γράφει : Πέτρος Λεωτσάκος
Σαφείς προειδοποιήσεις προς την ελληνική κυβέρνηση στέλνει η Fitch ότι το σχέδιο νόμου για τις οφειλές των υπερχρεωμένων νοικοκυριών ενδέχεται οδηγήσει ακόμη και σε πιστοληπτική υποβάθμιση των εκδόσεων κυρίως τιτλοποιήσεων που έχουν πραγματοποιήσει οι ελληνικές τράπεζες
Εάν υποχωρήσουν οι τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα κατά 15-20% αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα αυξηθούν οι επισφάλειες με άμεση επίπτωση στις αξιολογήσεις των ελληνικών τιτλοποιήσεων και καλυμμένων ομολόγων".
H Fitch θεωρεί ότι θα ήταν προτιμότερο να δοθεί μια διετή αναστολή των πληρωμών σε όσους αδυνατούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.
Η Fitch καταλήγει ότι ο νόμος παρουσιάζει σημαντικά ρίσκα αν ληφθεί υπόψη ότι στην Ελλάδα ότι λόγω της υψηλής κλίμακας των αδήλωτων εισοδημάτων πολλοί θα σπεύσουν να τύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης
Πάντως κύκλοι στο υπουργείο κάνουν λόγο για αβάσιμους ισχυρισμούς που δεν στοιχειοθετούνται.
H ανακοίνωση του υπουργείου έχει ως εξής
Το εν λόγω σχέδιο νόμου εισάγει θεσμούς που υπάρχουν από χρόνια στην πλειοψηφία των χωρών της ευρωζώνης, και όπως δείχνουν εμπειρικές μελέτες όχι μόνο δεν διατάραξε αλλά αντίθετα ενίσχυσε την ηθική των πληρωμών. Και αυτό γιατί η πληρωμή δεν παραμένει σε αυτές τις περιπτώσεις στη διαιώνιση του χρέους αλλά προσφέρει διέξοδο και προοπτική απεγκλωβισμού από την υπερχρέωση.
* Με το σχέδιο νόμου καθιερώνεται η δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών για οφειλέτες που έχουν αποδεδειγμένη και μόνιμη αδυναμία πληρωμής, δηλαδή για οφειλέτες που εκ των πραγμάτων δεν έχουν τη δυνατότητα να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Το σχέδιο νόμου δημιουργεί λοιπόν κίνητρα στους οφειλέτες αυτούς να εξυπηρετήσουν, εξαντλώντας τις δυνατότητές τους για μία χρονική περίοδο τεσσάρων ετών, ένα μέρος των χρεών τους προκειμένου να απεγκλωβιστούν από την υπερχρέωση.
* Ας μην παραβλέπουμε ότι σύμφωνα με στοιχεία των τραπεζών κατά τα προηγούμενα χρόνια το ποσοστό ανάκτησης των τραπεζών στα καταναλωτικά δάνεια και κάρτες που εμφανίζουν καθυστέρηση μεγαλύτερη των έξι μηνών δεν υπερβαίνει το 20-25%. Είναι βέβαιο ότι η εισαγωγή του εν λόγω σχεδίου νόμου θα επιτρέψει στα πιστωτικά ιδρύματα την αποσπασματική τουλάχιστον ικανοποίηση απαιτήσεών τους που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν από την περιουσία και τα εισοδήματα των καταναλωτών που θα θελήσουν και θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στο πλάνο αποπληρωμής που θα τους θέσει το δικαστήριο.
* Ιδιαίτερα σημαντική μάλιστα είναι η πρωτοποριακή διάταξη που εμπεριέχει ο νόμος για τη δυνατότητα εξαίρεσης της κατοικίας από τη ρευστοποιήσιμη περιουσία. Κι’ αυτό γιατί τούτο συμβαίνει με ευνοϊκούς για τις τράπεζες όρους. Στην περίπτωση δηλαδή αυτή ο οφειλέτης αναλαμβάνει να εξυπηρετήσει ένα πρόσθετο χρέος στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου.
* Χωρίς το σχέδιο νόμου τα εν λόγω ακίνητα θα εκπλειστηριάζονταν σε κατά πολύ μικρότερες αξίες, δίχως να ικανοποιηθούν αντίστοιχα οι τράπεζες. Οι δε υπερχρεωμένοι δανειολήπτες θα μπορούν πλέον να εξυπηρετούν τα στεγαστικά τους δάνεια υπό ευνοϊκότερους όρους, καθώς θα έχουν απαλλαγεί από ένα σημαντικό μέρος των λοιπών οφειλών τους.
* Σε αντίθεση με όσα κάποιοι θέλουν να ισχυρίζονται το σχέδιο νόμου ενισχύει εντέλει και τις τιτλοποιήσεις των στεγαστικών δανείων, γιατί καθιστά και πάλι βιώσιμη την εξυπηρέτησή τους.
H Fitch θεωρεί ότι θα ήταν προτιμότερο να δοθεί μια διετή αναστολή των πληρωμών σε όσους αδυνατούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.
Η Fitch καταλήγει ότι ο νόμος παρουσιάζει σημαντικά ρίσκα αν ληφθεί υπόψη ότι στην Ελλάδα ότι λόγω της υψηλής κλίμακας των αδήλωτων εισοδημάτων πολλοί θα σπεύσουν να τύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης
Πάντως κύκλοι στο υπουργείο κάνουν λόγο για αβάσιμους ισχυρισμούς που δεν στοιχειοθετούνται.
H ανακοίνωση του υπουργείου έχει ως εξής
Το εν λόγω σχέδιο νόμου εισάγει θεσμούς που υπάρχουν από χρόνια στην πλειοψηφία των χωρών της ευρωζώνης, και όπως δείχνουν εμπειρικές μελέτες όχι μόνο δεν διατάραξε αλλά αντίθετα ενίσχυσε την ηθική των πληρωμών. Και αυτό γιατί η πληρωμή δεν παραμένει σε αυτές τις περιπτώσεις στη διαιώνιση του χρέους αλλά προσφέρει διέξοδο και προοπτική απεγκλωβισμού από την υπερχρέωση.
* Με το σχέδιο νόμου καθιερώνεται η δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών για οφειλέτες που έχουν αποδεδειγμένη και μόνιμη αδυναμία πληρωμής, δηλαδή για οφειλέτες που εκ των πραγμάτων δεν έχουν τη δυνατότητα να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Το σχέδιο νόμου δημιουργεί λοιπόν κίνητρα στους οφειλέτες αυτούς να εξυπηρετήσουν, εξαντλώντας τις δυνατότητές τους για μία χρονική περίοδο τεσσάρων ετών, ένα μέρος των χρεών τους προκειμένου να απεγκλωβιστούν από την υπερχρέωση.
* Ας μην παραβλέπουμε ότι σύμφωνα με στοιχεία των τραπεζών κατά τα προηγούμενα χρόνια το ποσοστό ανάκτησης των τραπεζών στα καταναλωτικά δάνεια και κάρτες που εμφανίζουν καθυστέρηση μεγαλύτερη των έξι μηνών δεν υπερβαίνει το 20-25%. Είναι βέβαιο ότι η εισαγωγή του εν λόγω σχεδίου νόμου θα επιτρέψει στα πιστωτικά ιδρύματα την αποσπασματική τουλάχιστον ικανοποίηση απαιτήσεών τους που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν από την περιουσία και τα εισοδήματα των καταναλωτών που θα θελήσουν και θα καταφέρουν να ανταποκριθούν στο πλάνο αποπληρωμής που θα τους θέσει το δικαστήριο.
* Ιδιαίτερα σημαντική μάλιστα είναι η πρωτοποριακή διάταξη που εμπεριέχει ο νόμος για τη δυνατότητα εξαίρεσης της κατοικίας από τη ρευστοποιήσιμη περιουσία. Κι’ αυτό γιατί τούτο συμβαίνει με ευνοϊκούς για τις τράπεζες όρους. Στην περίπτωση δηλαδή αυτή ο οφειλέτης αναλαμβάνει να εξυπηρετήσει ένα πρόσθετο χρέος στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου.
* Χωρίς το σχέδιο νόμου τα εν λόγω ακίνητα θα εκπλειστηριάζονταν σε κατά πολύ μικρότερες αξίες, δίχως να ικανοποιηθούν αντίστοιχα οι τράπεζες. Οι δε υπερχρεωμένοι δανειολήπτες θα μπορούν πλέον να εξυπηρετούν τα στεγαστικά τους δάνεια υπό ευνοϊκότερους όρους, καθώς θα έχουν απαλλαγεί από ένα σημαντικό μέρος των λοιπών οφειλών τους.
* Σε αντίθεση με όσα κάποιοι θέλουν να ισχυρίζονται το σχέδιο νόμου ενισχύει εντέλει και τις τιτλοποιήσεις των στεγαστικών δανείων, γιατί καθιστά και πάλι βιώσιμη την εξυπηρέτησή τους.
Σχόλια αναγνωστών