Ο Soyuz-5 συγκρίνεται αναπόφευκτα με τον Falcon 9 της SpaceX
Μετά από περισσότερο από μια δεκαετία στασιμότητας στην ανάπτυξη νέων οχημάτων εκτόξευσης, η Roscosmos επιστρέφει δυναμικά στην πρώτη γραμμή της διαστημικής εξερεύνησης με τον νέο πύραυλο Soyuz-5.
Ο Soyuz-5 έχει σχεδιαστεί για την ταχεία ανάπτυξη δορυφόρων σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO). Στις 30 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η πολυαναμενόμενη παρθενική εκτόξευση του πυραύλου από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Η εκτόξευση θεωρείται σημαντικό βήμα για την ενίσχυση των ρωσικών δυνατοτήτων στην ανάπτυξη τροχιακών δορυφόρων.
Σύμφωνα με τη Roscosmos, το ωφέλιμο φορτίο του πυραύλου ακολούθησε υποτροχιακή πορεία και κατέπεσε στον Ειρηνικό Ωκεανό, ενώ όλα τα στάδια λειτούργησαν κανονικά.
Ο Soyuz-5 βασίζεται στον σοβιετικό πύραυλο μεσαίας κατηγορίας Zenit, ο οποίος χρησιμοποιούσε δεξαμενές καυσίμου κατασκευασμένες στην Ουκρανία και ρωσικούς κινητήρες. Ο Zenit αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1980 και παρέμεινε ενεργός για δεκαετίες, όμως η ρωσοουκρανική συνεργασία τερματίστηκε το 2014 και η τελευταία του πτήση πραγματοποιήθηκε το 2017.
Η ανάπτυξη του Soyuz-5 ξεκίνησε το 2016 στο πλαίσιο της κοινοπραξίας Baiterek μεταξύ Ρωσίας και Καζακστάν. Κύριος κατασκευαστής είναι το Progress Rocket and Space Center στη Σαμάρα.
Ο πύραυλος μπορεί να μεταφέρει έως και 17 τόνους φορτίου σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη — περίπου 3 τόνους περισσότερους από τον Zenit-3 και υπερδιπλάσιο φορτίο σε σχέση με την οικογένεια Soyuz-2. Χρησιμοποιεί κηροζίνη και υγρό οξυγόνο ως καύσιμα, τα οποία θεωρούνται πιο φιλικά προς το περιβάλλον.
Το σημαντικότερο τεχνολογικό επίτευγμα του Soyuz-5 θεωρείται ο νέος κινητήρας του.
Η Roscosmos περιγράφει τον κινητήρα υγρού καυσίμου RD-171MV, που κατασκευάζεται από την Energomash, ως «τον ισχυρότερο κινητήρα στην ιστορία». Ο κινητήρας βασίζεται στον σοβιετικό RD-170 και διαθέτει ισχύ στροβίλου 250.000 ίππων, ενώ χρησιμοποιεί νέο σύστημα ελέγχου χωρίς εισαγόμενα εξαρτήματα και ενισχυμένα μέτρα πυροπροστασίας.
Το δεύτερο στάδιο του πυραύλου χρησιμοποιεί τον κινητήρα RD-0124MS, που αναπτύχθηκε από το Ρωσικό Γραφείο Σχεδιασμού Khimavtomatika.
Σύμφωνα με το Progress, ο Soyuz-5 χρησιμοποιεί επίσης το δοκιμασμένο ανώτερο στάδιο Fregat, το οποίο κληρονόμησε από τον Soyuz-2. Το σύστημα διαθέτει ενσωματωμένο υπολογιστή Biser-6 και δέκτη σήματος GLONASS για μεγαλύτερη ακρίβεια εκτόξευσης.
Η Roscosmos σχεδιάζει αρκετές ακόμη δοκιμαστικές πτήσεις πριν εγκρίνει τον Soyuz-5 για επιχειρησιακή χρήση, με στόχο την εξυπηρέτηση του αυξανόμενου αριθμού ρωσικών νεοφυών και εμπορικών διαστημικών εταιρειών που αναπτύσσουν δικούς τους δορυφορικούς αστερισμούς.
Σύγκριση με τον Falcon 9 του Elon Musk
Ο Soyuz-5 συγκρίνεται αναπόφευκτα με τον Falcon 9 της SpaceX.
Η αναλώσιμη έκδοση του Falcon 9 μπορεί να μεταφέρει έως 22,8 τόνους φορτίου, ενώ η επαναχρησιμοποιήσιμη έκδοσή του περίπου 17,5 τόνους — σχεδόν όση και ο Soyuz-5. Ωστόσο, ο Falcon 9 διαθέτει σημαντικό πλεονέκτημα λόγω της επαναχρησιμοποίησης του πρώτου σταδίου, το οποίο μπορεί να επιστρέψει και να χρησιμοποιηθεί δεκάδες φορές.
Αντίθετα, ο Soyuz-5 είναι προς το παρόν πλήρως αναλώσιμος.
Η Roscosmos εκτιμά ότι το κόστος εκτόξευσής του θα κυμαίνεται στα 55-56 εκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας τον ανταγωνιστικό σε σχέση με το κόστος εκτόξευσης του Falcon 9, που υπολογίζεται περίπου στα 62-67 εκατομμύρια δολάρια.
Παράλληλα, η Ρωσία αναπτύσσει νέα επαναχρησιμοποιήσιμα συστήματα εκτόξευσης, όπως ο Amur-SPG, το Korona και το Krylo-SV, στο οποίο το πρώτο στάδιο επιστρέφει σαν αεροπλάνο σε διάδρομο προσγείωσης.
Η εκτόξευση του Soyuz-5 θεωρείται σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη μελλοντικών ρωσικών πυραύλων βαρέως τύπου, ενώ το πρόγραμμα Amur-SPG επικεντρώνεται κυρίως στη μείωση του κόστους εκτόξευσης και στον ανταγωνισμό με τον Elon Musk.
www.bankingnews.gr
Ο Soyuz-5 έχει σχεδιαστεί για την ταχεία ανάπτυξη δορυφόρων σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO). Στις 30 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η πολυαναμενόμενη παρθενική εκτόξευση του πυραύλου από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Η εκτόξευση θεωρείται σημαντικό βήμα για την ενίσχυση των ρωσικών δυνατοτήτων στην ανάπτυξη τροχιακών δορυφόρων.
Σύμφωνα με τη Roscosmos, το ωφέλιμο φορτίο του πυραύλου ακολούθησε υποτροχιακή πορεία και κατέπεσε στον Ειρηνικό Ωκεανό, ενώ όλα τα στάδια λειτούργησαν κανονικά.
Ο Soyuz-5 βασίζεται στον σοβιετικό πύραυλο μεσαίας κατηγορίας Zenit, ο οποίος χρησιμοποιούσε δεξαμενές καυσίμου κατασκευασμένες στην Ουκρανία και ρωσικούς κινητήρες. Ο Zenit αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1980 και παρέμεινε ενεργός για δεκαετίες, όμως η ρωσοουκρανική συνεργασία τερματίστηκε το 2014 και η τελευταία του πτήση πραγματοποιήθηκε το 2017.
Η ανάπτυξη του Soyuz-5 ξεκίνησε το 2016 στο πλαίσιο της κοινοπραξίας Baiterek μεταξύ Ρωσίας και Καζακστάν. Κύριος κατασκευαστής είναι το Progress Rocket and Space Center στη Σαμάρα.
Ο πύραυλος μπορεί να μεταφέρει έως και 17 τόνους φορτίου σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη — περίπου 3 τόνους περισσότερους από τον Zenit-3 και υπερδιπλάσιο φορτίο σε σχέση με την οικογένεια Soyuz-2. Χρησιμοποιεί κηροζίνη και υγρό οξυγόνο ως καύσιμα, τα οποία θεωρούνται πιο φιλικά προς το περιβάλλον.
Το σημαντικότερο τεχνολογικό επίτευγμα του Soyuz-5 θεωρείται ο νέος κινητήρας του.
Η Roscosmos περιγράφει τον κινητήρα υγρού καυσίμου RD-171MV, που κατασκευάζεται από την Energomash, ως «τον ισχυρότερο κινητήρα στην ιστορία». Ο κινητήρας βασίζεται στον σοβιετικό RD-170 και διαθέτει ισχύ στροβίλου 250.000 ίππων, ενώ χρησιμοποιεί νέο σύστημα ελέγχου χωρίς εισαγόμενα εξαρτήματα και ενισχυμένα μέτρα πυροπροστασίας.
Το δεύτερο στάδιο του πυραύλου χρησιμοποιεί τον κινητήρα RD-0124MS, που αναπτύχθηκε από το Ρωσικό Γραφείο Σχεδιασμού Khimavtomatika.
Σύμφωνα με το Progress, ο Soyuz-5 χρησιμοποιεί επίσης το δοκιμασμένο ανώτερο στάδιο Fregat, το οποίο κληρονόμησε από τον Soyuz-2. Το σύστημα διαθέτει ενσωματωμένο υπολογιστή Biser-6 και δέκτη σήματος GLONASS για μεγαλύτερη ακρίβεια εκτόξευσης.
Η Roscosmos σχεδιάζει αρκετές ακόμη δοκιμαστικές πτήσεις πριν εγκρίνει τον Soyuz-5 για επιχειρησιακή χρήση, με στόχο την εξυπηρέτηση του αυξανόμενου αριθμού ρωσικών νεοφυών και εμπορικών διαστημικών εταιρειών που αναπτύσσουν δικούς τους δορυφορικούς αστερισμούς.
Σύγκριση με τον Falcon 9 του Elon Musk
Ο Soyuz-5 συγκρίνεται αναπόφευκτα με τον Falcon 9 της SpaceX.
Η αναλώσιμη έκδοση του Falcon 9 μπορεί να μεταφέρει έως 22,8 τόνους φορτίου, ενώ η επαναχρησιμοποιήσιμη έκδοσή του περίπου 17,5 τόνους — σχεδόν όση και ο Soyuz-5. Ωστόσο, ο Falcon 9 διαθέτει σημαντικό πλεονέκτημα λόγω της επαναχρησιμοποίησης του πρώτου σταδίου, το οποίο μπορεί να επιστρέψει και να χρησιμοποιηθεί δεκάδες φορές.
Αντίθετα, ο Soyuz-5 είναι προς το παρόν πλήρως αναλώσιμος.
Η Roscosmos εκτιμά ότι το κόστος εκτόξευσής του θα κυμαίνεται στα 55-56 εκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας τον ανταγωνιστικό σε σχέση με το κόστος εκτόξευσης του Falcon 9, που υπολογίζεται περίπου στα 62-67 εκατομμύρια δολάρια.
Παράλληλα, η Ρωσία αναπτύσσει νέα επαναχρησιμοποιήσιμα συστήματα εκτόξευσης, όπως ο Amur-SPG, το Korona και το Krylo-SV, στο οποίο το πρώτο στάδιο επιστρέφει σαν αεροπλάνο σε διάδρομο προσγείωσης.
Η εκτόξευση του Soyuz-5 θεωρείται σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη μελλοντικών ρωσικών πυραύλων βαρέως τύπου, ενώ το πρόγραμμα Amur-SPG επικεντρώνεται κυρίως στη μείωση του κόστους εκτόξευσης και στον ανταγωνισμό με τον Elon Musk.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών