Σύμφωνα με την ιρανική θέση, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Μπαχρέιν και η Ιορδανία παρείχαν πρόσβαση σε βάσεις, εναέριο χώρο, υποδομές διοικητικής υποστήριξης, πληροφορίες και διευκολύνσεις ανεφοδιασμού που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων εναντίον ιρανικών στόχων
Η Τεχεράνη έχει αναγάγει το ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων σε βασικό άξονα της μεταπολεμικής της στρατηγικής, θέτοντας το θέμα ως κεντρική προϋπόθεση στις διπλωματικές επαφές που ακολούθησαν τη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους και διπλωματικές πηγές που επικαλείται το The Cradle, η ιρανική ηγεσία θεωρεί ότι ο πόλεμος δεν περιορίστηκε μόνο στις άμεσες επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ, αλλά αποτέλεσε συντονισμένη περιφερειακή επιχείρηση που υποστηρίχθηκε από αραβικά κράτη του Περσικού Κόλπου μέσω στρατιωτικών και υλικοτεχνικών διευκολύνσεων.
Στο πλαίσιο αυτό, η μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ απέστειλε επίσημη επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα και το Συμβούλιο Ασφαλείας, στην οποία γίνεται λόγος για «συνενοχή» ορισμένων αραβικών κρατών στις αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με την ιρανική θέση, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Μπαχρέιν και η Ιορδανία παρείχαν πρόσβαση σε βάσεις, εναέριο χώρο, υποδομές διοικητικής υποστήριξης, πληροφορίες και διευκολύνσεις ανεφοδιασμού που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων εναντίον ιρανικών στόχων.
Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι η εμπλοκή αυτή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς – σύμφωνα με το ιρανικό επιχείρημα – τα κράτη που παρέχουν στρατιωτική διευκόλυνση σε επιθέσεις εναντίον τρίτης χώρας καθίστανται συνυπεύθυνα για τις συνέπειες των επιχειρήσεων.
Για τον λόγο αυτό, το Ιράν απαιτεί «πλήρεις αποζημιώσεις» όχι μόνο από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ αλλά και από τα αραβικά κράτη που θεωρεί ότι συμμετείχαν έμμεσα στον πόλεμο.
Παράλληλα, Ιρανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι οι συνολικές ζημιές από τις επιθέσεις ανέρχονται περίπου στα 270 δισεκατομμύρια δολάρια, ένα... ελληνικό ΑΕΠ περίπου (στα 248,4 δισ. ευρώ σε τρέχουσες τιμές, ονομαστικό ΑΕΠ).
Το ποσό αυτό περιλαμβάνει τόσο τις άμεσες καταστροφές σε στρατηγικές και πολιτικές υποδομές όσο και τις έμμεσες οικονομικές απώλειες που προκλήθηκαν από τη διακοπή παραγωγής, τις κυρώσεις, την κατάρρευση εξαγωγών και τις βλάβες στο εθνικό δίκτυο μεταφορών και ενέργειας.
Στα 58 δισ. ο τελικός λογαρισμός
Ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή θα έχει διαρκείς επιπτώσεις στην αγορά ενέργειας, καθώς αρχίζει να υπολογίζεται σε τεράτιο ύψος το κόστος των υποδομών που καταστράφηκαν, το οποίο θα προκαλέσει – πέρα από τις διαταραχές στην προσφορά – διαρκή ενεργειακό πληθωρισμό, δήλαδή υψηλές τιμές στα ενργειακά αγαθά.
Το κόστος επισκευής και αποκατάστασης ενεργειακών υποδομών λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να φτάσει τα 58 δισ. δολάρια, σύμφωνα με ανάλυση της Rystad Energy, με το σύνολο για εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου να αγγίζει ενδεχομένως τα 50 δισ. δολ.
Δεν πρόκειται πλέον απλώς για μια υπόθεση κατεστραμμένων εγκαταστάσεων στον Κόλπο.
Είναι μια δοκιμασία αντοχής για την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα ενέργειας, επισημαίνει η εταιρεία στην ανάλυσή της.
Ο ίδιος εξοπλισμός και οι ίδιοι εργολάβοι που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση είναι ήδη δεσμευμένοι σε κύμα projects LNG και υπεράκτιων επενδύσεων που εγκρίθηκαν από το 2023.
Οι επισκευές δεν δημιουργούν νέα παραγωγική ικανότητα• ανακατευθύνουν την υπάρχουσα, και αυτό θα γίνει αισθητό σε καθυστερήσεις έργων και σε πληθωριστικές πιέσεις πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή.
Εδώ το ρεπορτάζ του ΒΝ
Πώς υπολογίζονται οι ζημίες
Σύμφωνα με τις ιρανικές αναφορές, σημαντικές ζημιές υπέστησαν εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, πετροχημικές μονάδες και διυλιστήρια, που αποτελούν τη βασική πηγή εσόδων της ιρανικής οικονομίας.
Επιθέσεις φέρεται επίσης να έπληξαν εργοστάσια χάλυβα και αλουμινίου, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στη βαριά βιομηχανία της χώρας και στις εξαγωγικές της δυνατότητες.
Εκτεταμένες ζημιές καταγράφηκαν ακόμη σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και μονάδες αφαλάτωσης, οδηγώντας – σύμφωνα με ιρανικά μέσα – σε προβλήματα ηλεκτροδότησης και υδροδότησης σε αρκετές περιοχές.
Παράλληλα, επλήγησαν λιμάνια, αποθήκες καυσίμων, γέφυρες, αυτοκινητόδρομοι και σιδηροδρομικές γραμμές, γεγονός που επηρέασε την εφοδιαστική αλυσίδα και τη διακίνηση προϊόντων στο εσωτερικό της χώρας.
Η Τεχεράνη κάνει επίσης λόγο για σημαντικές απώλειες στον κοινωνικό και επιστημονικό τομέα.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και εργαστήρια υψηλής τεχνολογίας, ενώ επιθέσεις φέρονται να προκάλεσαν φθορές σε νοσοκομεία, σχολεία και κατοικημένες περιοχές.
Οι ιρανικές αρχές υποστηρίζουν ότι χιλιάδες οικογένειες εκτοπίστηκαν προσωρινά λόγω των βομβαρδισμών και των διακοπών βασικών υπηρεσιών.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον πολιτικό αεροπορικό στόλο της χώρας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, περίπου 60 πολιτικά αεροσκάφη υπέστησαν ζημιές, ενώ 20 καταστράφηκαν ολοσχερώς είτε σε αεροδρόμια είτε σε εγκαταστάσεις συντήρησης.
Η Τεχεράνη θεωρεί ότι οι επιθέσεις αυτές επηρέασαν σοβαρά τη δυνατότητα εσωτερικών και διεθνών αερομεταφορών, καθώς και τη διακίνηση ανθρωπιστικής βοήθειας και πολιτών.
Ένα νέο πολιτικό προηγούμενο
Πέρα όμως από την οικονομική διάσταση, η ιρανική στρατηγική φαίνεται να έχει και έντονο πολιτικό και γεωστρατηγικό χαρακτήρα.
Μέσω της απαίτησης για αποζημιώσεις, η Τεχεράνη επιδιώκει να δημιουργήσει νομικό και πολιτικό προηγούμενο που θα αποτρέπει μελλοντική συνεργασία αραβικών κρατών με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σε πιθανές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και βεβαίως να διδάξει στα κράτη του Περσικού Κόλπου ότι πλέον η παροχή ασφάλειας από τις ΗΠΑ δεν αρκεί...
Παράλληλα, επιχειρεί να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως πολυμερή περιφερειακή επίθεση και όχι ως περιορισμένη αντιπαράθεση ανάμεσα στο Ιράν και τους δύο βασικούς αντιπάλους του.
Αν και μέχρι στιγμής δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια επακριβή στοιχεία που να αποδεικνύουν τον βαθμό εμπλοκής των αραβικών κρατών, η ιρανική ηγεσία δείχνει αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει το θέμα των αποζημιώσεων ως μέσο πίεσης τόσο στις περιφερειακές διαπραγματεύσεις όσο και στο πεδίο της διεθνούς διπλωματίας.
www.bankingnews.gr
Στο πλαίσιο αυτό, η μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ απέστειλε επίσημη επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα και το Συμβούλιο Ασφαλείας, στην οποία γίνεται λόγος για «συνενοχή» ορισμένων αραβικών κρατών στις αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με την ιρανική θέση, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Μπαχρέιν και η Ιορδανία παρείχαν πρόσβαση σε βάσεις, εναέριο χώρο, υποδομές διοικητικής υποστήριξης, πληροφορίες και διευκολύνσεις ανεφοδιασμού που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων εναντίον ιρανικών στόχων.
Η Τεχεράνη υποστηρίζει ότι η εμπλοκή αυτή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς – σύμφωνα με το ιρανικό επιχείρημα – τα κράτη που παρέχουν στρατιωτική διευκόλυνση σε επιθέσεις εναντίον τρίτης χώρας καθίστανται συνυπεύθυνα για τις συνέπειες των επιχειρήσεων.
Για τον λόγο αυτό, το Ιράν απαιτεί «πλήρεις αποζημιώσεις» όχι μόνο από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ αλλά και από τα αραβικά κράτη που θεωρεί ότι συμμετείχαν έμμεσα στον πόλεμο.
Παράλληλα, Ιρανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι οι συνολικές ζημιές από τις επιθέσεις ανέρχονται περίπου στα 270 δισεκατομμύρια δολάρια, ένα... ελληνικό ΑΕΠ περίπου (στα 248,4 δισ. ευρώ σε τρέχουσες τιμές, ονομαστικό ΑΕΠ).
Το ποσό αυτό περιλαμβάνει τόσο τις άμεσες καταστροφές σε στρατηγικές και πολιτικές υποδομές όσο και τις έμμεσες οικονομικές απώλειες που προκλήθηκαν από τη διακοπή παραγωγής, τις κυρώσεις, την κατάρρευση εξαγωγών και τις βλάβες στο εθνικό δίκτυο μεταφορών και ενέργειας.
Στα 58 δισ. ο τελικός λογαρισμός
Ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή θα έχει διαρκείς επιπτώσεις στην αγορά ενέργειας, καθώς αρχίζει να υπολογίζεται σε τεράτιο ύψος το κόστος των υποδομών που καταστράφηκαν, το οποίο θα προκαλέσει – πέρα από τις διαταραχές στην προσφορά – διαρκή ενεργειακό πληθωρισμό, δήλαδή υψηλές τιμές στα ενργειακά αγαθά.
Το κόστος επισκευής και αποκατάστασης ενεργειακών υποδομών λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να φτάσει τα 58 δισ. δολάρια, σύμφωνα με ανάλυση της Rystad Energy, με το σύνολο για εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου να αγγίζει ενδεχομένως τα 50 δισ. δολ.
Δεν πρόκειται πλέον απλώς για μια υπόθεση κατεστραμμένων εγκαταστάσεων στον Κόλπο.
Είναι μια δοκιμασία αντοχής για την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα ενέργειας, επισημαίνει η εταιρεία στην ανάλυσή της.
Ο ίδιος εξοπλισμός και οι ίδιοι εργολάβοι που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση είναι ήδη δεσμευμένοι σε κύμα projects LNG και υπεράκτιων επενδύσεων που εγκρίθηκαν από το 2023.
Οι επισκευές δεν δημιουργούν νέα παραγωγική ικανότητα• ανακατευθύνουν την υπάρχουσα, και αυτό θα γίνει αισθητό σε καθυστερήσεις έργων και σε πληθωριστικές πιέσεις πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή.
Εδώ το ρεπορτάζ του ΒΝ
Πώς υπολογίζονται οι ζημίες
Σύμφωνα με τις ιρανικές αναφορές, σημαντικές ζημιές υπέστησαν εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, πετροχημικές μονάδες και διυλιστήρια, που αποτελούν τη βασική πηγή εσόδων της ιρανικής οικονομίας.
Επιθέσεις φέρεται επίσης να έπληξαν εργοστάσια χάλυβα και αλουμινίου, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στη βαριά βιομηχανία της χώρας και στις εξαγωγικές της δυνατότητες.
Εκτεταμένες ζημιές καταγράφηκαν ακόμη σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και μονάδες αφαλάτωσης, οδηγώντας – σύμφωνα με ιρανικά μέσα – σε προβλήματα ηλεκτροδότησης και υδροδότησης σε αρκετές περιοχές.
Παράλληλα, επλήγησαν λιμάνια, αποθήκες καυσίμων, γέφυρες, αυτοκινητόδρομοι και σιδηροδρομικές γραμμές, γεγονός που επηρέασε την εφοδιαστική αλυσίδα και τη διακίνηση προϊόντων στο εσωτερικό της χώρας.
Η Τεχεράνη κάνει επίσης λόγο για σημαντικές απώλειες στον κοινωνικό και επιστημονικό τομέα.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και εργαστήρια υψηλής τεχνολογίας, ενώ επιθέσεις φέρονται να προκάλεσαν φθορές σε νοσοκομεία, σχολεία και κατοικημένες περιοχές.
Οι ιρανικές αρχές υποστηρίζουν ότι χιλιάδες οικογένειες εκτοπίστηκαν προσωρινά λόγω των βομβαρδισμών και των διακοπών βασικών υπηρεσιών.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον πολιτικό αεροπορικό στόλο της χώρας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, περίπου 60 πολιτικά αεροσκάφη υπέστησαν ζημιές, ενώ 20 καταστράφηκαν ολοσχερώς είτε σε αεροδρόμια είτε σε εγκαταστάσεις συντήρησης.
Η Τεχεράνη θεωρεί ότι οι επιθέσεις αυτές επηρέασαν σοβαρά τη δυνατότητα εσωτερικών και διεθνών αερομεταφορών, καθώς και τη διακίνηση ανθρωπιστικής βοήθειας και πολιτών.
Ένα νέο πολιτικό προηγούμενο
Πέρα όμως από την οικονομική διάσταση, η ιρανική στρατηγική φαίνεται να έχει και έντονο πολιτικό και γεωστρατηγικό χαρακτήρα.
Μέσω της απαίτησης για αποζημιώσεις, η Τεχεράνη επιδιώκει να δημιουργήσει νομικό και πολιτικό προηγούμενο που θα αποτρέπει μελλοντική συνεργασία αραβικών κρατών με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σε πιθανές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και βεβαίως να διδάξει στα κράτη του Περσικού Κόλπου ότι πλέον η παροχή ασφάλειας από τις ΗΠΑ δεν αρκεί...
Παράλληλα, επιχειρεί να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως πολυμερή περιφερειακή επίθεση και όχι ως περιορισμένη αντιπαράθεση ανάμεσα στο Ιράν και τους δύο βασικούς αντιπάλους του.
Αν και μέχρι στιγμής δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια επακριβή στοιχεία που να αποδεικνύουν τον βαθμό εμπλοκής των αραβικών κρατών, η ιρανική ηγεσία δείχνει αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει το θέμα των αποζημιώσεων ως μέσο πίεσης τόσο στις περιφερειακές διαπραγματεύσεις όσο και στο πεδίο της διεθνούς διπλωματίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών