Η αναφορά του Donald Trump στην έννοια της «Αυτοκρατορίας του Κακού» έχει σαφή ιστορική φόρτιση - Το 1983, ο Ronald Reagan χρησιμοποίησε τον ίδιο όρο για να περιγράψει τη Σοβιετική Ένωση, σε μια περίοδο όπου ο κόσμος βίωνε το αποκορύφωμα της κούρσας των εξοπλισμών
Σε μια περίοδο όπου η Μέση Ανατολή βρίσκεται ήδη σε εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία, οι δηλώσεις του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Donald Trump σχετικά με το Ιράν προκαλούν έντονες αντιδράσεις και βαθιά ανησυχία σε διεθνές επίπεδο.
Ο Trump χαρακτήρισε το Ιράν «Αυτοκρατορία του Κακού», επαναφέροντας μια φράση που παραπέμπει ευθέως στον Ψυχρό Πόλεμο και στη ρητορική του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ronald Reagan το 1983 εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης.
Η επιλογή αυτής της φρασεολογίας δεν είναι απλώς μια πολιτική δήλωση.
Για πολλούς αναλυτές, αποτελεί ένα επικίνδυνο ιστορικό deja vu, που δείχνει πως η Ουάσιγκτον επιστρέφει σε μια λογική απόλυτης δαιμονοποίησης των αντιπάλων της, αντί για διπλωματική διαχείριση κρίσεων.
Σε ανάρτησή του στο κοινωνικό δίκτυο Truth Social, ο Donald Trump δήλωσε ότι το Ιράν αποτελεί απειλή όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, υποστηρίζοντας ότι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν το σταματήσουν, η Τεχεράνη θα οδηγήσει την περιοχή και τον πλανήτη στην καταστροφή.
«Για μένα, ως πρόεδρο, πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και σημασία έχει να αποτραπεί η εμφάνιση πυρηνικών όπλων από την “Αυτοκρατορία του Κακού”, το Ιράν, και να αποτραπεί η καταστροφή της Μέσης Ανατολής και, στην πραγματικότητα, ολόκληρου του κόσμου.
Δεν θα επιτρέψω ποτέ να συμβεί κάτι τέτοιο!» έγραψε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος.
Η δήλωση αυτή εντάσσεται σε μια μακρά παράδοση αμερικανικής πολιτικής ρητορικής, όπου γεωπολιτικοί αντίπαλοι παρουσιάζονται ως υπαρξιακές απειλές για την ανθρωπότητα.
Ωστόσο, η χρήση τέτοιων όρων από τον ηγέτη μίας εκ των ισχυρότερων στρατιωτικών δυνάμεων στον πλανήτη προκαλεί έντονες ανησυχίες για την περαιτέρω κλιμάκωση των εντάσεων.
Η επιστροφή της πολιτικής δαιμονοποίησης
Η αναφορά του Donald Trump στην έννοια της «Αυτοκρατορίας του Κακού» έχει σαφή ιστορική φόρτιση.
Το 1983, ο Ronald Reagan χρησιμοποίησε τον ίδιο όρο για να περιγράψει τη Σοβιετική Ένωση, σε μια περίοδο όπου ο κόσμος βίωνε το αποκορύφωμα της κούρσας των εξοπλισμών.
Τότε, η ρητορική αυτή ενίσχυσε την ιδεολογική πόλωση ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα του Ψυχρού Πολέμου.
Σήμερα, η επανάληψη της ίδιας λογικής απέναντι στο Ιράν ενδέχεται να δημιουργήσει ένα νέο επικίνδυνο δίπολο στη διεθνή πολιτική.
Η δαιμονοποίηση ενός κράτους ως «αυτοκρατορίας του κακού» ουσιαστικά αφαιρεί κάθε περιθώριο διαλόγου.
Αν ένας αντίπαλος παρουσιάζεται ως απόλυτο κακό, τότε κάθε μορφή στρατιωτικής δράσης εναντίον του μπορεί να δικαιολογηθεί πολιτικά στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πολλοί επικριτές της αμερικανικής πολιτικής επισημαίνουν ότι αυτή η ρητορική δεν είναι τυχαία.
Αντίθετα, συχνά χρησιμοποιείται για να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για πιο επιθετικές στρατιωτικές επιλογές.
Ronald Reagan
Στρατιωτική επίδειξη ισχύος
Παράλληλα με τις δηλώσεις του, ο Donald Trump υποστήριξε ότι η πρόσφατη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν αποτέλεσε ένα «πρωτοφανές πλήγμα».
Σε δηλώσεις του προς δημοσιογράφους, ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι καμία άλλη χώρα δεν έχει δεχθεί τέτοια στρατιωτική επίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η διατύπωση αυτή, ωστόσο, προκαλεί έντονη κριτική από διεθνείς αναλυτές.
Πολλοί επισημαίνουν ότι η Ουάσιγκτον φαίνεται να αντιμετωπίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις όχι ως έσχατη λύση, αλλά ως βασικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής.
Η ιστορία των τελευταίων δεκαετιών δείχνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εμπλακεί σε μια σειρά στρατιωτικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή, από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν και τη Συρία.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι επεμβάσεις αυτές είχαν απρόβλεπτες συνέπειες, οδηγώντας σε μακροχρόνια αστάθεια αντί για σταθερότητα.
Το παράδοξο της ενέργειας
Ένα ακόμη σημείο που προκάλεσε αντιδράσεις είναι οι δηλώσεις του Donald Trump σχετικά με το πετρέλαιο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σήμερα ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο και ότι η χώρα ουσιαστικά επωφελείται από τις υψηλές τιμές της ενέργειας.
Παρόλα αυτά, ο ίδιος δήλωσε ότι το ζήτημα του Ιράν είναι σημαντικότερο για τον ίδιο από τις τιμές της ενέργειας.
Η δήλωση αυτή έχει ερμηνευτεί από ορισμένους αναλυτές ως ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί τη γεωπολιτική αντιπαράθεση με το Ιράν στρατηγική προτεραιότητα, ακόμη και αν αυτή οδηγεί σε οικονομικές αναταράξεις στις διεθνείς αγορές.
Οι κίνδυνοι της κλιμάκωσης
Η ρητορική και οι κινήσεις της Ουάσιγκτον ενδέχεται να δημιουργήσουν έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο κλιμάκωσης.
Όταν ένας ισχυρός παίκτης στη διεθνή σκηνή χαρακτηρίζει έναν αντίπαλο «Αυτοκρατορία του Κακού» και ταυτόχρονα προχωρά σε στρατιωτικές επιθέσεις, η πιθανότητα αντίδρασης από την άλλη πλευρά αυξάνεται δραματικά.
Στη Μέση Ανατολή, όπου τα γεωπολιτικά συμφέροντα πολλών μεγάλων δυνάμεων διασταυρώνονται, ακόμη και ένα περιορισμένο επεισόδιο μπορεί να οδηγήσει σε ευρύτερη σύγκρουση.
Η περιοχή αποτελεί ήδη πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ πολλών δυνάμεων, ενώ οι στρατιωτικές βάσεις, οι ενεργειακοί δρόμοι και οι συμμαχίες δημιουργούν ένα ιδιαίτερα περίπλοκο σύστημα ισορροπιών.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η επιθετική ρητορική δεν λειτουργεί απλώς ως πολιτική δήλωση.
Μπορεί να μετατραπεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Η κριτική στη στρατηγική της Ουάσιγκτον
Πολλοί διεθνείς παρατηρητές υποστηρίζουν ότι η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στο Ιράν βασίζεται σε μια λογική πίεσης και απομόνωσης που έχει αποτύχει επανειλημμένα στο παρελθόν.
Οι οικονομικές κυρώσεις, οι στρατιωτικές απειλές και η δαιμονοποίηση της Τεχεράνης δεν έχουν οδηγήσει σε σταθερότητα.
Αντίθετα, έχουν συμβάλει στη δημιουργία μιας μόνιμης κατάστασης έντασης στην περιοχή.
Η επανάληψη της ίδιας στρατηγικής, υποστηρίζουν οι επικριτές, μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη πιο επικίνδυνες εξελίξεις.
Ένας κόσμος σε επικίνδυνη στροφή
Οι δηλώσεις του Donald Trump αποτελούν μια υπενθύμιση ότι η διεθνής πολιτική εξακολουθεί να επηρεάζεται από λογικές αντιπαράθεσης που θυμίζουν τον Ψυχρό Πόλεμο.
Σε έναν κόσμο με πυρηνικά όπλα, τεχνολογίες μεγάλης καταστροφικής ισχύος και εύθραυστα γεωπολιτικά συστήματα, η επιστροφή σε τέτοια ρητορική μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη.
Αντί για μια πολιτική που εντείνει την πόλωση, πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η διεθνής κοινότητα χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση: περισσότερη διπλωματία, περισσότερη συνεργασία και λιγότερη στρατιωτική επιθετικότητα.
Διαφορετικά, ο κόσμος κινδυνεύει να εισέλθει σε μια νέα περίοδο γεωπολιτικής σύγκρουσης, όπου οι αποφάσεις λίγων ηγετών μπορούν να καθορίσουν το μέλλον ολόκληρου του πλανήτη.
Θα είναι η Ρωσία η επόμενη Αυτοκρατορία του Κακού;
Το ερώτημα που θέτουν πλέον αρκετοί αναλυτές είναι αν, μετά το Ιράν, η επόμενη χώρα που θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας τέτοιας ρητορικής θα είναι η Ρωσία.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία έχει ήδη μετατρέψει τις σχέσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας στις πιο τεταμένες από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Η Ουάσιγκτον έχει επιβάλει εκτεταμένες οικονομικές κυρώσεις στη Μόσχα ενώ ταυτόχρονα παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον αντιπαράθεσης που θυμίζει τις δεκαετίες της παγκόσμιας διπολικής σύγκρουσης.
Η ιστορία δείχνει ότι η έννοια της «Αυτοκρατορίας του Κακού» χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Ronald Reagan για τη Σοβιετική Ένωση.
Σήμερα, με τη Ρωσία να εμφανίζεται όλο και περισσότερο ως ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος των Ηνωμένων Πολιτειών, ορισμένοι αναλυτές θεωρούν πιθανό ότι η ίδια ρητορική θα μπορούσε να επανεμφανιστεί στο μέλλον.
Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η Ρωσία παραμένει μια πυρηνική υπερδύναμη, με τεράστιους ενεργειακούς πόρους και σημαντική στρατιωτική ισχύ.
Η αντιπαράθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας δεν αφορά μόνο την Ουκρανία, αλλά και την ευρύτερη ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο, από την Ευρώπη μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ασία.
Αν η πολιτική της δαιμονοποίησης συνεχιστεί, ο κόσμος ενδέχεται να εισέλθει σε μια νέα περίοδο έντονης ιδεολογικής και στρατηγικής αντιπαράθεσης, όπου μεγάλες δυνάμεις θα παρουσιάζονται ως υπαρξιακές απειλές η μία για την άλλη. Σε μια εποχή όπου τα πυρηνικά όπλα παραμένουν ενεργό στοιχείο της διεθνούς ασφάλειας, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει την παγκόσμια πολιτική σε ακόμη πιο επικίνδυνα μονοπάτια.
www.bankingnews.gr
Ο Trump χαρακτήρισε το Ιράν «Αυτοκρατορία του Κακού», επαναφέροντας μια φράση που παραπέμπει ευθέως στον Ψυχρό Πόλεμο και στη ρητορική του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ronald Reagan το 1983 εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης.
Η επιλογή αυτής της φρασεολογίας δεν είναι απλώς μια πολιτική δήλωση.
Για πολλούς αναλυτές, αποτελεί ένα επικίνδυνο ιστορικό deja vu, που δείχνει πως η Ουάσιγκτον επιστρέφει σε μια λογική απόλυτης δαιμονοποίησης των αντιπάλων της, αντί για διπλωματική διαχείριση κρίσεων.
Σε ανάρτησή του στο κοινωνικό δίκτυο Truth Social, ο Donald Trump δήλωσε ότι το Ιράν αποτελεί απειλή όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, υποστηρίζοντας ότι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν το σταματήσουν, η Τεχεράνη θα οδηγήσει την περιοχή και τον πλανήτη στην καταστροφή.
«Για μένα, ως πρόεδρο, πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και σημασία έχει να αποτραπεί η εμφάνιση πυρηνικών όπλων από την “Αυτοκρατορία του Κακού”, το Ιράν, και να αποτραπεί η καταστροφή της Μέσης Ανατολής και, στην πραγματικότητα, ολόκληρου του κόσμου.
Δεν θα επιτρέψω ποτέ να συμβεί κάτι τέτοιο!» έγραψε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος.
Η δήλωση αυτή εντάσσεται σε μια μακρά παράδοση αμερικανικής πολιτικής ρητορικής, όπου γεωπολιτικοί αντίπαλοι παρουσιάζονται ως υπαρξιακές απειλές για την ανθρωπότητα.
Ωστόσο, η χρήση τέτοιων όρων από τον ηγέτη μίας εκ των ισχυρότερων στρατιωτικών δυνάμεων στον πλανήτη προκαλεί έντονες ανησυχίες για την περαιτέρω κλιμάκωση των εντάσεων.
Η επιστροφή της πολιτικής δαιμονοποίησης
Η αναφορά του Donald Trump στην έννοια της «Αυτοκρατορίας του Κακού» έχει σαφή ιστορική φόρτιση.
Το 1983, ο Ronald Reagan χρησιμοποίησε τον ίδιο όρο για να περιγράψει τη Σοβιετική Ένωση, σε μια περίοδο όπου ο κόσμος βίωνε το αποκορύφωμα της κούρσας των εξοπλισμών.
Τότε, η ρητορική αυτή ενίσχυσε την ιδεολογική πόλωση ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα του Ψυχρού Πολέμου.
Σήμερα, η επανάληψη της ίδιας λογικής απέναντι στο Ιράν ενδέχεται να δημιουργήσει ένα νέο επικίνδυνο δίπολο στη διεθνή πολιτική.
Η δαιμονοποίηση ενός κράτους ως «αυτοκρατορίας του κακού» ουσιαστικά αφαιρεί κάθε περιθώριο διαλόγου.
Αν ένας αντίπαλος παρουσιάζεται ως απόλυτο κακό, τότε κάθε μορφή στρατιωτικής δράσης εναντίον του μπορεί να δικαιολογηθεί πολιτικά στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πολλοί επικριτές της αμερικανικής πολιτικής επισημαίνουν ότι αυτή η ρητορική δεν είναι τυχαία.
Αντίθετα, συχνά χρησιμοποιείται για να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για πιο επιθετικές στρατιωτικές επιλογές.
Ronald Reagan
Στρατιωτική επίδειξη ισχύος
Παράλληλα με τις δηλώσεις του, ο Donald Trump υποστήριξε ότι η πρόσφατη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν αποτέλεσε ένα «πρωτοφανές πλήγμα».
Σε δηλώσεις του προς δημοσιογράφους, ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι καμία άλλη χώρα δεν έχει δεχθεί τέτοια στρατιωτική επίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η διατύπωση αυτή, ωστόσο, προκαλεί έντονη κριτική από διεθνείς αναλυτές.
Πολλοί επισημαίνουν ότι η Ουάσιγκτον φαίνεται να αντιμετωπίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις όχι ως έσχατη λύση, αλλά ως βασικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής.
Η ιστορία των τελευταίων δεκαετιών δείχνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εμπλακεί σε μια σειρά στρατιωτικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή, από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν και τη Συρία.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι επεμβάσεις αυτές είχαν απρόβλεπτες συνέπειες, οδηγώντας σε μακροχρόνια αστάθεια αντί για σταθερότητα.
Το παράδοξο της ενέργειας
Ένα ακόμη σημείο που προκάλεσε αντιδράσεις είναι οι δηλώσεις του Donald Trump σχετικά με το πετρέλαιο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σήμερα ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο και ότι η χώρα ουσιαστικά επωφελείται από τις υψηλές τιμές της ενέργειας.
Παρόλα αυτά, ο ίδιος δήλωσε ότι το ζήτημα του Ιράν είναι σημαντικότερο για τον ίδιο από τις τιμές της ενέργειας.
Η δήλωση αυτή έχει ερμηνευτεί από ορισμένους αναλυτές ως ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί τη γεωπολιτική αντιπαράθεση με το Ιράν στρατηγική προτεραιότητα, ακόμη και αν αυτή οδηγεί σε οικονομικές αναταράξεις στις διεθνείς αγορές.
Οι κίνδυνοι της κλιμάκωσης
Η ρητορική και οι κινήσεις της Ουάσιγκτον ενδέχεται να δημιουργήσουν έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο κλιμάκωσης.
Όταν ένας ισχυρός παίκτης στη διεθνή σκηνή χαρακτηρίζει έναν αντίπαλο «Αυτοκρατορία του Κακού» και ταυτόχρονα προχωρά σε στρατιωτικές επιθέσεις, η πιθανότητα αντίδρασης από την άλλη πλευρά αυξάνεται δραματικά.
Στη Μέση Ανατολή, όπου τα γεωπολιτικά συμφέροντα πολλών μεγάλων δυνάμεων διασταυρώνονται, ακόμη και ένα περιορισμένο επεισόδιο μπορεί να οδηγήσει σε ευρύτερη σύγκρουση.
Η περιοχή αποτελεί ήδη πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ πολλών δυνάμεων, ενώ οι στρατιωτικές βάσεις, οι ενεργειακοί δρόμοι και οι συμμαχίες δημιουργούν ένα ιδιαίτερα περίπλοκο σύστημα ισορροπιών.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η επιθετική ρητορική δεν λειτουργεί απλώς ως πολιτική δήλωση.
Μπορεί να μετατραπεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Η κριτική στη στρατηγική της Ουάσιγκτον
Πολλοί διεθνείς παρατηρητές υποστηρίζουν ότι η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στο Ιράν βασίζεται σε μια λογική πίεσης και απομόνωσης που έχει αποτύχει επανειλημμένα στο παρελθόν.
Οι οικονομικές κυρώσεις, οι στρατιωτικές απειλές και η δαιμονοποίηση της Τεχεράνης δεν έχουν οδηγήσει σε σταθερότητα.
Αντίθετα, έχουν συμβάλει στη δημιουργία μιας μόνιμης κατάστασης έντασης στην περιοχή.
Η επανάληψη της ίδιας στρατηγικής, υποστηρίζουν οι επικριτές, μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη πιο επικίνδυνες εξελίξεις.
Ένας κόσμος σε επικίνδυνη στροφή
Οι δηλώσεις του Donald Trump αποτελούν μια υπενθύμιση ότι η διεθνής πολιτική εξακολουθεί να επηρεάζεται από λογικές αντιπαράθεσης που θυμίζουν τον Ψυχρό Πόλεμο.
Σε έναν κόσμο με πυρηνικά όπλα, τεχνολογίες μεγάλης καταστροφικής ισχύος και εύθραυστα γεωπολιτικά συστήματα, η επιστροφή σε τέτοια ρητορική μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη.
Αντί για μια πολιτική που εντείνει την πόλωση, πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η διεθνής κοινότητα χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση: περισσότερη διπλωματία, περισσότερη συνεργασία και λιγότερη στρατιωτική επιθετικότητα.
Διαφορετικά, ο κόσμος κινδυνεύει να εισέλθει σε μια νέα περίοδο γεωπολιτικής σύγκρουσης, όπου οι αποφάσεις λίγων ηγετών μπορούν να καθορίσουν το μέλλον ολόκληρου του πλανήτη.
Θα είναι η Ρωσία η επόμενη Αυτοκρατορία του Κακού;
Το ερώτημα που θέτουν πλέον αρκετοί αναλυτές είναι αν, μετά το Ιράν, η επόμενη χώρα που θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας τέτοιας ρητορικής θα είναι η Ρωσία.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία έχει ήδη μετατρέψει τις σχέσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας στις πιο τεταμένες από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Η Ουάσιγκτον έχει επιβάλει εκτεταμένες οικονομικές κυρώσεις στη Μόσχα ενώ ταυτόχρονα παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον αντιπαράθεσης που θυμίζει τις δεκαετίες της παγκόσμιας διπολικής σύγκρουσης.
Η ιστορία δείχνει ότι η έννοια της «Αυτοκρατορίας του Κακού» χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Ronald Reagan για τη Σοβιετική Ένωση.
Σήμερα, με τη Ρωσία να εμφανίζεται όλο και περισσότερο ως ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος των Ηνωμένων Πολιτειών, ορισμένοι αναλυτές θεωρούν πιθανό ότι η ίδια ρητορική θα μπορούσε να επανεμφανιστεί στο μέλλον.
Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η Ρωσία παραμένει μια πυρηνική υπερδύναμη, με τεράστιους ενεργειακούς πόρους και σημαντική στρατιωτική ισχύ.
Η αντιπαράθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας δεν αφορά μόνο την Ουκρανία, αλλά και την ευρύτερη ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο, από την Ευρώπη μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ασία.
Αν η πολιτική της δαιμονοποίησης συνεχιστεί, ο κόσμος ενδέχεται να εισέλθει σε μια νέα περίοδο έντονης ιδεολογικής και στρατηγικής αντιπαράθεσης, όπου μεγάλες δυνάμεις θα παρουσιάζονται ως υπαρξιακές απειλές η μία για την άλλη. Σε μια εποχή όπου τα πυρηνικά όπλα παραμένουν ενεργό στοιχείο της διεθνούς ασφάλειας, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει την παγκόσμια πολιτική σε ακόμη πιο επικίνδυνα μονοπάτια.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών