Σύμφωνα με στοιχεία της Tanker Trackers, το υπερδεξαμενόπλοιο μεταφέρει περισσότερα από 1,9 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, η αξία των οποίων αγγίζει τα 220 εκατομμύρια δολάρια.
Σε μια επίδειξη δύναμης και επιχειρησιακής ικανότητας, το ιρανικό supertanker «HUGE» κατάφερε να διασπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που έχει επιβάλει ο «αμερικανικός τρομοκρατικός στρατός», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση των Φρουρών της Επανάστασης και μεταφέρει το πρακτορείο Tasnim, μεταφέροντας ένα τεράστιο φορτίο αργού πετρελαίου προς την Άπω Ανατολή.
Την ίδια ώρα, το Πεκίνο αγνοεί τις αμερικανικές κυρώσεις (συγκεκριμένα αυτές που αφορούν τις εξαγωγές του Ιράν αλλά και τις δευτερογενείς όσον αγορά τις συνεργαζόμενα διυληστήρια). Το κινεζικό Υπουργείο Εμπορίου δήλωσε ότι οι αμερικανικές κυρώσεις παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και ανακοίνωσε το Σάββατο 2 Μαϊου ότι δεν θα τις αναγνωρίσει ούτε θα τις εφαρμόσει.
Το χρονικό της «απόδρασης»
Σύμφωνα με στοιχεία της Tanker Trackers, το υπερδεξαμενόπλοιο μεταφέρει περισσότερα από 1,9 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, η αξία των οποίων αγγίζει τα 220 εκατομμύρια δολάρια.
Το πλοίο εντοπίστηκε πριν από περίπου μία εβδομάδα στα ανοικτά των ακτών της Sri Lanka.
Αυτή τη στιγμή πλέει μέσα από το στενό Lombok στην Ινδονησία, με κατεύθυνση τα νησιά Riau, έχοντας καταφέρει να παραμείνει ανέπαφο παρά τις αμερικανικές πιέσεις.
Στρατηγική σημασία και αποτυχία των κυρώσεων
Η επιτυχής διέλευση του «HUGE» αποτελεί μια ηχηρή απάντηση της Τεχεράνης στην πολιτική των «μέγιστων κυρώσεων» της Ουάσιγκτον.
Η παράδοση του φορτίου στην Άπω Ανατολή εξασφαλίζει κρίσιμα κεφάλαια για την ιρανική οικονομία δίνοντάς της μια βαθιά οικονομική ανάσα.
Αποδεικνύει ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν πλέον τον απόλυτο έλεγχο των διεθνών θαλάσσιων οδών, καθώς το Ιράν βρίσκει «παράθυρα» για να τροφοδοτεί τους συμμάχους του.
Η κίνηση αυτή αποτελεί μια μεγάλη γεωπολιτική πρόκληση που συμπίπτει με την ευρύτερη αναδιάταξη δυνάμεων στην περιοχή, όπου το Ιράν επιβάλλει τη δική του ατζέντα παρά τις απειλές για στρατιωτική εμπλοκή.
Ναυτικός αποκλεισμός
Υπενθυμίζεται πως από τις 13 Απριλίου 2026, οι ΗΠΑ έχουν περάσει από τις απλές οικονομικές κυρώσεις σε έναν πλήρη ναυτικό αποκλεισμό (Naval Blockade) των ιρανικών ακτών.
Αυτό είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο και επιθετικό μέτρο που θυμίζει εποχές Ψυχρού Πολέμου ή την κρίση της Κούβας.
Τι ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή (Μάιος 2026);
1. Ναυτικός αποκλεισμός (Physical Blockade)
Αντίθετα με το παρελθόν, όπου οι ΗΠΑ απλώς "μπλόκαραν" τραπεζικούς λογαριασμούς, τώρα χρησιμοποιούν το Πολεμικό Ναυτικό (US Navy) και την CENTCOM για να σταματούν φυσικά τα πλοία.
Η εντολή είναι, οποιοδήποτε πλοίο εισέρχεται ή εξέρχεται από ιρανικά λιμάνια χωρίς άδεια από τις ΗΠΑ υπόκειται σε αναχαίτιση, νηοψία και κατάσχεση.
Πάνω από 10.000 Αμερικανοί στρατιώτες, δεκάδες πολεμικά πλοία και αεροσκάφη περιπολούν στον Περσικό Κόλπο και τη Θάλασσα του Ομάν.
Στόχος έχουν να μηδενιστούν οι εξαγωγές πετρελαίου που χρηματοδοτούν την πολεμική μηχανή της Τεχεράνης.
2. Ο πόλεμος του «σκιώδους στόλου» (Shadow Fleet)
Το Ιράν χρησιμοποιεί έναν τεράστιο στόλο από τάνκερ (όπως το HUGE) που:
Κλείνουν το AIS
Απενεργοποιούν το σύστημα εντοπισμού τους για να γίνονται «αόρατα» στα ραντάρ.
Αλλάζουν σημαίες
Χρησιμοποιούν σημαίες χωρών όπως ο Παναμάς ή η Λιβερία για να αποφύγουν τον έλεγχο.
Μεταφορτώσεις μεσοπέλαγα
Μεταφέρουν το πετρέλαιο από πλοίο σε πλοίο (STS transfers) σε διεθνή ύδατα για να κρύψουν την προέλευσή του.
3. Γιατί η περίπτωση του "HUGE" είναι "χαστούκι" για τις ΗΠΑ;
Το γεγονός ότι το HUGE πέρασε από το στενό Lombok (Ινδονησία) δείχνει:
- Αποτυχία παρακολούθησης
Παρά την τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ, το πλοίο κατάφερε να πλεύσει από τον Απρίλιο (που ξεκίνησε ο αποκλεισμός) μέχρι τον Μάιο χωρίς να συλληφθεί.
- Οικονομική νίκη της Τεχεράνης
Τα 220 εκατομμύρια δολάρια που μεταφέρει είναι "ζεστό χρήμα" που το Ιράν έχει απόλυτη ανάγκη για να σπάσει την εσωτερική οικονομική ασφυξία.
- Στρατηγική παράκαμψη
Το πλοίο δεν χρησιμοποίησε το Στενό της Μάλακκα (που ελέγχεται στενά), αλλά το στενό Lombok, δείχνοντας ότι το Ιράν βρίσκει νέες, πιο δύσκολες διαδρομές προς την Κίνα.
4. Η διπλωματική πίεση (Secondary Sanctions)
Εκτός από τα κανόνια των πλοίων, οι ΗΠΑ επιβάλλουν δευτερογενείς κυρώσεις: οποιαδήποτε εταιρεία (π.χ. στην Ινδονησία ή τη Σρι Λάνκα) προσφέρει καύσιμα, νερό ή βοήθεια στο "HUGE", κινδυνεύει να αποκλειστεί από το παγκόσμιο δολάριο.
Αυτός είναι ο λόγος που το πλοίο πλέει "αόρατο", καθώς καμία χώρα δεν θέλει να φανεί επίσημα ότι το βοηθά.
Ο αποκλεισμός του 2026 είναι μια πολεμική πράξη.
Το γεγονός ότι το Ιράν «περνάει» τέτοια φορτία δείχνει ότι η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα έχει αλλάξει: οι ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να επιβάλουν απόλυτα τη θέλησή τους στις θάλασσες, ειδικά όταν υπάρχει η σιωπηρή υποστήριξη της Κίνας που περιμένει το πετρέλαιο αυτό.
Κίνα αγνοεί επιδεικτικά τις κυρώσεις των ΗΠΑ και θεωρεί ότι είναι παράνομες
Σύμφωνα με τη The Wall Street Journal, τα λεγόμενα «teapot» διυλιστήρια της Κίνας— μικρές, ιδιωτικές μονάδες επεξεργασίας πετρελαίου — έχουν εξελιχθεί σε βασικό οικονομικό στήριγμα για το Ιράν, παρά τις εντεινόμενες προσπάθειες των ΗΠΑ να περιορίσουν τις εξαγωγές του.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μέσω του Υπουργείου Οικονομικών, έχει εντείνει τις κυρώσεις, στοχεύοντας κινεζικές εταιρείες και δεκάδες ναυτιλιακές που κατηγορούνται ότι εμπλέκονται στο εμπόριο ιρανικού πετρελαίου.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής αμφισβητείται έντονα.
Τα «teapot» διυλιστήρια, λειτουργώντας εκτός του ελέγχου μεγάλων κρατικών δομών και χρησιμοποιώντας το κινεζικό νόμισμα (γιουάν), συνεχίζουν να απορροφούν σχεδόν το σύνολο των ιρανικών εξαγωγών.
Σε αντίθεση με τους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους, οι μικρές αυτές επιχειρήσεις διαθέτουν περιορισμένη έκθεση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και ελάχιστα περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό.
Αυτό τις καθιστά σχεδόν «άτρωτες» στις αμερικανικές πιέσεις.
Όπως σημειώνουν αναλυτές, η δημιουργία ενός παράλληλου εμπορικού δικτύου, που βασίζεται σε μη δολαριακές συναλλαγές, υπονομεύει ευθέως την ικανότητα των ΗΠΑ να επιβάλλουν την οικονομική τους πολιτική παγκοσμίως.
Παράλληλα, η Ουάσινγκτον έχει προχωρήσει σε πιο επιθετικές ενέργειες, όπως ναυτικό αποκλεισμό και παρεμπόδιση δεξαμενόπλοιων, σε μια προσπάθεια να «στραγγαλίσει» την ιρανική οικονομία.
Αποτυγχάνει ο στραγγαλισμός της ιρανικής οικονομίας
Ωστόσο, ακόμη και αυτά τα μέτρα φαίνεται να έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα, καθώς το εμπόριο συνεχίζεται μέσω εναλλακτικών διαδρομών και μηχανισμών.
Η αντίδραση του Πεκίνου ήταν άμεση.
Το κινεζικό Υπουργείο Εμπορίου δήλωσε ότι οι αμερικανικές κυρώσεις παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και ανακοίνωσε ότι δεν θα τις αναγνωρίσει ούτε θα τις εφαρμόσει. Η θέση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη διεθνή τάση: πολλές χώρες θεωρούν τις μονομερείς κυρώσεις των ΗΠΑ ως εργαλείο πολιτικής πίεσης χωρίς νομική βάση.
Στην πράξη, το σύστημα κυρώσεων φαίνεται να δημιουργεί νέες αγορές αντί να περιορίζει τις υπάρχουσες.
Το εμπόριο ιρανικού πετρελαίου όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά έχει προσαρμοστεί, αξιοποιώντας «σκιώδη» δίκτυα μεταφοράς και πληρωμών.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί, για να πετύχουν πλήρως οι κυρώσεις, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να προχωρήσουν σε πολύ πιο ακραία μέτρα, όπως εκτεταμένες παρεμβάσεις στη ναυσιπλοΐα ή ακόμα και καταστροφή ενεργειακών υποδομών — επιλογές που θα κλιμάκωναν δραματικά τη σύγκρουση.
Το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο το Ιράν.
Αντανακλά μια βαθύτερη γεωπολιτική σύγκρουση: κατά πόσο οι ΗΠΑ μπορούν ακόμη να επιβάλλουν την παγκόσμια οικονομική τάξη μέσω του δολαρίου και των κυρώσεων.
Με την ανάπτυξη εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών μηχανισμών και την ενίσχυση συνεργασιών μεταξύ χωρών εκτός δυτικού μπλοκ, η ισχύς αυτών των εργαλείων φαίνεται να διαβρώνεται.
Συνολικά, η κατάσταση αποκαλύπτει τα όρια της αμερικανικής στρατηγικής.
Παρά την ένταση των πιέσεων, το Ιράν συνεχίζει να βρίσκει τρόπους να εξάγει πετρέλαιο, ενώ η Κίνα ενισχύει τον ρόλο της ως βασικός εταίρος και «σωσίβιο» της ιρανικής οικονομίας.
Αν αυτή η τάση συνεχιστεί, το μέλλον των κυρώσεων θα εξαρτάται λιγότερο από τις αποφάσεις της Ουάσινγκτον και περισσότερο από την ικανότητά της να ελέγξει ένα ολοένα και πιο πολυκεντρικό παγκόσμιο σύστημα.
.
www.bankingnews.gr
Την ίδια ώρα, το Πεκίνο αγνοεί τις αμερικανικές κυρώσεις (συγκεκριμένα αυτές που αφορούν τις εξαγωγές του Ιράν αλλά και τις δευτερογενείς όσον αγορά τις συνεργαζόμενα διυληστήρια). Το κινεζικό Υπουργείο Εμπορίου δήλωσε ότι οι αμερικανικές κυρώσεις παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και ανακοίνωσε το Σάββατο 2 Μαϊου ότι δεν θα τις αναγνωρίσει ούτε θα τις εφαρμόσει.
Το χρονικό της «απόδρασης»
Σύμφωνα με στοιχεία της Tanker Trackers, το υπερδεξαμενόπλοιο μεταφέρει περισσότερα από 1,9 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου, η αξία των οποίων αγγίζει τα 220 εκατομμύρια δολάρια.
Το πλοίο εντοπίστηκε πριν από περίπου μία εβδομάδα στα ανοικτά των ακτών της Sri Lanka.
Αυτή τη στιγμή πλέει μέσα από το στενό Lombok στην Ινδονησία, με κατεύθυνση τα νησιά Riau, έχοντας καταφέρει να παραμείνει ανέπαφο παρά τις αμερικανικές πιέσεις.
Στρατηγική σημασία και αποτυχία των κυρώσεων
Η επιτυχής διέλευση του «HUGE» αποτελεί μια ηχηρή απάντηση της Τεχεράνης στην πολιτική των «μέγιστων κυρώσεων» της Ουάσιγκτον.
Η παράδοση του φορτίου στην Άπω Ανατολή εξασφαλίζει κρίσιμα κεφάλαια για την ιρανική οικονομία δίνοντάς της μια βαθιά οικονομική ανάσα.
Αποδεικνύει ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν πλέον τον απόλυτο έλεγχο των διεθνών θαλάσσιων οδών, καθώς το Ιράν βρίσκει «παράθυρα» για να τροφοδοτεί τους συμμάχους του.
Η κίνηση αυτή αποτελεί μια μεγάλη γεωπολιτική πρόκληση που συμπίπτει με την ευρύτερη αναδιάταξη δυνάμεων στην περιοχή, όπου το Ιράν επιβάλλει τη δική του ατζέντα παρά τις απειλές για στρατιωτική εμπλοκή.
Ναυτικός αποκλεισμός
Υπενθυμίζεται πως από τις 13 Απριλίου 2026, οι ΗΠΑ έχουν περάσει από τις απλές οικονομικές κυρώσεις σε έναν πλήρη ναυτικό αποκλεισμό (Naval Blockade) των ιρανικών ακτών.
Αυτό είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο και επιθετικό μέτρο που θυμίζει εποχές Ψυχρού Πολέμου ή την κρίση της Κούβας.
Τι ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή (Μάιος 2026);
1. Ναυτικός αποκλεισμός (Physical Blockade)
Αντίθετα με το παρελθόν, όπου οι ΗΠΑ απλώς "μπλόκαραν" τραπεζικούς λογαριασμούς, τώρα χρησιμοποιούν το Πολεμικό Ναυτικό (US Navy) και την CENTCOM για να σταματούν φυσικά τα πλοία.
Η εντολή είναι, οποιοδήποτε πλοίο εισέρχεται ή εξέρχεται από ιρανικά λιμάνια χωρίς άδεια από τις ΗΠΑ υπόκειται σε αναχαίτιση, νηοψία και κατάσχεση.
Πάνω από 10.000 Αμερικανοί στρατιώτες, δεκάδες πολεμικά πλοία και αεροσκάφη περιπολούν στον Περσικό Κόλπο και τη Θάλασσα του Ομάν.
Στόχος έχουν να μηδενιστούν οι εξαγωγές πετρελαίου που χρηματοδοτούν την πολεμική μηχανή της Τεχεράνης.
2. Ο πόλεμος του «σκιώδους στόλου» (Shadow Fleet)
Το Ιράν χρησιμοποιεί έναν τεράστιο στόλο από τάνκερ (όπως το HUGE) που:
Κλείνουν το AIS
Απενεργοποιούν το σύστημα εντοπισμού τους για να γίνονται «αόρατα» στα ραντάρ.
Αλλάζουν σημαίες
Χρησιμοποιούν σημαίες χωρών όπως ο Παναμάς ή η Λιβερία για να αποφύγουν τον έλεγχο.
Μεταφορτώσεις μεσοπέλαγα
Μεταφέρουν το πετρέλαιο από πλοίο σε πλοίο (STS transfers) σε διεθνή ύδατα για να κρύψουν την προέλευσή του.
3. Γιατί η περίπτωση του "HUGE" είναι "χαστούκι" για τις ΗΠΑ;
Το γεγονός ότι το HUGE πέρασε από το στενό Lombok (Ινδονησία) δείχνει:
- Αποτυχία παρακολούθησης
Παρά την τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ, το πλοίο κατάφερε να πλεύσει από τον Απρίλιο (που ξεκίνησε ο αποκλεισμός) μέχρι τον Μάιο χωρίς να συλληφθεί.
- Οικονομική νίκη της Τεχεράνης
Τα 220 εκατομμύρια δολάρια που μεταφέρει είναι "ζεστό χρήμα" που το Ιράν έχει απόλυτη ανάγκη για να σπάσει την εσωτερική οικονομική ασφυξία.
- Στρατηγική παράκαμψη
Το πλοίο δεν χρησιμοποίησε το Στενό της Μάλακκα (που ελέγχεται στενά), αλλά το στενό Lombok, δείχνοντας ότι το Ιράν βρίσκει νέες, πιο δύσκολες διαδρομές προς την Κίνα.
4. Η διπλωματική πίεση (Secondary Sanctions)
Εκτός από τα κανόνια των πλοίων, οι ΗΠΑ επιβάλλουν δευτερογενείς κυρώσεις: οποιαδήποτε εταιρεία (π.χ. στην Ινδονησία ή τη Σρι Λάνκα) προσφέρει καύσιμα, νερό ή βοήθεια στο "HUGE", κινδυνεύει να αποκλειστεί από το παγκόσμιο δολάριο.
Αυτός είναι ο λόγος που το πλοίο πλέει "αόρατο", καθώς καμία χώρα δεν θέλει να φανεί επίσημα ότι το βοηθά.
Ο αποκλεισμός του 2026 είναι μια πολεμική πράξη.
Το γεγονός ότι το Ιράν «περνάει» τέτοια φορτία δείχνει ότι η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα έχει αλλάξει: οι ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να επιβάλουν απόλυτα τη θέλησή τους στις θάλασσες, ειδικά όταν υπάρχει η σιωπηρή υποστήριξη της Κίνας που περιμένει το πετρέλαιο αυτό.
Κίνα αγνοεί επιδεικτικά τις κυρώσεις των ΗΠΑ και θεωρεί ότι είναι παράνομες
Σύμφωνα με τη The Wall Street Journal, τα λεγόμενα «teapot» διυλιστήρια της Κίνας— μικρές, ιδιωτικές μονάδες επεξεργασίας πετρελαίου — έχουν εξελιχθεί σε βασικό οικονομικό στήριγμα για το Ιράν, παρά τις εντεινόμενες προσπάθειες των ΗΠΑ να περιορίσουν τις εξαγωγές του.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μέσω του Υπουργείου Οικονομικών, έχει εντείνει τις κυρώσεις, στοχεύοντας κινεζικές εταιρείες και δεκάδες ναυτιλιακές που κατηγορούνται ότι εμπλέκονται στο εμπόριο ιρανικού πετρελαίου.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής αμφισβητείται έντονα.
Τα «teapot» διυλιστήρια, λειτουργώντας εκτός του ελέγχου μεγάλων κρατικών δομών και χρησιμοποιώντας το κινεζικό νόμισμα (γιουάν), συνεχίζουν να απορροφούν σχεδόν το σύνολο των ιρανικών εξαγωγών.
Σε αντίθεση με τους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους, οι μικρές αυτές επιχειρήσεις διαθέτουν περιορισμένη έκθεση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και ελάχιστα περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό.
Αυτό τις καθιστά σχεδόν «άτρωτες» στις αμερικανικές πιέσεις.
Όπως σημειώνουν αναλυτές, η δημιουργία ενός παράλληλου εμπορικού δικτύου, που βασίζεται σε μη δολαριακές συναλλαγές, υπονομεύει ευθέως την ικανότητα των ΗΠΑ να επιβάλλουν την οικονομική τους πολιτική παγκοσμίως.
Παράλληλα, η Ουάσινγκτον έχει προχωρήσει σε πιο επιθετικές ενέργειες, όπως ναυτικό αποκλεισμό και παρεμπόδιση δεξαμενόπλοιων, σε μια προσπάθεια να «στραγγαλίσει» την ιρανική οικονομία.
Αποτυγχάνει ο στραγγαλισμός της ιρανικής οικονομίας
Ωστόσο, ακόμη και αυτά τα μέτρα φαίνεται να έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα, καθώς το εμπόριο συνεχίζεται μέσω εναλλακτικών διαδρομών και μηχανισμών.
Η αντίδραση του Πεκίνου ήταν άμεση.
Το κινεζικό Υπουργείο Εμπορίου δήλωσε ότι οι αμερικανικές κυρώσεις παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και ανακοίνωσε ότι δεν θα τις αναγνωρίσει ούτε θα τις εφαρμόσει. Η θέση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη διεθνή τάση: πολλές χώρες θεωρούν τις μονομερείς κυρώσεις των ΗΠΑ ως εργαλείο πολιτικής πίεσης χωρίς νομική βάση.
Στην πράξη, το σύστημα κυρώσεων φαίνεται να δημιουργεί νέες αγορές αντί να περιορίζει τις υπάρχουσες.
Το εμπόριο ιρανικού πετρελαίου όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά έχει προσαρμοστεί, αξιοποιώντας «σκιώδη» δίκτυα μεταφοράς και πληρωμών.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί, για να πετύχουν πλήρως οι κυρώσεις, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να προχωρήσουν σε πολύ πιο ακραία μέτρα, όπως εκτεταμένες παρεμβάσεις στη ναυσιπλοΐα ή ακόμα και καταστροφή ενεργειακών υποδομών — επιλογές που θα κλιμάκωναν δραματικά τη σύγκρουση.
Το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο το Ιράν.
Αντανακλά μια βαθύτερη γεωπολιτική σύγκρουση: κατά πόσο οι ΗΠΑ μπορούν ακόμη να επιβάλλουν την παγκόσμια οικονομική τάξη μέσω του δολαρίου και των κυρώσεων.
Με την ανάπτυξη εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών μηχανισμών και την ενίσχυση συνεργασιών μεταξύ χωρών εκτός δυτικού μπλοκ, η ισχύς αυτών των εργαλείων φαίνεται να διαβρώνεται.
Συνολικά, η κατάσταση αποκαλύπτει τα όρια της αμερικανικής στρατηγικής.
Παρά την ένταση των πιέσεων, το Ιράν συνεχίζει να βρίσκει τρόπους να εξάγει πετρέλαιο, ενώ η Κίνα ενισχύει τον ρόλο της ως βασικός εταίρος και «σωσίβιο» της ιρανικής οικονομίας.
Αν αυτή η τάση συνεχιστεί, το μέλλον των κυρώσεων θα εξαρτάται λιγότερο από τις αποφάσεις της Ουάσινγκτον και περισσότερο από την ικανότητά της να ελέγξει ένα ολοένα και πιο πολυκεντρικό παγκόσμιο σύστημα.
.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών