Η Τεχεράνη διατηρεί στρατιωτικό έλεγχο στο Στενό του Hormuz, ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία του παγκόσμιου εμπορίου…
Η παγκόσμια κοινότητα ανακουφίστηκε για λίγο, όταν ΗΠΑ και Ιράν έδωσαν τα χέρια στην Islamabad, επιλέγοντας το Πακιστάν ως αλεξικέραυνο εν μέσω μιας τεταμένης γεωπολιτικής συγκυρίας.
Ωστόσο, πίσω από τα χαμόγελα, η πραγματικότητα παραμένει ζοφερή.
Η Τεχεράνη διατηρεί στρατιωτικό έλεγχο στο Στενό του Hormuz, ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία του παγκόσμιου εμπορίου.
Το νομικό καθεστώς του σημείου παραμένει σε αναστολή, σαν τσεκούρι που κρέμεται πάνω από την παγκόσμια οικονομία.
Μία ψυχρή ανάσα ανακούφισης στις αγορές δεν αρκεί να εξαλείψει τον φόβο.
Tο ράλι της ψευδούς ελπίδας
Η αγορά πετρελαίου κατέρρευσε στιγμιαία από ανακούφιση.
Το Brent υποχώρησε κάτω από τα 100 δολάρια, φτάνοντας τα 91,70-94,10 δολάρια, σε ένα κλασικό «ράλι ανακούφισης».
Οι επενδυτές εγκατέλειψαν τα ασφαλή καταφύγια, σπεύδοντας σε πιο ριψοκίνδυνα assets.
Η πετρελαϊκή κρίση είχε σπρώξει τις τιμές σε κατακόρυφη πτώση, αλλά οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν αφαιρούν τα ασφάλιστρα κινδύνου, αφήνοντας το σύστημα σε οριακό σημείο.
«Είναι ανοησία να περιμένουμε άμεση επιστροφή των τιμών στο φυσιολογικό.
Η αγορά έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες, αλλά η έλλειψη υλικών παραμένει.
Τα δεξαμενόπλοια είναι αδρανή και ο φόβος ενσωματωμένος στις τιμές των συμβολαίων για τους επόμενους μήνες», τόνισε ο οικονομικός αναλυτής Nikita Volkov σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru.
Η Βρετανία προσπαθεί να επαναφέρει εμπιστοσύνη στην αγορά.
Ο πρωθυπουργός Starmer ταξίδεψε στον Κόλπο για να πείσει ασφαλιστικές εταιρείες και μεσίτες, αλλά η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη: οι αριθμοί υπερισχύουν των γεωπολιτικών υποσχέσεων.
Ακόμα και με τις αγορές να ξανανοίγουν, η κανονικότητα στο εμπόριο θα επιστρέψει σε μήνες.
Τα δεξαμενόπλοια «κολλάνε»
Περίπου 1.000 πλοία παραμένουν καθηλωμένα στον Κόλπο του Μεξικού.
Η εφοδιαστική αλυσίδα λειτουργεί σαν τροχός αδράνειας: εύκολο να σταματήσεις, εξαιρετικά δύσκολο να ξεκινήσεις ξανά.
Το κόστος ναύλωσης υπερδεξαμενόπλοιων εκτοξεύεται, με την Hapag-Lloyd να χάνει 60 εκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα.
Η εκεχειρία δεν σημαίνει ότι τα λιμάνια θα ηρεμήσουν αύριο.
Οι εγχώριες τιμές καυσίμων σε Ευρώπη και Ασία αντιδρούν αργά στην πτώση της πετρελαϊκής τιμής.
Στην Ολλανδία, τα βενζινάδικα αλλάζουν τις πινακίδες πιο αργά από ό,τι πέφτουν τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Σικάγο. Εν τω μεταξύ, αεροπορικές εταιρείες όπως η Delta μειώνουν τα καλοκαιρινά τους σχέδια, καθώς τα καύσιμα στα 4,30 δολάρια το γαλόνι προμηνύουν καταστροφή για τις φθηνές πτήσεις.
«Ο τομέας των αερομεταφορών δεν θα ανακάμψει σε μια εβδομάδα.
Οι κόμβοι διανομής καυσίμων στα αεροδρόμια είναι άδειοι.
Η πρόβλεψη της IATA για αρκετούς μήνες εξακολουθεί να είναι αισιόδοξη», εξηγεί ο μακροοικονομολόγος Artem Loginov.
Ενεργειακός συναγερμός
Η αγορά φυσικού αερίου είναι ένας ξεχωριστός κύκλος κόλασης.
Η Shell προειδοποιεί: η παραγωγή στο Κατάρ μειώθηκε κατά 5% από επιθέσεις, ενώ το Στενό του Ορμούζ λειτουργεί σε «λειτουργία ανάνηψης».
Για την Ευρώπη, αυτό σημαίνει ότι τα υπόγεια αποθέματα φυσικού αερίου συνεχίζουν να εξαντλούνται.
Αν χτυπήσει κύμα ψύχους, η διπλωματική συμφωνία στην Ισλαμαμπάντ δεν θα ζεστάνει τα σπίτια στο Βερολίνο.
Στο μεταξύ, η Ινδία αποκαλεί τη Μόσχα έμπιστο φίλο και αγοράζει ρωσικές πρώτες ύλες, προσπαθώντας να σταθεροποιήσει τη ρουπία.
Η εύθραυστη ειρήνη στον Κόλπο κρέμεται από μια κλωστή εμπιστοσύνης που καμία πλευρά δεν είχε ποτέ.
«Η επισκευή των υποδομών στο Κατάρ θα διαρκέσει μήνες.
Η παγκόσμια αγορά LNG μοιάζει με ασθενή σε αναπνευστήρα: επιβιώνει μόνο με εξωτερική υποστήριξη», προειδοποιεί ο αναλυτής πετρελαϊκών προϊόντων Alexey Chernov.
Ο κόσμος αναπνέει για λίγο, αλλά ο αναπνευστήρας δεν φεύγει σύντομα.
Η οικονομική ασφυξία παραμένει, και κανένα διπλωματικό success story δεν μπορεί να αλλάξει άμεσα την πραγματικότητα.
Η Ευρώπη στην κόψη του ξυραφιού
Στο μεταξύ, η Ευρώπη προετοιμάζεται για το χειρότερο σενάριο, καθώς οι υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου (UGS) αδειάζουν με ραγδαίο ρυθμό, δημιουργώντας φόβους για εκρηκτική άνοδο των τιμών αλλά και πιθανή έλλειψη του πολύτιμου πόρου, προειδοποιεί ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών, Peter Szijjarto.
Η ετήσια κατανάλωση φυσικού αερίου στην Ευρώπη φτάνει περίπου τα 512 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ενώ η συνολική χωρητικότητα των υπόγειων εγκαταστάσεων δεν υπερβαίνει τα 100 δισεκατομμύρια — λιγότερο από το 20% των αναγκών.
Στην ουσία, η «ασφαλής δεξαμενή» της Ευρώπης είναι σχεδόν άδεια. Σύμφωνα με τον Szijjarto, η Ουγγαρία διατηρεί μεγαλύτερα αποθέματα, καλύπτοντας το 25% της ετήσιας ζήτησής της, και πρόσφατα σταμάτησε να προμηθεύει φυσικό αέριο στην Ουκρανία για να γεμίσει τις εγχώριες εγκαταστάσεις αποθήκευσης.
Η Ουγγαρία εισάγει επί του παρόντος 18,7 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ημερησίως από τη Ρωσία μέσω του TurkStream, ενώ η Ευρώπη παρακολουθεί με ανησυχία τις διεθνείς εξελίξεις, καθώς η ένταση στον Περσικό Κόλπο αυξάνεται επικίνδυνα.
Τη νύχτα της 8ης Απριλίου, έληξε το τελεσίγραφο του Donald Trump προς το Ιράν, απειλώντας «με την καταστροφή ενός ολόκληρου πολιτισμού», γεγονός που φέρνει νέες αναταράξεις στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου.
Η QatarEnergy κήρυξε ανωτέρα βία για την προμήθεια LNG, δημιουργώντας περαιτέρω αβεβαιότητα.
Ο Stanislav Mitrakhovich, κορυφαίος ειδικός στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Ασφάλειας της Ρωσίας, προειδοποιεί ότι οι Ευρωπαίοι εξαρτώνται πλέον από ασταθείς αγορές και κερδοσκοπικά σκαμπανεβάσματα τιμών, τόσο μέσω βραχυπρόθεσμων όσο και μακροπρόθεσμων συμβολαίων.
Οι υπόγειες εγκαταστάσεις UGS είναι η τελευταία γραμμή άμυνας για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών, κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αν όμως η κρίση στον Περσικό Κόλπο κλιμακωθεί, οι Ευρωπαίοι μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με σοβαρές ελλείψεις.
Το LNG του Κατάρ αντιπροσώπευε έως και το 20% των παγκόσμιων προμηθειών, κατευθυνόμενο κυρίως στην Ασία — αν η Ευρώπη χάσει αυτήν την προμήθεια, οι τιμές θα εκτοξευτούν.
Οι ΗΠΑ υπόσχονται αύξηση της παραγωγής LNG από 109 σε 120 εκατομμύρια τόνους φέτος, αλλά η πολιτική αστάθεια και οι σχέσεις Trump – Ευρώπης αφήνουν σοβαρά ερωτηματικά για την αξιοπιστία τους ως προμηθευτή.
Σε περίπτωση σοβαρής έλλειψης, η Ευρώπη θα αναγκαστεί να περιορίσει την κατανάλωση στις ενεργοβόρες βιομηχανίες —χημική παραγωγή, μηχανολογία, μεταλλουργία— ενώ η ηλεκτρική ενέργεια θα γίνει απαγορευτικά ακριβή.
Οι καταναλωτές θα προστατευθούν τελευταία, μόνο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Η τιμή του φυσικού αερίου μπορεί να εκτοξευθεί σε επίπεδα-ρεκόρ, όπως τον Αύγουστο του 2022, όταν το TTF ξεπέρασε τα 3.500 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα, προκαλώντας οικονομική αναταραχή σε όλη την Ευρώπη.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο λόγω της ναυσιπλοΐας κατά μήκος της Βόρειας Θαλάσσιας Οδού: τα δεξαμενόπλοια φυσικού αερίου θα πρέπει να ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις, με υψηλό κόστος και μειωμένα περιθώρια κέρδους.
Παρ’ όλα αυτά, η αύξηση των τιμών θα λειτουργήσει θετικά για τη ρωσική βιομηχανία LNG.
Η Ευρώπη, λοιπόν, βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό. Τα υπόγεια αποθέματα λιγοστεύουν, η Μέση Ανατολή φλέγεται, και οι τιμές του φυσικού αερίου απειλούν να εκτοξευθούν σε επίπεδα που λίγοι μπορούν να φανταστούν. Η ώρα της μεγάλης κρίσης μπορεί να πλησιάζει…
www.bankingnews.gr
Ωστόσο, πίσω από τα χαμόγελα, η πραγματικότητα παραμένει ζοφερή.
Η Τεχεράνη διατηρεί στρατιωτικό έλεγχο στο Στενό του Hormuz, ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία του παγκόσμιου εμπορίου.
Το νομικό καθεστώς του σημείου παραμένει σε αναστολή, σαν τσεκούρι που κρέμεται πάνω από την παγκόσμια οικονομία.
Μία ψυχρή ανάσα ανακούφισης στις αγορές δεν αρκεί να εξαλείψει τον φόβο.
Tο ράλι της ψευδούς ελπίδας
Η αγορά πετρελαίου κατέρρευσε στιγμιαία από ανακούφιση.
Το Brent υποχώρησε κάτω από τα 100 δολάρια, φτάνοντας τα 91,70-94,10 δολάρια, σε ένα κλασικό «ράλι ανακούφισης».
Οι επενδυτές εγκατέλειψαν τα ασφαλή καταφύγια, σπεύδοντας σε πιο ριψοκίνδυνα assets.
Η πετρελαϊκή κρίση είχε σπρώξει τις τιμές σε κατακόρυφη πτώση, αλλά οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν αφαιρούν τα ασφάλιστρα κινδύνου, αφήνοντας το σύστημα σε οριακό σημείο.
«Είναι ανοησία να περιμένουμε άμεση επιστροφή των τιμών στο φυσιολογικό.
Η αγορά έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες, αλλά η έλλειψη υλικών παραμένει.
Τα δεξαμενόπλοια είναι αδρανή και ο φόβος ενσωματωμένος στις τιμές των συμβολαίων για τους επόμενους μήνες», τόνισε ο οικονομικός αναλυτής Nikita Volkov σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru.
Η Βρετανία προσπαθεί να επαναφέρει εμπιστοσύνη στην αγορά.
Ο πρωθυπουργός Starmer ταξίδεψε στον Κόλπο για να πείσει ασφαλιστικές εταιρείες και μεσίτες, αλλά η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη: οι αριθμοί υπερισχύουν των γεωπολιτικών υποσχέσεων.
Ακόμα και με τις αγορές να ξανανοίγουν, η κανονικότητα στο εμπόριο θα επιστρέψει σε μήνες.
Τα δεξαμενόπλοια «κολλάνε»
Περίπου 1.000 πλοία παραμένουν καθηλωμένα στον Κόλπο του Μεξικού.
Η εφοδιαστική αλυσίδα λειτουργεί σαν τροχός αδράνειας: εύκολο να σταματήσεις, εξαιρετικά δύσκολο να ξεκινήσεις ξανά.
Το κόστος ναύλωσης υπερδεξαμενόπλοιων εκτοξεύεται, με την Hapag-Lloyd να χάνει 60 εκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα.
Η εκεχειρία δεν σημαίνει ότι τα λιμάνια θα ηρεμήσουν αύριο.
Οι εγχώριες τιμές καυσίμων σε Ευρώπη και Ασία αντιδρούν αργά στην πτώση της πετρελαϊκής τιμής.
Στην Ολλανδία, τα βενζινάδικα αλλάζουν τις πινακίδες πιο αργά από ό,τι πέφτουν τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του Σικάγο. Εν τω μεταξύ, αεροπορικές εταιρείες όπως η Delta μειώνουν τα καλοκαιρινά τους σχέδια, καθώς τα καύσιμα στα 4,30 δολάρια το γαλόνι προμηνύουν καταστροφή για τις φθηνές πτήσεις.
«Ο τομέας των αερομεταφορών δεν θα ανακάμψει σε μια εβδομάδα.
Οι κόμβοι διανομής καυσίμων στα αεροδρόμια είναι άδειοι.
Η πρόβλεψη της IATA για αρκετούς μήνες εξακολουθεί να είναι αισιόδοξη», εξηγεί ο μακροοικονομολόγος Artem Loginov.
Ενεργειακός συναγερμός
Η αγορά φυσικού αερίου είναι ένας ξεχωριστός κύκλος κόλασης.
Η Shell προειδοποιεί: η παραγωγή στο Κατάρ μειώθηκε κατά 5% από επιθέσεις, ενώ το Στενό του Ορμούζ λειτουργεί σε «λειτουργία ανάνηψης».
Για την Ευρώπη, αυτό σημαίνει ότι τα υπόγεια αποθέματα φυσικού αερίου συνεχίζουν να εξαντλούνται.
Αν χτυπήσει κύμα ψύχους, η διπλωματική συμφωνία στην Ισλαμαμπάντ δεν θα ζεστάνει τα σπίτια στο Βερολίνο.
Στο μεταξύ, η Ινδία αποκαλεί τη Μόσχα έμπιστο φίλο και αγοράζει ρωσικές πρώτες ύλες, προσπαθώντας να σταθεροποιήσει τη ρουπία.
Η εύθραυστη ειρήνη στον Κόλπο κρέμεται από μια κλωστή εμπιστοσύνης που καμία πλευρά δεν είχε ποτέ.
«Η επισκευή των υποδομών στο Κατάρ θα διαρκέσει μήνες.
Η παγκόσμια αγορά LNG μοιάζει με ασθενή σε αναπνευστήρα: επιβιώνει μόνο με εξωτερική υποστήριξη», προειδοποιεί ο αναλυτής πετρελαϊκών προϊόντων Alexey Chernov.
Ο κόσμος αναπνέει για λίγο, αλλά ο αναπνευστήρας δεν φεύγει σύντομα.
Η οικονομική ασφυξία παραμένει, και κανένα διπλωματικό success story δεν μπορεί να αλλάξει άμεσα την πραγματικότητα.
Η Ευρώπη στην κόψη του ξυραφιού
Στο μεταξύ, η Ευρώπη προετοιμάζεται για το χειρότερο σενάριο, καθώς οι υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου (UGS) αδειάζουν με ραγδαίο ρυθμό, δημιουργώντας φόβους για εκρηκτική άνοδο των τιμών αλλά και πιθανή έλλειψη του πολύτιμου πόρου, προειδοποιεί ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών, Peter Szijjarto.
Η ετήσια κατανάλωση φυσικού αερίου στην Ευρώπη φτάνει περίπου τα 512 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ενώ η συνολική χωρητικότητα των υπόγειων εγκαταστάσεων δεν υπερβαίνει τα 100 δισεκατομμύρια — λιγότερο από το 20% των αναγκών.
Στην ουσία, η «ασφαλής δεξαμενή» της Ευρώπης είναι σχεδόν άδεια. Σύμφωνα με τον Szijjarto, η Ουγγαρία διατηρεί μεγαλύτερα αποθέματα, καλύπτοντας το 25% της ετήσιας ζήτησής της, και πρόσφατα σταμάτησε να προμηθεύει φυσικό αέριο στην Ουκρανία για να γεμίσει τις εγχώριες εγκαταστάσεις αποθήκευσης.
Η Ουγγαρία εισάγει επί του παρόντος 18,7 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ημερησίως από τη Ρωσία μέσω του TurkStream, ενώ η Ευρώπη παρακολουθεί με ανησυχία τις διεθνείς εξελίξεις, καθώς η ένταση στον Περσικό Κόλπο αυξάνεται επικίνδυνα.
Τη νύχτα της 8ης Απριλίου, έληξε το τελεσίγραφο του Donald Trump προς το Ιράν, απειλώντας «με την καταστροφή ενός ολόκληρου πολιτισμού», γεγονός που φέρνει νέες αναταράξεις στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου.
Η QatarEnergy κήρυξε ανωτέρα βία για την προμήθεια LNG, δημιουργώντας περαιτέρω αβεβαιότητα.
Ο Stanislav Mitrakhovich, κορυφαίος ειδικός στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Ασφάλειας της Ρωσίας, προειδοποιεί ότι οι Ευρωπαίοι εξαρτώνται πλέον από ασταθείς αγορές και κερδοσκοπικά σκαμπανεβάσματα τιμών, τόσο μέσω βραχυπρόθεσμων όσο και μακροπρόθεσμων συμβολαίων.
Οι υπόγειες εγκαταστάσεις UGS είναι η τελευταία γραμμή άμυνας για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών, κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αν όμως η κρίση στον Περσικό Κόλπο κλιμακωθεί, οι Ευρωπαίοι μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με σοβαρές ελλείψεις.
Το LNG του Κατάρ αντιπροσώπευε έως και το 20% των παγκόσμιων προμηθειών, κατευθυνόμενο κυρίως στην Ασία — αν η Ευρώπη χάσει αυτήν την προμήθεια, οι τιμές θα εκτοξευτούν.
Οι ΗΠΑ υπόσχονται αύξηση της παραγωγής LNG από 109 σε 120 εκατομμύρια τόνους φέτος, αλλά η πολιτική αστάθεια και οι σχέσεις Trump – Ευρώπης αφήνουν σοβαρά ερωτηματικά για την αξιοπιστία τους ως προμηθευτή.
Σε περίπτωση σοβαρής έλλειψης, η Ευρώπη θα αναγκαστεί να περιορίσει την κατανάλωση στις ενεργοβόρες βιομηχανίες —χημική παραγωγή, μηχανολογία, μεταλλουργία— ενώ η ηλεκτρική ενέργεια θα γίνει απαγορευτικά ακριβή.
Οι καταναλωτές θα προστατευθούν τελευταία, μόνο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Η τιμή του φυσικού αερίου μπορεί να εκτοξευθεί σε επίπεδα-ρεκόρ, όπως τον Αύγουστο του 2022, όταν το TTF ξεπέρασε τα 3.500 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα, προκαλώντας οικονομική αναταραχή σε όλη την Ευρώπη.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο λόγω της ναυσιπλοΐας κατά μήκος της Βόρειας Θαλάσσιας Οδού: τα δεξαμενόπλοια φυσικού αερίου θα πρέπει να ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις, με υψηλό κόστος και μειωμένα περιθώρια κέρδους.
Παρ’ όλα αυτά, η αύξηση των τιμών θα λειτουργήσει θετικά για τη ρωσική βιομηχανία LNG.
Η Ευρώπη, λοιπόν, βρίσκεται σε κόκκινο συναγερμό. Τα υπόγεια αποθέματα λιγοστεύουν, η Μέση Ανατολή φλέγεται, και οι τιμές του φυσικού αερίου απειλούν να εκτοξευθούν σε επίπεδα που λίγοι μπορούν να φανταστούν. Η ώρα της μεγάλης κρίσης μπορεί να πλησιάζει…
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών