Από τους 70 οικονομολόγους που συμμετείχαν στην έρευνα, το 26% υποστήριξε τον Hernández de Cos, ενώ το 24% επέλεξε τον Knot
Η θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ECB), που θα ανοιχθεί τον Νοέμβριο του 2027 με τη λήξη της οκταετούς θητείας της Christine Lagarde, συγκεντρώνει ήδη το ενδιαφέρον πολλών υποψηφίων, καθώς αναμένεται μεγάλη ανακατανομή στα κορυφαία στελέχη της τράπεζας τα επόμενα δύο χρόνια.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση των Financial Times, οι Ευρωπαίοι οικονομολόγοι προτιμούν τον πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Ισπανίας Pablo Hernández de Cos και τον Ολλανδό ομόλογό του Klaas Knot για το αξίωμα.
Από τους 70 οικονομολόγους που συμμετείχαν στην έρευνα, το 26% υποστήριξε τον Hernández de Cos, ενώ το 24% επέλεξε τον Knot, ο οποίος ολοκλήρωσε τη δεύτερη επταετή θητεία του ως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ολλανδίας τον Ιούνιο.
Ο Christian Kopf, επικεφαλής σταθερού εισοδήματος στη γερμανική Union Investment, τόνισε ότι ο Hernández de Cos διαθέτει την ισχυρότερη τεχνική γνώση νομισματικής πολιτικής και κεντρικής τραπεζικής, στέλνοντας «ισχυρό μήνυμα ότι η Ευρώπη δεν θα διστάσει και ότι το ευρώ θα παραμείνει σκληρό νόμισμα».
Ο Francesco Papadia από το think-tank Bruegel περιέγραψε τον Knot ως πολιτικό με σταθερή και προσανατολισμένη στη σταθερότητα προσέγγιση στην νομισματική πολιτική, αλλά και με την ευελιξία να προσαρμόζεται σε μεταβαλλόμενες συνθήκες.
Οι Γερμανοί υποψήφιοι
Οι Γερμανοί υποψήφιοι, Isabel Schnabel και Joachim Nagel, συγκέντρωσαν ποσοστά υποστήριξης 14% και 7% αντίστοιχα, ενώ άλλοι υποψήφιοι επιλέχθηκαν από 4 οικονομολόγους.
Ο Γάλλος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας François Villeroy de Galhau προτάθηκε δύο φορές, ενώ το 23% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι δεν έχει ακόμη προτίμηση.
Κάποιοι οικονομολόγοι σημείωσαν ότι η Schnabel πιθανότατα δεν μπορεί να μεταπηδήσει από μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου στην προεδρία, λόγω νομικών περιορισμών της ΕΕ.
Ο Lorenzo Codogno, ιδρυτής της δικής του συμβουλευτικής εταιρείας, υποστήριξε αντίθετα τον Knot.
Υπήρξαν επίσης διαφορετικές απόψεις για την ιδανική εθνικότητα του επόμενου προέδρου.
Ο Jesper Rangvid από το Copenhagen Business School υποστήριξε ότι «ήρθε η ώρα ένας Γερμανός να αναλάβει», ενώ ο Spyros Andreopoulos, ιδρυτής της Thin Ice Macroeconomics, τόνισε τη «συμβολική σημασία» ενός Γερμανού επικεφαλής για την αντιμετώπιση των ευρωσκεπτικιστικών ανησυχιών εντός της Γερμανίας. Άλλοι υποστήριξαν ότι η προεδρία Γερμανού ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διευθύνεται επίσης από Γερμανό (Ursula von der Leyen) δεν αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο.
Οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι το υψηλό και αυξανόμενο επίπεδο κρατικού χρέους στην Ευρώπη θα αποτελέσει μεγάλο πρόκληση για τον επόμενο πρόεδρο της ECB.
Η Léa Dauphas από την TAC Economics υπογράμμισε ότι ο νέος πρόεδρος θα πρέπει να λειτουργεί «σε καθεστώς όπου η κύρια πρόκληση είναι η αξιοπιστία», ενώ ο José Manuel González-Páramo, πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, σημείωσε ότι θα πρέπει να αποφύγει πολιτικές πιέσεις και να διασφαλίσει τη σταθερότητα και τον έλεγχο του πληθωρισμού, παρά τις πιέσεις για διεύρυνση των αρμοδιοτήτων.
Με σχεδόν δύο χρόνια να απομένουν για τη λήξη της θητείας της Christine Lagarde, η διαδικασία επιλογής παραμένει αβέβαιη, ενώ οι επικρατέστεροι υποψήφιοι στο παρελθόν δεν είχαν πάντα επιτυχία, με ενδιάμεσους συμβιβαστικούς υποψηφίους να εμφανίζονται την τελευταία στιγμή.
Όπως σημείωσε ο Jörg Krämer, επικεφαλής οικονομολόγος της Commerzbank, «ποιος θα μπορούσε να προβλέψει εκ των προτέρων ότι η Lagarde θα γίνει πρόεδρος της ECB;».
Η μάχη για την επόμενη ηγεσία της ECB θα είναι κρίσιμη, καθώς ο νέος πρόεδρος θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πρόκληση της διαχείρισης κρατικού χρέους, τη διατήρηση της ανεξαρτησίας της τράπεζας και τη σταθερότητα του ευρώ σε μια περίοδο αυξημένων οικονομικών και πολιτικών πιέσεων.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με δημοσκόπηση των Financial Times, οι Ευρωπαίοι οικονομολόγοι προτιμούν τον πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Ισπανίας Pablo Hernández de Cos και τον Ολλανδό ομόλογό του Klaas Knot για το αξίωμα.
Από τους 70 οικονομολόγους που συμμετείχαν στην έρευνα, το 26% υποστήριξε τον Hernández de Cos, ενώ το 24% επέλεξε τον Knot, ο οποίος ολοκλήρωσε τη δεύτερη επταετή θητεία του ως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ολλανδίας τον Ιούνιο.
Ο Christian Kopf, επικεφαλής σταθερού εισοδήματος στη γερμανική Union Investment, τόνισε ότι ο Hernández de Cos διαθέτει την ισχυρότερη τεχνική γνώση νομισματικής πολιτικής και κεντρικής τραπεζικής, στέλνοντας «ισχυρό μήνυμα ότι η Ευρώπη δεν θα διστάσει και ότι το ευρώ θα παραμείνει σκληρό νόμισμα».
Ο Francesco Papadia από το think-tank Bruegel περιέγραψε τον Knot ως πολιτικό με σταθερή και προσανατολισμένη στη σταθερότητα προσέγγιση στην νομισματική πολιτική, αλλά και με την ευελιξία να προσαρμόζεται σε μεταβαλλόμενες συνθήκες.
Οι Γερμανοί υποψήφιοι
Οι Γερμανοί υποψήφιοι, Isabel Schnabel και Joachim Nagel, συγκέντρωσαν ποσοστά υποστήριξης 14% και 7% αντίστοιχα, ενώ άλλοι υποψήφιοι επιλέχθηκαν από 4 οικονομολόγους.
Ο Γάλλος διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας François Villeroy de Galhau προτάθηκε δύο φορές, ενώ το 23% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι δεν έχει ακόμη προτίμηση.
Κάποιοι οικονομολόγοι σημείωσαν ότι η Schnabel πιθανότατα δεν μπορεί να μεταπηδήσει από μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου στην προεδρία, λόγω νομικών περιορισμών της ΕΕ.
Ο Lorenzo Codogno, ιδρυτής της δικής του συμβουλευτικής εταιρείας, υποστήριξε αντίθετα τον Knot.
Υπήρξαν επίσης διαφορετικές απόψεις για την ιδανική εθνικότητα του επόμενου προέδρου.
Ο Jesper Rangvid από το Copenhagen Business School υποστήριξε ότι «ήρθε η ώρα ένας Γερμανός να αναλάβει», ενώ ο Spyros Andreopoulos, ιδρυτής της Thin Ice Macroeconomics, τόνισε τη «συμβολική σημασία» ενός Γερμανού επικεφαλής για την αντιμετώπιση των ευρωσκεπτικιστικών ανησυχιών εντός της Γερμανίας. Άλλοι υποστήριξαν ότι η προεδρία Γερμανού ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διευθύνεται επίσης από Γερμανό (Ursula von der Leyen) δεν αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο.
Οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι το υψηλό και αυξανόμενο επίπεδο κρατικού χρέους στην Ευρώπη θα αποτελέσει μεγάλο πρόκληση για τον επόμενο πρόεδρο της ECB.
Η Léa Dauphas από την TAC Economics υπογράμμισε ότι ο νέος πρόεδρος θα πρέπει να λειτουργεί «σε καθεστώς όπου η κύρια πρόκληση είναι η αξιοπιστία», ενώ ο José Manuel González-Páramo, πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, σημείωσε ότι θα πρέπει να αποφύγει πολιτικές πιέσεις και να διασφαλίσει τη σταθερότητα και τον έλεγχο του πληθωρισμού, παρά τις πιέσεις για διεύρυνση των αρμοδιοτήτων.
Με σχεδόν δύο χρόνια να απομένουν για τη λήξη της θητείας της Christine Lagarde, η διαδικασία επιλογής παραμένει αβέβαιη, ενώ οι επικρατέστεροι υποψήφιοι στο παρελθόν δεν είχαν πάντα επιτυχία, με ενδιάμεσους συμβιβαστικούς υποψηφίους να εμφανίζονται την τελευταία στιγμή.
Όπως σημείωσε ο Jörg Krämer, επικεφαλής οικονομολόγος της Commerzbank, «ποιος θα μπορούσε να προβλέψει εκ των προτέρων ότι η Lagarde θα γίνει πρόεδρος της ECB;».
Η μάχη για την επόμενη ηγεσία της ECB θα είναι κρίσιμη, καθώς ο νέος πρόεδρος θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πρόκληση της διαχείρισης κρατικού χρέους, τη διατήρηση της ανεξαρτησίας της τράπεζας και τη σταθερότητα του ευρώ σε μια περίοδο αυξημένων οικονομικών και πολιτικών πιέσεων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών