταρρεύσει πλήρως το πρόγραμμα FCAS.
Από κει και πέρα, το πρόβλημα είναι ότι η όλη αναταραχή γύρω από το FCAS μεταφέρεται τώρα και σε ένα άλλο εμβληματικό γαλλογερμανικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, το MGMS (Main Ground Combat System). Πρόκειται για ένα νέο υπερσύγχρονο άρμα μάχης, που προορίζεται να αντικαταστήσει το γερμανικό Leopard 2 και το γαλλικό Leclerc.
Η συμφωνία για το MGCS είχε γίνει επίσης το 2017, παράλληλα με το FCAS. Η κατανομή των αρμοδιοτήτων ήταν ξεκάθαρη: η Γαλλία θα διατηρούσε κυρίαρχη θέση στο μαχητικό αεροσκάφος μέσω της Dassault, ενώ οι Γερμανοί, με τη δική τους ισχυρή βιομηχανία οχημάτων, θα είχαν την πρωτοκαθεδρία στο MGCS.
Σήμερα, ωστόσο, και αυτή η συμφωνία φαίνεται εύθραυστη, καθώς το πρόγραμμα MGCS εμφανίζει καθυστερήσεις.
Το 2024 οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει να δώσουν μία εκ νέου ώθηση. Και πάλι όμως, το πρώτο γαλλογερμανικό άρμα μάχης δεν αναμένεται να παρουσιαστεί πριν από το 2040.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών