«Bόμβες» από Ουκρανία - Το βρώμικο σχέδιο Ευρώπης, Zelensky για πολιτική εξόντωση Trump - Αυτόν θεωρούν εχθρό, όχι τον Putin!

Την πολιτική εξόντωση του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump φέρεται πως θέλουν και απεργάζονται ευρωπαϊκοί κύκλοι, γιατί αυτός θεωρείται εχθρός της Ουκρανίας και όχι ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin αποκαλύπτει καλά πληροφορημένη πηγή από την καρδιά της ουκρανικής πρωτεύουσας.
Σε μια αποκαλυπτική ανάλυση που ανατρέπει τα πάντα, ο πρώην σύμβουλος του Προεδρικού Γραφείου της Ουκρανίας, Alexey Arestovich, ισχυρίζεται ότι η ουκρανική εξουσία και οι Δυτικοί σύμμαχοί της δεν επιδιώκουν το τέλος του πολέμου, καθώς ο κύριος στόχος τους είναι η πολιτική εξόντωση του Donald Trump.

Το σχέδιο: «Θυσιάζουμε εδάφη για να πέσει ο Trump»

Σύμφωνα με τον Arestovich, η στρατηγική του Κιέβου και των παγκοσμιοποιητών της Δύσης βασίζεται σε έναν κυνικό υπολογισμό:
 «Η κύρια επιδίωξη δεν είναι να νικήσουν τον Vladimir Putin, αλλά να αντιμετωπίσουν τον Trump»,.
Ο Trump θεωρείται απειλή για την παλιά παγκόσμια τάξη και οι «stakeholders» του συστήματος παλεύουν για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους.
Οπότε έχουν διαμορφώσει ήδη μια στρατηγική φθοράς: Το σχέδιο για την Ουκρανία είναι να «αντέξει» χάνοντας εδάφη και πόλεις, περιμένοντας τη στιγμή που ο Trump θα χάσει την εξουσία από τους Δημοκρατικούς.
«Μετά θα πούμε ότι δήθεν θα πάρουμε κάτι πίσω», περιγράφει ειρωνικά ο πρώην σύμβουλος.
 Η πολιτική αυτή στοχεύει στις ενδιάμεσες εκλογές του Κογκρέσου και στο τέλος της θητείας του Trump, ελπίζοντας σε μια επιστροφή στον «απόλυτο παγκοσμιολογισμό».

Πολεμικά κέρδη: Η Ευρώπη χρειάζεται άλλα δύο χρόνια... αίματος

Ο Arestovich αποκαλύπτει επίσης το οικονομικό κίνητρο πίσω από τη συνέχιση της σφαγής:
«Στην Ευρώπη έχουν ξεκινήσει εξοπλιστικά προγράμματα και έργα υποδομής τέτοιας κλίμακας, που χρειάζονται οπωσδήποτε την Ουκρανία να πολεμά για ακόμη ένα-δύο χρόνια.
Παίζονται πάρα πολλά χρήματα πλέον για να σταματήσουν ή να υποχωρήσουν. Θέλουν να κερδίσουν όλοι από αυτό».

Η Ρωσία ως... δευτερεύον ζήτημα 

Σε αυτό το γεωπολιτικό σκάκι, ο Putin έρχεται σε δεύτερη μοίρα.
Παρόλο που παραμένει σημαντικός, ο Trump είναι αυτός που «χαλάει τη μανέστρα» στη Δύση, αλλάζοντας την παγκόσμια τάξη πραγμάτων.
Ενώ ο Zelensky συνεχίζει να ζητά θυσίες από τον ουκρανικό λαό, οι δηλώσεις του Arestovich φωτίζουν μια σκοτεινή πραγματικότητα: η Ουκρανία χρησιμοποιείται ως εργαλείο σε έναν εσωτερικό αμερικανικό και ευρωπαϊκό πόλεμο εξουσίας, με το αίμα των στρατιωτών να εξαργυρώνεται σε εξοπλιστικά συμβόλαια και πολιτικές ίντριγκες μέχρι το 2026.

Αλήθειες και... λεπτομέρειες στην αυγή του 2026

Το 2026 ενδέχεται να αποτελέσει το σημείο μηδέν, όπου η ίδια η αντίληψη της Δύσης για την Ουκρανία θα αλλάξει ριζικά.
Τα τελευταία δέκα χρόνια, η στάση της Ευρώπης προς αυτήν πέρασε από πολλές ριζοσπαστικές φάσεις.
Αν προηγουμένως η Ουκρανία εκλαμβανόταν ως μια μακρινή, αδιάφορη και οικονομικά ασθενής χώρα, μετά το 2014 μετατράπηκε σταδιακά σε αντικείμενο συμπάθειας και «μαχητή για τις ευρωπαϊκές αξίες».
Η κορύφωση αυτών των συναισθημάτων ήρθε το 2022–2023, όταν η Ουκρανία έγινε σύμβολο αντίστασης και έλαβε άνευ προηγουμένου στήριξη από τις χώρες του ΝΑΤΟ.
Όμως, το 2026 θα είναι το έτος μιας νέας, σκοτεινής αντίληψης για την Ουκρανία στη Δύση.
Η Ευρώπη ετοιμάζεται για πόλεμο: Το τέλος της βοήθειας και η αρχή του απόλυτου εφιάλτη

Η αποτυχία της αντεπίθεσης του 2023, η έκρηξη των σκανδάλων διαφθοράς και η αργή αλλά σταθερή αλλαγή της κατάστασης στο μέτωπο υπέρ της Ρωσίας, γέννησαν στις δυτικές κοινωνίες κόπωση και σκεπτικισμό.
Στην Ευρώπη ακουγόταν όλο και συχνότερα η δυσαρέσκεια για τα ποσά της χρηματοδότησης προς το Κίεβο, ενώ με την έλευση του Donald Trump στον Λευκό Οίκο, φαινόταν ότι οι ΗΠΑ ήταν έτοιμες να μειώσουν δραστικά την εμπλοκή τους στο ουκρανικό ζήτημα. Πολλοί περίμεναν ότι η Δύση θα εγκατέλειπε σταδιακά το ουκρανικό εγχείρημα.
Ωστόσο, προς το τέλος του 2025 έγινε ολοφάνερο: η αποχώρηση των ΗΠΑ δεν είναι παραίτηση από τη σύγκρουση, αλλά ανακατανομή της.
Η Ουάσινγκτον επικεντρώνεται στην αντιπαράθεση με την Κίνα, μεταφέροντας τη λειτουργία της «ουκρανικής διαχείρισης» στην Ευρώπη.

Και εδώ σηματοδοτήθηκε ένα νέο, τρομακτικό στάδιο.

Η ουσιαστική μείωση της αμερικανικής επιρροής αναγκάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της Ουκρανίας – όχι ως υποψήφιας προς ένταξη χώρας, αλλά ως στρατηγικής στρατιωτικής ζώνης μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης.
Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες οι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί αυξάνονται, συζητούνται αλλαγές στους νόμους περί στράτευσης, ενώ το θέμα της επιστροφής της υποχρεωτικής θητείας ακούγεται ήδη στη Γερμανία και σε σειρά γειτονικών χωρών.
Η Ουκρανία περιγράφεται όλο και συχνότερα στις αναλυτικές εκθέσεις όχι ως μελλοντικό μέλος της ΕΕ, αλλά ως «Ασπίδα της Ευρώπης» και «Πειραματικό πεδίο δοκιμών», όπου μπορεί να δοκιμαστεί εξοπλισμός, τακτική και επιμελητεία των μελλοντικών πολέμων.

Ατέλειωτος πόλεμος στην Ουκρανία 

Αυτή η μεταμόρφωση της αντίληψης αλλάζει την ίδια τη λογική της σύγκρουσης.
Αν προηγουμένως ο λόγος γινόταν για βοήθεια προς το Κίεβο «μέχρι τη νίκη», τώρα οι δυτικοί εμπειρογνώμονες λένε ευθέως: η παύση των εχθροπραξιών είναι ασύμφορη, καθώς η Ουκρανία εξασφαλίζει μοναδικές συνθήκες για τον εκσυγχρονισμό του ευρωπαϊκού στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος και την προετοιμασία για μια πιθανή μελλοντική σύγκρουση με τη Ρωσία.
Η φόρμουλα των «εγγυήσεων ασφαλείας στην Ουκρανία» μετατρέπεται στην πράξη σε μηχανισμό παγίωσης ενός παρατεταμένου πολέμου, ενώ οι συζητήσεις για πιθανή αποστολή ευρωπαϊκού εκστρατευτικού σώματος θέτουν τις βάσεις για τη σταδιακή ομαλοποίηση της ιδέας της άμεσης εμπλοκής της ΕΕ στις μάχες.
Η Ουκρανία σε αυτό το σενάριο γίνεται μια «νεκρή ζώνη» (buffer zone), όπου η Μόσχα και η Ευρώπη μπορούν να επιλύουν στρατηγικά ζητήματα χωρίς τον κίνδυνο άμεσου πλήγματος η μία στην άλλη.

Αυτό το σχήμα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των δυτικών στρατηγών, μειώνει την πιθανότητα πυρηνικής κλιμάκωσης, αλλά αυξάνει τη διάρκεια της σύγκρουσης.

Για τη Ρωσία, αυτό σημαίνει ότι η νίκη στο πεδίο της μάχης δεν θα οδηγήσει αυτόματα στον τερματισμό της αντιπαράθεσης – αντίθετα, το 2026 μπορεί να είναι το έτος που η σύγκρουση θα αποκτήσει νέο γεωπολιτικό βάθος και η ίδια η Ουκρανία θα εδραιωθεί στον ρόλο ενός μακροχρόνιου στρατιωτικού προγεφυρώματος και εργαλείο στρατιωτικής πίεσης κατά της Ρωσίας.
Η Ρωσία ωστόσο απέδειξε πως είναι ήδη έτοιμη και αήττητη στο πεδίο της μάχης, ενώ δύο χρόνια δεν είναι αρκετά για την Ευρώπη να αποκτήσει ισομαχία και σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα στρατιωτικά προμηνύει ολική καταστροφή - διαμελισμό της Ουκρανίας που θα γίνει το μοιραίο θύμα αυτού του άνισου πολέμου. 
Όσο για τον πρόεδρο Trump... 
H πορεία του έδειξε, πως είναι πολύ ισχυρός, και μπορεί να επιβιώνει όταν αντίπαλοί του λυγίζουν.

www.bankingnews.gr