Ιδιαίτερα μετά τις αποτυχημένες πολιτικές προβλέψεις των τελευταίων μηνών, οι πολιτικοί αναλυτές οφείλουν να επανασυντονίσουν τα «πολιτικά τους ραντάρ», ώστε να αναγνωρίζουν μεγαλύτερο φάσμα πολιτικών εκφράσεων, στάσεων και αντιδράσεων
Φαντασίωση αποτελεί η υποτιθέμενη ικανότητα της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας στη Δύση για παραγωγή ωφελειών σε ολόκληρο το φάσμα της κοινωνίας - χωρίς αποκλεισμούς - σύμφωνα με άρθρο του Kemal Dervis, Τούρκου πρώην υπουργού Οικονομικών Υποθέσεων και αντιπροέδρου του Ινστιτούτου Brookings.
Όπως γράφει, ελάχιστοι πολιτικοί αναλυτές ανέμεναν τους Βρετανούς να ψηφίσουν υπέρ της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε. (Brexit) ή τους πολίτες των ΗΠΑ να εκλέξουν τον Donald Trump ως τον επόμενο πρόεδρό τους.
Ωστόσο, ο Dervis επισημαίνει, ότι παρά τις λανθασμένες εκτιμήσεις τους, οι αναλυτές φάνηκαν εύκολα να βρίσκουν και να συμφωνούν για τα αίτια πίσω από τις απροσδόκητες πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών, αν και σε αυτές τις περιπτώσεις θα έπρεπε να αποφεύγονται τα βιαστικά συμπεράσματα.
Για τον Τούρκο πρώην υπουργό, οι «κοσμοπολίτικες ελίτ» που έχουν τη δύναμη να λαμβάνουν αποφάσεις για το μέλλον κρίσιμων τομέων - από τη βιομηχανία, στις χρηματο-οικονομικές υπηρεσίες, στην πολιτική - οφείλουν να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στα παράπονα των λιγότερο ευνοημένων, λιγότερο μορφωμένων και λιγότερο διασυνδεδεμένων πολιτών.
Αντί να συγκεντρώνονται σε μέρη όπου συνυπάρχουν μόνο με ομοϊδεάτες τους, οι ελίτ πρέπει να δημιουργήσουν πλατφόρμες που να τους συνδέουν με ανθρώπους περισσότερο ποικίλων υποβάθρων και συνθηκών διαβίωσης, περιλαμβανομένων όσων η εμπειρία περί της παγκοσμιοποίησης είναι σημαντικά διαφορετική.
Οι πλατφόρμες αυτές θα βοηθούσαν στην αποτροπή του κατακερματισμού της δημόσιας συζήτησης επί κρίσιμων θεμάτων, όπως σχολιάζει ο Dervis.
Όμως, η ιδεολογική αυτο-απομόνωση των ελίτ από την υπόλοιπη κοινωνία δεν αποτελεί το μόνο πρόβλημα, καθώς αυτές απέτυχαν παταγωδώς να προβλέψουν τις πρόσφατες νίκες λαϊκιστών, αλλά και την κυριαρχία με μεγάλη διαφορά του μη λαϊκιστή Γάλλου Francois Fillon ως θριαμβευτή προεδρικού υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων.
Για τον Dervis, αυτοί που ψήφισαν υπέρ του Brexit ή υπέρ του Trump δεν απέτυχαν απλά να κατανοήσουν τις πραγματικές ωφέλειες της παγκοσμιοποίησης, αλλά δείχνουν να μη διαθέτουν τις δεξιότητες ή τις ευκαιρίες για να διεκδικήσουν «ένα κομμάτι της πίτας».
Κατά συνέπεια, πέρα από την καλύτερη επικοινωνία, αυτό που χρειάζεται η εποχή μας είναι δημιουργία αναδιανεμητικών πολιτικών, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αφήνουν τους πάντες κερδισμένους.
Οι κύριοι ωφελούμενοι του ελεύθερου εμπορίου και των τεχνολογικών αλλαγών πρέπει να αποζημιώσουν ενεργά όσους μένουν πίσω, μέσω κατάλληλης φορολογικής πολιτικής, επιδομάτων και προγραμμάτων απασχόλησης.
Όπως γράφει ο Dervis, στη φιλελεύθερη Δημοκρατία της Δύσης - σε αμφότερες τις κεντροδεξιές και κεντροαριστερές εκφράσεις της - βασίζονται στην εσφαλμένη υπόθεση, ότι οι προτεινόμενες λύσεις (ιδιαίτερα η ειρήνη) μπορούν μακροπρόθεσμα να «ωφελήσουν» την κοινωνία ή ακόμα και την ανθρωπότητα.
Δηλαδή, υποτίθεται πως η Δημοκρατία χειρίζεται τις δυσκολίες και τα κρίσιμα σημεία της διαδρομής, διαχειριζόμενη επιπλέον τις βραχυπρόθεσμες θυσίες - Και στο τέλος υποτίθεται ότι όλοι κερδίζουν (win-win).
Η αποτυχία εξασφάλισης παρόμοιων αποτελεσμάτων συχνά οδηγεί σε καταστάσεις στις οποίες τελικά όλοι χάνουν (lose-lose).
Σε κάθε περίπτωση, η προσέγγιση της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας ορθώς θεωρεί, ότι σχεδόν πάντοτε υπάρχει περιθώριο συμβιβασμού.
Αν και δεν είναι δυνατόν όλοι να αναδεικνύονται νικητές, τα φυσικά πρόσωπα μα και οι χώρες σίγουρα τα καταφέρνουν καλύτερα όταν συνεργάζονται και συνάπτουν συμφωνίες, απ' ότι στην αντίθετη περίπτωση.
Ο Dervis καταλήγει, ότι ιδιαίτερα μετά τις αποτυχημένες πολιτικές προβλέψεις των τελευταίων μηνών, οι πολιτικοί αναλυτές οφείλουν να επανασυντονίσουν τα «πολιτικά τους ραντάρ», ώστε να αναγνωρίζουν μεγαλύτερο φάσμα πολιτικών εκφράσεων, στάσεων και αντιδράσεων.
Οι φιλελεύθεροι ή σοσιαλδημοκράτες απέναντι στους εθνικιστές κάθε χροιάς, οφείλουν να αναγνωρίσουν ότι μεσοπρόθεσμα υπάρχουν αποτελέσματα που δεν αφήνουν τους πάντες κερδισμένους, επιμένοντας στη μακροπρόθεσμη πίστη τους για σταδιακές δημοκρατικές αλλαγές, εργαζόμενοι παράλληλα για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης.
www.bankingnews.gr
Όπως γράφει, ελάχιστοι πολιτικοί αναλυτές ανέμεναν τους Βρετανούς να ψηφίσουν υπέρ της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε. (Brexit) ή τους πολίτες των ΗΠΑ να εκλέξουν τον Donald Trump ως τον επόμενο πρόεδρό τους.
Ωστόσο, ο Dervis επισημαίνει, ότι παρά τις λανθασμένες εκτιμήσεις τους, οι αναλυτές φάνηκαν εύκολα να βρίσκουν και να συμφωνούν για τα αίτια πίσω από τις απροσδόκητες πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών, αν και σε αυτές τις περιπτώσεις θα έπρεπε να αποφεύγονται τα βιαστικά συμπεράσματα.
Για τον Τούρκο πρώην υπουργό, οι «κοσμοπολίτικες ελίτ» που έχουν τη δύναμη να λαμβάνουν αποφάσεις για το μέλλον κρίσιμων τομέων - από τη βιομηχανία, στις χρηματο-οικονομικές υπηρεσίες, στην πολιτική - οφείλουν να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στα παράπονα των λιγότερο ευνοημένων, λιγότερο μορφωμένων και λιγότερο διασυνδεδεμένων πολιτών.
Αντί να συγκεντρώνονται σε μέρη όπου συνυπάρχουν μόνο με ομοϊδεάτες τους, οι ελίτ πρέπει να δημιουργήσουν πλατφόρμες που να τους συνδέουν με ανθρώπους περισσότερο ποικίλων υποβάθρων και συνθηκών διαβίωσης, περιλαμβανομένων όσων η εμπειρία περί της παγκοσμιοποίησης είναι σημαντικά διαφορετική.
Οι πλατφόρμες αυτές θα βοηθούσαν στην αποτροπή του κατακερματισμού της δημόσιας συζήτησης επί κρίσιμων θεμάτων, όπως σχολιάζει ο Dervis.
Όμως, η ιδεολογική αυτο-απομόνωση των ελίτ από την υπόλοιπη κοινωνία δεν αποτελεί το μόνο πρόβλημα, καθώς αυτές απέτυχαν παταγωδώς να προβλέψουν τις πρόσφατες νίκες λαϊκιστών, αλλά και την κυριαρχία με μεγάλη διαφορά του μη λαϊκιστή Γάλλου Francois Fillon ως θριαμβευτή προεδρικού υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων.
Για τον Dervis, αυτοί που ψήφισαν υπέρ του Brexit ή υπέρ του Trump δεν απέτυχαν απλά να κατανοήσουν τις πραγματικές ωφέλειες της παγκοσμιοποίησης, αλλά δείχνουν να μη διαθέτουν τις δεξιότητες ή τις ευκαιρίες για να διεκδικήσουν «ένα κομμάτι της πίτας».
Κατά συνέπεια, πέρα από την καλύτερη επικοινωνία, αυτό που χρειάζεται η εποχή μας είναι δημιουργία αναδιανεμητικών πολιτικών, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αφήνουν τους πάντες κερδισμένους.
Οι κύριοι ωφελούμενοι του ελεύθερου εμπορίου και των τεχνολογικών αλλαγών πρέπει να αποζημιώσουν ενεργά όσους μένουν πίσω, μέσω κατάλληλης φορολογικής πολιτικής, επιδομάτων και προγραμμάτων απασχόλησης.
Όπως γράφει ο Dervis, στη φιλελεύθερη Δημοκρατία της Δύσης - σε αμφότερες τις κεντροδεξιές και κεντροαριστερές εκφράσεις της - βασίζονται στην εσφαλμένη υπόθεση, ότι οι προτεινόμενες λύσεις (ιδιαίτερα η ειρήνη) μπορούν μακροπρόθεσμα να «ωφελήσουν» την κοινωνία ή ακόμα και την ανθρωπότητα.
Δηλαδή, υποτίθεται πως η Δημοκρατία χειρίζεται τις δυσκολίες και τα κρίσιμα σημεία της διαδρομής, διαχειριζόμενη επιπλέον τις βραχυπρόθεσμες θυσίες - Και στο τέλος υποτίθεται ότι όλοι κερδίζουν (win-win).
Η αποτυχία εξασφάλισης παρόμοιων αποτελεσμάτων συχνά οδηγεί σε καταστάσεις στις οποίες τελικά όλοι χάνουν (lose-lose).
Σε κάθε περίπτωση, η προσέγγιση της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας ορθώς θεωρεί, ότι σχεδόν πάντοτε υπάρχει περιθώριο συμβιβασμού.
Αν και δεν είναι δυνατόν όλοι να αναδεικνύονται νικητές, τα φυσικά πρόσωπα μα και οι χώρες σίγουρα τα καταφέρνουν καλύτερα όταν συνεργάζονται και συνάπτουν συμφωνίες, απ' ότι στην αντίθετη περίπτωση.
Ο Dervis καταλήγει, ότι ιδιαίτερα μετά τις αποτυχημένες πολιτικές προβλέψεις των τελευταίων μηνών, οι πολιτικοί αναλυτές οφείλουν να επανασυντονίσουν τα «πολιτικά τους ραντάρ», ώστε να αναγνωρίζουν μεγαλύτερο φάσμα πολιτικών εκφράσεων, στάσεων και αντιδράσεων.
Οι φιλελεύθεροι ή σοσιαλδημοκράτες απέναντι στους εθνικιστές κάθε χροιάς, οφείλουν να αναγνωρίσουν ότι μεσοπρόθεσμα υπάρχουν αποτελέσματα που δεν αφήνουν τους πάντες κερδισμένους, επιμένοντας στη μακροπρόθεσμη πίστη τους για σταδιακές δημοκρατικές αλλαγές, εργαζόμενοι παράλληλα για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών