Ο Vahidi ανέλαβε αναβαθμισμένο ρόλο μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Mohammad Pakpour
Οι συνομιλίες για τον πόλεμο στο Ιράν βρίσκονται σε οριακό σημείο κατάρρευσης, αναφέρει το CNN, την ώρα που στο παρασκήνιο αναδεικνύεται ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους και σκληροπυρηνικούς στρατιωτικούς παράγοντες της Τεχεράνης.
Ο λόγος για τον ταξίαρχο Ahmad Vahidi, ο οποίος πλέον συγκαταλέγεται στους βασικούς διαμορφωτές στρατηγικής του καθεστώτος και λειτουργεί ως κομβικό σημείο ισχύος στο εσωτερικό της ιρανικής στρατιωτικοπολιτικής δομής.
Από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στη νέα ιεραρχία ισχύος
Ο Vahidi ανέλαβε αναβαθμισμένο ρόλο μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Mohammad Pakpour, ο οποίος σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου από πλήγματα ΗΠΑ–Israel, στην πρώτη ημέρα της σύγκρουσης.
Στο κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε, το σκληρότερο κομμάτι του μηχανισμού του Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) φαίνεται να ενισχύεται, όχι να μετριάζεται.
Ο Vahidi δεν είναι απλώς ένας στρατιωτικός διοικητής. Είναι, σύμφωνα με αναλυτές, ένας από τους πιο ideologically “locked-in” παράγοντες της ιρανικής ελίτ — με μηδενική διάθεση συμβιβασμού με Washington.
«Δεν περνάει τίποτα χωρίς αυτόν»
Η εικόνα που δίνουν πρώην αξιωματούχοι της Δύσης και του Ισράηλ είναι ξεκάθαρη: ο Vahidi λειτουργεί ως φίλτρο σκληρής γραμμής σε κάθε κρίσιμη απόφαση.
Ο Ali Vaez του International Crisis Group το περιγράφει χαρακτηριστικά: ο Vahidi έχει «πολύ ισχυρή φωνή», αλλά παραμένει μέρος ενός συλλογικού μηχανισμού εξουσίας.
Με απλά λόγια: χωρίς τη δική του έγκριση, δύσκολα περνά οποιαδήποτε στρατηγική επιλογή υψηλού ρίσκου.
Το “hardline premium” της Τεχεράνη ανεβαίνει
Η άνοδος του Vahidi ερμηνεύεται από γεωπολιτικούς αναλυτές ως ένδειξη ότι οι στοχευμένες επιχειρήσεις ΗΠΑ και Ισραήλ για αποδυνάμωση της ιρανικής ηγεσίας δεν οδήγησαν σε «moderation effect».
Αντιθέτως, η ισορροπία ισχύος εντός Tehran φαίνεται να μετατοπίζεται προς πιο επιθετικές και λιγότερο διαπραγματεύσιμες θέσεις.
Το αποτέλεσμα είναι εμφανές:
- αυστηρότερη στάση απέναντι στην Washington
- υψηλότερο “asking price” στις διαπραγματεύσεις
- μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της διπλωματίας
Η σύγκρουση ρητορικής με Trump και η σκλήρυνση του μετώπου
Η ένταση κλιμακώνεται και σε επίπεδο πολιτικής ρητορικής.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων πληγμάτων, δηλώνοντας ότι η συμφωνία με το Ιράν είτε θα επιτευχθεί άμεσα είτε η κατάσταση θα οδηγηθεί ξανά σε στρατιωτική κλιμάκωση.
Από την άλλη πλευρά, η απάντηση της Τεχεράνη μέσω του Vahidi είναι ξεκάθαρα αποτρεπτική και επιθετική: οποιαδήποτε νέα επίθεση θα οδηγήσει σε «πλήγματα που θα ξεπεράσουν κάθε όριο».
Το μήνυμα είναι σαφές: κανένας χώρος για πολιτικό soft landing.
Το παρασκήνιο της ιρανικής εξουσίας
Ενώ δημόσια πρόσωπα όπως ο Mohammad Bagher Ghalibaf και ο Abbas Araghchi εμφανίζονται ως οι επίσημοι διαπραγματευτές, η πραγματική ισχύς — σύμφωνα με πηγές — βρίσκεται αλλού.
Στον πυρήνα του IRGC και στους στρατιωτικούς μηχανισμούς που λειτουργούν ως «στρατηγικό firewall» της Tehran.
Ένα σύστημα χωρίς περιθώριο υποχώρησης
Το βασικό πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις παραμένει το ίδιο: το Ιράν απορρίπτει κάθε πρόταση που θεωρεί ότι ισοδυναμεί με στρατηγική υποχώρηση.
Ο πυρήνας της διαφωνίας παραμένει το πυρηνικό πρόγραμμα και ειδικά ο εμπλουτισμός ουρανίου, όπου δεν έχει υπάρξει ουσιαστική σύγκλιση.
Οι τελευταίες προτάσεις της Τεχεράνη χαρακτηρίζονται από πηγές ως «χωρίς πραγματικές παραχωρήσεις», γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι το διπλωματικό παράθυρο στενεύει επικίνδυνα.
Ο “σκληρός άνδρας” με βαρύ ιστορικό
Ο Vahidi δεν είναι νέο πρόσωπο στο διεθνές σύστημα.
Γεννημένος το 1958 στη Shiraz, εντάχθηκε στον κρατικό μηχανισμό μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και εξελίχθηκε σε κορυφαίο στέλεχος του IRGC, έχοντας διατελέσει μεταξύ άλλων και επικεφαλής της Quds Force.
Έχει δεχθεί κυρώσεις από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών μέσω της Office of Foreign Assets Control (OFAC) για καταστολή διαδηλώσεων, μεταξύ αυτών και μετά τον θάνατο της Mahsa Amini.
Παράλληλα, παραμένει στο επίκεντρο διεθνών κατηγοριών για την επίθεση του 1994 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, όπου σκοτώθηκαν 85 άνθρωποι.
Γεωπολιτικός κίνδυνος χωρίς «exit strategy»
Στο σημερινό περιβάλλον, ο Vahidi δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως στρατιωτικός διοικητής, αλλά ως παράγοντας που ενισχύει τη στρατηγική ακαμψία της Τεχεράνης.
Και αυτό, σύμφωνα με αναλυτές, μειώνει δραστικά την πιθανότητα ενός γρήγορου deal με τις ΗΠΑ.
Ή, όπως το θέτουν πιο ωμά πρώην αξιωματούχοι:
η σύγκρουση δεν έχει ακόμη μηχανισμό αποκλιμάκωσης — μόνο μηχανισμό κλιμάκωσης.
www.bankingnews.gr
Ο λόγος για τον ταξίαρχο Ahmad Vahidi, ο οποίος πλέον συγκαταλέγεται στους βασικούς διαμορφωτές στρατηγικής του καθεστώτος και λειτουργεί ως κομβικό σημείο ισχύος στο εσωτερικό της ιρανικής στρατιωτικοπολιτικής δομής.
Από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στη νέα ιεραρχία ισχύος
Ο Vahidi ανέλαβε αναβαθμισμένο ρόλο μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Mohammad Pakpour, ο οποίος σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου από πλήγματα ΗΠΑ–Israel, στην πρώτη ημέρα της σύγκρουσης.
Στο κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε, το σκληρότερο κομμάτι του μηχανισμού του Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) φαίνεται να ενισχύεται, όχι να μετριάζεται.
Ο Vahidi δεν είναι απλώς ένας στρατιωτικός διοικητής. Είναι, σύμφωνα με αναλυτές, ένας από τους πιο ideologically “locked-in” παράγοντες της ιρανικής ελίτ — με μηδενική διάθεση συμβιβασμού με Washington.
«Δεν περνάει τίποτα χωρίς αυτόν»
Η εικόνα που δίνουν πρώην αξιωματούχοι της Δύσης και του Ισράηλ είναι ξεκάθαρη: ο Vahidi λειτουργεί ως φίλτρο σκληρής γραμμής σε κάθε κρίσιμη απόφαση.
Ο Ali Vaez του International Crisis Group το περιγράφει χαρακτηριστικά: ο Vahidi έχει «πολύ ισχυρή φωνή», αλλά παραμένει μέρος ενός συλλογικού μηχανισμού εξουσίας.
Με απλά λόγια: χωρίς τη δική του έγκριση, δύσκολα περνά οποιαδήποτε στρατηγική επιλογή υψηλού ρίσκου.
Το “hardline premium” της Τεχεράνη ανεβαίνει
Η άνοδος του Vahidi ερμηνεύεται από γεωπολιτικούς αναλυτές ως ένδειξη ότι οι στοχευμένες επιχειρήσεις ΗΠΑ και Ισραήλ για αποδυνάμωση της ιρανικής ηγεσίας δεν οδήγησαν σε «moderation effect».
Αντιθέτως, η ισορροπία ισχύος εντός Tehran φαίνεται να μετατοπίζεται προς πιο επιθετικές και λιγότερο διαπραγματεύσιμες θέσεις.
Το αποτέλεσμα είναι εμφανές:
- αυστηρότερη στάση απέναντι στην Washington
- υψηλότερο “asking price” στις διαπραγματεύσεις
- μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της διπλωματίας
Η σύγκρουση ρητορικής με Trump και η σκλήρυνση του μετώπου
Η ένταση κλιμακώνεται και σε επίπεδο πολιτικής ρητορικής.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων πληγμάτων, δηλώνοντας ότι η συμφωνία με το Ιράν είτε θα επιτευχθεί άμεσα είτε η κατάσταση θα οδηγηθεί ξανά σε στρατιωτική κλιμάκωση.
Από την άλλη πλευρά, η απάντηση της Τεχεράνη μέσω του Vahidi είναι ξεκάθαρα αποτρεπτική και επιθετική: οποιαδήποτε νέα επίθεση θα οδηγήσει σε «πλήγματα που θα ξεπεράσουν κάθε όριο».
Το μήνυμα είναι σαφές: κανένας χώρος για πολιτικό soft landing.
Το παρασκήνιο της ιρανικής εξουσίας
Ενώ δημόσια πρόσωπα όπως ο Mohammad Bagher Ghalibaf και ο Abbas Araghchi εμφανίζονται ως οι επίσημοι διαπραγματευτές, η πραγματική ισχύς — σύμφωνα με πηγές — βρίσκεται αλλού.
Στον πυρήνα του IRGC και στους στρατιωτικούς μηχανισμούς που λειτουργούν ως «στρατηγικό firewall» της Tehran.
Ένα σύστημα χωρίς περιθώριο υποχώρησης
Το βασικό πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις παραμένει το ίδιο: το Ιράν απορρίπτει κάθε πρόταση που θεωρεί ότι ισοδυναμεί με στρατηγική υποχώρηση.
Ο πυρήνας της διαφωνίας παραμένει το πυρηνικό πρόγραμμα και ειδικά ο εμπλουτισμός ουρανίου, όπου δεν έχει υπάρξει ουσιαστική σύγκλιση.
Οι τελευταίες προτάσεις της Τεχεράνη χαρακτηρίζονται από πηγές ως «χωρίς πραγματικές παραχωρήσεις», γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι το διπλωματικό παράθυρο στενεύει επικίνδυνα.
Ο “σκληρός άνδρας” με βαρύ ιστορικό
Ο Vahidi δεν είναι νέο πρόσωπο στο διεθνές σύστημα.
Γεννημένος το 1958 στη Shiraz, εντάχθηκε στον κρατικό μηχανισμό μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και εξελίχθηκε σε κορυφαίο στέλεχος του IRGC, έχοντας διατελέσει μεταξύ άλλων και επικεφαλής της Quds Force.
Έχει δεχθεί κυρώσεις από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών μέσω της Office of Foreign Assets Control (OFAC) για καταστολή διαδηλώσεων, μεταξύ αυτών και μετά τον θάνατο της Mahsa Amini.
Παράλληλα, παραμένει στο επίκεντρο διεθνών κατηγοριών για την επίθεση του 1994 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, όπου σκοτώθηκαν 85 άνθρωποι.
Γεωπολιτικός κίνδυνος χωρίς «exit strategy»
Στο σημερινό περιβάλλον, ο Vahidi δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως στρατιωτικός διοικητής, αλλά ως παράγοντας που ενισχύει τη στρατηγική ακαμψία της Τεχεράνης.
Και αυτό, σύμφωνα με αναλυτές, μειώνει δραστικά την πιθανότητα ενός γρήγορου deal με τις ΗΠΑ.
Ή, όπως το θέτουν πιο ωμά πρώην αξιωματούχοι:
η σύγκρουση δεν έχει ακόμη μηχανισμό αποκλιμάκωσης — μόνο μηχανισμό κλιμάκωσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών