Στον Περσικό συντελείται η κατάρρευση του Ισραήλ και γράφεται το τέλος της δωρεάν Τεχνητής Νοημοσύνης - Το «Βιετνάμ» της Silicon Valley και το τέλος της αμερικανικής παντοδυναμίας
(Συνεχές upd) ΗΠΑ, Ισραήλ άναψαν μεγάλη φωτιά στην Μέση Ανατολή που παρασύρει στην άβυσσο όχι μόνο τις γεωπολιτικές ισορροπίες δεκαετιών, τα ίδια αυτά υπερφίαλα κράτη, αλλά και την ίδια την ψηφιακή επανάσταση της ανθρωπότητας.
Ενώ το Ισραήλ βιώνει την πιο εφιαλτική στρατιωτική του ταπείνωση σε όλα τα μέτωπα, εγκλωβισμένο ανάμεσα στην οργή των εποίκων και τις εντολές του Λευκού Οίκου, μια νέα, πιο σκοτεινή απειλή αναδύεται από τα Στενά του Hormuz.
Το κλείσιμο των ενεργειακών αρτηριών από το Ιράν δεν προκαλεί απλώς σοκ στις τιμές των καυσίμων, αλλά «στραγγαλίζει» τα data centers των τεχνολογικών κολοσσών στη Silicon Valley.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, η τύχη των αλγορίθμων και το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν κρίνονται στα εργαστήρια της Google, αλλά στα αιματοβαμμένα νερά του Περσικού Κόλπου, εκεί όπου το τέλος της «φθηνής ενέργειας» σηματοδοτεί τον θάνατο της AI όπως την γνωρίζαμε.
Την ίδια ώρα ένα διπλωματικό θρίλερ ξεδιπλώνεται σε πολιτικό επίπεδο διατηρώντας έναν υποτυπώδη και έμμεσο δίαυλο επικοινωνίας ανοιχτό.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Ιρανός ΥΠΕξ Seyyed Abbas Aragchi ξεκίνησε περιοδεία συνομιλιών σε Πακιστάν, Ομάν και Ρωσία.
Πολεμική περιοδεία Aragchi σε Πακιστάν, Ομάν, Ρωσία
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Seyyed Abbas Aragchi, συναντήθηκε και είχε διαβουλεύσεις με τον Στρατάρχη Asim Munir, Διοικητή του Πακιστανικού Στρατού, στο Ισλαμαμπάντ σήμερα, Σάββατο 25 Μαΐου.
Ο Aragchi έφτασε στο Ισλαμαμπάντ για να συναντηθεί και να διαβουλευτεί με ανώτερους Πακιστανούς αξιωματούχους και έγινε δεκτός από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών του Πακιστάν, Muhammad Ishaq Dar.
Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού,θα συζητήσει τις μεσολαβητικές προσπάθειες για τον τερματισμό του επιθετικού πολέμου από τις ΗΠΑ και το σιωνιστικό καθεστώς και την εγκαθίδρυση ειρήνης στην περιοχή.
Μετά το ταξίδι του στο Πακιστάν, ο Υπουργός Εξωτερικών μας θα επισκεφθεί επίσης το Ομάν και τη Ρωσία.
Η επίσκεψη του Abbas Araqchi στο Ισλαμαμπάντ είναι κρίσιμης σημασίας και εντάσσεται σε μια ευρύτερη διπλωματική αντεπίθεση της Τεχεράνης.
Η συνάντηση με τον Αρχηγό του Στρατού του Πακιστάν (COAS), Asim Munir, είναι πιο σημαντική από τις συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία (όπως ο Ishaq Dar).
Στο Πακιστάν, ο στρατός έχει τον τελικό λόγο στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, ειδικά σε σχέση με το Ιράν, το Αφγανιστάν και την Ινδία.
Ο Munir θεωρείται σκληροπυρηνικός, αλλά και πραγματιστής.
Έχει εργαστεί για την ενίσχυση των σχέσεων με τα κράτη του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ) για οικονομική βοήθεια.
Η Τεχεράνη θέλει να διασφαλίσει ότι αυτή η «στροφή προς τον Κόλπο» δεν θα απομονώσει περαιτέρω το Ιράν.
Tο Πακιστάν έχει ιστορικό μεσολάβησης μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας (πριν από την κινεζική συμφωνία του 2023).
Τώρα, η Τεχεράνη θέλει το Ισλαμαμπάντ να χρησιμοποιήσει την επιρροή του (κυρίως στις ΗΠΑ, μέσω του στρατού) για να πιέσει για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, την οποία το κείμενο αποκαλεί «επιβληθέντα πόλεμο».
Μετά τις αμοιβαίες πυραυλικές επιθέσεις τον Ιανουάριο του 2024 (εναντίον των ομάδων Jaish al-Adl και BLA), οι δύο χώρες έχουν δεσμευτεί να ενισχύσουν τη συνεργασία πληροφοριών (intelligence sharing).
Ο Aragchi θεωρείται σίγουρο πως ζήτησε από τον Munir να λάβει πιο σκληρά μέτρα κατά των αντι-ιρανικών ομάδων που δρουν από το πακιστανικό Μπαλουχιστάν.
Κι επειδή ο αγωγός IP (ο λεγόμενος «αγωγός ειρήνης») παραμένει ημιτελής λόγω των αμερικανικών κυρώσεων και το Ιράν έχει απειλήσει με ρήτρα 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων αν το Πακιστάν δεν ολοκληρώσει το δικό του τμήμα, ίσως ο Araqchi προσφέρει λύσεις (π.χ. ανταλλαγή εμπορευμάτων) για να παρακάμψουν τις κυρώσεις και να ολοκληρωθεί το έργο, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια του Πακιστάν.
Το ταξίδι στο Πακιστάν είναι μόνο ο πρώτος σταθμός, θα ακολουθήσουν το Ομάν και η Ρωσία
Το Ομάν είναι ο παραδοσιακός, αθόρυβος «πίσω δίαυλος» (back-channel) μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον.
Η Ρωσία είναι ο στρατηγικός σύμμαχος κατά της Δύσης.
Ο Araqchi φαίνεται να συντονίζει τις κινήσεις του με τον «Άξονα της Αντίστασης» και τους συμμάχους του, μεταφέροντας το μήνυμα ότι το Ιράν είναι έτοιμο για όλα τα σενάρια.
Συμπερασματικά, η συνάντηση Aragchi-Munir είναι μια προσπάθεια του Ιράν να χρησιμοποιήσει το Πακιστάν ως διπλωματικό «μοχλό» πίεσης μεν προς τις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να σταθεροποιήσει τα σύνορά του και να προωθήσει τα οικονομικά του συμφέροντα σε μια περίοδο ακραίας έντασης.
Διπλωματικό θρίλερ και τύμπανα πολέμου: Το Ιράν προκαλεί και τσακίζει την αμερικανική ισχύ
Η ένταση στον Περσικό Κόλπο αγγίζει το σημείο μηδέν, με την Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον να επιδίδονται σε έναν επικίνδυνο χορό ισχύος.
Ενώ οι ΗΠΑ πιέζουν για διαπραγματεύσεις, το Ιράν ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να συρθεί στο τραπέζι των συνομιλιών υπό καθεστώς απειλών, απορρίπτοντας κάθε σενάριο εκεχειρίας που θίγει την εθνική του κυριαρχία.
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Abbas Araghchi, ξεκίνησε μια κρίσιμη περιοδεία σε Πακιστάν, Ομάν και Ρωσία, επιδιώκοντας να θωρακίσει τις περιφερειακές του συμμαχίες.
Παρά τις φήμες που κυκλοφόρησαν από αμερικανικά μέσα για μυστικές επαφές με τους Steve Witkoff και Jared Kushner στο Islamabad, η Τεχεράνη διαψεύδει κατηγορηματικά κάθε συνάντηση με την αμερικανική πλευρά.
Η στρατηγική του Ιράν είναι σαφής: ενίσχυση του «μετώπου των γειτόνων» και συντονισμός με τη Μόσχα, αφήνοντας τις ΗΠΑ στο περιθώριο.
Πολεμική ρητορική και το «σπάσιμο των κοκκάλων» και το στρατηγικό αδιέξοδο της Ουάσιγκτον
Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) κλιμακώνουν την πρόκληση, χρησιμοποιώντας γλώσσα που παραπέμπει σε ολοκληρωτική σύγκρουση.
Ο Mohsen Rezaei διεμήνυσε πως ο κόσμος θα ακούσει σύντομα τον ήχο από τα «σπασμένα κόκκαλα της αμερικανικής ισχύος» στον Περσικό Κόλπο.
Η ρητορική αυτή συνοδεύεται από πράξεις, καθώς το ναυτικό των Φρουρών προχώρησε στην κατάσχεση του πλοίου Epaminondas, υποστηρίζοντας πως χρησιμοποιούνταν από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ.
Ο Αντιπρόεδρος του Ιράν, Esmail Saghab Esfahani, χαρακτήρισε την αμερικανική έκκληση για διάλογο ως ομολογία αποτυχίας στο πεδίο της μάχης.
Σύμφωνα με την Τεχεράνη, ο Donald Trump επιχειρεί να κερδίσει μέσω της διπλωματίας ό,τι δεν κατάφερε στρατιωτικά, όμως το Ιράν ξεκαθαρίζει πως δεν θα γίνει καμία παραχώρηση.
Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Pete Hegseth, απαντά με απειλές για πλήρη ναυτικό αποκλεισμό, δηλώνοντας πως η «πολιορκία θα συνεχιστεί όσο χρειαστεί».
Η «αχίλλειος πτέρνα» της αμερικανικής πολεμικής μηχανής
Παρά την επίδειξη ισχύος με την ανάπτυξη τριών αεροπλανοφόρων, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή φαίνεται να αγγίζει τα όριά της.
Εκθέσεις αναλυτών (όπως του CSIS) αποκαλύπτουν μια ανησυχητική πραγματικότητα για τα αποθέματα των ΗΠΑ:
Πάνω από το 80% των πυραύλων THAAD και το 45% των Patriot έχουν ήδη καταναλωθεί σε διάφορα μέτωπα.
Η παραγωγή δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό της ζήτησης, αναγκάζοντας το Πεντάγωνο να ζητήσει τη βοήθεια βιομηχανικών κολοσσών όπως η General Motors και η Ford για την παραγωγή πολεμικού υλικού.
Η κρίση μετατρέπεται από διμερή σε παγκόσμια, καθώς ο έλεγχος των Στενών του Hormuz επηρεάζει άμεσα την ενεργειακή ασφάλεια Ευρώπης και Ασίας.
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει τη διεθνοποίηση της σύγκρουσης, προειδοποιώντας για παγκόσμιο οικονομικό ντόμινο σε περίπτωση πλήρους αποσταθεροποίησης.
Πέρα από αυτό όμως υπάρχουν δύο ακόμη σοβαρές εξελίξεις....
Στενά του Hormuz: Ο «στραγγαλισμός» της ενέργειας τινάζει στον αέρα την Τεχνητή Νοημοσύνη
Η εποχή που η κύρια ανησυχία των τεχνολογικών κολοσσών ήταν η επάρκεια σε πυρίτιο και η παραγωγική ικανότητα των εργοστασίων της Ταϊβάν ανήκει οριστικά στο παρελθόν.
Σήμερα, η μεγαλύτερη πρόκληση ακούει στο όνομα «ενεργειακή τροφοδοσία».
Η βαθιά εξάρτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) από τις φυσικές υποδομές προκάλεσε μια βίαιη μετατόπιση παραδείγματος.
Ενώ οι Microsoft, Amazon, Google και Meta σχεδίαζαν επενδύσεις μαμούθ ύψους 635 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2026, ο πόλεμος που ξέσπασε τον Μάρτιο του 2026 (ή 1404 κατά το ιρανικό ημερολόγιο) μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, με το επακόλουθο κλείσιμο των Στενών του Hormuz, μετέτρεψε τους σχεδιασμούς αυτούς σε μια εφιαλτική εξίσωση.
Τα Στενά του Hormuz δεν αποτελούν πλέον πονοκέφαλο μόνο για τη βαριά βιομηχανία.
Αυτή η κρίσιμη υδάτινη δίοδος επηρεάζει πλέον άμεσα το κόστος κάθε «prompt» που πληκτρολογούμε.
Η ενέργεια μετεξελίχθηκε από «αίμα της βιομηχανίας» σε «ψηφιακό εγκέφαλο» και αυτό που βιώνουμε σήμερα είναι μια δομική μετατόπιση των οικονομικών θεμελίων της AI.
Τα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν το μέγεθος της κρίσης.
Μια απλή αναζήτηση στη Google καταναλώνει περίπου 0,3 βατώρα, ενώ μια απάντηση από προηγμένα chatbots, όπως το ChatGPT, απαιτεί κατά μέσο όρο 2,9 GWh (watt-hour,Wh)— δηλαδή σχεδόν δέκα φορές περισσότερο.
Η εκπαίδευση αυτών των μοντέλων είναι ακόμη πιο ενεργοβόρα: ενώ το GPT-3 χρειάστηκε 1.287 MWh, το διάδοχο μοντέλο GPT-4 εκτιμάται ότι κατανάλωσε 62.318 MWh, μια αύξηση της τάξης του 4.800%.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (IEA) προβλέπει ότι η παγκόσμια κατανάλωση των data centers θα ξεπεράσει τις 800 TWh το 2026.
Παράλληλα, το υλικό (hardware) γίνεται όλο και πιο ενεργοβόρο.
Ο επεξεργαστής-ναυαρχίδα B200 της Nvidia καταναλώνει πλέον έως και 1.200 Watt, σημειώνοντας αύξηση 40% από την προηγούμενη γενιά.
Παρά τις κολοσσιαίες χρηματοδοτήσεις σε startups όπως η OpenAI, που συγκέντρωσε 122 δισεκατομμύρια δολάρια, το χρήμα από μόνο του αδυνατεί να επιλύσει το πρόβλημα της φυσικής έλλειψης ενέργειας.
Το φαινόμενο της πεταλούδας: Από τον Περσικό Κόλπο στα παγκόσμια servers
Τα Στενά του Hormuz αποτελούν τη «σφύρα» της παγκόσμιας ενέργειας, καθώς από εκεί διέρχεται το 25% του πετρελαίου και το 20% του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).
Μετά την κλιμάκωση των συγκρούσεων, η κίνηση των πλοίων κατέρρευσε κατά 90%.
Η σύνδεση με τα servers στις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι άμεση και καταλυτική:
- Εκτόξευση τιμών φυσικού αερίου: Το 75% των data centers παγκοσμίως βασίζεται στο φυσικό αέριο.
- Οι ζημιές στο βιομηχανικό συγκρότημα Ras Laffan του Qatar, υπεύθυνου για το ένα τρίτο του παγκόσμιου LNG, θα χρειαστούν χρόνια για να αποκατασταθούν.
- Οι τιμές στην Ευρώπη αυξήθηκαν κατά 70% και στην Ασία κατά 143%.
- Κρίση στο ήλιο και τα chips: Το Κατάρ προμηθεύει το 34% του παγκόσμιου ηλίου, ενός αερίου απαραίτητου για τη λιθογραφία των πιο προηγμένων chips.
Με τα τάνκερ ηλίου καθηλωμένα, η τιμή του στη spot αγορά διπλασιάστηκε, απειλώντας άμεσα την εφοδιαστική αλυσίδα σε Νότια Κορέα και Ταϊβάν.
Το ψηφιακό πεδίο μάχης: Όταν τα data centers γίνονται στόχοι και χτυπιούνται μέχρι τέλους
Αυτός ο πόλεμος εισήγαγε μια νέα, τρομακτική διάσταση: την άμεση στρατιωτική στόχευση ψηφιακών υποδομών.
Τα data centers της Amazon (AWS) στο Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπέστησαν ζημιές από επιθέσεις drones, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά στην ιστορία που υποδομές cloud πλήττονται άμεσα. Το φιλόδοξο Stargate project στο Abu Dhabi, ύψους 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων, βρίσκεται υπό διαρκή απειλή.
Στις 1 Απριλίου 2026, οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) συμπεριέλαβαν 18 αμερικανικούς κολοσσούς, όπως οι Nvidia, Apple, Google και Microsoft, στη λίστα των «νόμιμων στόχων», μεταφέροντας τη μάχη στην καρδιά της παγκόσμιας τεχνολογικής οικονομίας.
Η ενεργειακή κρίση φέρνει το τέλος της εποχής των επιδοτούμενων υπηρεσιών AI.
Με τους λογαριασμούς ρεύματος να διπλασιάζονται, εταιρείες όπως η OpenAI αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το μοντέλο της «απεριόριστης πρόσβασης».
Ο Sam Altman παρομοίασε την AI με τον ηλεκτρισμό, προμηνύοντας ένα μέλλον όπου η χρήση θα χρεώνεται ανάλογα με την κατανάλωση (pay-as-you-go).
Σε ένα απαισιόδοξο σενάριο, οι συνδρομές για προηγμένα μοντέλα ενδέχεται να εκτιναχθούν μεταξύ 500 και 1.000 δολαρίων τον μήνα.
Αυτό θα ενισχύσει το μονοπώλιο των Big Tech, που διαθέτουν τα κεφάλαια για δικά τους εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, οδηγώντας τις μικρότερες startups σε αφανισμό ή εξαγορά.
Η πρόβλεψη είναι σαφής: τα γεωγραφικά και ψηφιακά σύνορα είναι πλέον αδιάρρηκτα συνδεδεμένα.
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν επηρεάζει πια μόνο την τιμή της βενζίνης, αλλά επαναπροσδιορίζει την αρχιτεκτονική ολόκληρης της οικονομίας της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Εφιάλτης δίχως τέλος για το Ισραήλ: Σε κατάσταση πλήρους αποσύνθεσης όλα τα μέτωπα του πολέμου
Η ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει το Ισραήλ αποτυπώνεται με τα πιο μελανά χρώματα στα εγχώρια μέσα ενημέρωσης, καθώς το κύμα απόγνωσης και απογοήτευσης σαρώνει τους σιωνιστικούς κύκλους.
Η παταγώδης αποτυχία στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων κατά του Ιράν και του Άξονα της Αντίστασης έχει προκαλέσει τριγμούς στα θεμέλια του κράτους.
Ο Avi Ashkenazi, κορυφαίος στρατιωτικός αναλυτής της εφημερίδας Ma'ariv, προχώρησε σε μια ωμή παραδοχή, τονίζοντας πως η χώρα βρίσκεται στη χειρότερη θέση από ποτέ σε όλα τα μέτωπα. Η κατάσταση επιδεινώνεται δραματικά από τις πολιτικές αποφάσεις και την προσωρινή κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, η οποία επιβλήθηκε υπό την ασφυκτική πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών, αφήνοντας το Ισραήλ εκτεθειμένο και στρατιωτικά ευνουχισμένο.
Ομηρία στην Ουάσινγκτον και στρατιωτική παράλυση στον Λίβανο
Η ανάλυση του Avi Ashkenazi καταδεικνύει μια εφιαλτική ανατροπή των δεδομένων στο πεδίο των μαχών. Σε σύγκριση με την 27η Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, την παραμονή της κοινής αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν, το Ισραήλ εμφανίζεται σήμερα πολύ πιο αδύναμο τόσο στο μέτωπο του Λιβάνου όσο και στη Gaza. Ενώ ο ισραηλινός στρατός είχε συνηθίσει να διεξάγει καθημερινές επιχειρήσεις ασφαλείας σε ολόκληρη την επικράτεια του Λιβάνου, τα δεδομένα άλλαξαν άρδην.
Η Hezbollah εξαπολύει πλέον κατά ριπάς επιθέσεις με πυραύλους, όλμους και drones εναντίον των ισραηλινών δυνάμεων, οι οποίες μοιάζουν εγκλωβισμένες.
Η πικρή αλήθεια, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα, είναι ότι ο στρατός τελεί υπό τον πλήρη έλεγχο της πολιτικής εξουσίας, η οποία με τη σειρά της άγεται και φέρεται από τον Λευκό Οίκο ενώ έχει παρασύρει την αμερικανική ηγεσία σε έναν αποτυχημένο πόλεμο.
Δεν είναι το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο που χαράσσει τη στρατιωτική πολιτική, αλλά τα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ουάσιγκτον όπως αρέσκεται να περνάει στην κοινή γνώμη.
Η περιφερειακή πολιορκία από το Ιράν και η προδοσία των εποίκων
Η πολυπλοκότητα της κατάστασης εντείνεται καθώς το Ιράν συνεχίζει ακάθεκτο τις δραστηριότητές του σε πολλαπλά μέτωπα, χρησιμοποιώντας ως αιχμή του δόρατος την Hezbollah στον Λίβανο, τη Hamas στη Γάζα και τους Houthis στην Υεμένη.
Στρατιωτικοί αξιωματούχοι εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους, επισημαίνοντας ότι η επιστροφή στον πόλεμο είναι η μόνη διέξοδος, παρά το γεγονός ότι το πολιτικό επίπεδο παραμένει υποταγμένο στις αμερικανικές επιταγές.
Η ανακοίνωση της εκεχειρίας από τον πρόεδρο των ΗΠΑ προκάλεσε σεισμό στο εσωτερικό του Ισραήλ, με τους επικεφαλής των οικισμών στο βόρειο τμήμα της κατεχόμενης Παλαιστίνης να κάνουν λόγο για ένα επαίσχυντο έγγραφο συνθηκολόγησης και προδοσίας.
Η οργή ξεχειλίζει στα μέσα ενημέρωσης, καθώς γίνεται πλέον φανερό ότι το Ισραήλ απέτυχε παταγωδώς να επιβάλει τους όρους του.
Κοινωνική αποσύνθεση και το φάσμα της απόγνωσης
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις αποκαλύπτουν το βάθος της κρίσης που μαστίζει την ισραηλινή κοινωνία. Σύμφωνα με έρευνα της Ma'ariv, το 77% των πολιτών αντιτίθεται στην εκεχειρία και ζητά τη συνέχιση των επιθέσεων μέχρι την πλήρη εξόντωση της Hezbollah, με το ποσοστό αυτό να αγγίζει το 94% μεταξύ των ψηφοφόρων του κυβερνητικού συνασπισμού.
Την ίδια στιγμή, μελέτη του Hebrew University της Ιερουσαλήμ δείχνει μια κοινωνία σε κατάσταση απόλυτης κόπωσης.
Τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων απορρίπτουν τη συμφωνία μεταξύ Washington και Τεχεράνης, καθώς δεν θεωρούν ότι το Ιράν ή η Hezbollah έχουν εξασθενήσει από τους βομβαρδισμούς. Το κυρίαρχο συναίσθημα που καταγράφεται είναι η «απόγνωση», ακολουθούμενη από τη «σύγχυση» και την «οργή».
Το χάσμα ανάμεσα στις επιθυμίες της κοινής γνώμης και στις πραγματικές δυνατότητες του στρατού είναι πλέον αγεφύρωτο, απειλώντας το Ισραήλ με εσωτερική κατάρρευση.
Mohseni Ejei σε ΗΠΑ - Ο Περσικός θα γίνει ο «υγρός τάφος» σας - Θα ξαναζήσετε το Isfahan και την... Tabas
Με μια ανάρτηση που στάζει οργή και αυτοπεποίθηση, ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας του Ιράν, Mohseni Ejei, εξαπέλυσε μια τρομακτική προειδοποίηση προς την Ουάσιγκτον, συνδέοντας το παρόν με τις πιο ταπεινωτικές ήττες των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων.
Καθώς η ένταση στον Περσικό Κόλπο χτυπάει «κόκκινο», η Τεχεράνη διαμηνύει πως κάθε απόπειρα ναυτικού αποκλεισμού θα μετατραπεί σε μια νέα σφαγή, υπενθυμίζοντας στους Αμερικανούς πως τα νερά της περιοχής είναι έτοιμα να καταπιούν τις ελπίδες τους, όπως ακριβώς έκαναν οι αμμοθύελλες της ερήμου στο παρελθόν.
Η επιλογή της ημερομηνίας από τον Ejei δεν είναι τυχαία.
Η 5η Μαΐου αποτελεί την επέτειο της επιχείρησης «Eagle Claw» στην έρημο Tabas, όπου οι Αμερικανοί κομάντος υπέστησαν μια εξευτελιστική ήττα λόγω τεχνικών αστοχιών και αμμοθύελλας.
Ο Ιρανός αξιωματούχος υποστήριξε ότι το νόημα αυτής της επετείου είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ, χαρακτηρίζοντας τους Αμερικανούς στρατιώτες ως «άτυχους εχθρούς» που δεν έχουν διδαχθεί τίποτα από την ιστορία.
Ο Ejei αποκάλυψε πως στις πρόσφατες συγκρούσεις, Αμερικανοί κομάντος εγκλωβίστηκαν στην περιοχή του Isfahan, υφιστάμενοι μια «βαριά και διδακτική ήττα» από τις ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ στερούνται πλέον της ικανότητας να επιβάλουν οποιονδήποτε ναυτικό αποκλεισμό στο Ιράν.
Η τεχνολογική και στρατιωτική υπεροχή της Washington είναι ένας μύθος που καταρρέει μπροστά στην αποφασιστικότητα των ιρανικών δυνάμεων.
Το τελεσίγραφο του αρχηγού της δικαιοσύνης είναι σαφές: το Isfahan και η Tabas πρόκειται να επαναληφθούν, αλλά αυτή τη φορά στα νερά του Περσικού Κόλπου.
Με την απειλή του πλήρους κλεισίματος των στενών να επικρέμαται πάνω από την παγκόσμια οικονομία, η Τεχεράνη ξεκαθαρίζει πως διαθέτει τα μέσα να μετατρέψει τη θάλασσα σε παγίδα για τον αμερικανικό στόλο.
Η ρητορική του Ejei έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το Ιράν δεν επιδιώκει απλώς την άμυνα, αλλά την ολοκληρωτική αποδόμηση της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή, προμηνύοντας εξελίξεις που θα κάνουν τις προηγούμενες ήττες των ΗΠΑ να μοιάζουν με απλές αψιμαχίες και μια γεωπολιτική αλλαγή που όμοιά της είχε δεκαετίες να δει ο σύγχρονος κόσμος.
www.bankingnews.gr
Ενώ το Ισραήλ βιώνει την πιο εφιαλτική στρατιωτική του ταπείνωση σε όλα τα μέτωπα, εγκλωβισμένο ανάμεσα στην οργή των εποίκων και τις εντολές του Λευκού Οίκου, μια νέα, πιο σκοτεινή απειλή αναδύεται από τα Στενά του Hormuz.
Το κλείσιμο των ενεργειακών αρτηριών από το Ιράν δεν προκαλεί απλώς σοκ στις τιμές των καυσίμων, αλλά «στραγγαλίζει» τα data centers των τεχνολογικών κολοσσών στη Silicon Valley.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, η τύχη των αλγορίθμων και το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν κρίνονται στα εργαστήρια της Google, αλλά στα αιματοβαμμένα νερά του Περσικού Κόλπου, εκεί όπου το τέλος της «φθηνής ενέργειας» σηματοδοτεί τον θάνατο της AI όπως την γνωρίζαμε.
Την ίδια ώρα ένα διπλωματικό θρίλερ ξεδιπλώνεται σε πολιτικό επίπεδο διατηρώντας έναν υποτυπώδη και έμμεσο δίαυλο επικοινωνίας ανοιχτό.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Ιρανός ΥΠΕξ Seyyed Abbas Aragchi ξεκίνησε περιοδεία συνομιλιών σε Πακιστάν, Ομάν και Ρωσία.
Πολεμική περιοδεία Aragchi σε Πακιστάν, Ομάν, Ρωσία
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Seyyed Abbas Aragchi, συναντήθηκε και είχε διαβουλεύσεις με τον Στρατάρχη Asim Munir, Διοικητή του Πακιστανικού Στρατού, στο Ισλαμαμπάντ σήμερα, Σάββατο 25 Μαΐου.
Ο Aragchi έφτασε στο Ισλαμαμπάντ για να συναντηθεί και να διαβουλευτεί με ανώτερους Πακιστανούς αξιωματούχους και έγινε δεκτός από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών του Πακιστάν, Muhammad Ishaq Dar.
Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού,θα συζητήσει τις μεσολαβητικές προσπάθειες για τον τερματισμό του επιθετικού πολέμου από τις ΗΠΑ και το σιωνιστικό καθεστώς και την εγκαθίδρυση ειρήνης στην περιοχή.
Μετά το ταξίδι του στο Πακιστάν, ο Υπουργός Εξωτερικών μας θα επισκεφθεί επίσης το Ομάν και τη Ρωσία.
Η επίσκεψη του Abbas Araqchi στο Ισλαμαμπάντ είναι κρίσιμης σημασίας και εντάσσεται σε μια ευρύτερη διπλωματική αντεπίθεση της Τεχεράνης.
Η συνάντηση με τον Αρχηγό του Στρατού του Πακιστάν (COAS), Asim Munir, είναι πιο σημαντική από τις συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία (όπως ο Ishaq Dar).
Στο Πακιστάν, ο στρατός έχει τον τελικό λόγο στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, ειδικά σε σχέση με το Ιράν, το Αφγανιστάν και την Ινδία.
Ο Munir θεωρείται σκληροπυρηνικός, αλλά και πραγματιστής.
Έχει εργαστεί για την ενίσχυση των σχέσεων με τα κράτη του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ) για οικονομική βοήθεια.
Η Τεχεράνη θέλει να διασφαλίσει ότι αυτή η «στροφή προς τον Κόλπο» δεν θα απομονώσει περαιτέρω το Ιράν.
Tο Πακιστάν έχει ιστορικό μεσολάβησης μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας (πριν από την κινεζική συμφωνία του 2023).
Τώρα, η Τεχεράνη θέλει το Ισλαμαμπάντ να χρησιμοποιήσει την επιρροή του (κυρίως στις ΗΠΑ, μέσω του στρατού) για να πιέσει για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, την οποία το κείμενο αποκαλεί «επιβληθέντα πόλεμο».
Μετά τις αμοιβαίες πυραυλικές επιθέσεις τον Ιανουάριο του 2024 (εναντίον των ομάδων Jaish al-Adl και BLA), οι δύο χώρες έχουν δεσμευτεί να ενισχύσουν τη συνεργασία πληροφοριών (intelligence sharing).
Ο Aragchi θεωρείται σίγουρο πως ζήτησε από τον Munir να λάβει πιο σκληρά μέτρα κατά των αντι-ιρανικών ομάδων που δρουν από το πακιστανικό Μπαλουχιστάν.
Κι επειδή ο αγωγός IP (ο λεγόμενος «αγωγός ειρήνης») παραμένει ημιτελής λόγω των αμερικανικών κυρώσεων και το Ιράν έχει απειλήσει με ρήτρα 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων αν το Πακιστάν δεν ολοκληρώσει το δικό του τμήμα, ίσως ο Araqchi προσφέρει λύσεις (π.χ. ανταλλαγή εμπορευμάτων) για να παρακάμψουν τις κυρώσεις και να ολοκληρωθεί το έργο, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια του Πακιστάν.
Το ταξίδι στο Πακιστάν είναι μόνο ο πρώτος σταθμός, θα ακολουθήσουν το Ομάν και η Ρωσία
Το Ομάν είναι ο παραδοσιακός, αθόρυβος «πίσω δίαυλος» (back-channel) μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον.
Η Ρωσία είναι ο στρατηγικός σύμμαχος κατά της Δύσης.
Ο Araqchi φαίνεται να συντονίζει τις κινήσεις του με τον «Άξονα της Αντίστασης» και τους συμμάχους του, μεταφέροντας το μήνυμα ότι το Ιράν είναι έτοιμο για όλα τα σενάρια.
Συμπερασματικά, η συνάντηση Aragchi-Munir είναι μια προσπάθεια του Ιράν να χρησιμοποιήσει το Πακιστάν ως διπλωματικό «μοχλό» πίεσης μεν προς τις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να σταθεροποιήσει τα σύνορά του και να προωθήσει τα οικονομικά του συμφέροντα σε μια περίοδο ακραίας έντασης.
Διπλωματικό θρίλερ και τύμπανα πολέμου: Το Ιράν προκαλεί και τσακίζει την αμερικανική ισχύ
Η ένταση στον Περσικό Κόλπο αγγίζει το σημείο μηδέν, με την Τεχεράνη και την Ουάσιγκτον να επιδίδονται σε έναν επικίνδυνο χορό ισχύος.
Ενώ οι ΗΠΑ πιέζουν για διαπραγματεύσεις, το Ιράν ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να συρθεί στο τραπέζι των συνομιλιών υπό καθεστώς απειλών, απορρίπτοντας κάθε σενάριο εκεχειρίας που θίγει την εθνική του κυριαρχία.
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Abbas Araghchi, ξεκίνησε μια κρίσιμη περιοδεία σε Πακιστάν, Ομάν και Ρωσία, επιδιώκοντας να θωρακίσει τις περιφερειακές του συμμαχίες.
Παρά τις φήμες που κυκλοφόρησαν από αμερικανικά μέσα για μυστικές επαφές με τους Steve Witkoff και Jared Kushner στο Islamabad, η Τεχεράνη διαψεύδει κατηγορηματικά κάθε συνάντηση με την αμερικανική πλευρά.
Η στρατηγική του Ιράν είναι σαφής: ενίσχυση του «μετώπου των γειτόνων» και συντονισμός με τη Μόσχα, αφήνοντας τις ΗΠΑ στο περιθώριο.
Πολεμική ρητορική και το «σπάσιμο των κοκκάλων» και το στρατηγικό αδιέξοδο της Ουάσιγκτον
Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) κλιμακώνουν την πρόκληση, χρησιμοποιώντας γλώσσα που παραπέμπει σε ολοκληρωτική σύγκρουση.
Ο Mohsen Rezaei διεμήνυσε πως ο κόσμος θα ακούσει σύντομα τον ήχο από τα «σπασμένα κόκκαλα της αμερικανικής ισχύος» στον Περσικό Κόλπο.
Η ρητορική αυτή συνοδεύεται από πράξεις, καθώς το ναυτικό των Φρουρών προχώρησε στην κατάσχεση του πλοίου Epaminondas, υποστηρίζοντας πως χρησιμοποιούνταν από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ.
Ο Αντιπρόεδρος του Ιράν, Esmail Saghab Esfahani, χαρακτήρισε την αμερικανική έκκληση για διάλογο ως ομολογία αποτυχίας στο πεδίο της μάχης.
Σύμφωνα με την Τεχεράνη, ο Donald Trump επιχειρεί να κερδίσει μέσω της διπλωματίας ό,τι δεν κατάφερε στρατιωτικά, όμως το Ιράν ξεκαθαρίζει πως δεν θα γίνει καμία παραχώρηση.
Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Pete Hegseth, απαντά με απειλές για πλήρη ναυτικό αποκλεισμό, δηλώνοντας πως η «πολιορκία θα συνεχιστεί όσο χρειαστεί».
Η «αχίλλειος πτέρνα» της αμερικανικής πολεμικής μηχανής
Παρά την επίδειξη ισχύος με την ανάπτυξη τριών αεροπλανοφόρων, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή φαίνεται να αγγίζει τα όριά της.
Εκθέσεις αναλυτών (όπως του CSIS) αποκαλύπτουν μια ανησυχητική πραγματικότητα για τα αποθέματα των ΗΠΑ:
Πάνω από το 80% των πυραύλων THAAD και το 45% των Patriot έχουν ήδη καταναλωθεί σε διάφορα μέτωπα.
Η παραγωγή δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό της ζήτησης, αναγκάζοντας το Πεντάγωνο να ζητήσει τη βοήθεια βιομηχανικών κολοσσών όπως η General Motors και η Ford για την παραγωγή πολεμικού υλικού.
Η κρίση μετατρέπεται από διμερή σε παγκόσμια, καθώς ο έλεγχος των Στενών του Hormuz επηρεάζει άμεσα την ενεργειακή ασφάλεια Ευρώπης και Ασίας.
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει τη διεθνοποίηση της σύγκρουσης, προειδοποιώντας για παγκόσμιο οικονομικό ντόμινο σε περίπτωση πλήρους αποσταθεροποίησης.
Πέρα από αυτό όμως υπάρχουν δύο ακόμη σοβαρές εξελίξεις....
Στενά του Hormuz: Ο «στραγγαλισμός» της ενέργειας τινάζει στον αέρα την Τεχνητή Νοημοσύνη
Η εποχή που η κύρια ανησυχία των τεχνολογικών κολοσσών ήταν η επάρκεια σε πυρίτιο και η παραγωγική ικανότητα των εργοστασίων της Ταϊβάν ανήκει οριστικά στο παρελθόν.
Σήμερα, η μεγαλύτερη πρόκληση ακούει στο όνομα «ενεργειακή τροφοδοσία».
Η βαθιά εξάρτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) από τις φυσικές υποδομές προκάλεσε μια βίαιη μετατόπιση παραδείγματος.
Ενώ οι Microsoft, Amazon, Google και Meta σχεδίαζαν επενδύσεις μαμούθ ύψους 635 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2026, ο πόλεμος που ξέσπασε τον Μάρτιο του 2026 (ή 1404 κατά το ιρανικό ημερολόγιο) μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, με το επακόλουθο κλείσιμο των Στενών του Hormuz, μετέτρεψε τους σχεδιασμούς αυτούς σε μια εφιαλτική εξίσωση.
Τα Στενά του Hormuz δεν αποτελούν πλέον πονοκέφαλο μόνο για τη βαριά βιομηχανία.
Αυτή η κρίσιμη υδάτινη δίοδος επηρεάζει πλέον άμεσα το κόστος κάθε «prompt» που πληκτρολογούμε.
Η ενέργεια μετεξελίχθηκε από «αίμα της βιομηχανίας» σε «ψηφιακό εγκέφαλο» και αυτό που βιώνουμε σήμερα είναι μια δομική μετατόπιση των οικονομικών θεμελίων της AI.
Τα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν το μέγεθος της κρίσης.
Μια απλή αναζήτηση στη Google καταναλώνει περίπου 0,3 βατώρα, ενώ μια απάντηση από προηγμένα chatbots, όπως το ChatGPT, απαιτεί κατά μέσο όρο 2,9 GWh (watt-hour,Wh)— δηλαδή σχεδόν δέκα φορές περισσότερο.
Η εκπαίδευση αυτών των μοντέλων είναι ακόμη πιο ενεργοβόρα: ενώ το GPT-3 χρειάστηκε 1.287 MWh, το διάδοχο μοντέλο GPT-4 εκτιμάται ότι κατανάλωσε 62.318 MWh, μια αύξηση της τάξης του 4.800%.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (IEA) προβλέπει ότι η παγκόσμια κατανάλωση των data centers θα ξεπεράσει τις 800 TWh το 2026.
Παράλληλα, το υλικό (hardware) γίνεται όλο και πιο ενεργοβόρο.
Ο επεξεργαστής-ναυαρχίδα B200 της Nvidia καταναλώνει πλέον έως και 1.200 Watt, σημειώνοντας αύξηση 40% από την προηγούμενη γενιά.
Παρά τις κολοσσιαίες χρηματοδοτήσεις σε startups όπως η OpenAI, που συγκέντρωσε 122 δισεκατομμύρια δολάρια, το χρήμα από μόνο του αδυνατεί να επιλύσει το πρόβλημα της φυσικής έλλειψης ενέργειας.
Το φαινόμενο της πεταλούδας: Από τον Περσικό Κόλπο στα παγκόσμια servers
Τα Στενά του Hormuz αποτελούν τη «σφύρα» της παγκόσμιας ενέργειας, καθώς από εκεί διέρχεται το 25% του πετρελαίου και το 20% του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).
Μετά την κλιμάκωση των συγκρούσεων, η κίνηση των πλοίων κατέρρευσε κατά 90%.
Η σύνδεση με τα servers στις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι άμεση και καταλυτική:
- Εκτόξευση τιμών φυσικού αερίου: Το 75% των data centers παγκοσμίως βασίζεται στο φυσικό αέριο.
- Οι ζημιές στο βιομηχανικό συγκρότημα Ras Laffan του Qatar, υπεύθυνου για το ένα τρίτο του παγκόσμιου LNG, θα χρειαστούν χρόνια για να αποκατασταθούν.
- Οι τιμές στην Ευρώπη αυξήθηκαν κατά 70% και στην Ασία κατά 143%.
- Κρίση στο ήλιο και τα chips: Το Κατάρ προμηθεύει το 34% του παγκόσμιου ηλίου, ενός αερίου απαραίτητου για τη λιθογραφία των πιο προηγμένων chips.
Με τα τάνκερ ηλίου καθηλωμένα, η τιμή του στη spot αγορά διπλασιάστηκε, απειλώντας άμεσα την εφοδιαστική αλυσίδα σε Νότια Κορέα και Ταϊβάν.
Το ψηφιακό πεδίο μάχης: Όταν τα data centers γίνονται στόχοι και χτυπιούνται μέχρι τέλους
Αυτός ο πόλεμος εισήγαγε μια νέα, τρομακτική διάσταση: την άμεση στρατιωτική στόχευση ψηφιακών υποδομών.
Τα data centers της Amazon (AWS) στο Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπέστησαν ζημιές από επιθέσεις drones, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά στην ιστορία που υποδομές cloud πλήττονται άμεσα. Το φιλόδοξο Stargate project στο Abu Dhabi, ύψους 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων, βρίσκεται υπό διαρκή απειλή.
Στις 1 Απριλίου 2026, οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) συμπεριέλαβαν 18 αμερικανικούς κολοσσούς, όπως οι Nvidia, Apple, Google και Microsoft, στη λίστα των «νόμιμων στόχων», μεταφέροντας τη μάχη στην καρδιά της παγκόσμιας τεχνολογικής οικονομίας.
Η ενεργειακή κρίση φέρνει το τέλος της εποχής των επιδοτούμενων υπηρεσιών AI.
Με τους λογαριασμούς ρεύματος να διπλασιάζονται, εταιρείες όπως η OpenAI αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το μοντέλο της «απεριόριστης πρόσβασης».
Ο Sam Altman παρομοίασε την AI με τον ηλεκτρισμό, προμηνύοντας ένα μέλλον όπου η χρήση θα χρεώνεται ανάλογα με την κατανάλωση (pay-as-you-go).
Σε ένα απαισιόδοξο σενάριο, οι συνδρομές για προηγμένα μοντέλα ενδέχεται να εκτιναχθούν μεταξύ 500 και 1.000 δολαρίων τον μήνα.
Αυτό θα ενισχύσει το μονοπώλιο των Big Tech, που διαθέτουν τα κεφάλαια για δικά τους εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, οδηγώντας τις μικρότερες startups σε αφανισμό ή εξαγορά.
Η πρόβλεψη είναι σαφής: τα γεωγραφικά και ψηφιακά σύνορα είναι πλέον αδιάρρηκτα συνδεδεμένα.
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν επηρεάζει πια μόνο την τιμή της βενζίνης, αλλά επαναπροσδιορίζει την αρχιτεκτονική ολόκληρης της οικονομίας της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Εφιάλτης δίχως τέλος για το Ισραήλ: Σε κατάσταση πλήρους αποσύνθεσης όλα τα μέτωπα του πολέμου
Η ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει το Ισραήλ αποτυπώνεται με τα πιο μελανά χρώματα στα εγχώρια μέσα ενημέρωσης, καθώς το κύμα απόγνωσης και απογοήτευσης σαρώνει τους σιωνιστικούς κύκλους.
Η παταγώδης αποτυχία στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων κατά του Ιράν και του Άξονα της Αντίστασης έχει προκαλέσει τριγμούς στα θεμέλια του κράτους.
Ο Avi Ashkenazi, κορυφαίος στρατιωτικός αναλυτής της εφημερίδας Ma'ariv, προχώρησε σε μια ωμή παραδοχή, τονίζοντας πως η χώρα βρίσκεται στη χειρότερη θέση από ποτέ σε όλα τα μέτωπα. Η κατάσταση επιδεινώνεται δραματικά από τις πολιτικές αποφάσεις και την προσωρινή κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, η οποία επιβλήθηκε υπό την ασφυκτική πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών, αφήνοντας το Ισραήλ εκτεθειμένο και στρατιωτικά ευνουχισμένο.
Ομηρία στην Ουάσινγκτον και στρατιωτική παράλυση στον Λίβανο
Η ανάλυση του Avi Ashkenazi καταδεικνύει μια εφιαλτική ανατροπή των δεδομένων στο πεδίο των μαχών. Σε σύγκριση με την 27η Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, την παραμονή της κοινής αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν, το Ισραήλ εμφανίζεται σήμερα πολύ πιο αδύναμο τόσο στο μέτωπο του Λιβάνου όσο και στη Gaza. Ενώ ο ισραηλινός στρατός είχε συνηθίσει να διεξάγει καθημερινές επιχειρήσεις ασφαλείας σε ολόκληρη την επικράτεια του Λιβάνου, τα δεδομένα άλλαξαν άρδην.
Η Hezbollah εξαπολύει πλέον κατά ριπάς επιθέσεις με πυραύλους, όλμους και drones εναντίον των ισραηλινών δυνάμεων, οι οποίες μοιάζουν εγκλωβισμένες.
Η πικρή αλήθεια, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα, είναι ότι ο στρατός τελεί υπό τον πλήρη έλεγχο της πολιτικής εξουσίας, η οποία με τη σειρά της άγεται και φέρεται από τον Λευκό Οίκο ενώ έχει παρασύρει την αμερικανική ηγεσία σε έναν αποτυχημένο πόλεμο.
Δεν είναι το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο που χαράσσει τη στρατιωτική πολιτική, αλλά τα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ουάσιγκτον όπως αρέσκεται να περνάει στην κοινή γνώμη.
Η περιφερειακή πολιορκία από το Ιράν και η προδοσία των εποίκων
Η πολυπλοκότητα της κατάστασης εντείνεται καθώς το Ιράν συνεχίζει ακάθεκτο τις δραστηριότητές του σε πολλαπλά μέτωπα, χρησιμοποιώντας ως αιχμή του δόρατος την Hezbollah στον Λίβανο, τη Hamas στη Γάζα και τους Houthis στην Υεμένη.
Στρατιωτικοί αξιωματούχοι εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους, επισημαίνοντας ότι η επιστροφή στον πόλεμο είναι η μόνη διέξοδος, παρά το γεγονός ότι το πολιτικό επίπεδο παραμένει υποταγμένο στις αμερικανικές επιταγές.
Η ανακοίνωση της εκεχειρίας από τον πρόεδρο των ΗΠΑ προκάλεσε σεισμό στο εσωτερικό του Ισραήλ, με τους επικεφαλής των οικισμών στο βόρειο τμήμα της κατεχόμενης Παλαιστίνης να κάνουν λόγο για ένα επαίσχυντο έγγραφο συνθηκολόγησης και προδοσίας.
Η οργή ξεχειλίζει στα μέσα ενημέρωσης, καθώς γίνεται πλέον φανερό ότι το Ισραήλ απέτυχε παταγωδώς να επιβάλει τους όρους του.
Κοινωνική αποσύνθεση και το φάσμα της απόγνωσης
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις αποκαλύπτουν το βάθος της κρίσης που μαστίζει την ισραηλινή κοινωνία. Σύμφωνα με έρευνα της Ma'ariv, το 77% των πολιτών αντιτίθεται στην εκεχειρία και ζητά τη συνέχιση των επιθέσεων μέχρι την πλήρη εξόντωση της Hezbollah, με το ποσοστό αυτό να αγγίζει το 94% μεταξύ των ψηφοφόρων του κυβερνητικού συνασπισμού.
Την ίδια στιγμή, μελέτη του Hebrew University της Ιερουσαλήμ δείχνει μια κοινωνία σε κατάσταση απόλυτης κόπωσης.
Τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων απορρίπτουν τη συμφωνία μεταξύ Washington και Τεχεράνης, καθώς δεν θεωρούν ότι το Ιράν ή η Hezbollah έχουν εξασθενήσει από τους βομβαρδισμούς. Το κυρίαρχο συναίσθημα που καταγράφεται είναι η «απόγνωση», ακολουθούμενη από τη «σύγχυση» και την «οργή».
Το χάσμα ανάμεσα στις επιθυμίες της κοινής γνώμης και στις πραγματικές δυνατότητες του στρατού είναι πλέον αγεφύρωτο, απειλώντας το Ισραήλ με εσωτερική κατάρρευση.
Mohseni Ejei σε ΗΠΑ - Ο Περσικός θα γίνει ο «υγρός τάφος» σας - Θα ξαναζήσετε το Isfahan και την... Tabas
Με μια ανάρτηση που στάζει οργή και αυτοπεποίθηση, ο επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας του Ιράν, Mohseni Ejei, εξαπέλυσε μια τρομακτική προειδοποίηση προς την Ουάσιγκτον, συνδέοντας το παρόν με τις πιο ταπεινωτικές ήττες των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων.
Καθώς η ένταση στον Περσικό Κόλπο χτυπάει «κόκκινο», η Τεχεράνη διαμηνύει πως κάθε απόπειρα ναυτικού αποκλεισμού θα μετατραπεί σε μια νέα σφαγή, υπενθυμίζοντας στους Αμερικανούς πως τα νερά της περιοχής είναι έτοιμα να καταπιούν τις ελπίδες τους, όπως ακριβώς έκαναν οι αμμοθύελλες της ερήμου στο παρελθόν.
Η επιλογή της ημερομηνίας από τον Ejei δεν είναι τυχαία.
Η 5η Μαΐου αποτελεί την επέτειο της επιχείρησης «Eagle Claw» στην έρημο Tabas, όπου οι Αμερικανοί κομάντος υπέστησαν μια εξευτελιστική ήττα λόγω τεχνικών αστοχιών και αμμοθύελλας.
Ο Ιρανός αξιωματούχος υποστήριξε ότι το νόημα αυτής της επετείου είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ, χαρακτηρίζοντας τους Αμερικανούς στρατιώτες ως «άτυχους εχθρούς» που δεν έχουν διδαχθεί τίποτα από την ιστορία.
Ο Ejei αποκάλυψε πως στις πρόσφατες συγκρούσεις, Αμερικανοί κομάντος εγκλωβίστηκαν στην περιοχή του Isfahan, υφιστάμενοι μια «βαριά και διδακτική ήττα» από τις ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ στερούνται πλέον της ικανότητας να επιβάλουν οποιονδήποτε ναυτικό αποκλεισμό στο Ιράν.
Η τεχνολογική και στρατιωτική υπεροχή της Washington είναι ένας μύθος που καταρρέει μπροστά στην αποφασιστικότητα των ιρανικών δυνάμεων.
Το τελεσίγραφο του αρχηγού της δικαιοσύνης είναι σαφές: το Isfahan και η Tabas πρόκειται να επαναληφθούν, αλλά αυτή τη φορά στα νερά του Περσικού Κόλπου.
Με την απειλή του πλήρους κλεισίματος των στενών να επικρέμαται πάνω από την παγκόσμια οικονομία, η Τεχεράνη ξεκαθαρίζει πως διαθέτει τα μέσα να μετατρέψει τη θάλασσα σε παγίδα για τον αμερικανικό στόλο.
Η ρητορική του Ejei έρχεται να επιβεβαιώσει ότι το Ιράν δεν επιδιώκει απλώς την άμυνα, αλλά την ολοκληρωτική αποδόμηση της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή, προμηνύοντας εξελίξεις που θα κάνουν τις προηγούμενες ήττες των ΗΠΑ να μοιάζουν με απλές αψιμαχίες και μια γεωπολιτική αλλαγή που όμοιά της είχε δεκαετίες να δει ο σύγχρονος κόσμος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών