γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Κρατά ακόμη τις επιφυλάξεις της σχετικά με το κατά πόσο πιθανή είναι μία χρεοκοπία χώρας μέλους της ευρωζώνης η Morgan Stanley στην 8σέλιδη έκθεση της με τίτλο “Sovereign Subjects - Sense and Sustainability”, αν και θεωρεί ότι αυτό το ενδεχόμενο δεν συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες πλέον, κρατώντας έτσι αντίθετη στάση έναντι της δημοσκόπησης που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο Λονδίνο και στην οποία το 82% των ερωτηθέντων αναλυτών θεώρησε πιθανή την χρεοκοπία κάποιου κράτου μέλος της ζώνης.
Τα κλειδιά που θα κρίνουν την πορεία των ευρωπαϊκών οικονομιών είναι για την Morgan Stanley τα εξής: 1) κατά πόσο οι πιστωτές είναι πρόθυμοι να χρηματοδοτήσουν αδύναμες κυβερνήσεις και 2) και αν είναι πρόθυμοι οι επενδυτές να χρηματοδοτήσουν τις κυβερνήσεις με ένα λογικό επιτόκιο.
Οι περιφερειακές ευρωπαϊκές οικονομίες αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με αυτά που αντιμετωπίζουν και οι υπόλοιπες οικονομίες, αλλά το πρόβλημα είναι ότι διαθέτουν λιγότερα εργαλεία για την αντιμετώπιση τους. Σύμφωνα με την MS η χρεοκοπία μίας χώρας θα συμβεί κάτω από δύο συνθήκες:
1) Η πολιτική ηγεσία δεν θα τα καταφέρει ή δεν θα έχει τη βούληση για να περάσει σκληρά προγράμματα προσαρμογής
2) Η χώρα δε θα μπορεί να πείσει του πιστωτές να χρηματοδοτήσουν το χρέος τους και τα ελλείμματα τους
Η Morgan Stanley δε διαχωρίζει τα προβλήματα του διαρκώς αυξανόμενου χρέους τόσο σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία, όσο σε Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ. Μάλιστα, αν και θεωρεί ότι οι προσπάθειες πρέπει να ενταθούν για τις χώρες αυτές αναφορικά με τα πλεονάσματα που χρειάζεται να πετύχουν, ωστόσο επιβραβεύει το γεγονός ότι παραμένουν πιστές στα προγράμματα προσαρμογής που έχουν εξαγγείλει. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η Morgan Stanley επισημαίνει ειδικά για την Ελλάδα ότι για να μπορέσει να σταθεροποιήσει τα επίπεδα χρέους της κοντά στο 155% πρέπει να έχει ανάπτυξη που να ξεπερνά το 4,25%. Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, κάθε αύξηση κατά 100 μονάδες στο κόστος εξυπηρέτησης χρέους θα πρέπει να συνοδεύεται με αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,5% για να παραμείνει σταθερό το χρέος.
Η Morgan Stanley θέτει και το νέο καθεστώς που ισχύει για την Ελλάδα και πλσιάζει και η Ιρλανδία σ' αυτό. Μετά την ενεργοποίηση της εξωτερικής βοήθειας, η Ελλάδα απέκτησε μεν κάποια ασφάλεια, ωστόσο δεν είναι ικανή να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Ακόμη και αν οι μεταρρυθμίσεις προχωρήσουν με σημαντικό ρυθμό και κατά το δοκούν των αγορών, η χώρα θα καθυστερήσει να επανέλθει σ' αυτές, καθώς ακόμη οι επενδυτές θεωρούν ότι είναι υψηλό το ρίσκο των “ασύμετρων κινδύνων”. Το ίδιο γίνεται και στην Ιρλανδία, η οποία φαίνεται, σύμφωνα με την Morgan, να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο.
Οι αναλυτές της επενδυτικής τράπεζας θεωρούν ότι η ύπαρξη μόνιμου μηχανισμού στην ευρωζώνη είναι σημαντική για όλες τις χώρες μέλη, καθώς:
α) Ο κίνδυνος της διάχυσης της κρίσης και ενδεχόμενης χρεοκοπίας είναι μεγάλος
β) Εξασφαλίζει ότι ακόμη και αν οι αγορές “γυρίσουν την πλάτη” στις ευρωχώρες αυτές θα μπορούν να δανείζονται σε λογικά επιτόκια.
γ) Θα ενισχυθεί η οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη ώστε να μην υπάρχουν στο μέλλον παρόμοια προβλήματα
Αναφορικά τέλος με το πολιτικό κόστος που έχουν τα προγράμματα λιτότητας σε κάθε χώρα, η MS δε θεωρεί απαραίτητα πιθανή εξέλιξη την εκλογική ήττα μετά από ένα τέτοιο πρόγραμμα, μελετώντας την πορεία των εκλογικών διαδικασιών τα τελευταία 25 χρόνια στην Ευρώπη. Μάλιστα, όπως επισημαίνει, μία αλλαγή της κυβέρνησης δεν οδηγεί αυτόματα και σε αλλαγή της πολιτικής και των στόχων. Υπενθυμίζει ακόμη ότι πολιτικοί όπως ο Γ. Παπανδρέου και ο Γ. Παπακωνσταντίνου, ή ο B. Lenihan (Ιρλανδία), έχουν μεγάλη κοινωνική αποδοχή. Ωστόσο αναφέρει και μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σύμφωνα με την οποία το πολιτικό κόστος μίας χρεοκοπίας είναι εξαιρετικά μεγάλο.
www.bankingnews.gr
Οι περιφερειακές ευρωπαϊκές οικονομίες αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με αυτά που αντιμετωπίζουν και οι υπόλοιπες οικονομίες, αλλά το πρόβλημα είναι ότι διαθέτουν λιγότερα εργαλεία για την αντιμετώπιση τους. Σύμφωνα με την MS η χρεοκοπία μίας χώρας θα συμβεί κάτω από δύο συνθήκες:
1) Η πολιτική ηγεσία δεν θα τα καταφέρει ή δεν θα έχει τη βούληση για να περάσει σκληρά προγράμματα προσαρμογής
2) Η χώρα δε θα μπορεί να πείσει του πιστωτές να χρηματοδοτήσουν το χρέος τους και τα ελλείμματα τους
Η Morgan Stanley δε διαχωρίζει τα προβλήματα του διαρκώς αυξανόμενου χρέους τόσο σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία, όσο σε Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ. Μάλιστα, αν και θεωρεί ότι οι προσπάθειες πρέπει να ενταθούν για τις χώρες αυτές αναφορικά με τα πλεονάσματα που χρειάζεται να πετύχουν, ωστόσο επιβραβεύει το γεγονός ότι παραμένουν πιστές στα προγράμματα προσαρμογής που έχουν εξαγγείλει. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η Morgan Stanley επισημαίνει ειδικά για την Ελλάδα ότι για να μπορέσει να σταθεροποιήσει τα επίπεδα χρέους της κοντά στο 155% πρέπει να έχει ανάπτυξη που να ξεπερνά το 4,25%. Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, κάθε αύξηση κατά 100 μονάδες στο κόστος εξυπηρέτησης χρέους θα πρέπει να συνοδεύεται με αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,5% για να παραμείνει σταθερό το χρέος.
Η Morgan Stanley θέτει και το νέο καθεστώς που ισχύει για την Ελλάδα και πλσιάζει και η Ιρλανδία σ' αυτό. Μετά την ενεργοποίηση της εξωτερικής βοήθειας, η Ελλάδα απέκτησε μεν κάποια ασφάλεια, ωστόσο δεν είναι ικανή να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Ακόμη και αν οι μεταρρυθμίσεις προχωρήσουν με σημαντικό ρυθμό και κατά το δοκούν των αγορών, η χώρα θα καθυστερήσει να επανέλθει σ' αυτές, καθώς ακόμη οι επενδυτές θεωρούν ότι είναι υψηλό το ρίσκο των “ασύμετρων κινδύνων”. Το ίδιο γίνεται και στην Ιρλανδία, η οποία φαίνεται, σύμφωνα με την Morgan, να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο.
Οι αναλυτές της επενδυτικής τράπεζας θεωρούν ότι η ύπαρξη μόνιμου μηχανισμού στην ευρωζώνη είναι σημαντική για όλες τις χώρες μέλη, καθώς:
α) Ο κίνδυνος της διάχυσης της κρίσης και ενδεχόμενης χρεοκοπίας είναι μεγάλος
β) Εξασφαλίζει ότι ακόμη και αν οι αγορές “γυρίσουν την πλάτη” στις ευρωχώρες αυτές θα μπορούν να δανείζονται σε λογικά επιτόκια.
γ) Θα ενισχυθεί η οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη ώστε να μην υπάρχουν στο μέλλον παρόμοια προβλήματα
Αναφορικά τέλος με το πολιτικό κόστος που έχουν τα προγράμματα λιτότητας σε κάθε χώρα, η MS δε θεωρεί απαραίτητα πιθανή εξέλιξη την εκλογική ήττα μετά από ένα τέτοιο πρόγραμμα, μελετώντας την πορεία των εκλογικών διαδικασιών τα τελευταία 25 χρόνια στην Ευρώπη. Μάλιστα, όπως επισημαίνει, μία αλλαγή της κυβέρνησης δεν οδηγεί αυτόματα και σε αλλαγή της πολιτικής και των στόχων. Υπενθυμίζει ακόμη ότι πολιτικοί όπως ο Γ. Παπανδρέου και ο Γ. Παπακωνσταντίνου, ή ο B. Lenihan (Ιρλανδία), έχουν μεγάλη κοινωνική αποδοχή. Ωστόσο αναφέρει και μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σύμφωνα με την οποία το πολιτικό κόστος μίας χρεοκοπίας είναι εξαιρετικά μεγάλο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών