γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Ένας χείμαρρος αποκαλύψεων περιλαμβάνεται στο νέο βιβλίο του Γερμανού «γκουρού» των χρηματιστηρίων Dirk Müller, γνωστού και ως Mr. Dax, σχετικά με την κρίση χρέους στην ευρωζώνη και την Ελλάδα ειδικότερα.
Ο γερμανός χρηματιστής , εκτιμά ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να ανατινάξει το ευρώ, ενώ χαρακτηρίζει στοχευμένη την αποσταθεροποίησή της το διάστημα 2008-2009. Υποστηρίζει ότι η ελληνική οικονομία, θα ήταν πιο ανταγωνιστική εκτός ευρώ.
Ο γερμανός χρηματιστής , εκτιμά ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να ανατινάξει το ευρώ, ενώ χαρακτηρίζει στοχευμένη την αποσταθεροποίησή της το διάστημα 2008-2009. Υποστηρίζει ότι η ελληνική οικονομία, θα ήταν πιο ανταγωνιστική εκτός ευρώ.
Το «Showdown» είναι ένα πολιτικό βιβλίο με οικονομικές αναφορές. Και όπως υπογραμμίζει ο Dirk Müller σε συνέντευξή του προς την Deutsche Welle:
«Η μεγάλη γεωστρατηγική πολιτική έχει στενή σχέση και με τις κεφαλαιαγορές. Εάν θεωρήσουμε τις κεφαλαιαγορές από την οπτική γωνία μόνο της οικονομίας, τότε πολλές κινήσεις των κεφαλαιαγορών παραμένουν ανεξήγητες. Εάν όμως προσθέσουμε στην παρατήρησή μας τα γεωστρατηγικά και πολιτικά συμφέροντα, τότε οι εξελίξεις που παρακολουθούμε αποκτούν νόημα. Συνιστά υπεραπλούστευση να παρακολουθούμε μόνο τα στοιχεία και τους αριθμούς, διότι έτσι παραβλέπουμε τα γεωπολιτικά συμφέροντα, τα οποία προωθούν μεγάλες επιχειρήσεις και κράτη προκειμένου να ενισχύσουν την εξουσία τους. Το ένα δεν είναι ανεξάρτητο από το άλλο και όταν αρχίσει κανείς να βλέπει και το παρασκήνιο τότε συνηθίζει να παρακολουθεί με προσοχή και τις δύο κινήσεις».
Ο Dirk Müller διακρίνει στην κρίση του ευρώ ένα πεδίο σύγκρουσης αμερικανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων. Κάνει λόγο μάλιστα για στοχευμένες επιθέσεις εναντίον της Ευρώπης από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ο χρηματιστής θεμελιώνει την άποψή του επικαλούμενος το γεγονός ότι από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας το ευρώ απειλούσε την παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου, το οποίο αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες, όπως την φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ. Πολλοί ειδικοί, μεταξύ των οποίων και νομπελίστες οικονομολόγοι, διετύπωσαν τότε την άποψη ότι σε πέντε ή δέκα χρόνια το ευρώ θα έχει αντικαταστήσει το δολάριο ως νόμισμα αναφοράς στον πλανήτη, υπενθυμίζει οDirk Müller. «Γνωρίζοντας τη ζωτική σημασία που έχει για τις ΗΠΑ να παραμείνει το δολάριο παγκόσμιο νόμισμα, τίθεται το ερώτημα: τι είναι πιο ρεαλιστικό, vα παρακολουθεί άπρακτη η Αμερική τη διαδικασία διαδοχής του δολαρίου από το ευρώ στην παγκόσμια οικονομία ή να κάνει κάτι για να την αποτρέψει; Η απάντηση είναι εύκολο να δοθεί. Ωστόσο τα προβλήματα του ευρώ οφείλονται στο ίδιο. Πρόκειται για μια ελαττωματική κατασκευή εξαρχής. Για περίπου 10 χρόνια όμως λειτουργούσε, απλά προκαλούσε ενίοτε κάποιες εντάσεις. Το γεγονός ότι αυτές οι εντάσεις οδηγήθηκαν σε έκρηξη, οφείλεται σε στοχευμένες επιθέσεις, από τους οίκους αξιολόγησης, σε στοχευμένες αναλύσεις από άλλα ινστιτούτα αλλά και σε νομισματικές επιθέσεις. Αυτό το είδαμε ιδιαίτερα μετά το 2008. Το 2010 κορυφώθηκαν οι επιθέσεις και τότε ήταν η Ελλάδα η χώρα κλειδί. Η Ελλάδα ήταν η χώρα, με την οποία μπορούσαν να ανατινάξουν το ευρώ», υποστηρίζει ο γερμανός μπρόκερ.
Αχίλλειος πτέρνα του ευρώ η Ελλάδα
Η Ελλάδα ήταν η αχίλλειος πτέρνα του ευρώ, εξηγεί οDirk Müller, προσθέτοντας ότι σε αυτό συντέλεσαν πολλοί λόγοι. «Από τη μία πλευρά υπήρχε η ανάγκη να „φρενάρουν“ το ευρώ, ενώ από την άλλη πλευρά ήθελαν πρόσβαση στους ελληνικούς υδρογονάνθρακες και αυτό ήταν πάρα πολύ δύσκολο με πρωθυπουργό τον Καραμανλή, ο οποίος αντιμετώπιζε με συμπάθεια τον Πούτιν και τη Ρωσία».
Ο γερμανός αναλυτής υποστηρίζει ότι υπήρχε στοχευμένη αποσταθεροποίηση της Ελλάδας στο διάστημα 2008-2009. Αναφέρεται σε σχετική έκθεση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών που πιστοποιούν ότι ήταν σε εξέλιξη σχέδιο αποσταθεροποίησης και με το οποίο ασχολείται η ελληνική δικαιοσύνη.
Ο συγγραφέας του βιβλίου θεωρεί ανεξήγητη την παθητική στάση που τήρησαν οι Ευρωπαίοι σε αυτή τη «σύγκρουση». Και αυτό ισχύει τόσο για το Παρίσι όσο και για το Βερολίνο.
Πάντως με την ανάληψη της εξουσίας από τον Γιώργο Παπανδρέου έγινε η έκρηξη του ελληνικού βαρελιού, υποστηρίζει ο Dirk Müller, παραπέμποντας στην αυτοκαταγγελία για το δημοσιονομικό έλλειμμα. «Ήταν ο επί των Οικονομικών υπουργός του που 14 ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του κατήγγειλε στις Βρυξέλλες ότι το έλλειμμα είναι μεγαλύτερο και στην ουσία έριξε την Ελλάδα στην κόψη του μαχαιριού… Αυτό ήταν που ενεργοποίησε όλους τους μηχανισμούς ενάντια στην Ελλάδα. Και όλα αυτά έγιναν με την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Παπανδρέου».
Στο βιβλίο του ο γερμανός αναλυτής υιοθετεί την άποψη «ότι ο Παπανδρέου ήταν η εκτελεστική μαριονέτα των ΗΠΑ και αποστολή του ήταν με κάθε τρόπο να επιφέρει τη ρήξη στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη». Θεωρεί ανεξήγητη την απόφαση του πρώην πρωθυπουργού να προαναγγείλει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη: «Θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα, τι ρόλο έπαιξε ο Παπανδρέου. Για λογαριασμό ποιου έδρασε;» Ο Παπανδρέου και οι άνθρωποί του «έκαναν ό,τι πέρναγε από το χέρι τους για να στρέψουν την Ευρώπη και την Γερμανία εναντίον τους», γράφει χαρακτηριστικά στο βιβλίο του ο Μίλερ.
Γερμανικός εμφύλιος για τη συμμετοχή του ΔΝΤ
Ο γερμανός μπρόκερ αναφέρεται και στις διαφωνίες που σημειώθηκαν το 2010 μεταξύ της Καγκελαρίου Angela Merkel και του υπουργού Οικονομικών, Wolfang Schaeuble, για τη συμμετοχή του ΔΝΤ.
«Ο υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε τάχθηκε το 2010 κατά της συμμετοχής του ΔΝΤ, καθώς φοβόταν την αύξηση της επιρροής των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Παρά ταύτα επικράτησε η άποψη της Μέρκελ και έτσι εντάχθηκε και το ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί», επισημαίνει ο Ντιρκ Μίλερ.
Τέλος, ο γερμανός χρηματιστής υποστηρίζει ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη πλήττει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της. Εκτιμά ότι οι ελληνικές εξαγωγές και ο τουρισμός θα είχαν πολύ καλύτερη πορεία με ένα εθνικό νόμισμα.
www.bankingnews.gr
«Η μεγάλη γεωστρατηγική πολιτική έχει στενή σχέση και με τις κεφαλαιαγορές. Εάν θεωρήσουμε τις κεφαλαιαγορές από την οπτική γωνία μόνο της οικονομίας, τότε πολλές κινήσεις των κεφαλαιαγορών παραμένουν ανεξήγητες. Εάν όμως προσθέσουμε στην παρατήρησή μας τα γεωστρατηγικά και πολιτικά συμφέροντα, τότε οι εξελίξεις που παρακολουθούμε αποκτούν νόημα. Συνιστά υπεραπλούστευση να παρακολουθούμε μόνο τα στοιχεία και τους αριθμούς, διότι έτσι παραβλέπουμε τα γεωπολιτικά συμφέροντα, τα οποία προωθούν μεγάλες επιχειρήσεις και κράτη προκειμένου να ενισχύσουν την εξουσία τους. Το ένα δεν είναι ανεξάρτητο από το άλλο και όταν αρχίσει κανείς να βλέπει και το παρασκήνιο τότε συνηθίζει να παρακολουθεί με προσοχή και τις δύο κινήσεις».
Ο Dirk Müller διακρίνει στην κρίση του ευρώ ένα πεδίο σύγκρουσης αμερικανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων. Κάνει λόγο μάλιστα για στοχευμένες επιθέσεις εναντίον της Ευρώπης από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ο χρηματιστής θεμελιώνει την άποψή του επικαλούμενος το γεγονός ότι από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας το ευρώ απειλούσε την παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου, το οποίο αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες, όπως την φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ. Πολλοί ειδικοί, μεταξύ των οποίων και νομπελίστες οικονομολόγοι, διετύπωσαν τότε την άποψη ότι σε πέντε ή δέκα χρόνια το ευρώ θα έχει αντικαταστήσει το δολάριο ως νόμισμα αναφοράς στον πλανήτη, υπενθυμίζει οDirk Müller. «Γνωρίζοντας τη ζωτική σημασία που έχει για τις ΗΠΑ να παραμείνει το δολάριο παγκόσμιο νόμισμα, τίθεται το ερώτημα: τι είναι πιο ρεαλιστικό, vα παρακολουθεί άπρακτη η Αμερική τη διαδικασία διαδοχής του δολαρίου από το ευρώ στην παγκόσμια οικονομία ή να κάνει κάτι για να την αποτρέψει; Η απάντηση είναι εύκολο να δοθεί. Ωστόσο τα προβλήματα του ευρώ οφείλονται στο ίδιο. Πρόκειται για μια ελαττωματική κατασκευή εξαρχής. Για περίπου 10 χρόνια όμως λειτουργούσε, απλά προκαλούσε ενίοτε κάποιες εντάσεις. Το γεγονός ότι αυτές οι εντάσεις οδηγήθηκαν σε έκρηξη, οφείλεται σε στοχευμένες επιθέσεις, από τους οίκους αξιολόγησης, σε στοχευμένες αναλύσεις από άλλα ινστιτούτα αλλά και σε νομισματικές επιθέσεις. Αυτό το είδαμε ιδιαίτερα μετά το 2008. Το 2010 κορυφώθηκαν οι επιθέσεις και τότε ήταν η Ελλάδα η χώρα κλειδί. Η Ελλάδα ήταν η χώρα, με την οποία μπορούσαν να ανατινάξουν το ευρώ», υποστηρίζει ο γερμανός μπρόκερ.
Αχίλλειος πτέρνα του ευρώ η Ελλάδα
Η Ελλάδα ήταν η αχίλλειος πτέρνα του ευρώ, εξηγεί οDirk Müller, προσθέτοντας ότι σε αυτό συντέλεσαν πολλοί λόγοι. «Από τη μία πλευρά υπήρχε η ανάγκη να „φρενάρουν“ το ευρώ, ενώ από την άλλη πλευρά ήθελαν πρόσβαση στους ελληνικούς υδρογονάνθρακες και αυτό ήταν πάρα πολύ δύσκολο με πρωθυπουργό τον Καραμανλή, ο οποίος αντιμετώπιζε με συμπάθεια τον Πούτιν και τη Ρωσία».
Ο γερμανός αναλυτής υποστηρίζει ότι υπήρχε στοχευμένη αποσταθεροποίηση της Ελλάδας στο διάστημα 2008-2009. Αναφέρεται σε σχετική έκθεση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών που πιστοποιούν ότι ήταν σε εξέλιξη σχέδιο αποσταθεροποίησης και με το οποίο ασχολείται η ελληνική δικαιοσύνη.
Ο συγγραφέας του βιβλίου θεωρεί ανεξήγητη την παθητική στάση που τήρησαν οι Ευρωπαίοι σε αυτή τη «σύγκρουση». Και αυτό ισχύει τόσο για το Παρίσι όσο και για το Βερολίνο.
Πάντως με την ανάληψη της εξουσίας από τον Γιώργο Παπανδρέου έγινε η έκρηξη του ελληνικού βαρελιού, υποστηρίζει ο Dirk Müller, παραπέμποντας στην αυτοκαταγγελία για το δημοσιονομικό έλλειμμα. «Ήταν ο επί των Οικονομικών υπουργός του που 14 ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του κατήγγειλε στις Βρυξέλλες ότι το έλλειμμα είναι μεγαλύτερο και στην ουσία έριξε την Ελλάδα στην κόψη του μαχαιριού… Αυτό ήταν που ενεργοποίησε όλους τους μηχανισμούς ενάντια στην Ελλάδα. Και όλα αυτά έγιναν με την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Παπανδρέου».
Στο βιβλίο του ο γερμανός αναλυτής υιοθετεί την άποψη «ότι ο Παπανδρέου ήταν η εκτελεστική μαριονέτα των ΗΠΑ και αποστολή του ήταν με κάθε τρόπο να επιφέρει τη ρήξη στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη». Θεωρεί ανεξήγητη την απόφαση του πρώην πρωθυπουργού να προαναγγείλει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη: «Θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα, τι ρόλο έπαιξε ο Παπανδρέου. Για λογαριασμό ποιου έδρασε;» Ο Παπανδρέου και οι άνθρωποί του «έκαναν ό,τι πέρναγε από το χέρι τους για να στρέψουν την Ευρώπη και την Γερμανία εναντίον τους», γράφει χαρακτηριστικά στο βιβλίο του ο Μίλερ.
Γερμανικός εμφύλιος για τη συμμετοχή του ΔΝΤ
Ο γερμανός μπρόκερ αναφέρεται και στις διαφωνίες που σημειώθηκαν το 2010 μεταξύ της Καγκελαρίου Angela Merkel και του υπουργού Οικονομικών, Wolfang Schaeuble, για τη συμμετοχή του ΔΝΤ.
«Ο υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε τάχθηκε το 2010 κατά της συμμετοχής του ΔΝΤ, καθώς φοβόταν την αύξηση της επιρροής των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Παρά ταύτα επικράτησε η άποψη της Μέρκελ και έτσι εντάχθηκε και το ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί», επισημαίνει ο Ντιρκ Μίλερ.
Τέλος, ο γερμανός χρηματιστής υποστηρίζει ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη πλήττει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της. Εκτιμά ότι οι ελληνικές εξαγωγές και ο τουρισμός θα είχαν πολύ καλύτερη πορεία με ένα εθνικό νόμισμα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών