“Η πολιτική της Fed οδηγεί σε ασφυξία το 80% των Αμερικανών”

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Joseph Stiglitz εκτιμά ότι η πολιτική της Fed “δεν θα λειτουργήσει” επειδή ωθεί σε χαμηλότερα επίπεδα το δολάριο και συνεπώς αναγκάζει κι άλλες χώρες να λάβουν ανάλογα μέτρα μέσω των Κεντρικών Τραπεζών τους. Η ανάπτυξη που στηρίζεται στον πλεονασμό χρήματος, πράγματι δεν είναι αυτό που έχουν ανάγκη οι εθνικές οικονομίες για να ανακάμψουν. Το μοντέλο της ανάπτυξης με δανεικό χρήμα απέτυχε εκκωφαντικά και χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Ελλάδα και η Ιρλανδία.
Η πρόταση του Stiglitz για προσυμφωνημένους ενιαίους πυλώνες ανάπτυξης είναι προς το παρόν “όνειρο θερινής νυκτός”. Σε αυστηρούς τόνους θα μπορούσε να τη χαρακτηρίσει κανείς σχεδόν ανεδαφική καθώς είναι δεδομένο ότι θα δυναμιτιστεί από τις αντικρουόμενες συμπεριφορές των εθνικών νομισμάτων πέρα από τις ουσιαστικές πολιτικές διαφωνίες περί προτεραιοτήτων στο νέο -υποτίθεται- υγιές οικονομικό περιβάλλον.
Μιας και εκλείπει μια τέτοια πιθανότητα, ας εξετάσουμε τη λύση που προτείνει η Fed. Ο Gonzalo Lira, μυθιστοριογράφος, συγγραφέας και παραγωγός ταινιών αρθρογραφεί στον αμερικανικό Τύπο και σε ιστοσελίδες του διαδικτύου για οικονομικά θέματα το τελευταίο δωδεκάμηνο.
Στη δεδομένη περίπτωση, χρησιμοποιεί μια επιτυχημένη παρομοίωση. Το 80% των Αμερικανών πολιτών, αυτοί δηλαδή που ζουν μέσω των μηνιαίων καταβολών τους και όχι από τρίτου τύπου ήδη αποκτηθέντα εισοδήματα, θα γίνουν αρκετά φτωχότερη μέσω της πολιτικής της Fed, υποστηρίζει ο Lira. “Αν βάλεις έναν βάτραχο μέσα σε καυτό νερό, θα πηδήσει γρήγορα έξω σε χρόνο μηδέν. Αν όμως τον βάλεις σε κρύο νερό, θα παραμείνει. Αν λοιπόν αυξάνεις διαρκώς τη θερμοκρασία, αυτός δεν θα καταλάβει αμέσως τη διαφορά και αν το συνεχίσεις, θα τον σκοτώσεις”.
Η πολιτική της Fed δεν εγγυάται ότι το εισόδημα του μέσου Αμερικανού θα αυξηθεί αλλά δημιουργεί μια πολύ μεγάλη πιθανότητα ανόδου του πληθωρισμού. Την ίδια στιγμή δηλαδή που το ζητούμενο της αγοράς είναι η ρευστότητα, τα προϊόντα της καθημερινότητας ενός νοικοκυριού θα γίνονται ολοένα και πιο ακριβά, οπότε αυτό αυτομάτως θα μειώνει την αγοραστική δύναμη των Αμερικανών. Η ποσότητα των αγορών, συνεπώς, δεν θα μπορεί να είναι ίδια με πριν. Λογικό το επιχείρημα του Lira. Εκτός των άλλων, τα χρήματα που θα παίρνουν ως απολαβές οι Αμερικανοί ουσιαστικά χάνουν μέρος της αξίας τους όσο το δολάριο χάνει διαρκώς έδαφος στην αγορά συναλλάγματος.
Ουσιαστικά ασφυκτιούν σιγά-σιγά... Η αμερικανική οικονομία δεν μπορεί να πάρει από αυτή την πηγή τη ρευστότητα που χρειάζεται.

Κώστας Βορίλας
www.bankingnews.gr