Οι Αμερικανοί «κόλλησαν» στη λάσπη του Isfahan – Η κρυφή αποστολή της Delta Force για τα πυρηνικά και το μεγάλο ψέμα της διάσωσης
Ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι ο πραγματικός σκοπός της επιχείρησης των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων ήταν η κατάσχεση ουρανίου, ωστόσο η επιδρομή φαίνεται πως απέτυχε.
Η επιχείρηση διάσωσης του Αμερικανού πιλότου του F-15E, του οποίου το όνομα παραμένει άγνωστο, εξελίχθηκε μέσα σε μόλις δύο ημέρες σε ένα σχεδόν «επικό» αφήγημα.
Ο Trump επαναλαμβάνει πολλές φορές την ημέρα πόσο επιδέξια, αποφασιστικά και ανιδιοτελώς έδρασαν οι συμμετέχοντες στην επιδρομή βαθιά μέσα στο ιρανικό έδαφος, πόσο άρτια σχεδιάστηκε η επιχείρηση και πώς η επιμονή τους οδήγησε τελικά στη διάσωση, όταν τα πράγματα πήραν αρνητική τροπή.
Ωστόσο, όσο περισσότερες λεπτομέρειες έρχονται στο φως, τόσο αυξάνονται τα ερωτήματα των ειδικών σχετικά με αυτήν την —αναμφίβολα— μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ μετά τη «διάσωση του στρατιώτη Ryan».
Το γεγονός και μόνο ότι χάθηκαν 11 αεροσκάφη —μαχητικά, ελικόπτερα και UAV— μέσα σε μόλις μιάμιση ημέρα προκαλεί ήδη σοβαρούς προβληματισμούς.
Είτε η επιχείρηση ήταν κακώς σχεδιασμένη, είτε χρησιμοποιήθηκε ως κάλυψη για κάτι άλλο, είτε εξελισσόταν παράλληλα με κάποια διαφορετική αποστολή.
Οι αμφιβολίες εμφανίστηκαν ήδη από το πρωί της Κυριακής, όταν ανακοινώθηκε η «πρωτοφανής επιτυχία» από τον Trump.
Ενισχύθηκαν δε όταν άρχισαν να κυκλοφορούν βίντεο και φωτογραφίες με κατεστραμμένα οχήματα μεταφοράς και ελικόπτερα.
Όσοι έχουν εμπειρία από παρόμοιες επιδρομές και επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης άρχισαν να θέτουν ερωτήματα και να αναζητούν απαντήσεις.
Ο Larry Johnson, πρώην αξιωματικός της CIA, αναλυτής πληροφοριών και πρώην σύμβουλος του Γραφείου Αντιτρομοκρατίας του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, πραγματοποίησε τη δική του έρευνα.
Τα ευρήματά του παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Την Παρασκευή 3 Απριλίου, ιρανικά συστήματα αεράμυνας κατέρριψαν ένα αμερικανικό μαχητικό F-15E πάνω από το Ιράν.
Η ακριβής τοποθεσία της συντριβής παραμένει ασαφής και αντικείμενο διαφωνιών.
Ο πιλότος και ο χειριστής οπλικών συστημάτων εκτινάχθηκαν επιτυχώς, αλλά προσγειώθηκαν σε διαφορετικά σημεία.
Ο πιλότος διασώθηκε γρήγορα από δυνάμεις έρευνας και διάσωσης.
Τα δύο ελικόπτερα τύπου Pave Hawk που τον μετέφεραν προς ασφαλή περιοχή υπέστησαν πλήγματα, ωστόσο κατάφεραν να φτάσουν στο Κουβέιτ, παρά τον εμφανή μαύρο καπνό που άφηναν πίσω τους.
Ο συγκυβερνήτης δεν στάθηκε το ίδιο τυχερός.
Προσγειώθηκε περίπου 8 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το σημείο όπου τελικά εντοπίστηκε, σε ορεινή κορυφογραμμή.
Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα ιδιαίτερα παράδοξα στοιχεία σε αυτή την υπόθεση.
Συνήθως, ο αξιωματικός υπεύθυνος για τα οπλικά συστήματα σε τέτοια αεροσκάφη είναι υπολοχαγός ή λοχαγός.
Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, πρόκειται για συνταγματάρχη — υποδιοικητή μοίρας στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti (MSAB) στην Ιορδανία.
Επιπλέον, σύμφωνα με διάφορες αναφορές, υπέστη κάταγμα στο πόδι ή στον αστράγαλο κατά την προσγείωση.
Αυτό εγείρει ένα εύλογο ερώτημα: πώς θα μπορούσε ένας άνθρωπος με σπασμένο πόδι να διανύσει περίπου οκτώ χιλιόμετρα και στη συνέχεια να ανέβει σε ορεινό έδαφος;
Δεν είναι αδύνατο, αλλά δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την ακρίβεια της επίσημης εκδοχής των γεγονότων.
Και εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον σημείο: γεωεντοπισμένα συντρίμμια ενός αεροσκάφους C-130, το οποίο φαίνεται ότι χρησιμοποίησε έναν τοπικό «αγροτικό διάδρομο προσγείωσης», εντοπίζονται σε ορεινή περιοχή, περίπου 35 χιλιόμετρα από την πυρηνική εγκατάσταση του Isfahan.
Η εγκατάσταση αυτή φέρεται να αποθηκεύει ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο κοντά σε επίπεδο «ποιότητας όπλων».
Αποτυχημένη αποστολή
Μήπως, τελικά, όλη αυτή η επιχείρηση δεν ήταν παρά μια αποτυχημένη αποστολή των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ με στόχο την κατάσχεση ιρανικού ουρανίου από την εγκατάσταση του Isfahan;
«Πριν εκθέσω τη δική μου άποψη, θα ήθελα να λάβετε υπόψη ορισμένες επιπλέον πηγές.
Η πρώτη είναι ένα άρθρο του Simplicius στο Substack» λέει ο Larry Johnson και συμπληρώνει:
«Ο Simplicius υποστηρίζει ότι η μεγάλης κλίμακας επιχείρηση των ΗΠΑ για τη διάσωση του δεύτερου μέλους του πληρώματος ενός καταρριφθέντος μαχητικού αεροσκάφους F-15E Strike Eagle ουσιαστικά επιβεβαίωσε την πρώτη επίσημη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων σε ιρανικό έδαφος.
Κατά τον ίδιο, αυτό που παρουσιάστηκε από τις ΗΠΑ ως μια τυπική επιχείρηση έρευνας και διάσωσης (CSAR) περιλάμβανε στην πραγματικότητα διείσδυση σημαντικών δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων βαθιά εντός του Ιράν».
Σύμφωνα με ιρανικές αναφορές και ανοιχτές πηγές, η επιχείρηση αυτή φέρεται να οδήγησε σε σημαντικές απώλειες αμερικανικών αεροσκαφών.
Ο Simplicius εκτιμά επίσης ότι η αφήγηση περί «διάσωσης» ενδέχεται να λειτούργησε ως κάλυψη ή να συνέπεσε με έναν ευρύτερο επιχειρησιακό στόχο: η δραστηριότητα επικεντρώθηκε σε περιοχή όπου το Ιράν φέρεται να αποθηκεύει σημαντικά αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου και υλικών σχετιζόμενων με πυρηνικά όπλα.
Κατά την άποψή του, αυτό συνιστά επικίνδυνη κλιμάκωση, καθώς οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις επιχειρούν πλέον βαθιά εντός του Ιράν, αποτελώντας τις πρώτες «χερσαίες μονάδες» που επιβεβαιώνονται επίσημα στο πλαίσιο της τρέχουσας σύγκρουσης.
Ο Antony Aguilar, συνταξιούχος αξιωματικός ειδικών επιχειρήσεων, διατυπώνει μια ελαφρώς διαφορετική εκτίμηση. Προτείνει την ακόλουθη υπόθεση: «Η επιχείρηση διάσωσης εξελίχθηκε σε αποστολή υψηλού ρίσκου και υψηλής απόδοσης, με τη συμμετοχή της Delta Force, της JSOC, δυνάμεων SOF και της ST-6, με στόχο την κατάσχεση ουρανίου στο Ιράν.
Αυτό εξηγεί την ανάγκη για τόσο μεγάλο αριθμό χειριστών, υποστηρικτικών μέσων και αεροσκαφών.
Αυτή ήταν εξαρχής η σχεδιαζόμενη επιχείρηση — και απέτυχε. Τι συνέβη λοιπόν με τα αεροσκάφη; Δεν πιστεύω ότι “κόλλησαν”.
Έχω δει MC-130J να επιχειρούν σε λάσπη, χιόνι και χαλίκι χωρίς πρόβλημα.
Είναι πιο πιθανό να επλήγησαν εν πτήσει ή να υπέστησαν ζημιές ενώ βρίσκονταν στο έδαφος, σε έναν πρόχειρο διάδρομο κοντά σε παλαιό αεροδρόμιο στο Isfahan, το οποίο —όχι τυχαία— βρίσκεται κοντά σε ύποπτη εγκατάσταση αποθήκευσης ουρανίου.»
Στη συνέχεια, ο Greg Bagwell, νυν πρόεδρος της Ένωσης Αεροδιαστημικής Ενέργειας του Ηνωμένου Βασιλείου, επίτιμο μέλος του RUSI και πρώην ανώτερος διοικητής της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, έγραψε στο X:
Ορισμένοι αναρωτιούνται γιατί οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν δύο MC-130 σε ιρανικό διάδρομο προσγείωσης, αντί για άλλα διαθέσιμα αεροσκάφη.
Η απάντηση, σύμφωνα με τον ίδιο, σχετίζεται με τη χρήση των ελικοπτέρων AH-6 Little Bird Night Stalker, τα οποία επίσης καταστράφηκαν στην εμπρόσθια περιοχή προσγείωσης.
Ο χειριστής οπλικών συστημάτων βρισκόταν σε απόσταση αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων από τις ιρανικές ακτές και κρίθηκε υπερβολικά επικίνδυνο να αποσταλούν ελικόπτερα απευθείας σε τόσο μεγάλη απόσταση, ιδίως μετά τις προειδοποιήσεις και τα πλήγματα που είχαν δεχθεί κατά την πρώτη ημέρα της επιχείρησης.
Ωστόσο, η θέση του —σε ορεινή περιοχή και πιθανώς με τραυματισμό— απαιτούσε υποστήριξη που μόνο ελικόπτερο μπορούσε να προσφέρει.
Έτσι χρησιμοποιήθηκε το AH-6 Little Bird.
Το συγκεκριμένο ελικόπτερο μπορεί να μεταφερθεί με C-130 και να καταστεί επιχειρησιακό μέσα σε λίγα λεπτά από την εκφόρτωσή του.
Αυτό σήμαινε ότι χρειαζόταν απλώς ένας κατάλληλος διάδρομος προσγείωσης σε σχετική εγγύτητα με τον πεσόντα πιλότο.
Τα AH-6 θα αναλάμβαναν τη μεταφορά του στο σημείο προσγείωσης.
Ωστόσο, η επιφάνεια του διαδρόμου δεν αποδείχθηκε ικανή να αντέξει το βάρος του C-130.
Ως αποτέλεσμα, εστάλησαν αεροσκάφη De Havilland Canada Dash 8 για την εκκένωση του προσωπικού, χωρίς όμως να μπορούν να μεταφέρουν τα AH-6.
Τελικά, αποφασίστηκε η καταστροφή τόσο των MC-130 όσο και των AH-6, ώστε να μην διακινδυνευτεί η διαρροή ή η κατάληψή τους.
Αυτό, κατά τον ίδιο, εξηγεί γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν αεροσκάφη όπως το V-22 Osprey ή τα Sikorsky MH-60/HH-60 Pave Hawk — επρόκειτο για έναν υπολογισμό κόστους-οφέλους υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου.
«Όσον αφορά τη δική μου εκτίμηση για τα γεγονότα» λέει ο Larry Johnson, «η κατάρριψη του F-15E δεν αποτέλεσε προσχεδιασμένο τέχνασμα για την κάλυψη επιδρομής ειδικών δυνάμεων στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Isfahan.
Πιθανότερα επρόκειτο για μια ατυχή σύμπτωση».
Δεδομένου του βαθμού του χειριστή και της πρόσβασής του σε άκρως απόρρητες πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο και το Ιράν, η διάσωσή του αναδείχθηκε σε ύψιστη προτεραιότητα.
Η κρισιμότητα της κατάστασης φαίνεται ότι οδήγησε μια μονάδα της Κοινής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (πιθανώς με έδρα στο Κουβέιτ) να αναλάβει την αποστολή.
Δύο C-130J ήταν πιθανότατα ήδη φορτωμένα με ελικόπτερα AH-6 Little Bird.
Εκτιμώ ότι είναι καθαρή σύμπτωση το γεγονός ότι ο αγνοούμενος χειριστής βρισκόταν βορειοδυτικά του πρόχειρου διαδρόμου που είχε επιλεγεί για μια πιθανή επιδρομή στο Isfahan.
Παραμένει άγνωστο γιατί τα C-130 δεν κατόρθωσαν να απογειωθούν και γιατί χρειάστηκε η συνδρομή δύο C295 της 427ης Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων για την εκκένωση των αμερικανικών δυνάμεων.
Η απώλεια κρίσιμων αεροπορικών μέσων και η ευαλωτότητα ενός απομακρυσμένου αεροδρομίου κοντά στο Isfahan ενδέχεται να ανάγκασαν τους Αμερικανούς διοικητές να ακυρώσουν μια προγραμματισμένη επιδρομή για την κατάσχεση ιρανικών πυρηνικών υλικών.
Παρότι οι δυνάμεις είχαν συγκεντρωθεί και προετοιμαστεί για την επιχείρηση την Παρασκευή 3 Απριλίου, είναι πιθανό ο διοικητής της CENTCOM να αναθεώρησε, εκφράζοντας ανησυχίες για ενδεχόμενη παραβίαση της επιχειρησιακής ασφάλειας και ενημερώνοντας σχετικά τον Πρόεδρο του Γενικού
www.bankingnews.gr
Η επιχείρηση διάσωσης του Αμερικανού πιλότου του F-15E, του οποίου το όνομα παραμένει άγνωστο, εξελίχθηκε μέσα σε μόλις δύο ημέρες σε ένα σχεδόν «επικό» αφήγημα.
Ο Trump επαναλαμβάνει πολλές φορές την ημέρα πόσο επιδέξια, αποφασιστικά και ανιδιοτελώς έδρασαν οι συμμετέχοντες στην επιδρομή βαθιά μέσα στο ιρανικό έδαφος, πόσο άρτια σχεδιάστηκε η επιχείρηση και πώς η επιμονή τους οδήγησε τελικά στη διάσωση, όταν τα πράγματα πήραν αρνητική τροπή.
Ωστόσο, όσο περισσότερες λεπτομέρειες έρχονται στο φως, τόσο αυξάνονται τα ερωτήματα των ειδικών σχετικά με αυτήν την —αναμφίβολα— μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ μετά τη «διάσωση του στρατιώτη Ryan».
Το γεγονός και μόνο ότι χάθηκαν 11 αεροσκάφη —μαχητικά, ελικόπτερα και UAV— μέσα σε μόλις μιάμιση ημέρα προκαλεί ήδη σοβαρούς προβληματισμούς.
Είτε η επιχείρηση ήταν κακώς σχεδιασμένη, είτε χρησιμοποιήθηκε ως κάλυψη για κάτι άλλο, είτε εξελισσόταν παράλληλα με κάποια διαφορετική αποστολή.
Οι αμφιβολίες εμφανίστηκαν ήδη από το πρωί της Κυριακής, όταν ανακοινώθηκε η «πρωτοφανής επιτυχία» από τον Trump.
Ενισχύθηκαν δε όταν άρχισαν να κυκλοφορούν βίντεο και φωτογραφίες με κατεστραμμένα οχήματα μεταφοράς και ελικόπτερα.
Όσοι έχουν εμπειρία από παρόμοιες επιδρομές και επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης άρχισαν να θέτουν ερωτήματα και να αναζητούν απαντήσεις.
Ο Larry Johnson, πρώην αξιωματικός της CIA, αναλυτής πληροφοριών και πρώην σύμβουλος του Γραφείου Αντιτρομοκρατίας του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, πραγματοποίησε τη δική του έρευνα.
Τα ευρήματά του παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Την Παρασκευή 3 Απριλίου, ιρανικά συστήματα αεράμυνας κατέρριψαν ένα αμερικανικό μαχητικό F-15E πάνω από το Ιράν.
Η ακριβής τοποθεσία της συντριβής παραμένει ασαφής και αντικείμενο διαφωνιών.
Ο πιλότος και ο χειριστής οπλικών συστημάτων εκτινάχθηκαν επιτυχώς, αλλά προσγειώθηκαν σε διαφορετικά σημεία.
Ο πιλότος διασώθηκε γρήγορα από δυνάμεις έρευνας και διάσωσης.
Τα δύο ελικόπτερα τύπου Pave Hawk που τον μετέφεραν προς ασφαλή περιοχή υπέστησαν πλήγματα, ωστόσο κατάφεραν να φτάσουν στο Κουβέιτ, παρά τον εμφανή μαύρο καπνό που άφηναν πίσω τους.
Ο συγκυβερνήτης δεν στάθηκε το ίδιο τυχερός.
Προσγειώθηκε περίπου 8 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το σημείο όπου τελικά εντοπίστηκε, σε ορεινή κορυφογραμμή.
Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα ιδιαίτερα παράδοξα στοιχεία σε αυτή την υπόθεση.
Συνήθως, ο αξιωματικός υπεύθυνος για τα οπλικά συστήματα σε τέτοια αεροσκάφη είναι υπολοχαγός ή λοχαγός.
Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, πρόκειται για συνταγματάρχη — υποδιοικητή μοίρας στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti (MSAB) στην Ιορδανία.
Επιπλέον, σύμφωνα με διάφορες αναφορές, υπέστη κάταγμα στο πόδι ή στον αστράγαλο κατά την προσγείωση.
Αυτό εγείρει ένα εύλογο ερώτημα: πώς θα μπορούσε ένας άνθρωπος με σπασμένο πόδι να διανύσει περίπου οκτώ χιλιόμετρα και στη συνέχεια να ανέβει σε ορεινό έδαφος;
Δεν είναι αδύνατο, αλλά δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την ακρίβεια της επίσημης εκδοχής των γεγονότων.
Και εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον σημείο: γεωεντοπισμένα συντρίμμια ενός αεροσκάφους C-130, το οποίο φαίνεται ότι χρησιμοποίησε έναν τοπικό «αγροτικό διάδρομο προσγείωσης», εντοπίζονται σε ορεινή περιοχή, περίπου 35 χιλιόμετρα από την πυρηνική εγκατάσταση του Isfahan.
Η εγκατάσταση αυτή φέρεται να αποθηκεύει ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο κοντά σε επίπεδο «ποιότητας όπλων».
Αποτυχημένη αποστολή
Μήπως, τελικά, όλη αυτή η επιχείρηση δεν ήταν παρά μια αποτυχημένη αποστολή των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ με στόχο την κατάσχεση ιρανικού ουρανίου από την εγκατάσταση του Isfahan;
«Πριν εκθέσω τη δική μου άποψη, θα ήθελα να λάβετε υπόψη ορισμένες επιπλέον πηγές.
Η πρώτη είναι ένα άρθρο του Simplicius στο Substack» λέει ο Larry Johnson και συμπληρώνει:
«Ο Simplicius υποστηρίζει ότι η μεγάλης κλίμακας επιχείρηση των ΗΠΑ για τη διάσωση του δεύτερου μέλους του πληρώματος ενός καταρριφθέντος μαχητικού αεροσκάφους F-15E Strike Eagle ουσιαστικά επιβεβαίωσε την πρώτη επίσημη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων σε ιρανικό έδαφος.
Κατά τον ίδιο, αυτό που παρουσιάστηκε από τις ΗΠΑ ως μια τυπική επιχείρηση έρευνας και διάσωσης (CSAR) περιλάμβανε στην πραγματικότητα διείσδυση σημαντικών δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων βαθιά εντός του Ιράν».
Σύμφωνα με ιρανικές αναφορές και ανοιχτές πηγές, η επιχείρηση αυτή φέρεται να οδήγησε σε σημαντικές απώλειες αμερικανικών αεροσκαφών.
Ο Simplicius εκτιμά επίσης ότι η αφήγηση περί «διάσωσης» ενδέχεται να λειτούργησε ως κάλυψη ή να συνέπεσε με έναν ευρύτερο επιχειρησιακό στόχο: η δραστηριότητα επικεντρώθηκε σε περιοχή όπου το Ιράν φέρεται να αποθηκεύει σημαντικά αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου και υλικών σχετιζόμενων με πυρηνικά όπλα.
Κατά την άποψή του, αυτό συνιστά επικίνδυνη κλιμάκωση, καθώς οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις επιχειρούν πλέον βαθιά εντός του Ιράν, αποτελώντας τις πρώτες «χερσαίες μονάδες» που επιβεβαιώνονται επίσημα στο πλαίσιο της τρέχουσας σύγκρουσης.
Ο Antony Aguilar, συνταξιούχος αξιωματικός ειδικών επιχειρήσεων, διατυπώνει μια ελαφρώς διαφορετική εκτίμηση. Προτείνει την ακόλουθη υπόθεση: «Η επιχείρηση διάσωσης εξελίχθηκε σε αποστολή υψηλού ρίσκου και υψηλής απόδοσης, με τη συμμετοχή της Delta Force, της JSOC, δυνάμεων SOF και της ST-6, με στόχο την κατάσχεση ουρανίου στο Ιράν.
Αυτό εξηγεί την ανάγκη για τόσο μεγάλο αριθμό χειριστών, υποστηρικτικών μέσων και αεροσκαφών.
Αυτή ήταν εξαρχής η σχεδιαζόμενη επιχείρηση — και απέτυχε. Τι συνέβη λοιπόν με τα αεροσκάφη; Δεν πιστεύω ότι “κόλλησαν”.
Έχω δει MC-130J να επιχειρούν σε λάσπη, χιόνι και χαλίκι χωρίς πρόβλημα.
Είναι πιο πιθανό να επλήγησαν εν πτήσει ή να υπέστησαν ζημιές ενώ βρίσκονταν στο έδαφος, σε έναν πρόχειρο διάδρομο κοντά σε παλαιό αεροδρόμιο στο Isfahan, το οποίο —όχι τυχαία— βρίσκεται κοντά σε ύποπτη εγκατάσταση αποθήκευσης ουρανίου.»
Στη συνέχεια, ο Greg Bagwell, νυν πρόεδρος της Ένωσης Αεροδιαστημικής Ενέργειας του Ηνωμένου Βασιλείου, επίτιμο μέλος του RUSI και πρώην ανώτερος διοικητής της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, έγραψε στο X:
Ορισμένοι αναρωτιούνται γιατί οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν δύο MC-130 σε ιρανικό διάδρομο προσγείωσης, αντί για άλλα διαθέσιμα αεροσκάφη.
Η απάντηση, σύμφωνα με τον ίδιο, σχετίζεται με τη χρήση των ελικοπτέρων AH-6 Little Bird Night Stalker, τα οποία επίσης καταστράφηκαν στην εμπρόσθια περιοχή προσγείωσης.
Ο χειριστής οπλικών συστημάτων βρισκόταν σε απόσταση αρκετών εκατοντάδων χιλιομέτρων από τις ιρανικές ακτές και κρίθηκε υπερβολικά επικίνδυνο να αποσταλούν ελικόπτερα απευθείας σε τόσο μεγάλη απόσταση, ιδίως μετά τις προειδοποιήσεις και τα πλήγματα που είχαν δεχθεί κατά την πρώτη ημέρα της επιχείρησης.
Ωστόσο, η θέση του —σε ορεινή περιοχή και πιθανώς με τραυματισμό— απαιτούσε υποστήριξη που μόνο ελικόπτερο μπορούσε να προσφέρει.
Έτσι χρησιμοποιήθηκε το AH-6 Little Bird.
Το συγκεκριμένο ελικόπτερο μπορεί να μεταφερθεί με C-130 και να καταστεί επιχειρησιακό μέσα σε λίγα λεπτά από την εκφόρτωσή του.
Αυτό σήμαινε ότι χρειαζόταν απλώς ένας κατάλληλος διάδρομος προσγείωσης σε σχετική εγγύτητα με τον πεσόντα πιλότο.
Τα AH-6 θα αναλάμβαναν τη μεταφορά του στο σημείο προσγείωσης.
Ωστόσο, η επιφάνεια του διαδρόμου δεν αποδείχθηκε ικανή να αντέξει το βάρος του C-130.
Ως αποτέλεσμα, εστάλησαν αεροσκάφη De Havilland Canada Dash 8 για την εκκένωση του προσωπικού, χωρίς όμως να μπορούν να μεταφέρουν τα AH-6.
Τελικά, αποφασίστηκε η καταστροφή τόσο των MC-130 όσο και των AH-6, ώστε να μην διακινδυνευτεί η διαρροή ή η κατάληψή τους.
Αυτό, κατά τον ίδιο, εξηγεί γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν αεροσκάφη όπως το V-22 Osprey ή τα Sikorsky MH-60/HH-60 Pave Hawk — επρόκειτο για έναν υπολογισμό κόστους-οφέλους υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου.
«Όσον αφορά τη δική μου εκτίμηση για τα γεγονότα» λέει ο Larry Johnson, «η κατάρριψη του F-15E δεν αποτέλεσε προσχεδιασμένο τέχνασμα για την κάλυψη επιδρομής ειδικών δυνάμεων στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Isfahan.
Πιθανότερα επρόκειτο για μια ατυχή σύμπτωση».
Δεδομένου του βαθμού του χειριστή και της πρόσβασής του σε άκρως απόρρητες πληροφορίες σχετικά με τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο και το Ιράν, η διάσωσή του αναδείχθηκε σε ύψιστη προτεραιότητα.
Η κρισιμότητα της κατάστασης φαίνεται ότι οδήγησε μια μονάδα της Κοινής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (πιθανώς με έδρα στο Κουβέιτ) να αναλάβει την αποστολή.
Δύο C-130J ήταν πιθανότατα ήδη φορτωμένα με ελικόπτερα AH-6 Little Bird.
Εκτιμώ ότι είναι καθαρή σύμπτωση το γεγονός ότι ο αγνοούμενος χειριστής βρισκόταν βορειοδυτικά του πρόχειρου διαδρόμου που είχε επιλεγεί για μια πιθανή επιδρομή στο Isfahan.
Παραμένει άγνωστο γιατί τα C-130 δεν κατόρθωσαν να απογειωθούν και γιατί χρειάστηκε η συνδρομή δύο C295 της 427ης Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων για την εκκένωση των αμερικανικών δυνάμεων.
Η απώλεια κρίσιμων αεροπορικών μέσων και η ευαλωτότητα ενός απομακρυσμένου αεροδρομίου κοντά στο Isfahan ενδέχεται να ανάγκασαν τους Αμερικανούς διοικητές να ακυρώσουν μια προγραμματισμένη επιδρομή για την κατάσχεση ιρανικών πυρηνικών υλικών.
Παρότι οι δυνάμεις είχαν συγκεντρωθεί και προετοιμαστεί για την επιχείρηση την Παρασκευή 3 Απριλίου, είναι πιθανό ο διοικητής της CENTCOM να αναθεώρησε, εκφράζοντας ανησυχίες για ενδεχόμενη παραβίαση της επιχειρησιακής ασφάλειας και ενημερώνοντας σχετικά τον Πρόεδρο του Γενικού
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών