Τo Ιράν δημιούργησε ακριβώς το σενάριο που θέλει να αποφύγει ο Αμερικανός Πρόεδρος Trump: έναν παρατεταμένο και περίπλοκο πόλεμο. Αυτή η πολυπλοκότητα σημαίνει ότι η Ουάσινγκτον δεν έχει πλέον μια επιλογή που μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς αλυσιδωτές αντιδράσεις και πολυεπίπεδα κόστη
H αποτυχία, της Αμερικανικής και Ισραηλινής επιχείρησης κατά του Ιράν… αναγνωρίζεται πλέον και εντός των ΗΠΑ, αλλά και εντός του Ισραήλ που λογοκρίνει τα πάντα…
Πλέον οι ίδιοι οι Ισραηλινοί αναγνωρίζουν ότι το Ισραήλ είναι πιο αδύναμο και ότι οι Αμερικανοί πρέπει να ξεχάσουν το Στενό του Hormuz.
Tο Ισραήλ δεν είναι η δύναμη που κάποτε φαινόταν
Η ραχοκοκαλιά της εξωτερικής πολιτικής του Ισραήλ, έχει δεχθεί ισχυρό σοκ τονίζει ο Yoel Guzansky, ο σημαντικότερος εμπειρογνώμονας για τις χώρες του Περσικού Κόλπου στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο του Tel Aviv.
Συγκεκριμένα υποστηρίζει: «Μία από τις σημαντικότερες συνέπειες αυτού του πολέμου είναι η αλλαγή στην άποψη των χωρών του Περσικού Κόλπου για το Ισραήλ… ένα σημείο που έχει μεγάλη σημασία, επειδή η «ομαλοποίηση των σχέσεων» είχε γίνει η ραχοκοκαλιά της ισραηλινής εξωτερικής πολιτικής την τελευταία δεκαετία, ειδικά από την προεδρία Trump».
To Ισραήλ απειλεί την ασφάλεια των κρατών του Κόλπου
Αλλά τώρα, είπε, ορισμένα κράτη του Κόλπου έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ δεν είναι η δύναμη που κάποτε φαινόταν.
Αυτή η αλλαγή στην αντίληψη θα μπορούσε να καθυστερήσει - ή ακόμα και να αντιστρέψει - την πορεία προς την ομαλοποίηση των σχέσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία του Ισραήλ στην περιοχή του Κόλπου, αντί να θεωρείται ως ευκαιρία, μπορεί να θεωρηθεί ως απειλή για την ασφάλεια αυτών των κρατών.
Ένα άλλο σημαντικό σημείο σχετίζεται με την «μεταπολεμική προοπτική».
Από την οπτική γωνία των χωρών του Περσικού Κόλπου, μία από τις συνέπειες αυτού του πολέμου είναι η απογοήτευση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έλεγαν παλιά ότι ήταν παρούσες στην περιοχή με στόχο τη διασφάλιση της ασφάλειας αυτών των χωρών, αλλά στην πράξη, οι πρόσφατες εξελίξεις έχουν δημιουργήσει τη νοοτροπία ότι όχι μόνο δεν έχουν εγγυηθεί την ασφάλειά τους, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν γίνει οι ίδιες παράγοντας αύξησης της ανασφάλειας.
Ακόμη και η αδυναμία πλήρους προστασίας ορισμένων βάσεων έχει ενισχύσει αυτήν την αμφιβολία.
Συνεπώς, αναμένεται ότι αυτές οι χώρες θα επανεξετάσουν τις σχέσεις τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένη επιθυμία για «αυτοδυναμία» και σε μείωση της απόλυτης εξάρτησης από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας.
Ο βαθμός στον οποίο αυτές οι χώρες είναι σε θέση να υλοποιήσουν μια τέτοια στρατηγική είναι αμφισβητήσιμος.
Ωστόσο, η αρχή της αμφισβήτησης της προηγούμενης εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες θεωρείται από μόνη της ένα σημαντικό αποτέλεσμα αυτού του πολέμου.
Η Αμερική πρέπει να ξεχάσει το Στενό του Hormuz!
To Ιράν δημιούργησε ακριβώς το σενάριο που θέλει να αποφύγει ο Αμερικανός Πρόεδρος Trump: έναν παρατεταμένο και περίπλοκο πόλεμο.
Αυτή η πολυπλοκότητα σημαίνει ότι η Ουάσινγκτον δεν έχει πλέον μια επιλογή που μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς αλυσιδωτές αντιδράσεις και πολυεπίπεδα κόστη.
Κάθε επιχειρησιακή απόφαση ενεργοποιεί ταυτόχρονα ένα νέο σύνολο προκλήσεων.
Ένα μείζον ζήτημα είναι το σενάριο ανοίγματος του στενού του Hormuz μέσω στρατιωτικής δράσης.
Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι μια τέτοια ενέργεια είναι δυνατή μέσω χερσαίων ή συνδυασμένων επιχειρήσεων, το κύριο ερώτημα είναι εάν το «άνοιγμα του στενού με κάθε κόστος» είναι θεμελιωδώς μια αποδεκτή επιλογή.
Η απάντησή του είναι όχι.
Σύμφωνα με τον Guzansky, οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής μιας τέτοιας κατάστασης θα αντιμετωπιστεί με μια ισχυρή ιρανική απάντηση, η οποία θα μπορούσε να στοχεύσει άμεσα τις υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου των χωρών της περιοχής.
Σε αυτήν την περίπτωση, το κόστος αυτής της αντιπαράθεσης θα υπερέβαινε κατά πολύ τα πιθανά οφέλη από το άνοιγμα του στενού.
Με άλλα λόγια, ακόμη και αν ο στόχος είναι ο έλεγχος των τιμών του πετρελαίου διατηρώντας το Στενό του Hormuz ανοιχτό, οι ιρανικές αντεπιθέσεις θα μπορούσαν να λειτουργήσουν με τρόπο που θα διατάρασσε σοβαρά ολόκληρη την παγκόσμια αγορά ενέργειας.
Να αποτραπεί η εκτεταμένη καταστροφή
Συνεπώς, το συμπέρασμά του είναι ότι για τις χώρες της περιοχής, η τρέχουσα κατάσταση στο Στενό του Hormuz - ακόμα και με τους περιορισμούς- είναι λιγότερο δαπανηρή από ένα σενάριο στο οποίο οι ζωτικές ενεργειακές υποδομές τους εκτίθενται σε εκτεταμένη καταστροφή.
Για να τεθεί πιο καθαρά, η διατήρηση του status quo θεωρείται πιο ορθολογική επιλογή από την είσοδο σε έναν εκτεταμένο κύκλο καταστροφής.
www.bankingnews.gr
Πλέον οι ίδιοι οι Ισραηλινοί αναγνωρίζουν ότι το Ισραήλ είναι πιο αδύναμο και ότι οι Αμερικανοί πρέπει να ξεχάσουν το Στενό του Hormuz.
Tο Ισραήλ δεν είναι η δύναμη που κάποτε φαινόταν
Η ραχοκοκαλιά της εξωτερικής πολιτικής του Ισραήλ, έχει δεχθεί ισχυρό σοκ τονίζει ο Yoel Guzansky, ο σημαντικότερος εμπειρογνώμονας για τις χώρες του Περσικού Κόλπου στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο του Tel Aviv.
Συγκεκριμένα υποστηρίζει: «Μία από τις σημαντικότερες συνέπειες αυτού του πολέμου είναι η αλλαγή στην άποψη των χωρών του Περσικού Κόλπου για το Ισραήλ… ένα σημείο που έχει μεγάλη σημασία, επειδή η «ομαλοποίηση των σχέσεων» είχε γίνει η ραχοκοκαλιά της ισραηλινής εξωτερικής πολιτικής την τελευταία δεκαετία, ειδικά από την προεδρία Trump».
To Ισραήλ απειλεί την ασφάλεια των κρατών του Κόλπου
Αλλά τώρα, είπε, ορισμένα κράτη του Κόλπου έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ δεν είναι η δύναμη που κάποτε φαινόταν.
Αυτή η αλλαγή στην αντίληψη θα μπορούσε να καθυστερήσει - ή ακόμα και να αντιστρέψει - την πορεία προς την ομαλοποίηση των σχέσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία του Ισραήλ στην περιοχή του Κόλπου, αντί να θεωρείται ως ευκαιρία, μπορεί να θεωρηθεί ως απειλή για την ασφάλεια αυτών των κρατών.
Ένα άλλο σημαντικό σημείο σχετίζεται με την «μεταπολεμική προοπτική».
Από την οπτική γωνία των χωρών του Περσικού Κόλπου, μία από τις συνέπειες αυτού του πολέμου είναι η απογοήτευση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έλεγαν παλιά ότι ήταν παρούσες στην περιοχή με στόχο τη διασφάλιση της ασφάλειας αυτών των χωρών, αλλά στην πράξη, οι πρόσφατες εξελίξεις έχουν δημιουργήσει τη νοοτροπία ότι όχι μόνο δεν έχουν εγγυηθεί την ασφάλειά τους, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν γίνει οι ίδιες παράγοντας αύξησης της ανασφάλειας.
Ακόμη και η αδυναμία πλήρους προστασίας ορισμένων βάσεων έχει ενισχύσει αυτήν την αμφιβολία.
Συνεπώς, αναμένεται ότι αυτές οι χώρες θα επανεξετάσουν τις σχέσεις τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένη επιθυμία για «αυτοδυναμία» και σε μείωση της απόλυτης εξάρτησης από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας.
Ο βαθμός στον οποίο αυτές οι χώρες είναι σε θέση να υλοποιήσουν μια τέτοια στρατηγική είναι αμφισβητήσιμος.
Ωστόσο, η αρχή της αμφισβήτησης της προηγούμενης εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες θεωρείται από μόνη της ένα σημαντικό αποτέλεσμα αυτού του πολέμου.
Η Αμερική πρέπει να ξεχάσει το Στενό του Hormuz!
To Ιράν δημιούργησε ακριβώς το σενάριο που θέλει να αποφύγει ο Αμερικανός Πρόεδρος Trump: έναν παρατεταμένο και περίπλοκο πόλεμο.
Αυτή η πολυπλοκότητα σημαίνει ότι η Ουάσινγκτον δεν έχει πλέον μια επιλογή που μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς αλυσιδωτές αντιδράσεις και πολυεπίπεδα κόστη.
Κάθε επιχειρησιακή απόφαση ενεργοποιεί ταυτόχρονα ένα νέο σύνολο προκλήσεων.
Ένα μείζον ζήτημα είναι το σενάριο ανοίγματος του στενού του Hormuz μέσω στρατιωτικής δράσης.
Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι μια τέτοια ενέργεια είναι δυνατή μέσω χερσαίων ή συνδυασμένων επιχειρήσεων, το κύριο ερώτημα είναι εάν το «άνοιγμα του στενού με κάθε κόστος» είναι θεμελιωδώς μια αποδεκτή επιλογή.
Η απάντησή του είναι όχι.
Σύμφωνα με τον Guzansky, οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής μιας τέτοιας κατάστασης θα αντιμετωπιστεί με μια ισχυρή ιρανική απάντηση, η οποία θα μπορούσε να στοχεύσει άμεσα τις υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου των χωρών της περιοχής.
Σε αυτήν την περίπτωση, το κόστος αυτής της αντιπαράθεσης θα υπερέβαινε κατά πολύ τα πιθανά οφέλη από το άνοιγμα του στενού.
Με άλλα λόγια, ακόμη και αν ο στόχος είναι ο έλεγχος των τιμών του πετρελαίου διατηρώντας το Στενό του Hormuz ανοιχτό, οι ιρανικές αντεπιθέσεις θα μπορούσαν να λειτουργήσουν με τρόπο που θα διατάρασσε σοβαρά ολόκληρη την παγκόσμια αγορά ενέργειας.
Να αποτραπεί η εκτεταμένη καταστροφή
Συνεπώς, το συμπέρασμά του είναι ότι για τις χώρες της περιοχής, η τρέχουσα κατάσταση στο Στενό του Hormuz - ακόμα και με τους περιορισμούς- είναι λιγότερο δαπανηρή από ένα σενάριο στο οποίο οι ζωτικές ενεργειακές υποδομές τους εκτίθενται σε εκτεταμένη καταστροφή.
Για να τεθεί πιο καθαρά, η διατήρηση του status quo θεωρείται πιο ορθολογική επιλογή από την είσοδο σε έναν εκτεταμένο κύκλο καταστροφής.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών