Το σχέδιο του Putin για την «άλωση» της Καραϊβικής: Ρωσικά δισεκατομμύρια και στρατιωτική ομπρέλα στην Κούβα – Πώς η Μόσχα μετατρέπει το νησί σε «αστακό» μέσα στην αυλή των ΗΠΑ
Σκιές από την κρίση των πυραύλων του 1962 πλανώνται ξανά πάνω από την Καραϊβική, καθώς η Ρωσία αποφασίζει να σπάσει ανοιχτά τον αμερικανικό αποκλεισμό και να στείλει πετρέλαιο στην Κούβα, αψηφώντας τις απειλές της Ουάσιγκτον για κατάσχεση δεξαμενόπλοιων.
Η «στιγμή της αλήθειας» φαίνεται πως έφτασε — και το γεωπολιτικό θερμόμετρο εκτινάσσεται.
Στις 9 Ιανουαρίου, ο Πρόεδρος Donald Trump υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα κηρύσσοντας «εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης» λόγω της «απειλής» που, όπως αναφέρεται, συνιστά η Κούβα για την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον βαφτίζει πλέον κάθε ενεργειακή βοήθεια προς την Αβάνα ως πράξη εχθρική προς την αμερικανική εθνική ασφάλεια.
Το διάταγμα επιτρέπει την επιβολή δασμών και κυρώσεων σε χώρες που προμηθεύουν πετρέλαιο στο νησί.
Ήδη το Μεξικό ανέστειλε τις αποστολές, όπως είχε πράξει νωρίτερα και η Βενεζουέλα υπό ασφυκτική πίεση.
Το αμερικανικό Ναυτικό και η Ακτοφυλακή έχουν αναχαιτίσει πέντε δεξαμενόπλοια, στέλνοντας σαφές μήνυμα: καμία σταγόνα καυσίμου χωρίς άδεια της Ουάσιγκτον.
Το αποτέλεσμα; Η Κούβα βυθίζεται σε ενεργειακή ασφυξία.
Μεταφορές, ηλεκτροδότηση, παραγωγή τροφίμων — όλα στο κόκκινο.
Οι πολύωρες διακοπές ρεύματος έχουν γίνει καθημερινότητα για 10 εκατομμύρια ανθρώπους.
Η οικονομική πίεση μοιάζει σχεδιασμένη για να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη, διαδηλώσεις και, ενδεχομένως, το πρόσχημα για «αλλαγή καθεστώτος».
Μια οικονομία στο χείλος της κατάρρευσης
Η κουβανική οικονομία βρίσκεται σε οριακή κατάσταση.
Μετά την πτώση 11% το 2020, η ανάκαμψη παραμένει αναιμική, με ρυθμούς 0,5%-1,5% την περίοδο 2023-2024.
Ο τουρισμός δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2019, ενώ η παραγωγή ζάχαρης καταγράφει ιστορικά χαμηλά.
Το δημοσιονομικό έλλειμμα 2024-2025 αγγίζει το 15%-18% του ΑΕΠ.
Το κράτος αναγκάζεται να τυπώνει χρήμα, τροφοδοτώντας πληθωρισμό.
Οι τιμές καυσίμων αυξήθηκαν πενταπλάσια στο πλαίσιο σκληρού σχεδίου λιτότητας.
Το εξωτερικό χρέος, εκτιμώμενο στα 25-30 δισ. δολάρια, αναχρηματοδοτείται διαρκώς από Ρωσία και Κίνα.
Η Κούβα δεν βρίσκεται απλώς σε κρίση — βρίσκεται στα πρόθυρα επιβίωσης.
Η Μόσχα παίζει με τη φωτιά
Και τότε έρχεται η Ρωσία. Σύμφωνα με τον Ρώσο πρέσβη στην Αβάνα, σε δηλώσεις του στην Izvestia, 80.000 τόνοι πετρελαϊκών προϊόντων θα αποσταλούν ως «ανθρωπιστική βοήθεια», ώστε να αποτραπεί ένα πλήρες μπλακ άουτ.
Αν όμως το δεξαμενόπλοιο αποπλεύσει, ποιος θα το συνοδεύσει;
Θα υπάρξει ρωσική στρατιωτική συνοδεία; Θα το αναχαιτίσουν οι Αμερικανοί; Η πιθανότητα σύγκρουσης στη θάλασσα της Καραϊβικής δεν είναι πλέον θεωρητική.
Η Μόσχα έχει επενδύσει βαθιά στο νησί. Ρώσοι επενδυτές έχουν εξασφαλίσει μισθώσεις γης 30 ετών, η Inter RAO συμμετέχει στον εκσυγχρονισμό θερμοηλεκτρικών μονάδων έως 600 MW, ενώ ρωσικά κεφάλαια κατευθύνονται σε ηλιακούς σταθμούς, στο πετρελαϊκό κοίτασμα Boca de Jaruco και στο χαλυβουργείο José Martí.
Το σύστημα πληρωμών Mir λειτουργεί πλήρως, ενισχύοντας τον ρωσικό τουρισμό.
Υπό την ομπρέλα του VEB.RF, υλοποιούνται έργα άνω του 1 δισ. δολαρίων έως το 2030.
Και στις αρχές του 2026 επικυρώθηκε νέα συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας.
Το μήνυμα είναι σαφές: η Ρωσία δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την Κούβα.
Προς νέα κρίση τύπου 1962;
Η κουβανική κυβέρνηση εμφανίζεται σταθερή, με τις δυνάμεις ασφαλείας πιστές. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να αξιοποιήσει ενδεχόμενη κοινωνική αναταραχή ή μεταναστευτικό κύμα προς τη Φλόριντα ως πρόσχημα για στρατιωτική εμπλοκή.
Εάν ρωσικά πλοία συνοδεύσουν ενεργειακά φορτία και αμερικανικά πολεμικά επιχειρήσουν αναχαίτιση, η σύγκρουση δεν θα είναι πλέον οικονομική — θα είναι στρατιωτική.
Ο κόσμος παρακολουθεί. Η Καραϊβική μετατρέπεται ξανά σε σκακιέρα υπερδυνάμεων.
Και το ερώτημα δεν είναι αν η ένταση θα κλιμακωθεί — αλλά ποιος θα κάνει την πρώτη κίνηση που δεν θα μπορεί να πάρει πίσω.
Η Ιστορία διδάσκει ότι οι ενεργειακοί αποκλεισμοί και οι στρατιωτικές «ανθρωπιστικές αποστολές» σπάνια τελειώνουν ειρηνικά.
Η Κούβα είναι το επίκεντρο. Η Ρωσία έχει ρόλο προστάτη. Οι ΗΠΑ υψώνουν τείχος.
Και ο πλανήτης κρατά την ανάσα του.
www.bankingnews.gr
Η «στιγμή της αλήθειας» φαίνεται πως έφτασε — και το γεωπολιτικό θερμόμετρο εκτινάσσεται.
Στις 9 Ιανουαρίου, ο Πρόεδρος Donald Trump υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα κηρύσσοντας «εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης» λόγω της «απειλής» που, όπως αναφέρεται, συνιστά η Κούβα για την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον βαφτίζει πλέον κάθε ενεργειακή βοήθεια προς την Αβάνα ως πράξη εχθρική προς την αμερικανική εθνική ασφάλεια.
Το διάταγμα επιτρέπει την επιβολή δασμών και κυρώσεων σε χώρες που προμηθεύουν πετρέλαιο στο νησί.
Ήδη το Μεξικό ανέστειλε τις αποστολές, όπως είχε πράξει νωρίτερα και η Βενεζουέλα υπό ασφυκτική πίεση.
Το αμερικανικό Ναυτικό και η Ακτοφυλακή έχουν αναχαιτίσει πέντε δεξαμενόπλοια, στέλνοντας σαφές μήνυμα: καμία σταγόνα καυσίμου χωρίς άδεια της Ουάσιγκτον.
Το αποτέλεσμα; Η Κούβα βυθίζεται σε ενεργειακή ασφυξία.
Μεταφορές, ηλεκτροδότηση, παραγωγή τροφίμων — όλα στο κόκκινο.
Οι πολύωρες διακοπές ρεύματος έχουν γίνει καθημερινότητα για 10 εκατομμύρια ανθρώπους.
Η οικονομική πίεση μοιάζει σχεδιασμένη για να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη, διαδηλώσεις και, ενδεχομένως, το πρόσχημα για «αλλαγή καθεστώτος».
Μια οικονομία στο χείλος της κατάρρευσης
Η κουβανική οικονομία βρίσκεται σε οριακή κατάσταση.
Μετά την πτώση 11% το 2020, η ανάκαμψη παραμένει αναιμική, με ρυθμούς 0,5%-1,5% την περίοδο 2023-2024.
Ο τουρισμός δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2019, ενώ η παραγωγή ζάχαρης καταγράφει ιστορικά χαμηλά.
Το δημοσιονομικό έλλειμμα 2024-2025 αγγίζει το 15%-18% του ΑΕΠ.
Το κράτος αναγκάζεται να τυπώνει χρήμα, τροφοδοτώντας πληθωρισμό.
Οι τιμές καυσίμων αυξήθηκαν πενταπλάσια στο πλαίσιο σκληρού σχεδίου λιτότητας.
Το εξωτερικό χρέος, εκτιμώμενο στα 25-30 δισ. δολάρια, αναχρηματοδοτείται διαρκώς από Ρωσία και Κίνα.
Η Κούβα δεν βρίσκεται απλώς σε κρίση — βρίσκεται στα πρόθυρα επιβίωσης.
Η Μόσχα παίζει με τη φωτιά
Και τότε έρχεται η Ρωσία. Σύμφωνα με τον Ρώσο πρέσβη στην Αβάνα, σε δηλώσεις του στην Izvestia, 80.000 τόνοι πετρελαϊκών προϊόντων θα αποσταλούν ως «ανθρωπιστική βοήθεια», ώστε να αποτραπεί ένα πλήρες μπλακ άουτ.
Αν όμως το δεξαμενόπλοιο αποπλεύσει, ποιος θα το συνοδεύσει;
Θα υπάρξει ρωσική στρατιωτική συνοδεία; Θα το αναχαιτίσουν οι Αμερικανοί; Η πιθανότητα σύγκρουσης στη θάλασσα της Καραϊβικής δεν είναι πλέον θεωρητική.
Η Μόσχα έχει επενδύσει βαθιά στο νησί. Ρώσοι επενδυτές έχουν εξασφαλίσει μισθώσεις γης 30 ετών, η Inter RAO συμμετέχει στον εκσυγχρονισμό θερμοηλεκτρικών μονάδων έως 600 MW, ενώ ρωσικά κεφάλαια κατευθύνονται σε ηλιακούς σταθμούς, στο πετρελαϊκό κοίτασμα Boca de Jaruco και στο χαλυβουργείο José Martí.
Το σύστημα πληρωμών Mir λειτουργεί πλήρως, ενισχύοντας τον ρωσικό τουρισμό.
Υπό την ομπρέλα του VEB.RF, υλοποιούνται έργα άνω του 1 δισ. δολαρίων έως το 2030.
Και στις αρχές του 2026 επικυρώθηκε νέα συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας.
Το μήνυμα είναι σαφές: η Ρωσία δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την Κούβα.
Προς νέα κρίση τύπου 1962;
Η κουβανική κυβέρνηση εμφανίζεται σταθερή, με τις δυνάμεις ασφαλείας πιστές. Ωστόσο, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να αξιοποιήσει ενδεχόμενη κοινωνική αναταραχή ή μεταναστευτικό κύμα προς τη Φλόριντα ως πρόσχημα για στρατιωτική εμπλοκή.
Εάν ρωσικά πλοία συνοδεύσουν ενεργειακά φορτία και αμερικανικά πολεμικά επιχειρήσουν αναχαίτιση, η σύγκρουση δεν θα είναι πλέον οικονομική — θα είναι στρατιωτική.
Ο κόσμος παρακολουθεί. Η Καραϊβική μετατρέπεται ξανά σε σκακιέρα υπερδυνάμεων.
Και το ερώτημα δεν είναι αν η ένταση θα κλιμακωθεί — αλλά ποιος θα κάνει την πρώτη κίνηση που δεν θα μπορεί να πάρει πίσω.
Η Ιστορία διδάσκει ότι οι ενεργειακοί αποκλεισμοί και οι στρατιωτικές «ανθρωπιστικές αποστολές» σπάνια τελειώνουν ειρηνικά.
Η Κούβα είναι το επίκεντρο. Η Ρωσία έχει ρόλο προστάτη. Οι ΗΠΑ υψώνουν τείχος.
Και ο πλανήτης κρατά την ανάσα του.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών