Η ανατροπή του Maduro ήταν ένας κεντρικός κρίκος στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν
Δεν πρέπει να βλέπουμε τις εξελίξεις ως ξεχωριστές επιχειρήσεις.
Γι’ αυτό και πλέον πολλοί αναλυτές βλέπουν ότι η Βενεζουέλα αποτέλεσε ουσιαστικά πρόδρομο για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.
Όταν έγινε γνωστό ότι μια αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση είχε απαγάγει τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Nicolás Maduro στην Καράκας και τον μετέφερε στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσει δίκη, οι πιο ένθερμες και άμεσες επευφημίες ήρθαν από το Ισραήλ.
Ο Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu συνεχάρη τον Πρόεδρο Donald Trump για την «τολμηρή και ιστορική» ενέργεια.
Για τον απλό παρατηρητή, αυτό μπορεί να φαίνεται παράδοξο. Γιατί μια χώρα της Μέσης Ανατολής να επενδύσει πολιτικό κεφάλαιο σε ένα πραξικόπημα στη Νότια Αμερική, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά;
Όλα εξηγούνται
Η εξήγηση έρχεται μέσα από τη στρατηγική του Ισραήλ. Το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα ήταν προϋπόθεση για την επέκταση του πολυμέτωπου πολέμου του Ισραήλ κατά του Ιράν.
Μετά την εξασφάλιση των πετρελαίων της Βενεζουέλας υπό μια κυβέρνηση προσαρμοσμένη στις αμερικανικές και ισραηλινές επιδιώξεις στην Καράκας, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και οι σύμμαχοί τους ξεκίνησαν την εκστρατεία αλλαγής καθεστώτος κατά της Τεχεράνης, την οποία η Δεξιά του Ισραήλ και οι υποστηρικτές της στην Ουάσιγκτον σχεδίαζαν επί δεκαετίες.
Το ισραηλινό κράτος θεωρούσε τη Βενεζουέλα στρατηγικό δορυφόρο της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Όπως τόνισε ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών Gideon Sa'ar, η ανατροπή του «δικτάτορα που ηγούνταν ενός δικτύου ναρκωτικών και τρομοκρατίας» ήταν ευπρόσδεκτη, προσθέτοντας ότι «η Νότια Αμερική αξίζει ένα μέλλον ελεύθερο από τον άξονα τρομοκρατίας και ναρκωτικών».
Ο Αμερικανός Πρέσβης στο Ισραήλ Mike Huckabee τόνισε μετά την επιχείρηση ότι «το Ιράν και η Βενεζουέλα είναι στενοί εταίροι τα τελευταία 20 χρόνια», αποτυπώνοντας την αφήγηση που προωθούν οι φιλο-ισραηλινές ομάδες λόμπι.
Ο ρόλος της Βενεζουέλας
Σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους ασφαλείας, η Βενεζουέλα παρείχε ένα λειτουργικό προπύργιο για την Hezbollah και τις Δυνάμεις Επαναστατικής Φρουράς του Ιράν, με παρουσία ιρανικών drones σε στρατιωτικές παρελάσεις και «φανταστικές πτήσεις» Ιράν-Βενεζουέλας, όπως το περιστατικό του 2022 με φορτηγό αεροπλάνο βενεζουελιανής ιδιοκτησίας στην Αργεντινή.
Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι υπερβολικοί και η σχέση Βενεζουέλας-Hezbollah ήταν περισσότερο συμβολική παρά πρακτική.
Σκληροί Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι η Βενεζουέλα του Maduro ήταν εκκολαπτήριο τρομοκρατίας και αντισημιτισμού στη Δυτική Ημισφαίριο, χρησιμοποιούμενη για επιθέσεις κατά Εβραίων, Ισραηλινών και άλλων κρίσιμων συμφερόντων, ισχυρισμός που επανέλαβαν και πολιτικοί όπως ο πρώην Υπουργός Άμυνας Benny Gantz.
Η ιδεολογία του Hugo Chávez, ένθερμου επικριτή της ισραηλινής πολιτικής, στήριζε την παλαιστινιακή απελευθέρωση και ευθυγραμμιζόταν με κράτη όπως η Κούβα, καθιστώντας τη Βενεζουέλα μόνιμο εμπόδιο για το Ισραήλ και στόχο αλλαγής καθεστώτος.
Η στρατηγική τοποθέτηση
Η ανατροπή του Maduro αποτέλεσε, σύμφωνα με το Ισραήλ, σοβαρό πλήγμα στα έσοδα, τα όπλα, την τρομοκρατία και τα δίκτυα εκπαίδευσης του Ιράν.
Παράλληλα, ο έλεγχος των πετρελαίων της Βενεζουέλας παρέχει στις ΗΠΑ στρατηγικό πλεονέκτημα, ειδικά καθώς ο Donald Trump φέρεται να έχει δηλώσει ότι «διαχειρίζεται προσωπικά 80 εκατ. βαρέλια πετρελαίου» μέσω τραπεζικού λογαριασμού στο Κατάρ.
Η αφήγηση περί «Cartel de los Soles» και της αυτοκρατορίας ναρκωτικών της Hezbollah στη Νότια Αμερική πρέπει να αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό.
Αν και υπάρχουν αποδείξεις για διαφθορά και ναρκεμπόριο, η εικόνα ενός κρατικού δικτύου τρομοκρατίας-ναρκωτικών προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από think tanks όπως η Heritage Foundation και το FDD, που έχουν προωθήσει την αλλαγή καθεστώτος τόσο στην Καράκας όσο και στην Τεχεράνη.
Ο Joseph Humire, νυν Assistant Secretary of Defense for Hemispheric Affairs, υπήρξε πρώτος που προώθησε αυτή την αφήγηση, αν και βαθύτερη έρευνα δείχνει ότι η «Ιράν-Βενεζουέλα εγκληματική σχέση» είναι πιο περίπλοκη και υπερβολική από όσο παρουσιάζουν οι «γεράκια» της Ουάσιγκτον.
«Μαριονέτες»
Η στήριξη της σκληρής αντιπολίτευσης, όπως της María Corina Machado, η οποία τάχθηκε υπέρ του Ισραήλ και υποσχέθηκε μεταφορά της πρεσβείας στη Ιερουσαλήμ, ενίσχυσε περαιτέρω τα στρατηγικά σχέδια του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Η άνοδος των δεξιών ηγετών στη Λατινική Αμερική, όπως Javier Milei, José Antonio Kast, Nayib Bukele και Jair Bolsonaro, ενισχύει την επιρροή του Ισραήλ στην περιοχή.
Για το Ισραήλ, η ανατροπή του Maduro είναι πλήγμα κατά του Ιράν, ασφάλεια για τα αμερικανικά συμφέροντα πετρελαίου και ένα βήμα προς τη δημιουργία ενός προ-αμερικανικού, προ-ισραηλινού μπλοκ στη Λατινική Αμερική.
Ο Netanyahu είδε επιτέλους την επιθυμία του να πραγματοποιείται, με την αμερικανική ισχύ και τις εγγυήσεις πετρελαίου της Βενεζουέλας να καθιστούν το εγχείρημα «εύπεπτο» στους Αμερικανούς, παρά την πλειοψηφική αντίθεση των πολιτών σε αυτόν τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Γι’ αυτό και πλέον πολλοί αναλυτές βλέπουν ότι η Βενεζουέλα αποτέλεσε ουσιαστικά πρόδρομο για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.
Όταν έγινε γνωστό ότι μια αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση είχε απαγάγει τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Nicolás Maduro στην Καράκας και τον μετέφερε στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσει δίκη, οι πιο ένθερμες και άμεσες επευφημίες ήρθαν από το Ισραήλ.
Ο Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu συνεχάρη τον Πρόεδρο Donald Trump για την «τολμηρή και ιστορική» ενέργεια.
Για τον απλό παρατηρητή, αυτό μπορεί να φαίνεται παράδοξο. Γιατί μια χώρα της Μέσης Ανατολής να επενδύσει πολιτικό κεφάλαιο σε ένα πραξικόπημα στη Νότια Αμερική, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά;
Όλα εξηγούνται
Η εξήγηση έρχεται μέσα από τη στρατηγική του Ισραήλ. Το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα ήταν προϋπόθεση για την επέκταση του πολυμέτωπου πολέμου του Ισραήλ κατά του Ιράν.
Μετά την εξασφάλιση των πετρελαίων της Βενεζουέλας υπό μια κυβέρνηση προσαρμοσμένη στις αμερικανικές και ισραηλινές επιδιώξεις στην Καράκας, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και οι σύμμαχοί τους ξεκίνησαν την εκστρατεία αλλαγής καθεστώτος κατά της Τεχεράνης, την οποία η Δεξιά του Ισραήλ και οι υποστηρικτές της στην Ουάσιγκτον σχεδίαζαν επί δεκαετίες.
Το ισραηλινό κράτος θεωρούσε τη Βενεζουέλα στρατηγικό δορυφόρο της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Όπως τόνισε ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών Gideon Sa'ar, η ανατροπή του «δικτάτορα που ηγούνταν ενός δικτύου ναρκωτικών και τρομοκρατίας» ήταν ευπρόσδεκτη, προσθέτοντας ότι «η Νότια Αμερική αξίζει ένα μέλλον ελεύθερο από τον άξονα τρομοκρατίας και ναρκωτικών».
Ο Αμερικανός Πρέσβης στο Ισραήλ Mike Huckabee τόνισε μετά την επιχείρηση ότι «το Ιράν και η Βενεζουέλα είναι στενοί εταίροι τα τελευταία 20 χρόνια», αποτυπώνοντας την αφήγηση που προωθούν οι φιλο-ισραηλινές ομάδες λόμπι.
Ο ρόλος της Βενεζουέλας
Σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους ασφαλείας, η Βενεζουέλα παρείχε ένα λειτουργικό προπύργιο για την Hezbollah και τις Δυνάμεις Επαναστατικής Φρουράς του Ιράν, με παρουσία ιρανικών drones σε στρατιωτικές παρελάσεις και «φανταστικές πτήσεις» Ιράν-Βενεζουέλας, όπως το περιστατικό του 2022 με φορτηγό αεροπλάνο βενεζουελιανής ιδιοκτησίας στην Αργεντινή.
Άλλοι υποστηρίζουν ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι υπερβολικοί και η σχέση Βενεζουέλας-Hezbollah ήταν περισσότερο συμβολική παρά πρακτική.
Σκληροί Ισραηλινοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι η Βενεζουέλα του Maduro ήταν εκκολαπτήριο τρομοκρατίας και αντισημιτισμού στη Δυτική Ημισφαίριο, χρησιμοποιούμενη για επιθέσεις κατά Εβραίων, Ισραηλινών και άλλων κρίσιμων συμφερόντων, ισχυρισμός που επανέλαβαν και πολιτικοί όπως ο πρώην Υπουργός Άμυνας Benny Gantz.
Η ιδεολογία του Hugo Chávez, ένθερμου επικριτή της ισραηλινής πολιτικής, στήριζε την παλαιστινιακή απελευθέρωση και ευθυγραμμιζόταν με κράτη όπως η Κούβα, καθιστώντας τη Βενεζουέλα μόνιμο εμπόδιο για το Ισραήλ και στόχο αλλαγής καθεστώτος.
Η στρατηγική τοποθέτηση
Η ανατροπή του Maduro αποτέλεσε, σύμφωνα με το Ισραήλ, σοβαρό πλήγμα στα έσοδα, τα όπλα, την τρομοκρατία και τα δίκτυα εκπαίδευσης του Ιράν.
Παράλληλα, ο έλεγχος των πετρελαίων της Βενεζουέλας παρέχει στις ΗΠΑ στρατηγικό πλεονέκτημα, ειδικά καθώς ο Donald Trump φέρεται να έχει δηλώσει ότι «διαχειρίζεται προσωπικά 80 εκατ. βαρέλια πετρελαίου» μέσω τραπεζικού λογαριασμού στο Κατάρ.
Η αφήγηση περί «Cartel de los Soles» και της αυτοκρατορίας ναρκωτικών της Hezbollah στη Νότια Αμερική πρέπει να αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό.
Αν και υπάρχουν αποδείξεις για διαφθορά και ναρκεμπόριο, η εικόνα ενός κρατικού δικτύου τρομοκρατίας-ναρκωτικών προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από think tanks όπως η Heritage Foundation και το FDD, που έχουν προωθήσει την αλλαγή καθεστώτος τόσο στην Καράκας όσο και στην Τεχεράνη.
Ο Joseph Humire, νυν Assistant Secretary of Defense for Hemispheric Affairs, υπήρξε πρώτος που προώθησε αυτή την αφήγηση, αν και βαθύτερη έρευνα δείχνει ότι η «Ιράν-Βενεζουέλα εγκληματική σχέση» είναι πιο περίπλοκη και υπερβολική από όσο παρουσιάζουν οι «γεράκια» της Ουάσιγκτον.
«Μαριονέτες»
Η στήριξη της σκληρής αντιπολίτευσης, όπως της María Corina Machado, η οποία τάχθηκε υπέρ του Ισραήλ και υποσχέθηκε μεταφορά της πρεσβείας στη Ιερουσαλήμ, ενίσχυσε περαιτέρω τα στρατηγικά σχέδια του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Η άνοδος των δεξιών ηγετών στη Λατινική Αμερική, όπως Javier Milei, José Antonio Kast, Nayib Bukele και Jair Bolsonaro, ενισχύει την επιρροή του Ισραήλ στην περιοχή.
Για το Ισραήλ, η ανατροπή του Maduro είναι πλήγμα κατά του Ιράν, ασφάλεια για τα αμερικανικά συμφέροντα πετρελαίου και ένα βήμα προς τη δημιουργία ενός προ-αμερικανικού, προ-ισραηλινού μπλοκ στη Λατινική Αμερική.
Ο Netanyahu είδε επιτέλους την επιθυμία του να πραγματοποιείται, με την αμερικανική ισχύ και τις εγγυήσεις πετρελαίου της Βενεζουέλας να καθιστούν το εγχείρημα «εύπεπτο» στους Αμερικανούς, παρά την πλειοψηφική αντίθεση των πολιτών σε αυτόν τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών