γράφει : ΜΑΡΙΝΑ ΦΟΥΝΤΑ
Σε επί τα χείρω αναθεώρηση των εκτιμήσεών του για την πορεία της ελληνικής οικονομίας κατά το τρέχον έτος προχώρησε το ΙΟΒΕ.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην τελευταία έκθεσή του, το ΙΟΒΕ προβλέπει στο 6,9% την ύφεση της ελληνικής οικονομίας το 2012 και εκτίναξη της ανεργίας στο 23,6%, έναντι προβλέψεων για ύφεση 5% και ανεργία στο 20% που είχε διατυπώσει τον περασμένο Απρίλιο.
Κατά το ΙΟΒΕ, οι στόχοι τους οποίους καλείται να επιτύχει η κυβέρνηση μπορούν να διαχωριστούν σε 4 κατηγορίες, διακριτές και διαδοχικές ως προς την ολοκλήρωσή τους.
Οι κατηγορίες αυτές είναι:
1. Ένα πρόγραμμα βραχυχρόνιων παρεμβάσεων, ένα «πρόγραμμα 100 ημερών» για την ταχεία άμβλυνση των πολύ αρνητικών συνθηκών που έχουν μακροχρόνια παγιωθεί στον πυρήνα της πραγματικής οικονομίας.
2. Η διαμόρφωση των προϋποθέσεων για αναθεώρηση του μείγματος οικονομικής πολιτικής.
3. Η κατάρτιση της νέας εθνικής στρατηγικής για το νέο αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο της ελληνικής οικονομίας.
4. Η σύμπραξη με άλλα πρόθυμα κράτη-μέλη στη βελτίωση της οικονομικής πολιτικής στο σύνολο της Ευρωζώνης.
Οι άμεσες ανάγκες της χώρας συνιστούν ένα πρόγραμμα βραχυχρόνιων παρεμβάσεων, ένα πρόγραμμα «100 ημερών» για την ταχεία αλλαγή του οικονομικού κλίματος και την άμβλυνση των πολύ αρνητικών συνθηκών που έχουν παγιωθεί στο πυρήνα της πραγματικής οικονομίας.
Στο πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνονται οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι που έχουν επείγοντα χαρακτήρα και ταυτόχρονα, είναι εφικτοί. Η βασική έμφαση πρέπει να δοθεί σε στόχους και πολιτικές για την ανάσχεση της ύφεσης, την επανεκκίνηση της οικονομίας και την αντιστροφή της τάσης αύξησης της ανεργίας.
Είναι γνωστές και σαφείς οι δυσκολίες αυτού του εγχειρήματος υπό συνθήκες δημοσιονομικής λιτότητας. Ωστόσο, το βάθος της ύφεσης, που δεν είναι μόνον αποτέλεσμα της δημοσιονομικής λιτότητας αλλά και της μη πραγματοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων, έχει υπερβεί κάθε πρόβλεψη, κάτι που αναγνωρίζεται και ευρύτερα και πολύ πέρα από τα σύνορα της χώρας μας.
Για αυτόν ακριβώς το λόγο, συγκεκριμένα μέτρα σε ένα τέτοιο πλαίσιο θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά από τους εταίρους μας στο βαθμό που θα ήταν αποτελεσματικά και αξιόπιστα.
Σε αυτό το βραχυπρόθεσμο πλαίσιο, πέραν των συμφωνηθέντων μεταρρυθμίσεων γι’ αυτή την περίοδο, προτεραιότητα πρέπει να δοθεί σε στόχους που βελτιώνουν άμεσα τη ρευστότητα στον επιχειρηματικό τομέα, όπως:
α) η άμεση εκταμίευση 6,5 δισ. ευρώ από το δάνειο των 130 δισ. ευρώ για την εξόφληση των συσσωρευμένων υποχρεώσεων του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, μια ενέργεια που θα συμβάλει στη ρευστότητα της αγοράς κατά πολλαπλάσιο μέγεθος.
β) η διοχέτευση όλων των διαθέσιμων κονδυλίων σε έναν μικρό α-ριθμό μεγάλων έργων υποδομής πανελλαδικής εμβέλειας με υψηλό οικονομικό πολλαπλασιαστή και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, είτε από άμεσα διαθέσιμα κονδύλια του ΕΣΠΑ, με μεγαλύτερη ευελιξία στα κριτήρια επιλεξιμότητας ή ακόμη και με την έκδοση ομολόγων καλυμμένων με περιουσιακά στοιχεία,
γ) Η πίεση για αύξηση των κεφαλαίων της Ευρωπαϊ-κής Τράπεζας Επενδύσεων για επενδύσεις στην Ελλάδα και στο νότο ευρύτερα και η παροχή εγγυήσεων ώστε να καλυφθεί το κενό χρηματοδότησης, επιβεβαιώνοντας τον ουσιαστικό θεσμικό ρόλο μιας μη Εμπορικής Τράπεζας,
δ) η ταχύτερη δυνατή ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος και
ε) η γρηγορότερη δυνατή επαναφορά των χρηματοδοτήσεων της δανειακής σύμβασης στην προβλεπόμενη ροή τους, για την υπέρβαση των καθυστερήσεων που ήταν το αποτέλεσμα της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, με αντάλλαγμα βεβαίως την ταχύτερη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη πρωτίστως η χώρα και λιγότερο οι πιστωτές μας.
www.bankingnews.gr
Κατά το ΙΟΒΕ, οι στόχοι τους οποίους καλείται να επιτύχει η κυβέρνηση μπορούν να διαχωριστούν σε 4 κατηγορίες, διακριτές και διαδοχικές ως προς την ολοκλήρωσή τους.
Οι κατηγορίες αυτές είναι:
1. Ένα πρόγραμμα βραχυχρόνιων παρεμβάσεων, ένα «πρόγραμμα 100 ημερών» για την ταχεία άμβλυνση των πολύ αρνητικών συνθηκών που έχουν μακροχρόνια παγιωθεί στον πυρήνα της πραγματικής οικονομίας.
2. Η διαμόρφωση των προϋποθέσεων για αναθεώρηση του μείγματος οικονομικής πολιτικής.
3. Η κατάρτιση της νέας εθνικής στρατηγικής για το νέο αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο της ελληνικής οικονομίας.
4. Η σύμπραξη με άλλα πρόθυμα κράτη-μέλη στη βελτίωση της οικονομικής πολιτικής στο σύνολο της Ευρωζώνης.
Οι άμεσες ανάγκες της χώρας συνιστούν ένα πρόγραμμα βραχυχρόνιων παρεμβάσεων, ένα πρόγραμμα «100 ημερών» για την ταχεία αλλαγή του οικονομικού κλίματος και την άμβλυνση των πολύ αρνητικών συνθηκών που έχουν παγιωθεί στο πυρήνα της πραγματικής οικονομίας.
Στο πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνονται οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι που έχουν επείγοντα χαρακτήρα και ταυτόχρονα, είναι εφικτοί. Η βασική έμφαση πρέπει να δοθεί σε στόχους και πολιτικές για την ανάσχεση της ύφεσης, την επανεκκίνηση της οικονομίας και την αντιστροφή της τάσης αύξησης της ανεργίας.
Είναι γνωστές και σαφείς οι δυσκολίες αυτού του εγχειρήματος υπό συνθήκες δημοσιονομικής λιτότητας. Ωστόσο, το βάθος της ύφεσης, που δεν είναι μόνον αποτέλεσμα της δημοσιονομικής λιτότητας αλλά και της μη πραγματοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων, έχει υπερβεί κάθε πρόβλεψη, κάτι που αναγνωρίζεται και ευρύτερα και πολύ πέρα από τα σύνορα της χώρας μας.
Για αυτόν ακριβώς το λόγο, συγκεκριμένα μέτρα σε ένα τέτοιο πλαίσιο θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά από τους εταίρους μας στο βαθμό που θα ήταν αποτελεσματικά και αξιόπιστα.
Σε αυτό το βραχυπρόθεσμο πλαίσιο, πέραν των συμφωνηθέντων μεταρρυθμίσεων γι’ αυτή την περίοδο, προτεραιότητα πρέπει να δοθεί σε στόχους που βελτιώνουν άμεσα τη ρευστότητα στον επιχειρηματικό τομέα, όπως:
α) η άμεση εκταμίευση 6,5 δισ. ευρώ από το δάνειο των 130 δισ. ευρώ για την εξόφληση των συσσωρευμένων υποχρεώσεων του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, μια ενέργεια που θα συμβάλει στη ρευστότητα της αγοράς κατά πολλαπλάσιο μέγεθος.
β) η διοχέτευση όλων των διαθέσιμων κονδυλίων σε έναν μικρό α-ριθμό μεγάλων έργων υποδομής πανελλαδικής εμβέλειας με υψηλό οικονομικό πολλαπλασιαστή και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, είτε από άμεσα διαθέσιμα κονδύλια του ΕΣΠΑ, με μεγαλύτερη ευελιξία στα κριτήρια επιλεξιμότητας ή ακόμη και με την έκδοση ομολόγων καλυμμένων με περιουσιακά στοιχεία,
γ) Η πίεση για αύξηση των κεφαλαίων της Ευρωπαϊ-κής Τράπεζας Επενδύσεων για επενδύσεις στην Ελλάδα και στο νότο ευρύτερα και η παροχή εγγυήσεων ώστε να καλυφθεί το κενό χρηματοδότησης, επιβεβαιώνοντας τον ουσιαστικό θεσμικό ρόλο μιας μη Εμπορικής Τράπεζας,
δ) η ταχύτερη δυνατή ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος και
ε) η γρηγορότερη δυνατή επαναφορά των χρηματοδοτήσεων της δανειακής σύμβασης στην προβλεπόμενη ροή τους, για την υπέρβαση των καθυστερήσεων που ήταν το αποτέλεσμα της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, με αντάλλαγμα βεβαίως την ταχύτερη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη πρωτίστως η χώρα και λιγότερο οι πιστωτές μας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών