Η σφαγή σε στρατιωτική κλινική, το «ναι» της Βαγδάτης για επίθεση κατά Αμερικανών και το φιτίλι του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου
Αν υπάρχει μία φράση που μπορεί να περιγράψει τη ζοφερή πραγματικότητα που διαμορφώνεται σήμερα στη Μέση Ανατολή, αυτή ανήκει σε μια ηρωίδα του Lewis Carroll: «Γίνεται όλο και πιο παράξενο».
Μόνο που πλέον, το «παράξενο» έχει μετατραπεί σε εφιαλτικό.
Διαπραγματεύσεις-φάντασμα στο Islamabad, ένας υποτιθέμενος αποκλεισμός του Στενού του Hormuz που θυμίζει καλοστημένη παράσταση, ένα ανήσυχο Ισραήλ που απαιτεί τη συνέχιση της αιματοχυσίας – και στο φόντο, οι ΗΠΑ να σιωπούν απειλητικά για όσα εκτυλίσσονται δίπλα στον ορκισμένο εχθρό τους, το Ιράν, δηλαδή στο Ιράκ.
Μια σιωπή που δεν είναι αθώα. Αντιθέτως, προμηνύει καταιγίδα.
Οι πληροφορίες που διαρρέουν προκαλούν ανατριχίλα: οι ΗΠΑ φαίνεται να οδηγούνται σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράκ – μια χώρα που έχουν ήδη «διαλύσει» στο παρελθόν.
Αυτή τη φορά, όμως, το σκηνικό είναι διαφορετικό.
Οι φιλοϊρανικές δυνάμεις δεν δείχνουν καμία διάθεση να υποχωρήσουν.
Σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της αμερικανο-ισραηλινής επιθετικότητας κατά του καθεστώτος της Τεχεράνης, αμερικανικές ειδικές δυνάμεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με μονάδες της Al-Hashd al-Shaabi – της διαβόητης σιιτικής πολιτοφυλακής που λειτουργεί ως επίσημο τμήμα του ιρακινού στρατού.
Και τότε συνέβη το αδιανόητο: με την έγκριση της ίδιας της Βαγδάτης, δόθηκε εντολή για άνοιγμα πυρός κατά αμερικανικών δυνάμεων.
«Παράπλευρες απώλειες» ή εγκλήματα πολέμου;
Η σπίθα που άναψε τη φωτιά ήταν μια αεροπορική επιδρομή που συγκλόνισε την περιοχή.
Στόχος; Μια στρατιωτική κλινική στην επαρχία Άνμπαρ. Αποτέλεσμα;
Επτά νεκροί Ιρακινοί στρατιωτικοί.
Ο εκπρόσωπος των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων, Sabah al-Numan, ήταν σαφής: «Η Βαγδάτη διατηρεί το δικαίωμα να απαντήσει με όλα τα διαθέσιμα μέσα».
Στην Ουάσιγκτον, ωστόσο, το περιστατικό παρουσιάστηκε ως «αναγκαία απάντηση».
Οι νεκροί ασθενείς και το ιατρικό προσωπικό κατατάχθηκαν, ψυχρά, στις γνωστές «παράπλευρες απώλειες».
Την ίδια στιγμή, στους αμερικανικούς κύκλους κυκλοφορεί ένα σκοτεινό αστείο: ότι ο Donald Trump έστειλε στρατεύματα που… δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το Ιράν από το Ιράκ.
Όμως τα γεγονότα δεν έχουν τίποτα το αστείο.
Στη νύχτα της 24ης προς 25η Μαρτίου, μια μαζική αεροπορική επιδρομή στόχευσε –θεωρητικά– την «Ισλαμική Αντίσταση στο Ιράκ».
Στην πράξη, όμως, χτυπήθηκαν μονάδες της ίδιας της Al-Hashd al-Shaabi.
Δηλαδή, δυνάμεις ενός κράτους που υποτίθεται ότι είναι σύμμαχος των ΗΠΑ.
Ένα λάθος ή μια συνειδητή πρόκληση;
Η δύναμη που δεν ελέγχει κανείς
Η Al-Hashd al-Shaabi δεν είναι μια απλή πολιτοφυλακή.
Πρόκειται για έναν μηχανισμό εξουσίας με βαθιές ρίζες στο ιρακινό κράτος.
Υπάγεται απευθείας στην κυβέρνηση, διαθέτει στρατιωτικές βάσεις και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συντριβή του Ισλαμικού Κράτους την περίοδο 2014–2017.
Όταν ο επίσημος στρατός κατέρρεε, αυτή ήταν που κράτησε τη χώρα όρθια.
Και τώρα, είναι αυτή που στρέφει τα όπλα της εναντίον των Αμερικανών.
Παρά τις πιέσεις της Ουάσιγκτον για αφοπλισμό της, η ιρακινή κυβέρνηση αρνήθηκε.
Γνώριζε ότι σε έναν νέο πόλεμο, αυτή η δύναμη είναι η μόνη αξιόπιστη ασπίδα.
Τα γεγονότα τη δικαιώνουν – αλλά ταυτόχρονα οδηγούν την περιοχή στο χείλος της καταστροφής.
Μετά την επίθεση σε ιατρική εγκατάσταση και τις απώλειες αμάχων, η Βαγδάτη δεν μπορούσε πλέον να κάνει τα στραβά μάτια. Η άδεια για αντίποινα δόθηκε. Και η σύγκρουση κλιμακώθηκε ανεξέλεγκτα.
Ο Donald Trump, εμφανώς εξοργισμένος, χαρακτήρισε την εξέλιξη «κήρυξη πολέμου» και προανήγγειλε συντριπτικά αντίποινα.
Η χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ κατά φιλοϊρανικών δυνάμεων έχει ήδη ξεκινήσει.
Όμως, όσοι μιλούν για «γρήγορη νίκη» ίσως αγνοούν την πραγματικότητα.
Η εμπειρία των συγκρούσεων με αντάρτικες και ασύμμετρες δυνάμεις έχει δείξει ότι τέτοιοι πόλεμοι δεν τελειώνουν εύκολα – ούτε προβλέψιμα.
Η Μέση Ανατολή μοιάζει πλέον με πυριτιδαποθήκη.
Και το φιτίλι έχει ήδη ανάψει.
www.bankingnews.gr
Μόνο που πλέον, το «παράξενο» έχει μετατραπεί σε εφιαλτικό.
Διαπραγματεύσεις-φάντασμα στο Islamabad, ένας υποτιθέμενος αποκλεισμός του Στενού του Hormuz που θυμίζει καλοστημένη παράσταση, ένα ανήσυχο Ισραήλ που απαιτεί τη συνέχιση της αιματοχυσίας – και στο φόντο, οι ΗΠΑ να σιωπούν απειλητικά για όσα εκτυλίσσονται δίπλα στον ορκισμένο εχθρό τους, το Ιράν, δηλαδή στο Ιράκ.
Μια σιωπή που δεν είναι αθώα. Αντιθέτως, προμηνύει καταιγίδα.
Οι πληροφορίες που διαρρέουν προκαλούν ανατριχίλα: οι ΗΠΑ φαίνεται να οδηγούνται σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράκ – μια χώρα που έχουν ήδη «διαλύσει» στο παρελθόν.
Αυτή τη φορά, όμως, το σκηνικό είναι διαφορετικό.
Οι φιλοϊρανικές δυνάμεις δεν δείχνουν καμία διάθεση να υποχωρήσουν.
Σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της αμερικανο-ισραηλινής επιθετικότητας κατά του καθεστώτος της Τεχεράνης, αμερικανικές ειδικές δυνάμεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με μονάδες της Al-Hashd al-Shaabi – της διαβόητης σιιτικής πολιτοφυλακής που λειτουργεί ως επίσημο τμήμα του ιρακινού στρατού.
Και τότε συνέβη το αδιανόητο: με την έγκριση της ίδιας της Βαγδάτης, δόθηκε εντολή για άνοιγμα πυρός κατά αμερικανικών δυνάμεων.
«Παράπλευρες απώλειες» ή εγκλήματα πολέμου;
Η σπίθα που άναψε τη φωτιά ήταν μια αεροπορική επιδρομή που συγκλόνισε την περιοχή.
Στόχος; Μια στρατιωτική κλινική στην επαρχία Άνμπαρ. Αποτέλεσμα;
Επτά νεκροί Ιρακινοί στρατιωτικοί.
Ο εκπρόσωπος των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων, Sabah al-Numan, ήταν σαφής: «Η Βαγδάτη διατηρεί το δικαίωμα να απαντήσει με όλα τα διαθέσιμα μέσα».
Στην Ουάσιγκτον, ωστόσο, το περιστατικό παρουσιάστηκε ως «αναγκαία απάντηση».
Οι νεκροί ασθενείς και το ιατρικό προσωπικό κατατάχθηκαν, ψυχρά, στις γνωστές «παράπλευρες απώλειες».
Την ίδια στιγμή, στους αμερικανικούς κύκλους κυκλοφορεί ένα σκοτεινό αστείο: ότι ο Donald Trump έστειλε στρατεύματα που… δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το Ιράν από το Ιράκ.
Όμως τα γεγονότα δεν έχουν τίποτα το αστείο.
Στη νύχτα της 24ης προς 25η Μαρτίου, μια μαζική αεροπορική επιδρομή στόχευσε –θεωρητικά– την «Ισλαμική Αντίσταση στο Ιράκ».
Στην πράξη, όμως, χτυπήθηκαν μονάδες της ίδιας της Al-Hashd al-Shaabi.
Δηλαδή, δυνάμεις ενός κράτους που υποτίθεται ότι είναι σύμμαχος των ΗΠΑ.
Ένα λάθος ή μια συνειδητή πρόκληση;
Η δύναμη που δεν ελέγχει κανείς
Η Al-Hashd al-Shaabi δεν είναι μια απλή πολιτοφυλακή.
Πρόκειται για έναν μηχανισμό εξουσίας με βαθιές ρίζες στο ιρακινό κράτος.
Υπάγεται απευθείας στην κυβέρνηση, διαθέτει στρατιωτικές βάσεις και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συντριβή του Ισλαμικού Κράτους την περίοδο 2014–2017.
Όταν ο επίσημος στρατός κατέρρεε, αυτή ήταν που κράτησε τη χώρα όρθια.
Και τώρα, είναι αυτή που στρέφει τα όπλα της εναντίον των Αμερικανών.
Παρά τις πιέσεις της Ουάσιγκτον για αφοπλισμό της, η ιρακινή κυβέρνηση αρνήθηκε.
Γνώριζε ότι σε έναν νέο πόλεμο, αυτή η δύναμη είναι η μόνη αξιόπιστη ασπίδα.
Τα γεγονότα τη δικαιώνουν – αλλά ταυτόχρονα οδηγούν την περιοχή στο χείλος της καταστροφής.
Μετά την επίθεση σε ιατρική εγκατάσταση και τις απώλειες αμάχων, η Βαγδάτη δεν μπορούσε πλέον να κάνει τα στραβά μάτια. Η άδεια για αντίποινα δόθηκε. Και η σύγκρουση κλιμακώθηκε ανεξέλεγκτα.
Ο Donald Trump, εμφανώς εξοργισμένος, χαρακτήρισε την εξέλιξη «κήρυξη πολέμου» και προανήγγειλε συντριπτικά αντίποινα.
Η χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ κατά φιλοϊρανικών δυνάμεων έχει ήδη ξεκινήσει.
Όμως, όσοι μιλούν για «γρήγορη νίκη» ίσως αγνοούν την πραγματικότητα.
Η εμπειρία των συγκρούσεων με αντάρτικες και ασύμμετρες δυνάμεις έχει δείξει ότι τέτοιοι πόλεμοι δεν τελειώνουν εύκολα – ούτε προβλέψιμα.
Η Μέση Ανατολή μοιάζει πλέον με πυριτιδαποθήκη.
Και το φιτίλι έχει ήδη ανάψει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών