Η Κίνα προειδοποιεί για πλήρη απώλεια ελέγχου στη Μέση Ανατολή…
Με μια ηχηρή παρέμβαση για την κρίση στο Ιράν σπάει τη σιωπή της η Κίνα, προειδοποιώντας για τις σοβαρές συνέπειες των στρατιωτικών επιθέσεων των ΗΠΑ.
Το μήνυμα προς τον Πρόεδρο Trump είναι σαφές: η κλιμάκωση πρέπει να σταματήσει άμεσα.
Ο κόσμος βαδίζει στην άβυσσο, με τον έλεγχο της κατάστασης να έχει ήδη χαθεί.
Σύμφωνα με το κύριο άρθρο της κινεζικής εφημερίδας Global Times, που αποτελεί τη «φωνή» του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος στην Κίνα, «έχει πλέον συμπληρωθεί ένας ολόκληρος μήνας από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Και αντί να επιτύχουν τους λεγόμενους “επιδιωκόμενους στόχους” τους, αυτή η σύγκρουση, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ χωρίς αιτία εν μέσω διαπραγματεύσεων, βαίνει εκτός ελέγχου».
Όπως επισημαίνεται, παρότι είναι αβέβαιο πώς θα τελειώσει αυτή η σύγκρουση, το σοκ που έχει προκαλέσει στη γεωπολιτική και στη διεθνή τάξη είναι ήδη βαθύ.
Αυτό που χρειάζεται επειγόντως τώρα είναι να αποτραπεί αυτή η σύγκρουση, που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί, από το να διολισθήσει στην άβυσσο της πλήρους απώλειας ελέγχου.
Μέσα σε μόλις έναν μήνα, η επικίνδυνη κλιμάκωση της σύγκρουσης έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις αρχικές προσδοκίες.
Οι φλόγες του πολέμου έχουν εξαπλωθεί από τον Περσικό Κόλπο έως την ανατολική Μεσόγειο, και από τα Στενά του Hormuz έως το Στενό Bab el-Madeb.
Πέρα από το Ιράν και το Ισραήλ, τα εδάφη του Κουβέιτ, του Ιράκ, του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Μπαχρέιν έχουν επίσης δεχθεί άμεσα στρατιωτικά πλήγματα, με σοβαρές επιπτώσεις σε κρίσιμες υποδομές και στην ασφάλεια των πολιτών.
Η αμερικανική κυβέρνηση αρχικά προέβλεψε ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν θα διαρκούσε «τέσσερις έως πέντε εβδομάδες», και στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι θα «τελειώσει σύντομα».
Τα γεγονότα απέδειξαν το αντίθετο: οι ΗΠΑ καβάλησαν την τίγρη και τώρα δεν γνωρίζουν πώς να κατέβουν από αυτήν.
Η προσπάθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ για μια «γρήγορη και αποφασιστική νίκη» έχει πλέον καταρρεύσει, και οι συνέπειες της απερίσκεπτης στρατιωτικής παρέμβασης στη Μέση Ανατολή γίνονται ολοένα και πιο εμφανείς.
Αυτός ο πόλεμος βασίστηκε εξαρχής σε σοβαρές στρατηγικές λανθασμένες εκτιμήσεις και σε έλλειμμα ηθικής.
Από την αιματηρή τραγωδία στο σχολείο στη Minab έως τη «μαύρη τοξική βροχή» στους δρόμους της Τεχεράνης, οι επανειλημμένες επιθέσεις σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις έχουν προκαλέσει παγκόσμιο συναγερμό και έχουν αυξήσει απότομα τον κίνδυνο ραδιενεργών διαρροών.
Αυτή η σύγκρουση έχει επίσης επιβάλει ενεργειακή κρίση, διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομική αβεβαιότητα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Με τα Στενά του Hormuz να παραμένουν υπό περιορισμένη ναυσιπλοΐα, οι διεθνείς τιμές πετρελαίου έχουν εκτοξευθεί πάνω από τα 112 δολάρια το βαρέλι.
Αν η σύγκρουση συνεχίσει να κλιμακώνεται, ο κίνδυνος μιας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης θα αυξηθεί σημαντικά, υπονομεύοντας τα κοινά συμφέροντα των λαών όλων των χωρών.
Όπως αναφέρουν οι Global Times, αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία τώρα είναι η διάβρωση των ορίων ως προς τους στόχους και η απότομη αύξηση του κινδύνου εξάπλωσης.
Η σύγκρουση δεν περιορίζεται πλέον σε στρατιωτικούς στόχους· και οι δύο πλευρές έχουν αρχίσει να πλήττουν βασικές πολιτικές υποδομές, όπως διυλιστήρια πετρελαίου, μονάδες αφαλάτωσης και σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής — εγκαταστάσεις ζωτικής σημασίας για τις εθνικές οικονομίες και την καθημερινή ζωή.
Μόλις αυτή η λογική της «αμοιβαίας καταστροφής» γίνει κανόνας, θα προκαλέσει ακόμη πιο σοβαρές ανθρωπιστικές καταστροφές.
Η ανακοίνωση του κινήματος των Houthis για είσοδο στον πόλεμο όχι μόνο ανοίγει ένα νέο μέτωπο, αλλά αυξάνει και τους κινδύνους κατά μήκος της ναυτιλιακής οδού της Ερυθράς Θάλασσας, ανεβάζοντας τις παγκόσμιες τιμές πετρελαίου και το κόστος μεταφορών.
Παράλληλα, η ανάπτυξη 3.500 Αμερικανών ναυτών και πεζοναυτών στη Μέση Ανατολή έχει αυξήσει σημαντικά την πιθανότητα μιας χερσαίας επίθεσης και τον κίνδυνο να μετατραπεί η σύγκρουση σε μια παρατεταμένη και δαπανηρή εμπλοκή.
«Αρκετά: τέλος στον αιώνιο πόλεμο»
«Αρκετά: τέλος στον αιώνιο πόλεμο»: Τέτοια συνθήματα εμφανίστηκαν σε μια πλατεία στο Tel Aviv στις 28 Μαρτίου, σηματοδοτώντας έναν μήνα από την έναρξη της σύγκρουσης.
Την ίδια ημέρα, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 3.100 σχετικές διαδηλώσεις σε ολόκληρες τις ΗΠΑ, με το «όχι άλλο πόλεμο» να αναδεικνύεται ως ένα από τα βασικά αιτήματα των διαδηλωτών.
Ακόμη και ο Joe Kent, διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, φέρεται να παραιτήθηκε επειδή δεν μπορούσε «με καθαρή συνείδηση» να στηρίξει τον πόλεμο των ΗΠΑ με το Ιράν — ένα σαφές σημάδι της έλλειψης δημόσιας υποστήριξης για τον πόλεμο.
Μετά από μια αεροπορική επιδρομή στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Ιράν, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης δήλωσε ότι πανεπιστήμια στη Μέση Ανατολή που συνδέονται με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ θα θεωρούνται «νόμιμοι στόχοι».
Αυτό αποτελεί ακόμη μία προειδοποίηση: ο πόλεμος δεν είναι ποτέ λύση και το μόνο που κάνει είναι να γεννά περισσότερο μίσος και περισσότερους θανάτους.
Αν και η τρέχουσα κατάσταση είναι γεμάτη αβεβαιότητα, περιέχει επίσης ένα πιθανό παράθυρο για αποκλιμάκωση.
Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν αντιμετωπίζουν όλοι αυξανόμενες πιέσεις στη συνεχιζόμενη αντιπαράθεσή τους, οι οποίες περιορίζουν σημαντικά το στρατηγικό τους περιθώριο και τις επιλογές πολιτικής τους.
Στο παρελθόν, τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν είχαν δείξει διάθεση για διαπραγμάτευση• το κλειδί βρίσκεται στο κατά πόσο όλα τα μέρη μπορούν να διατηρήσουν στρατηγική αυτοσυγκράτηση υπό πίεση, να αποκαταστήσουν σταδιακά μηχανισμούς επικοινωνίας μέσω περιορισμένων μέτρων αποκλιμάκωσης και να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μελλοντικές πολιτικές λύσεις.
Η σύγκρουση βρίσκεται πλέον στο χείλος της πλήρους απώλειας ελέγχου, όπου κάθε λανθασμένη εκτίμηση και κάθε κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες συνέπειες.
Ως εκ τούτου, όλα τα εμπλεκόμενα μέρη θα πρέπει να παραμείνουν ψύχραιμα και λογικά, να εγκαταλείψουν τη συγκρουσιακή σκέψη και να μην αφήσουν να χαθεί η φευγαλέα σπίθα της ειρήνης.
Έχει περάσει πάνω από ένας μήνας και τα 168 κορίτσια στη Minab δεν μπορούν πλέον να μεγαλώσουν.
Ο πόλεμος δεν έχει νικητές, μόνο ανεπανόρθωτες απώλειες.
Από την αρχή της σύγκρουσης, η Κίνα έχει καταστήσει σαφές ότι η άμεση προτεραιότητα είναι η επίτευξη κατάπαυσης του πυρός και ο τερματισμός των εχθροπραξιών το συντομότερο δυνατό.
«Πρόκειται για έναν πόλεμο που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί και δεν ωφελεί καμία από τις εμπλεκόμενες πλευρές.
Η ιστορία της Μέσης Ανατολής μάς διδάσκει επανειλημμένα ότι η βία δεν αποτελεί λύση στα προβλήματα• η ένοπλη αντιπαράθεση προσθέτει μόνο νέο μίσος και γεννά νέες κρίσεις.
Καλούμε εκ νέου για άμεσο τερματισμό αυτής της σύγκρουσης, ώστε να αποτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση και η εξάπλωση του πολέμου» καταλήγουν οι Global Times.
www.bankingnews.gr
Το μήνυμα προς τον Πρόεδρο Trump είναι σαφές: η κλιμάκωση πρέπει να σταματήσει άμεσα.
Ο κόσμος βαδίζει στην άβυσσο, με τον έλεγχο της κατάστασης να έχει ήδη χαθεί.
Σύμφωνα με το κύριο άρθρο της κινεζικής εφημερίδας Global Times, που αποτελεί τη «φωνή» του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος στην Κίνα, «έχει πλέον συμπληρωθεί ένας ολόκληρος μήνας από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Και αντί να επιτύχουν τους λεγόμενους “επιδιωκόμενους στόχους” τους, αυτή η σύγκρουση, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ χωρίς αιτία εν μέσω διαπραγματεύσεων, βαίνει εκτός ελέγχου».
Όπως επισημαίνεται, παρότι είναι αβέβαιο πώς θα τελειώσει αυτή η σύγκρουση, το σοκ που έχει προκαλέσει στη γεωπολιτική και στη διεθνή τάξη είναι ήδη βαθύ.
Αυτό που χρειάζεται επειγόντως τώρα είναι να αποτραπεί αυτή η σύγκρουση, που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί, από το να διολισθήσει στην άβυσσο της πλήρους απώλειας ελέγχου.
Μέσα σε μόλις έναν μήνα, η επικίνδυνη κλιμάκωση της σύγκρουσης έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις αρχικές προσδοκίες.
Οι φλόγες του πολέμου έχουν εξαπλωθεί από τον Περσικό Κόλπο έως την ανατολική Μεσόγειο, και από τα Στενά του Hormuz έως το Στενό Bab el-Madeb.
Πέρα από το Ιράν και το Ισραήλ, τα εδάφη του Κουβέιτ, του Ιράκ, του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Μπαχρέιν έχουν επίσης δεχθεί άμεσα στρατιωτικά πλήγματα, με σοβαρές επιπτώσεις σε κρίσιμες υποδομές και στην ασφάλεια των πολιτών.
Η αμερικανική κυβέρνηση αρχικά προέβλεψε ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν θα διαρκούσε «τέσσερις έως πέντε εβδομάδες», και στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι θα «τελειώσει σύντομα».
Τα γεγονότα απέδειξαν το αντίθετο: οι ΗΠΑ καβάλησαν την τίγρη και τώρα δεν γνωρίζουν πώς να κατέβουν από αυτήν.
Η προσπάθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ για μια «γρήγορη και αποφασιστική νίκη» έχει πλέον καταρρεύσει, και οι συνέπειες της απερίσκεπτης στρατιωτικής παρέμβασης στη Μέση Ανατολή γίνονται ολοένα και πιο εμφανείς.
Αυτός ο πόλεμος βασίστηκε εξαρχής σε σοβαρές στρατηγικές λανθασμένες εκτιμήσεις και σε έλλειμμα ηθικής.
Από την αιματηρή τραγωδία στο σχολείο στη Minab έως τη «μαύρη τοξική βροχή» στους δρόμους της Τεχεράνης, οι επανειλημμένες επιθέσεις σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις έχουν προκαλέσει παγκόσμιο συναγερμό και έχουν αυξήσει απότομα τον κίνδυνο ραδιενεργών διαρροών.
Αυτή η σύγκρουση έχει επίσης επιβάλει ενεργειακή κρίση, διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού και οικονομική αβεβαιότητα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Με τα Στενά του Hormuz να παραμένουν υπό περιορισμένη ναυσιπλοΐα, οι διεθνείς τιμές πετρελαίου έχουν εκτοξευθεί πάνω από τα 112 δολάρια το βαρέλι.
Αν η σύγκρουση συνεχίσει να κλιμακώνεται, ο κίνδυνος μιας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης θα αυξηθεί σημαντικά, υπονομεύοντας τα κοινά συμφέροντα των λαών όλων των χωρών.
Όπως αναφέρουν οι Global Times, αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία τώρα είναι η διάβρωση των ορίων ως προς τους στόχους και η απότομη αύξηση του κινδύνου εξάπλωσης.
Η σύγκρουση δεν περιορίζεται πλέον σε στρατιωτικούς στόχους· και οι δύο πλευρές έχουν αρχίσει να πλήττουν βασικές πολιτικές υποδομές, όπως διυλιστήρια πετρελαίου, μονάδες αφαλάτωσης και σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής — εγκαταστάσεις ζωτικής σημασίας για τις εθνικές οικονομίες και την καθημερινή ζωή.
Μόλις αυτή η λογική της «αμοιβαίας καταστροφής» γίνει κανόνας, θα προκαλέσει ακόμη πιο σοβαρές ανθρωπιστικές καταστροφές.
Η ανακοίνωση του κινήματος των Houthis για είσοδο στον πόλεμο όχι μόνο ανοίγει ένα νέο μέτωπο, αλλά αυξάνει και τους κινδύνους κατά μήκος της ναυτιλιακής οδού της Ερυθράς Θάλασσας, ανεβάζοντας τις παγκόσμιες τιμές πετρελαίου και το κόστος μεταφορών.
Παράλληλα, η ανάπτυξη 3.500 Αμερικανών ναυτών και πεζοναυτών στη Μέση Ανατολή έχει αυξήσει σημαντικά την πιθανότητα μιας χερσαίας επίθεσης και τον κίνδυνο να μετατραπεί η σύγκρουση σε μια παρατεταμένη και δαπανηρή εμπλοκή.
«Αρκετά: τέλος στον αιώνιο πόλεμο»
«Αρκετά: τέλος στον αιώνιο πόλεμο»: Τέτοια συνθήματα εμφανίστηκαν σε μια πλατεία στο Tel Aviv στις 28 Μαρτίου, σηματοδοτώντας έναν μήνα από την έναρξη της σύγκρουσης.
Την ίδια ημέρα, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 3.100 σχετικές διαδηλώσεις σε ολόκληρες τις ΗΠΑ, με το «όχι άλλο πόλεμο» να αναδεικνύεται ως ένα από τα βασικά αιτήματα των διαδηλωτών.
Ακόμη και ο Joe Kent, διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, φέρεται να παραιτήθηκε επειδή δεν μπορούσε «με καθαρή συνείδηση» να στηρίξει τον πόλεμο των ΗΠΑ με το Ιράν — ένα σαφές σημάδι της έλλειψης δημόσιας υποστήριξης για τον πόλεμο.
Μετά από μια αεροπορική επιδρομή στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Ιράν, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης δήλωσε ότι πανεπιστήμια στη Μέση Ανατολή που συνδέονται με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ θα θεωρούνται «νόμιμοι στόχοι».
Αυτό αποτελεί ακόμη μία προειδοποίηση: ο πόλεμος δεν είναι ποτέ λύση και το μόνο που κάνει είναι να γεννά περισσότερο μίσος και περισσότερους θανάτους.
Αν και η τρέχουσα κατάσταση είναι γεμάτη αβεβαιότητα, περιέχει επίσης ένα πιθανό παράθυρο για αποκλιμάκωση.
Οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν αντιμετωπίζουν όλοι αυξανόμενες πιέσεις στη συνεχιζόμενη αντιπαράθεσή τους, οι οποίες περιορίζουν σημαντικά το στρατηγικό τους περιθώριο και τις επιλογές πολιτικής τους.
Στο παρελθόν, τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν είχαν δείξει διάθεση για διαπραγμάτευση• το κλειδί βρίσκεται στο κατά πόσο όλα τα μέρη μπορούν να διατηρήσουν στρατηγική αυτοσυγκράτηση υπό πίεση, να αποκαταστήσουν σταδιακά μηχανισμούς επικοινωνίας μέσω περιορισμένων μέτρων αποκλιμάκωσης και να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μελλοντικές πολιτικές λύσεις.
Η σύγκρουση βρίσκεται πλέον στο χείλος της πλήρους απώλειας ελέγχου, όπου κάθε λανθασμένη εκτίμηση και κάθε κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες συνέπειες.
Ως εκ τούτου, όλα τα εμπλεκόμενα μέρη θα πρέπει να παραμείνουν ψύχραιμα και λογικά, να εγκαταλείψουν τη συγκρουσιακή σκέψη και να μην αφήσουν να χαθεί η φευγαλέα σπίθα της ειρήνης.
Έχει περάσει πάνω από ένας μήνας και τα 168 κορίτσια στη Minab δεν μπορούν πλέον να μεγαλώσουν.
Ο πόλεμος δεν έχει νικητές, μόνο ανεπανόρθωτες απώλειες.
Από την αρχή της σύγκρουσης, η Κίνα έχει καταστήσει σαφές ότι η άμεση προτεραιότητα είναι η επίτευξη κατάπαυσης του πυρός και ο τερματισμός των εχθροπραξιών το συντομότερο δυνατό.
«Πρόκειται για έναν πόλεμο που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί και δεν ωφελεί καμία από τις εμπλεκόμενες πλευρές.
Η ιστορία της Μέσης Ανατολής μάς διδάσκει επανειλημμένα ότι η βία δεν αποτελεί λύση στα προβλήματα• η ένοπλη αντιπαράθεση προσθέτει μόνο νέο μίσος και γεννά νέες κρίσεις.
Καλούμε εκ νέου για άμεσο τερματισμό αυτής της σύγκρουσης, ώστε να αποτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση και η εξάπλωση του πολέμου» καταλήγουν οι Global Times.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών