Η συνάντηση Aragchi-Munir είναι μια προσπάθεια του Ιράν να χρησιμοποιήσει το Πακιστάν ως διπλωματικό «μοχλό» πίεσης μεν προς τις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να σταθεροποιήσει τα σύνορά του και να προωθήσει τα οικονομικά του συμφέροντα σε μια περίοδο ακραίας έντασης.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Seyyed Abbas Aragchi, συναντήθηκε και είχε διαβουλεύσεις με τον Στρατάρχη Asim Munir, Διοικητή του Πακιστανικού Στρατού, στο Ισλαμαμπάντ σήμερα, Σάββατο 25 Μαΐου.
Ο Aragchi έφτασε στο Ισλαμαμπάντ για να συναντηθεί και να διαβουλευτεί με ανώτερους Πακιστανούς αξιωματούχους και έγινε δεκτός από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών του Πακιστάν, Muhammad Ishaq Dar.
Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού,θα συζητήσει τις μεσολαβητικές προσπάθειες για τον τερματισμό του επιθετικού πολέμου από τις ΗΠΑ και το σιωνιστικό καθεστώς και την εγκαθίδρυση ειρήνης στην περιοχή.
Μετά το ταξίδι του στο Πακιστάν, ο Υπουργός Εξωτερικών μας θα επισκεφθεί επίσης το Ομάν και τη Ρωσία.
Η επίσκεψη του Abbas Araqchi στο Ισλαμαμπάντ είναι κρίσιμης σημασίας και εντάσσεται σε μια ευρύτερη διπλωματική αντεπίθεση της Τεχεράνης.
Η συνάντηση με τον Αρχηγό του Στρατού του Πακιστάν (COAS), Asim Munir, είναι πιο σημαντική από τις συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία (όπως ο Ishaq Dar).
Στο Πακιστάν, ο στρατός έχει τον τελικό λόγο στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, ειδικά σε σχέση με το Ιράν, το Αφγανιστάν και την Ινδία.
Ο Munir θεωρείται σκληροπυρηνικός, αλλά και πραγματιστής.
Έχει εργαστεί για την ενίσχυση των σχέσεων με τα κράτη του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ) για οικονομική βοήθεια.
Η Τεχεράνη θέλει να διασφαλίσει ότι αυτή η «στροφή προς τον Κόλπο» δεν θα απομονώσει περαιτέρω το Ιράν.
Tο Πακιστάν έχει ιστορικό μεσολάβησης μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας (πριν από την κινεζική συμφωνία του 2023).
Τώρα, η Τεχεράνη θέλει το Ισλαμαμπάντ να χρησιμοποιήσει την επιρροή του (κυρίως στις ΗΠΑ, μέσω του στρατού) για να πιέσει για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, την οποία το κείμενο αποκαλεί «επιβληθέντα πόλεμο».
Μετά τις αμοιβαίες πυραυλικές επιθέσεις τον Ιανουάριο του 2024 (εναντίον των ομάδων Jaish al-Adl και BLA), οι δύο χώρες έχουν δεσμευτεί να ενισχύσουν τη συνεργασία πληροφοριών (intelligence sharing).
Τα αγκάθια που θέλει το Ιράν να ξεριζωθούν
Ο Aragchi θεωρείται σίγουρο πως ζήτησε από τον Munir να λάβει πιο σκληρά μέτρα κατά των αντι-ιρανικών ομάδων που δρουν από το πακιστανικό Μπαλουχιστάν.
Κι επειδή ο αγωγός IP (ο λεγόμενος «αγωγός ειρήνης») παραμένει ημιτελής λόγω των αμερικανικών κυρώσεων και το Ιράν έχει απειλήσει με ρήτρα 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων αν το Πακιστάν δεν ολοκληρώσει το δικό του τμήμα, ίσως ο Araqchi προσφέρει λύσεις (π.χ. ανταλλαγή εμπορευμάτων) για να παρακάμψουν τις κυρώσεις και να ολοκληρωθεί το έργο, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια του Πακιστάν.
Το ταξίδι στο Πακιστάν είναι μόνο ο πρώτος σταθμός, θα ακολουθήσουν το Ομάν και η Ρωσία
Το Ομάν είναι ο παραδοσιακός, αθόρυβος «πίσω δίαυλος» (back-channel) μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον.
Η Ρωσία είναι ο στρατηγικός σύμμαχος κατά της Δύσης.
Ο Aragchi φαίνεται να συντονίζει τις κινήσεις του με τον «Άξονα της Αντίστασης» και τους συμμάχους του, μεταφέροντας το μήνυμα ότι το Ιράν είναι έτοιμο για όλα τα σενάρια.
Συμπερασματικά, η συνάντηση Aragchi-Munir είναι μια προσπάθεια του Ιράν να χρησιμοποιήσει το Πακιστάν ως διπλωματικό «μοχλό» πίεσης μεν προς τις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να σταθεροποιήσει τα σύνορά του και να προωθήσει τα οικονομικά του συμφέροντα σε μια περίοδο ακραίας έντασης.
www.bankingnews.gr
Ο Aragchi έφτασε στο Ισλαμαμπάντ για να συναντηθεί και να διαβουλευτεί με ανώτερους Πακιστανούς αξιωματούχους και έγινε δεκτός από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών του Πακιστάν, Muhammad Ishaq Dar.
Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού,θα συζητήσει τις μεσολαβητικές προσπάθειες για τον τερματισμό του επιθετικού πολέμου από τις ΗΠΑ και το σιωνιστικό καθεστώς και την εγκαθίδρυση ειρήνης στην περιοχή.
Μετά το ταξίδι του στο Πακιστάν, ο Υπουργός Εξωτερικών μας θα επισκεφθεί επίσης το Ομάν και τη Ρωσία.
Η επίσκεψη του Abbas Araqchi στο Ισλαμαμπάντ είναι κρίσιμης σημασίας και εντάσσεται σε μια ευρύτερη διπλωματική αντεπίθεση της Τεχεράνης.
Η συνάντηση με τον Αρχηγό του Στρατού του Πακιστάν (COAS), Asim Munir, είναι πιο σημαντική από τις συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία (όπως ο Ishaq Dar).
Στο Πακιστάν, ο στρατός έχει τον τελικό λόγο στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, ειδικά σε σχέση με το Ιράν, το Αφγανιστάν και την Ινδία.
Ο Munir θεωρείται σκληροπυρηνικός, αλλά και πραγματιστής.
Έχει εργαστεί για την ενίσχυση των σχέσεων με τα κράτη του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ) για οικονομική βοήθεια.
Η Τεχεράνη θέλει να διασφαλίσει ότι αυτή η «στροφή προς τον Κόλπο» δεν θα απομονώσει περαιτέρω το Ιράν.
Tο Πακιστάν έχει ιστορικό μεσολάβησης μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας (πριν από την κινεζική συμφωνία του 2023).
Τώρα, η Τεχεράνη θέλει το Ισλαμαμπάντ να χρησιμοποιήσει την επιρροή του (κυρίως στις ΗΠΑ, μέσω του στρατού) για να πιέσει για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, την οποία το κείμενο αποκαλεί «επιβληθέντα πόλεμο».
Μετά τις αμοιβαίες πυραυλικές επιθέσεις τον Ιανουάριο του 2024 (εναντίον των ομάδων Jaish al-Adl και BLA), οι δύο χώρες έχουν δεσμευτεί να ενισχύσουν τη συνεργασία πληροφοριών (intelligence sharing).
Τα αγκάθια που θέλει το Ιράν να ξεριζωθούν
Ο Aragchi θεωρείται σίγουρο πως ζήτησε από τον Munir να λάβει πιο σκληρά μέτρα κατά των αντι-ιρανικών ομάδων που δρουν από το πακιστανικό Μπαλουχιστάν.
Κι επειδή ο αγωγός IP (ο λεγόμενος «αγωγός ειρήνης») παραμένει ημιτελής λόγω των αμερικανικών κυρώσεων και το Ιράν έχει απειλήσει με ρήτρα 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων αν το Πακιστάν δεν ολοκληρώσει το δικό του τμήμα, ίσως ο Araqchi προσφέρει λύσεις (π.χ. ανταλλαγή εμπορευμάτων) για να παρακάμψουν τις κυρώσεις και να ολοκληρωθεί το έργο, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια του Πακιστάν.
Το ταξίδι στο Πακιστάν είναι μόνο ο πρώτος σταθμός, θα ακολουθήσουν το Ομάν και η Ρωσία
Το Ομάν είναι ο παραδοσιακός, αθόρυβος «πίσω δίαυλος» (back-channel) μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον.
Η Ρωσία είναι ο στρατηγικός σύμμαχος κατά της Δύσης.
Ο Aragchi φαίνεται να συντονίζει τις κινήσεις του με τον «Άξονα της Αντίστασης» και τους συμμάχους του, μεταφέροντας το μήνυμα ότι το Ιράν είναι έτοιμο για όλα τα σενάρια.
Συμπερασματικά, η συνάντηση Aragchi-Munir είναι μια προσπάθεια του Ιράν να χρησιμοποιήσει το Πακιστάν ως διπλωματικό «μοχλό» πίεσης μεν προς τις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να σταθεροποιήσει τα σύνορά του και να προωθήσει τα οικονομικά του συμφέροντα σε μια περίοδο ακραίας έντασης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών