Όπως καταλήγουν οι Global Times, η επιλογή είναι σαφής: είτε επιστροφή στον πραγματισμό και την ανοιχτή συνεργασία, είτε μια επικίνδυνη διολίσθηση σε έναν νέο κύκλο εμπορικού προστατευτισμού
Μια ιστορική καμπή στις σχέσεις Κίνας–ΕΕ σηματοδοτεί η πρόσφατη ανακοίνωση του κινεζικού Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κίνας (MOJ), καθώς για πρώτη φορά το Πεκίνο ενεργοποιεί σαφείς κανόνες αντίμετρων απέναντι σε αυτό που χαρακτηρίζει ως παράνομη εξωεδαφική δικαιοδοσία των Βρυξελλών.
Η κίνηση αυτή δεν αποτελεί απλώς διπλωματικό μήνυμα, αλλά μια ξεκάθαρη «κόκκινη γραμμή» απέναντι σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που, σύμφωνα με το Πεκίνο, έχει ξεπεράσει επικίνδυνα τα όρια.
Η ΕΕ, μέσα από τον Κανονισμό για τις Ξένες Επιδοτήσεις (FSR), έχει εξαπολύσει ευρύ πλέγμα ερευνών και περιορισμών που στοχεύουν κινεζικές εταιρείες σε κρίσιμους τομείς: από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έως τον εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας και το ηλεκτρονικό εμπόριο.
Παρά τις ευρωπαϊκές αιτιολογίες περί «δίκαιου ανταγωνισμού», το Πεκίνο επισημαίνει ότι στην πράξη πρόκειται για ένα συστηματικό εργαλείο προστατευτισμού με στόχο την «απο-κινεζοποίηση» των ευρωπαϊκών αλυσίδων παραγωγής υπό το πρόσχημα της λεγόμενης «απο-επικινδυνοποίησης» (de-risking).
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εμπορίου της Κίνας, οι ενέργειες αυτές συνιστούν ήδη εμπόδια στο εμπόριο και στις επενδύσεις, ενώ η συνεχιζόμενη κλιμάκωση από την ΕΕ επιβεβαιώνει, όπως τονίζεται, μια στρατηγική πολιτικοποίησης της οικονομίας.
Η ΕΕ, αντί να περιορίσει τις έρευνές της, τις επεκτείνει, απαιτώντας εκτεταμένα και συχνά αχρείαστα δεδομένα από κινεζικές επιχειρήσεις, γεγονός που το Πεκίνο χαρακτηρίζει ως κατάχρηση εξουσίας.
Νομοθετικές πρωτοβουλίες
Η κατάσταση επιδεινώνεται με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της ΕΕ, όπως ο Industrial Accelerator Act, όπου εισάγονται περιοριστικοί όροι σε στρατηγικούς τομείς όπως μπαταρίες, ηλεκτρικά οχήματα και φωτοβολταϊκά.
Οι πολιτικές αυτές, σύμφωνα με την κινεζική πλευρά, δημιουργούν ένα καθεστώς συστημικών διακρίσεων που παραβιάζει τις θεμελιώδεις αρχές του ΠΟΕ, όπως η εθνική μεταχείριση και η αρχή του πλέον ευνοούμενου κράτους.
Ακόμη πιο ανησυχητικό, σύμφωνα με το Πεκίνο, είναι το γεγονός ότι η ΕΕ υιοθετεί αυθαίρετα κριτήρια αποκλεισμού κινεζικών εταιρειών, φτάνοντας στο σημείο να χαρακτηρίζει την Κίνα ως «προμηθευτή υψηλού κινδύνου» χωρίς αποδείξεις.
Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί τεχνική ρυθμιστική πολιτική, αλλά σαφή πολιτική στοχοποίηση της τεχνολογικής και βιομηχανικής ανόδου της Κίνας.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση προβάλλει τον εαυτό της ως «την πιο ανοιχτή αγορά στον κόσμο», την ίδια στιγμή που ενισχύει ολοένα και πιο αυστηρούς περιορισμούς σε κινεζικές επενδύσεις και προϊόντα, ακόμη και σε τομείς που συνδέονται άμεσα με την πράσινη μετάβαση.
Η αντίφαση αυτή, σύμφωνα με το Πεκίνο, όχι μόνο υπονομεύει την αξιοπιστία της ΕΕ, αλλά αυξάνει και το κόστος της ενεργειακής και βιομηχανικής μετάβασης της ίδιας της Ευρώπης.
Η στρατηγική αυτή, όπως υπογραμμίζει η κινεζική πλευρά, έχει ήδη αρχίσει να γυρίζει μπούμερανγκ.
Σε μια περίοδο υψηλών ενεργειακών πιέσεων και διαταραγμένων εφοδιαστικών αλυσίδων, η αποδυνάμωση της συνεργασίας με την Κίνα ενδέχεται να στερήσει από την Ευρώπη κρίσιμες λύσεις σε επίπεδο παραγωγής, τεχνολογίας και κόστους.
Η θέση της Κίνας παραμένει σταθερή: διάλογος, διαβούλευση και ισότιμη συνεργασία. Ωστόσο, το Πεκίνο προειδοποιεί ότι η μονομερής χρήση εμπορικών εργαλείων δεν θα μείνει αναπάντητη. Όπως ξεκαθαρίζεται, εάν η ΕΕ συνεχίσει την τρέχουσα πορεία, η Κίνα θα λάβει αποφασιστικά και νόμιμα αντίμετρα.
Η σχέση Κίνας–ΕΕ, που αντιπροσωπεύει πάνω από το ένα τρίτο της παγκόσμιας οικονομίας, βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Με το διμερές εμπόριο να έχει εκτοξευθεί σε ιστορικά επίπεδα, η αποσταθεροποίηση αυτής της σχέσης δεν θα πλήξει μόνο τις δύο πλευρές, αλλά και την παγκόσμια οικονομική ισορροπία.
Όπως καταλήγουν οι Global Times, η επιλογή είναι σαφής: είτε επιστροφή στον πραγματισμό και την ανοιχτή συνεργασία, είτε μια επικίνδυνη διολίσθηση σε έναν νέο κύκλο εμπορικού προστατευτισμού και γεωοικονομικής αντιπαράθεσης με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρο τον κόσμο.
www.bankingnews.gr
Η κίνηση αυτή δεν αποτελεί απλώς διπλωματικό μήνυμα, αλλά μια ξεκάθαρη «κόκκινη γραμμή» απέναντι σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που, σύμφωνα με το Πεκίνο, έχει ξεπεράσει επικίνδυνα τα όρια.
Η ΕΕ, μέσα από τον Κανονισμό για τις Ξένες Επιδοτήσεις (FSR), έχει εξαπολύσει ευρύ πλέγμα ερευνών και περιορισμών που στοχεύουν κινεζικές εταιρείες σε κρίσιμους τομείς: από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έως τον εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας και το ηλεκτρονικό εμπόριο.
Παρά τις ευρωπαϊκές αιτιολογίες περί «δίκαιου ανταγωνισμού», το Πεκίνο επισημαίνει ότι στην πράξη πρόκειται για ένα συστηματικό εργαλείο προστατευτισμού με στόχο την «απο-κινεζοποίηση» των ευρωπαϊκών αλυσίδων παραγωγής υπό το πρόσχημα της λεγόμενης «απο-επικινδυνοποίησης» (de-risking).
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εμπορίου της Κίνας, οι ενέργειες αυτές συνιστούν ήδη εμπόδια στο εμπόριο και στις επενδύσεις, ενώ η συνεχιζόμενη κλιμάκωση από την ΕΕ επιβεβαιώνει, όπως τονίζεται, μια στρατηγική πολιτικοποίησης της οικονομίας.
Η ΕΕ, αντί να περιορίσει τις έρευνές της, τις επεκτείνει, απαιτώντας εκτεταμένα και συχνά αχρείαστα δεδομένα από κινεζικές επιχειρήσεις, γεγονός που το Πεκίνο χαρακτηρίζει ως κατάχρηση εξουσίας.
Νομοθετικές πρωτοβουλίες
Η κατάσταση επιδεινώνεται με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της ΕΕ, όπως ο Industrial Accelerator Act, όπου εισάγονται περιοριστικοί όροι σε στρατηγικούς τομείς όπως μπαταρίες, ηλεκτρικά οχήματα και φωτοβολταϊκά.
Οι πολιτικές αυτές, σύμφωνα με την κινεζική πλευρά, δημιουργούν ένα καθεστώς συστημικών διακρίσεων που παραβιάζει τις θεμελιώδεις αρχές του ΠΟΕ, όπως η εθνική μεταχείριση και η αρχή του πλέον ευνοούμενου κράτους.
Ακόμη πιο ανησυχητικό, σύμφωνα με το Πεκίνο, είναι το γεγονός ότι η ΕΕ υιοθετεί αυθαίρετα κριτήρια αποκλεισμού κινεζικών εταιρειών, φτάνοντας στο σημείο να χαρακτηρίζει την Κίνα ως «προμηθευτή υψηλού κινδύνου» χωρίς αποδείξεις.
Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί τεχνική ρυθμιστική πολιτική, αλλά σαφή πολιτική στοχοποίηση της τεχνολογικής και βιομηχανικής ανόδου της Κίνας.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση προβάλλει τον εαυτό της ως «την πιο ανοιχτή αγορά στον κόσμο», την ίδια στιγμή που ενισχύει ολοένα και πιο αυστηρούς περιορισμούς σε κινεζικές επενδύσεις και προϊόντα, ακόμη και σε τομείς που συνδέονται άμεσα με την πράσινη μετάβαση.
Η αντίφαση αυτή, σύμφωνα με το Πεκίνο, όχι μόνο υπονομεύει την αξιοπιστία της ΕΕ, αλλά αυξάνει και το κόστος της ενεργειακής και βιομηχανικής μετάβασης της ίδιας της Ευρώπης.
Η στρατηγική αυτή, όπως υπογραμμίζει η κινεζική πλευρά, έχει ήδη αρχίσει να γυρίζει μπούμερανγκ.
Σε μια περίοδο υψηλών ενεργειακών πιέσεων και διαταραγμένων εφοδιαστικών αλυσίδων, η αποδυνάμωση της συνεργασίας με την Κίνα ενδέχεται να στερήσει από την Ευρώπη κρίσιμες λύσεις σε επίπεδο παραγωγής, τεχνολογίας και κόστους.
Η θέση της Κίνας παραμένει σταθερή: διάλογος, διαβούλευση και ισότιμη συνεργασία. Ωστόσο, το Πεκίνο προειδοποιεί ότι η μονομερής χρήση εμπορικών εργαλείων δεν θα μείνει αναπάντητη. Όπως ξεκαθαρίζεται, εάν η ΕΕ συνεχίσει την τρέχουσα πορεία, η Κίνα θα λάβει αποφασιστικά και νόμιμα αντίμετρα.
Η σχέση Κίνας–ΕΕ, που αντιπροσωπεύει πάνω από το ένα τρίτο της παγκόσμιας οικονομίας, βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή. Με το διμερές εμπόριο να έχει εκτοξευθεί σε ιστορικά επίπεδα, η αποσταθεροποίηση αυτής της σχέσης δεν θα πλήξει μόνο τις δύο πλευρές, αλλά και την παγκόσμια οικονομική ισορροπία.
Όπως καταλήγουν οι Global Times, η επιλογή είναι σαφής: είτε επιστροφή στον πραγματισμό και την ανοιχτή συνεργασία, είτε μια επικίνδυνη διολίσθηση σε έναν νέο κύκλο εμπορικού προστατευτισμού και γεωοικονομικής αντιπαράθεσης με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρο τον κόσμο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών