Η μεταφορά των ιρανικών πυρηνικών αποθεμάτων εν μέσω πολέμου θα αποτελούσε «αυτοκτονική τακτική» για το καθεστώς της Τεχεράνης, εκτιμά ο Zeidon Alkinani, λέκτορας Πολιτικής της Μέσης Ανατολής στο Georgetown University του Κατάρ, μιλώντας στο Al Jazeera.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ «γνωρίζουν σίγουρα» πού βρίσκονται τα ιρανικά πυρηνικά αποθέματα, ωστόσο δεν φαίνεται αυτό να αποτελεί τον κεντρικό στόχο της παρούσας στρατιωτικής σύγκρουσης.
Γιατί η μετακίνηση θα ήταν ριψοκίνδυνη
Ο Alkinani επισημαίνει ότι αν η Τεχεράνη επιχειρούσε να μετακινήσει τα αποθέματα, θα εξέθετε τον εαυτό της σε άμεσο στρατιωτικό πλήγμα.
Παράλληλα, θα αναιρούσε την εικόνα που προσπαθεί να καλλιεργήσει τα τελευταία χρόνια: ενός περιφερειακού παίκτη που εμφανίζεται διατεθειμένος να αποδεχθεί διεθνείς όρους ώστε να μην οδηγηθεί σε κατασκευή πυρηνικού όπλου.
Μια τέτοια κίνηση, τονίζει, θα ερμηνευόταν ως επιβεβαίωση επιθετικών προθέσεων και θα μπορούσε να προκαλέσει ευρύτερη διεθνή συσπείρωση εναντίον του Ιράν.
Ο ρόλος των κρατών του Κόλπου και η «διπλωματική μόχλευση»
Αναφερόμενος στις επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις χωρών του Κόλπου, ο Alkinani υπογράμμισε ότι το σημαντικότερο διαπραγματευτικό όπλο αυτών των κρατών απέναντι στο Ιράν είναι η διπλωματία.
Οι χώρες του Κόλπου έχουν στο παρελθόν λειτουργήσει ως διαμεσολαβητές μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον, γεγονός που τους δίνει περιθώρια παρέμβασης για τον περιορισμό των γεωπολιτικών συνεπειών της κρίσης.
Τα δίκτυα επιρροής και ο κίνδυνος κλιμάκωσης
Ο αναλυτής υπενθυμίζει ότι το Ιράν δεν περιορίζεται σε άμεσες στρατιωτικές κινήσεις κατά αμερικανικών βάσεων. Διαθέτει ένα ευρύ πλέγμα περιφερειακών συμμάχων και ένοπλων οργανώσεων, όπως η Hezbollah στον Λίβανο, σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ, το κίνημα των Houthi στην Υεμένη.
Η ύπαρξη αυτών των δικτύων σημαίνει ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να επεκταθεί μέσω «αντιπροσώπων» (proxy forces), χωρίς άμεση εμπλοκή της Τεχεράνης.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής, οι αντιδράσεις από ένοπλες ομάδες που συνδέονται με το Ιράν –ιδίως στο Ιράκ– δεν αντανακλούν την ένταση που χαρακτήριζε παλαιότερες περιφερειακές κρίσεις.
Αυτό, σύμφωνα με τον Alkinani, ίσως υποδηλώνει συγκρατημένη στρατηγική επιλογή από την ιρανική πλευρά, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση της σύγκρουσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών