Ο Κινέζος αναλυτής Jiang Xueqin προβλέπει τέσσερα εφιαλτικά σενάρια για τον αμερικανικό αποκλεισμό στο Στενό του Hormuz
Ανησυχητικές είναι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με την κατάσταση γύρω από τον αμερικανικό αποκλεισμό του Περσικού Κόλπου να παραμένει θολή και εξαιρετικά επικίνδυνη, καθώς παρά την επίσημη έναρξή του, ορισμένα εμπορικά πλοία συνεχίζουν να διέρχονται από το Στενό του Hormuz, δημιουργώντας ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα και εφαρμογή του μέτρου.
Το ερώτημα βέβαια που ανακύπτει είναι εάν η κατάσταση θα αποκλιμακωθεί ή θα οδηγηθεί σε νέα, επικίνδυνα μονοπάτια.
Στο πλαίσιο αυτό ο αναλυτής Jiang Xueqin, ο οποίος έχει λάβει το προσωνύμιο «Κινέζος Νοστράδαμος» εξαιτίας των προβλέψεών του που επιβεβαιώνονται, προβλέπει τέσσερα εφιαλτικά σενάρια για το πως μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο.
Όπως επισημαίνει: «Ένας αποκλεισμός δεν είναι αεροπορικές επιδρομές ούτε κυρώσεις. Είναι μια συνεχής στρατιωτική επιχείρηση που απαιτεί καθημερινή παρουσία σε ένα από τα πιο αμφισβητούμενα θαλάσσια περάσματα».
Μια θολή κατάσταση
Ο αποκλεισμός, που τέθηκε σε ισχύ τη Δευτέρα (13/4) το απόγευμα (τοπική ώρα), αφορά όλα τα πλοία που κατευθύνονται προς ή αποχωρούν από ιρανικά λιμάνια και παράκτιες ζώνες. Ωστόσο, παραμένει ασαφές πώς ακριβώς θα επιβληθεί στην πράξη, ειδικά σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα και στρατηγικά θαλάσσια περάσματα στον κόσμο.
Σύμφωνα με τους New York Times, το αμερικανικό ναυτικό δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει τους μηχανισμούς επιβολής των περιορισμών, ιδιαίτερα μετά την αποτυχία Ουάσινγκτον και Τεχεράνης να καταλήξουν σε συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Οι δύο πλευρές τηρούν προσωρινή εκεχειρία διάρκειας δύο εβδομάδων, η οποία λήγει στις 21 Απριλίου, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο «παράθυρο» αβεβαιότητας.
Παράλληλα, δεν είναι σαφές αν κάποια από τα πλοία που εγκατέλειψαν ιρανικά λιμάνια επωφελήθηκαν από περίοδο χάριτος, αν είχαν ειδική άδεια διέλευσης ή αν απλώς κατάφεραν να παρακάμψουν τον αποκλεισμό.
Ενδεικτικά, το φορτηγό πλοίο Christianna με σημαία Λιβερίας αναχώρησε από την ιρανική πόλη Bandar Imam Khomeini και διέσχισε το στενό χωρίς φορτίο. Λίγες ώρες αργότερα, το πλοίο Manali με σημαία Παναμά πραγματοποίησε αντίστοιχη διαδρομή, χωρίς να υπόκειται σε κυρώσεις.
Παρά τα παραπάνω, τα δεδομένα δείχνουν ότι αρκετά πλοία αποφεύγουν ήδη τη διέλευση, έστω και προσωρινά, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο αποκλεισμός έχει αρχίσει να επηρεάζει την παγκόσμια ναυτιλία.
Παγκόσμιο ενεργειακό σοκ
Το Στενό του Hormuz αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη. Περίπου 15 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως διέρχονταν από το σημείο πριν την κρίση.
Οι εναλλακτικές διαδρομές, όπως αγωγοί της Σαουδικής Αραβίας προς την Ερυθρά Θάλασσα και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων προς τον Κόλπο του Ομάν, μπορούν να καλύψουν μόλις περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως – δηλαδή μόνο το ένα τρίτο.
Αυτό σημαίνει ότι τεράστιες ποσότητες πετρελαίου δεν μπορούν να φτάσουν στις διεθνείς αγορές.
Οι οικονομικές απώλειες για τις χώρες του Κόλπου είναι τεράστιες, αγγίζοντας τα 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ημερησίως, με βάση τιμές γύρω στα 140 δολάρια το βαρέλι.
Οι βασικοί χαμένοι είναι η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Κατάρ και το Μπαχρέιν.
Οι χώρες αυτές, αν και σύμμαχοι των ΗΠΑ, βρίσκονται πλέον σε κρίσιμο δίλημμα: πόσο μπορούν να αντέξουν πριν αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις;
Συναγερμός στην Ασία
Ο αποκλεισμός πλήττει καίρια τις οικονομίες της Ασίας:
1. Η Ιαπωνία λαμβάνει περίπου το 75% του πετρελαίου της μέσω του στενού
2. Η Νότια Κορέα περίπου 60%
3. Η Ινδία περίπου 45%
Η Ιαπωνία διαθέτει αποθέματα για περίπου 90 ημέρες, αλλά αυτό δεν αποτελεί μακροπρόθεσμη λύση.
Η Ινδία βρίσκεται σε ιδιαίτερα ευαίσθητη θέση, καθώς συνεχίζει να αγοράζει ιρανικό πετρέλαιο μέσω εναλλακτικών συστημάτων πληρωμών. Ο αποκλεισμός την φέρνει σε άμεση σύγκρουση με τον αμερικανικό έλεγχο των θαλάσσιων οδών.
Η Κίνα στο προσκήνιο
Η Κίνα αποτελεί τον πιο κρίσιμο παράγοντα στην εξίσωση. Περίπου το 60% του πετρελαίου της περνά από το Στενό του Hormuz.
Για το Πεκίνο, ο αποκλεισμός ισοδυναμεί με οικονομικό στραγγαλισμό και επικίνδυνο προηγούμενο.
Αν οι ΗΠΑ μπορούν να ελέγχουν μια τόσο κρίσιμη ενεργειακή αρτηρία, τότε η Κίνα καθίσταται ευάλωτη σε μελλοντικές πιέσεις.
Η Κίνα διαθέτει:
1. Το μεγαλύτερο ναυτικό σε αριθμό πλοίων
2. Αντιπλοϊκά συστήματα ικανά να απειλήσουν αμερικανικά πλοία
3. Ισχυρή οικονομική επιρροή μέσω εμπορίου και ομολόγων
Η αντίδρασή της μπορεί να είναι έμμεση αλλά καθοριστική, αυξάνοντας το κόστος για τις ΗΠΑ χωρίς άμεση σύγκρουση.
Κερδισμένη η Ρωσία
Μέσα σε αυτό το χάος, η Ρωσία εμφανίζεται ως μεγάλος ωφελημένος. Καθώς η παγκόσμια αγορά αναζητά εναλλακτικές πηγές ενέργειας, το ρωσικό πετρέλαιο γίνεται περιζήτητο.
Οι υψηλές τιμές ενισχύουν σημαντικά τα ρωσικά έσοδα, δίνοντας στη Μόσχα στρατηγικό πλεονέκτημα.
Τα 4 εφιαλτικά σενάρια
1. Συμφωνία Ιράν–ΗΠΑ (8%)
Το πρώτο σενάριο που προβλέπει ο Xueqin, αφορά σε μια συμφωνία, με το Ιράν να καταλήγει, μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες, στο συμπέρασμα ότι το οικονομικό κόστος της αντίστασης υπερβαίνει το πολιτικό κόστος της αποδοχής των αμερικανικών όρων και να συμφωνεί σε μια συμφωνία που περιλαμβάνει τον περιορισμό των πυρηνικών του προγραμμάτων, την παράδοση εμπλουτισμένου ουρανίου στους Αμερικανούς και την παραίτηση από άλλες απαιτήσεις.
Αυτό ισοδυναμεί ουσιαστικά με συνθηκολόγηση. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 8%, και ο λόγος είναι ο εξής.
Το Ιράν βρίσκεται σε μια υπαρξιακή αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και 45 χρόνια. Ολόκληρη η πολιτική του ταυτότητα είναι οργανωμένη γύρω από την αντίσταση στην αμερικανική πίεση.
Αν υπήρχαν υποστηρικτές συμφωνιών συμφιλίωσης στην ηγεσία, αυτοί έχουν πλέον εξαφανιστεί. Το Ιράν δεν μπορεί να αποδεχτεί τους όρους υπό στρατιωτική πίεση χωρίς να καταστρέψει τον εαυτό του.
2. Στρατιωτική σύγκρουση (35%)
Το δεύτερο σενάριο αφορά κλιμάκωση που οδηγεί σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ των ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ιράν.
Η Τεχεράνη θα επιχειρήσει να σπάσει τον αποκλεισμό συνδυάζοντας την τοποθέτηση ναρκών, επιθέσεις με ταχύπλοα σκάφη, πυραυλικές επιθέσεις από την ακτή και σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Αμερικανικά πλοία υφίστανται ζημιές ή βυθίζονται. Το Ιράν δεν μπορεί να νικήσει τον αμερικανικό στόλο σε μια συμβατική αντιπαράθεση, αλλά μπορεί να τον εξαντλήσει. Και αυτή η αιματοχυσία θα μεταδοθεί σε όλο τον κόσμο!
Το Ιράν υφίσταται τεράστιες απώλειες, αλλά αποδεικνύει ότι ο αποκλεισμός κοστίζει στις ΗΠΑ περισσότερο από ό,τι μπορεί να αντέξει η εσωτερική πολιτική θέση του Trump.
Οι τιμές του πετρελαίου, τώρα στα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, ξεπερνούν τα 160 δολάρια ανά βαρέλι. Μια παγκόσμια ύφεση γίνεται αναπόφευκτη. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 35%.
3. Αποτυχία αποκλεισμού (40%)
Ο αποκλεισμός αποτυγχάνει χωρίς άμεση στρατιωτική σύγκρουση. Ο αμερικανικός στόλος αποκλείει το στενό, αλλά δεν μπορεί να εμποδίσει το σύνολο της ιρανικής ναυτιλιακής κίνησης.
Ο αποκλεισμός παρουσιάζει κενά, κάτι που αποτελεί τον πιο επιζήμιο πολιτικά τύπο αποκλεισμού. Οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν υψηλές και η παγκόσμια ζημιά συσσωρεύεται.
Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο και στην Ασία αρχίζουν να διαμορφώνουν εναλλακτικές λύσεις. Η Κίνα επικρίνει ανοιχτά τον αποκλεισμό στον ΟΗΕ και αρχίζει να παρέχει στο Ιράν μη στρατιωτική οικονομική υποστήριξη.
Μετά από 2-3 μήνες, ο αποκλεισμός αίρεται, με τις δύο πλευρές να δηλώνουν νίκη για να σώσουν τα προσχήματα. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 40%, και αυτή η εξέλιξη των γεγονότων έχει τα περισσότερα ιστορικά προηγούμενα στη σύγχρονη ιστορία.
4. Παρέμβαση Κίνας (17%)
To τέταρτο σενάριο αφορά σε κινεζική παρέμβαση, άμεση ή έμμεση.
Η Κίνα συνοδεύει δεξαμενόπλοια μέσω του στενού υπό την προστασία του ναυτικού της, δηλώνοντας ότι θα θεωρήσει οποιαδήποτε αμερικανική αναχαίτιση πλοίων υπό κινεζική σημαία ως πράξη πολέμου!
Παράλληλα, παραδίδει στο Ιράν τους πυραύλους κατά πλοίων που απαιτούνται για να βυθίσουν πλοία του αμερικανικού ναυτικού.
Η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή: είτε σύγκρουση με την Κίνα είτε άρση του αποκλεισμού. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 17%.
Αλλά ακόμη και μια πιθανότητα 10% σύγκρουσης μεταξύ των δύο πυρηνικών δυνάμεων είναι η πιο τρομακτική επιλογή!
Αδιέξοδο
Οι αεροπορικές επιδρομές απέτυχαν να ανατρέψουν την ιρανική κυβέρνηση. Οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν να οδηγήσουν σε μια αποδεκτή συμφωνία. Η οικονομική πίεση απέτυχε να σπάσει τη βούληση του ιρανικού λαού να αντισταθεί.
Ο αποκλεισμός είναι κάτι στο οποίο καταφεύγουν οι άνθρωποι όταν εξαντλούνται οι επιλογές τους. Επιβάλλει κόστος όχι μόνο στους εχθρούς τους, αλλά και στους συμμάχους τους. Και δημιουργεί τις συνθήκες για τυχαία κλιμάκωση...
www.bankingnews.gr
Το ερώτημα βέβαια που ανακύπτει είναι εάν η κατάσταση θα αποκλιμακωθεί ή θα οδηγηθεί σε νέα, επικίνδυνα μονοπάτια.
Στο πλαίσιο αυτό ο αναλυτής Jiang Xueqin, ο οποίος έχει λάβει το προσωνύμιο «Κινέζος Νοστράδαμος» εξαιτίας των προβλέψεών του που επιβεβαιώνονται, προβλέπει τέσσερα εφιαλτικά σενάρια για το πως μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο.
Όπως επισημαίνει: «Ένας αποκλεισμός δεν είναι αεροπορικές επιδρομές ούτε κυρώσεις. Είναι μια συνεχής στρατιωτική επιχείρηση που απαιτεί καθημερινή παρουσία σε ένα από τα πιο αμφισβητούμενα θαλάσσια περάσματα».
Μια θολή κατάσταση
Ο αποκλεισμός, που τέθηκε σε ισχύ τη Δευτέρα (13/4) το απόγευμα (τοπική ώρα), αφορά όλα τα πλοία που κατευθύνονται προς ή αποχωρούν από ιρανικά λιμάνια και παράκτιες ζώνες. Ωστόσο, παραμένει ασαφές πώς ακριβώς θα επιβληθεί στην πράξη, ειδικά σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα και στρατηγικά θαλάσσια περάσματα στον κόσμο.
Σύμφωνα με τους New York Times, το αμερικανικό ναυτικό δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει τους μηχανισμούς επιβολής των περιορισμών, ιδιαίτερα μετά την αποτυχία Ουάσινγκτον και Τεχεράνης να καταλήξουν σε συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Οι δύο πλευρές τηρούν προσωρινή εκεχειρία διάρκειας δύο εβδομάδων, η οποία λήγει στις 21 Απριλίου, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο «παράθυρο» αβεβαιότητας.
Παράλληλα, δεν είναι σαφές αν κάποια από τα πλοία που εγκατέλειψαν ιρανικά λιμάνια επωφελήθηκαν από περίοδο χάριτος, αν είχαν ειδική άδεια διέλευσης ή αν απλώς κατάφεραν να παρακάμψουν τον αποκλεισμό.
Ενδεικτικά, το φορτηγό πλοίο Christianna με σημαία Λιβερίας αναχώρησε από την ιρανική πόλη Bandar Imam Khomeini και διέσχισε το στενό χωρίς φορτίο. Λίγες ώρες αργότερα, το πλοίο Manali με σημαία Παναμά πραγματοποίησε αντίστοιχη διαδρομή, χωρίς να υπόκειται σε κυρώσεις.
Παρά τα παραπάνω, τα δεδομένα δείχνουν ότι αρκετά πλοία αποφεύγουν ήδη τη διέλευση, έστω και προσωρινά, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο αποκλεισμός έχει αρχίσει να επηρεάζει την παγκόσμια ναυτιλία.
Παγκόσμιο ενεργειακό σοκ
Το Στενό του Hormuz αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη. Περίπου 15 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως διέρχονταν από το σημείο πριν την κρίση.
Οι εναλλακτικές διαδρομές, όπως αγωγοί της Σαουδικής Αραβίας προς την Ερυθρά Θάλασσα και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων προς τον Κόλπο του Ομάν, μπορούν να καλύψουν μόλις περίπου 5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως – δηλαδή μόνο το ένα τρίτο.
Αυτό σημαίνει ότι τεράστιες ποσότητες πετρελαίου δεν μπορούν να φτάσουν στις διεθνείς αγορές.
Οι οικονομικές απώλειες για τις χώρες του Κόλπου είναι τεράστιες, αγγίζοντας τα 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ημερησίως, με βάση τιμές γύρω στα 140 δολάρια το βαρέλι.
Οι βασικοί χαμένοι είναι η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ, το Κατάρ και το Μπαχρέιν.
Οι χώρες αυτές, αν και σύμμαχοι των ΗΠΑ, βρίσκονται πλέον σε κρίσιμο δίλημμα: πόσο μπορούν να αντέξουν πριν αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις;
Συναγερμός στην Ασία
Ο αποκλεισμός πλήττει καίρια τις οικονομίες της Ασίας:
1. Η Ιαπωνία λαμβάνει περίπου το 75% του πετρελαίου της μέσω του στενού
2. Η Νότια Κορέα περίπου 60%
3. Η Ινδία περίπου 45%
Η Ιαπωνία διαθέτει αποθέματα για περίπου 90 ημέρες, αλλά αυτό δεν αποτελεί μακροπρόθεσμη λύση.
Η Ινδία βρίσκεται σε ιδιαίτερα ευαίσθητη θέση, καθώς συνεχίζει να αγοράζει ιρανικό πετρέλαιο μέσω εναλλακτικών συστημάτων πληρωμών. Ο αποκλεισμός την φέρνει σε άμεση σύγκρουση με τον αμερικανικό έλεγχο των θαλάσσιων οδών.
Η Κίνα στο προσκήνιο
Η Κίνα αποτελεί τον πιο κρίσιμο παράγοντα στην εξίσωση. Περίπου το 60% του πετρελαίου της περνά από το Στενό του Hormuz.
Για το Πεκίνο, ο αποκλεισμός ισοδυναμεί με οικονομικό στραγγαλισμό και επικίνδυνο προηγούμενο.
Αν οι ΗΠΑ μπορούν να ελέγχουν μια τόσο κρίσιμη ενεργειακή αρτηρία, τότε η Κίνα καθίσταται ευάλωτη σε μελλοντικές πιέσεις.
Η Κίνα διαθέτει:
1. Το μεγαλύτερο ναυτικό σε αριθμό πλοίων
2. Αντιπλοϊκά συστήματα ικανά να απειλήσουν αμερικανικά πλοία
3. Ισχυρή οικονομική επιρροή μέσω εμπορίου και ομολόγων
Η αντίδρασή της μπορεί να είναι έμμεση αλλά καθοριστική, αυξάνοντας το κόστος για τις ΗΠΑ χωρίς άμεση σύγκρουση.
Κερδισμένη η Ρωσία
Μέσα σε αυτό το χάος, η Ρωσία εμφανίζεται ως μεγάλος ωφελημένος. Καθώς η παγκόσμια αγορά αναζητά εναλλακτικές πηγές ενέργειας, το ρωσικό πετρέλαιο γίνεται περιζήτητο.
Οι υψηλές τιμές ενισχύουν σημαντικά τα ρωσικά έσοδα, δίνοντας στη Μόσχα στρατηγικό πλεονέκτημα.
Τα 4 εφιαλτικά σενάρια
1. Συμφωνία Ιράν–ΗΠΑ (8%)
Το πρώτο σενάριο που προβλέπει ο Xueqin, αφορά σε μια συμφωνία, με το Ιράν να καταλήγει, μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες, στο συμπέρασμα ότι το οικονομικό κόστος της αντίστασης υπερβαίνει το πολιτικό κόστος της αποδοχής των αμερικανικών όρων και να συμφωνεί σε μια συμφωνία που περιλαμβάνει τον περιορισμό των πυρηνικών του προγραμμάτων, την παράδοση εμπλουτισμένου ουρανίου στους Αμερικανούς και την παραίτηση από άλλες απαιτήσεις.
Αυτό ισοδυναμεί ουσιαστικά με συνθηκολόγηση. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 8%, και ο λόγος είναι ο εξής.
Το Ιράν βρίσκεται σε μια υπαρξιακή αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και 45 χρόνια. Ολόκληρη η πολιτική του ταυτότητα είναι οργανωμένη γύρω από την αντίσταση στην αμερικανική πίεση.
Αν υπήρχαν υποστηρικτές συμφωνιών συμφιλίωσης στην ηγεσία, αυτοί έχουν πλέον εξαφανιστεί. Το Ιράν δεν μπορεί να αποδεχτεί τους όρους υπό στρατιωτική πίεση χωρίς να καταστρέψει τον εαυτό του.
2. Στρατιωτική σύγκρουση (35%)
Το δεύτερο σενάριο αφορά κλιμάκωση που οδηγεί σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ των ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ιράν.
Η Τεχεράνη θα επιχειρήσει να σπάσει τον αποκλεισμό συνδυάζοντας την τοποθέτηση ναρκών, επιθέσεις με ταχύπλοα σκάφη, πυραυλικές επιθέσεις από την ακτή και σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Αμερικανικά πλοία υφίστανται ζημιές ή βυθίζονται. Το Ιράν δεν μπορεί να νικήσει τον αμερικανικό στόλο σε μια συμβατική αντιπαράθεση, αλλά μπορεί να τον εξαντλήσει. Και αυτή η αιματοχυσία θα μεταδοθεί σε όλο τον κόσμο!
Το Ιράν υφίσταται τεράστιες απώλειες, αλλά αποδεικνύει ότι ο αποκλεισμός κοστίζει στις ΗΠΑ περισσότερο από ό,τι μπορεί να αντέξει η εσωτερική πολιτική θέση του Trump.
Οι τιμές του πετρελαίου, τώρα στα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, ξεπερνούν τα 160 δολάρια ανά βαρέλι. Μια παγκόσμια ύφεση γίνεται αναπόφευκτη. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 35%.
3. Αποτυχία αποκλεισμού (40%)
Ο αποκλεισμός αποτυγχάνει χωρίς άμεση στρατιωτική σύγκρουση. Ο αμερικανικός στόλος αποκλείει το στενό, αλλά δεν μπορεί να εμποδίσει το σύνολο της ιρανικής ναυτιλιακής κίνησης.
Ο αποκλεισμός παρουσιάζει κενά, κάτι που αποτελεί τον πιο επιζήμιο πολιτικά τύπο αποκλεισμού. Οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν υψηλές και η παγκόσμια ζημιά συσσωρεύεται.
Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο και στην Ασία αρχίζουν να διαμορφώνουν εναλλακτικές λύσεις. Η Κίνα επικρίνει ανοιχτά τον αποκλεισμό στον ΟΗΕ και αρχίζει να παρέχει στο Ιράν μη στρατιωτική οικονομική υποστήριξη.
Μετά από 2-3 μήνες, ο αποκλεισμός αίρεται, με τις δύο πλευρές να δηλώνουν νίκη για να σώσουν τα προσχήματα. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 40%, και αυτή η εξέλιξη των γεγονότων έχει τα περισσότερα ιστορικά προηγούμενα στη σύγχρονη ιστορία.
4. Παρέμβαση Κίνας (17%)
To τέταρτο σενάριο αφορά σε κινεζική παρέμβαση, άμεση ή έμμεση.
Η Κίνα συνοδεύει δεξαμενόπλοια μέσω του στενού υπό την προστασία του ναυτικού της, δηλώνοντας ότι θα θεωρήσει οποιαδήποτε αμερικανική αναχαίτιση πλοίων υπό κινεζική σημαία ως πράξη πολέμου!
Παράλληλα, παραδίδει στο Ιράν τους πυραύλους κατά πλοίων που απαιτούνται για να βυθίσουν πλοία του αμερικανικού ναυτικού.
Η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή: είτε σύγκρουση με την Κίνα είτε άρση του αποκλεισμού. Η πιθανότητα αυτού του σεναρίου είναι 17%.
Αλλά ακόμη και μια πιθανότητα 10% σύγκρουσης μεταξύ των δύο πυρηνικών δυνάμεων είναι η πιο τρομακτική επιλογή!
Αδιέξοδο
Οι αεροπορικές επιδρομές απέτυχαν να ανατρέψουν την ιρανική κυβέρνηση. Οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν να οδηγήσουν σε μια αποδεκτή συμφωνία. Η οικονομική πίεση απέτυχε να σπάσει τη βούληση του ιρανικού λαού να αντισταθεί.
Ο αποκλεισμός είναι κάτι στο οποίο καταφεύγουν οι άνθρωποι όταν εξαντλούνται οι επιλογές τους. Επιβάλλει κόστος όχι μόνο στους εχθρούς τους, αλλά και στους συμμάχους τους. Και δημιουργεί τις συνθήκες για τυχαία κλιμάκωση...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών