Αποκάλυψη - Γιατί η νίκη του Ιράν επί των ΗΠΑ, Ισραήλ, είναι πιο σημαντική από όσο φαίνεται

Ζούμε την αυγή μιας νέας, εφιαλτικής εποχής στο πεδίο των μαχών.
Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο με σίδερο και φωτιά, αλλά με αόρατους αλγόριθμους και ψηφιακούς «εγκεφάλους» που αποφασίζουν για τη ζωή και τον θάνατο σε κλάσματα του δευτερολέπτου.
Η πρόσφατη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή μετατράπηκε στο απόλυτο πειραματικό εργαστήριο: από τη μία πλευρά, η υπερτεχνολογία των ΗΠΑ και του Ισραήλ, βασισμένη στην Τεχνητή Νοημοσύνη Artificial Intelligence (AI), και από την άλλη, η παλαιάς κοπής, αλλά θανάσιμα αποτελεσματική, ανθρώπινη στρατηγική του Ιράν.

Ανθρώπινη διανόηση vs Τεχνητή Νοημοσύνη

Ενώ οι δορυφόροι και τα drones του Pentagon σάρωναν την περιοχή με την ψυχρή λογική των δεδομένων, η Τεχεράνη απάντησε με ένα «όπλο» που καμία μηχανή δεν έχει μάθει ακόμα να νικά: την ανθρώπινη διανόηση διαίσθηση και τη στρατηγική εφευρετικότητα, όπως διαπιστώνει σε μελέτη του το ινστιτούτο, Carnegie Endowment for International Peace.
Η ανάλυση του Carnegie Endowment for International Peace προσεγγίζει την πρόσφατη πολεμική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή μέσα από ένα ανατρεπτικό πρίσμα, εξετάζοντας την αναμέτρηση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων μορφών νοημοσύνης και αποκαλύπτει το σοκαριστικό χάσμα ανάμεσα στην τακτική υπεροχή των αλγορίθμων και την τελική στρατηγική νίκη.
Είναι δυνατόν η πιο προηγμένη τεχνολογία του πλανήτη να ηττηθεί από την ανθρώπινη κρίση;
Η απάντηση κρύβεται στις στάχτες των πεδίων των μαχών και ανατρέπει όλα όσα γνωρίζαμε για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η πρώτη ιστορική αντιπαράθεση ανάμεσα στην Artificial Intelligence (AI)

Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι ο πόλεμος αυτός μπορεί να ειδωθεί ως η πρώτη ιστορική αντιπαράθεση ανάμεσα στην Artificial Intelligence (AI), που κυριάρχησε στο αμερικανικό και ισραηλινό μέτωπο, και την ανθρώπινη στρατηγική σκέψη, η οποία αποτέλεσε το κύριο εργαλείο του Iran.
Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη σύρραξη στην ανθρώπινη ιστορία που διοικήθηκε σε τόσο μεγάλο βαθμό από ψηφιακούς αλγόριθμους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι Ηνωμένες Πολιτείες υλοποιούν προγράμματα ένταξης της τεχνητής νοημοσύνης σε στρατιωτικές επιχειρήσεις ήδη από το 2017.
Το US Department of Defense έχει επεκτείνει τη χρήση αυτών των εργαλείων σε αποστολές στο Ιράκ, τη Συρία και την Υεμένη, όμως στη συγκεκριμένη σύγκρουση η εφαρμογή της τεχνολογίας ήταν πολύ ευρύτερη και βαθύτερη, με το Israel να αποκομίζει επίσης κρίσιμα οφέλη από την ψηφιακή αυτή υπεροχή.

Η τακτική υπεροχή και τα ψηφιακά χαρακτηριστικά της μάχης

Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στο πεδίο των επιχειρήσεων προσφέρει, κατά βάση, ένα συντριπτικό τακτικό πλεονέκτημα.
Οι σημαντικότερες λειτουργίες της εστιάζουν στην κατακόρυφη αύξηση της ταχύτητας λήψης αποφάσεων και στη δραματική μείωση του χρόνου που μεσολαβεί από τον εντοπισμό ενός στόχου μέχρι την τελική προσβολή του. Μέσω του AI βελτιώνεται η ακρίβεια της στόχευσης και καθίσταται δυνατή η ταυτόχρονη επεξεργασία ενός τεράστιου αριθμού δεδομένων και στόχων.
Αυτό επιτρέπει στις δυνάμεις που διαθέτουν τέτοια μέσα να πραγματοποιούν επιθέσεις μεγάλης κλίμακας με χειρουργική ακρίβεια και σε εξαιρετικά σύντομο χρόνο. Πολλές από τις πρόσφατες επιχειρήσεις ταχείας εξουδετέρωσης, ακόμη και οι στοχευμένες δολοφονίες, αναλύονται μέσα σε αυτό το πλαίσιο, όπου ο κύκλος «εντοπισμός-απόφαση-εκτέλεση» (detect-decision-execute) συμπιέζεται σε τέτοιο βαθμό που καθιστά την ανθρώπινη αντίδραση σχεδόν αδύνατη.

Τα στρατηγικά όρια της μηχανικής λογικής

Παρά τα εντυπωσιακά αυτά οφέλη, η ανάλυση του Carnegie υπογραμμίζει μια θεμελιώδη αδυναμία: η τεχνητή νοημοσύνη δεν παράγει στρατηγικό πλεονέκτημα.
Ο κύριος λόγος για αυτόν τον περιορισμό είναι ότι τα ψηφιακά εργαλεία λειτουργούν αποκλειστικά βάσει ιστορικών δεδομένων του παρελθόντος.
Ως εκ τούτου, το AI αδυνατεί να κατανοήσει αστάθμητους παράγοντες, όπως την πολιτική βούληση του αντιπάλου, το κοινωνικό και ψυχολογικό φρόνημα μιας κοινότητας ή τις βαθύτερες στρατηγικές προθέσεις των ανθρώπινων δρώντων.
Ενώ η τεχνολογία μπορεί να εκτοξεύσει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, παραμένει περιορισμένη στο στρατηγικό επίπεδο, εκεί όπου η κατανόηση των ανθρώπινων, πολιτικών και κοινωνικών πολυπλοκοτήτων είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την έκβαση ενός πολέμου.

Η επικράτηση της Ανθρώπινης Νοημοσύνης στο ιρανικό μέτωπο  

Στον αντίποδα, η μελέτη επισημαίνει ότι στο μέτωπο του Iran, η διαχείριση του πολέμου βασίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στην ανθρώπινη νοημοσύνη.
Πρόκειται για μια μορφή σκέψης που διαμορφώθηκε μέσα από την ιστορική εμπειρία, την ακριβή γνώση της γεωγραφίας των επιχειρήσεων και τη βαθιά κατανόηση της ψυχολογίας του εχθρού. Αυτό το είδος «ανθρώπινης» ευφυΐας είναι σε θέση να απαντήσει σε ερωτήματα που οι αλγόριθμοι αδυνατούν να επεξεργαστούν, όπως το ποιο είναι το ιδανικό σημείο κλιμάκωσης της έντασης, πότε πρέπει να σταματήσει η σύγκρουση και υπό ποιες συνθήκες ο αντίπαλος στερείται την ικανότητα να απαντήσει αποτελεσματικά.
Αυτοί οι υπολογισμοί είναι βαθιά στρατηγικοί και ανθρωποκεντρικοί, ξεπερνώντας τις τρέχουσες δυνατότητες οποιασδήποτε μηχανής.

Το χάσμα ανάμεσα στις τακτικές επιτυχίες και τη στρατηγική νίκη

Το τελικό συμπέρασμα της ανάλυσης αναδεικνύει το μεγάλο παράδοξο της σύγχρονης εποχής: η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να προσφέρει σημαντικές τακτικές νίκες, αλλά η μετατροπή αυτών των κερδών σε μια οριστική στρατηγική επικράτηση απαιτεί την ανθρώπινη κατανόηση και βούληση.
Για τον λόγο αυτό, ενώ οι Ηνωμένς Πολιτείες και το Ισραήλ σημείωσαν παραδείγματα τακτικής επιτυχίας, αυτά δεν μεταφράστηκαν απαραίτητα σε ένα αποφασιστικό στρατηγικό αποτέλεσμα.
Αυτή είναι η ίδια πρόκληση που αντιμετωπίζει το Ισραήλ από την αρχή του πολέμου στη Γάζα, δηλαδή η αδυναμία του να μετατρέψει την τεχνολογική και τακτική του υπεροχή σε βιώσιμα στρατηγικά οφέλη.

www.bankingnews.gr