Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump δεσμεύθηκε για «αναγέννηση» της βενεζουελάνικης οικονομίας μέσω του πετρελαίου, αλλά στις αίθουσες των αγορών κυριαρχεί ο σκεπτικισμός.
Τα διαλυμένα λιμάνια, οι καταρρακωμένοι αγωγοί και η κατάρρευση της υποδομής καθιστούν την επιστροφή της χώρας στο πετρελαϊκό προσκήνιο μια αμφίβολη και εξαιρετικά δαπανηρή υπόθεση.
Κατεστραμμένη πετρελαϊκή βιομηχανία
Η παραγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας βρίσκεται σε δραματική ύφεση, θυμίζοντας έργο ανασυγκρότησης από μηδενική βάση.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Bloomberg, η ανακατασκευή του συστήματος πετρελαίου θα μπορούσε να κοστίσει πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια και να διαρκέσει τουλάχιστον μια δεκαετία.
Ο Francisco Monaldi, διευθυντής πολιτικής ενέργειας Λατινικής Αμερικής στο Rice University, επισημαίνει ότι απαιτούνται περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια ανά έτος για δέκα χρόνια, μόνο για να επανέλθει η παραγωγή στα επίπεδα της δεκαετίας του 1970. Τότε η Βενεζουέλα παρήγαγε σχεδόν 4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σε σύγκριση με περίπου 1 εκατομμύριο σήμερα.
Η κατάρρευση οφείλεται σε περισσότερα από δέκα χρόνια χαοτικής διαχείρισης υπό το καθεστώς Maduro.
Η εφοδιαστική αλυσίδα και οι κρίσιμες υποδομές βρίσκονται σε προχωρημένη φθορά.
Τα λιμάνια είναι υπερφορτωμένα, η φόρτωση ενός υπερδεξαμενόπλοιου διαρκεί πλέον πέντε ημέρες αντί για μία, εξοπλισμός λεηλατείται και πωλείται ως ανταλλακτικά, ενώ αγωγοί κλέβονται ή πωλούνται ως μέταλλο.
Οι ανεξέλεγκτες διαρροές, οι πυρκαγιές και η καταστροφή βασικών εγκαταστάσεων εμποδίζουν οποιαδήποτε προσπάθεια επανεκκίνησης.
Το διυλιστικό συγκρότημα Paraguaná, το μεγαλύτερο στη Λατινική Αμερική, λειτουργεί με χαμηλή δυναμικότητα ή καθόλου, με τις μονάδες επεξεργασίας βαρέος πετρελαίου εντελώς κλειστές. Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, αλλά δεν μπορεί να τα παράγει ή να τα αξιοποιήσει χωρίς μαζική ανασυγκρότηση.
Wall Street και οι μεγάλες πετρελαϊκές μένουν μακριά
Μπροστά σε αυτό το χαοτικό τοπίο, οι επενδυτές και οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες εμφανίζονται επιφυλακτικές.
Αναλυτές της RBC Capital Markets, μεταξύ των οποίων η Helima Croft, προειδοποιούν ότι οποιαδήποτε ελπίδα για γρήγορη ανάκαμψη είναι ουτοπική.
Η πλήρης άρση κυρώσεων και μια ομαλή πολιτική μετάβαση είναι προϋποθέσεις που προς το παρόν δεν πληρούνται.
Ο Neil Shearing, επικεφαλής οικονομολόγος της Capital Economics, επισημαίνει ότι «η Βενεζουέλα έχει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα.
Η θεωρία και η πραγματικότητα απέχουν πολύ».
Μεταξύ των μεγάλων εταιρειών, μόνο η Chevron συνεχίζει να δραστηριοποιείται στη χώρα, καλύπτοντας περίπου το 25% της τρέχουσας παραγωγής, χάρη σε ειδική άδεια που επιτρέπει μερική παράκαμψη των αμερικανικών κυρώσεων.
Η ExxonMobil και η ConocoPhillips, που υπήρξαν βασικοί παίκτες στο παρελθόν, απέχουν από τις δραστηριότητες μετά την κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων από την κυβέρνηση Chávez τη δεκαετία του 2000.
Προβλέψεις για τον ρόλο του bitcoin
Οι προβλέψεις για το μέλλον παραμένουν μετριοπαθείς.
Η Goldman Sachs εκτιμά ότι αν η παραγωγή της Βενεζουέλας φτάσει τα 2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως έως το 2030, οι τιμές Brent θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 4 δολάρια — σημαντικό αλλά όχι ικανό να αλλάξει την ισορροπία της παγκόσμιας αγοράς.
Στο μεταξύ, το bitcoin εμφανίζεται ως ασφαλές καταφύγιο, μακριά από κρατικούς περιορισμούς και γεωπολιτικούς κινδύνους.
Το σχέδιο Trump για τη Βενεζουέλα προκαλεί δυσπιστία και αδράνεια, ενώ ο Robert Kiyosaki καταγγέλλει μια παγκόσμια στρατηγική που αποσκοπεί στον έλεγχο των φυσικών πόρων με πρόσχημα την οικονομική αναβίωση.
Οι αγορές παραμένουν σε στάση αναμονής, καθώς η πραγματικότητα στο έδαφος παραμένει γεμάτη αβεβαιότητες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών