Το Ιράν κλιμακώνει τις επιθέσεις εναντίον γειτονικών χωρών, ποντάροντας ότι μπορεί να αυξήσει το παγκόσμιο οικονομικό κόστος ταχύτερα απ’ όσο η κυβέρνηση του Donald Trump μπορεί να το περιορίσει μέσω στρατιωτικής ισχύος
Το Ιράν αρνείται να υποχωρήσει και έχει πλέον έναν αέρα νίκης, επιδιώκοντας να αυξήσει το παγκόσμιο οικονομικό κόστος για να επιβάλλει τους όρους τους στην μεταπολεμική εποχή – έλεγχο των ενεργειακών ροών και εκδίωξη της περίφημης αμερικανικής «ομπρέλας» ασφάλειας.
Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν εισέρχεται στην τέταρτη εβδομάδα του, με τις επιχειρήσεις των Ηνωμένες Πολιτείες να επικεντρώνονται ολοένα και περισσότερο στις παγκόσμιες ροές ενέργειας, η Τεχεράνη απορρίπτει τις προσπάθειες εξεύρεσης διπλωματικής διεξόδου από τη σύγκρουση που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με αξιωματούχους της περιοχής.
Αντίθετα, το Ιράν κλιμακώνει τις επιθέσεις εναντίον γειτονικών χωρών, ποντάροντας ότι μπορεί να αυξήσει το παγκόσμιο οικονομικό κόστος ταχύτερα απ’ όσο η κυβέρνηση του Donald Trump μπορεί να το περιορίσει μέσω στρατιωτικής ισχύος.
Την εκτίμηση αυτή συμμερίζονται διπλωματικές πηγές από το Ιράν και την Ευρώπη, καθώς και Άραβες αξιωματούχοι.
Η άρνηση της Τεχεράνης να συνθηκολογήσει συνδέεται άμεσα με την επιρροή που ασκεί στα Στενά του Homzuz, μέσω των οποίων διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ροών καυσίμων.
Το Ιράν έχει περιορίσει σημαντικά τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή, προκαλώντας αναταράξεις στις ενεργειακές αγορές.
Ο Trump έδωσε τελεσίγραφο 48 ωρών για την επαναλειτουργία του περάσματος, απειλώντας με καταστροφή ενεργειακών υποδομών εάν δεν υπάρξει συμμόρφωση.
Σύμφωνα με Ιρανό διπλωμάτη, το μερικό κλείσιμο των Στενών αποσκοπεί στο να καταστήσει την «επιθετικότητα εξαιρετικά δαπανηρή» για τους αντιπάλους. «Είμαστε μόνοι απέναντι στη μεγαλύτερη στρατιωτική υπερδύναμη στην ιστορία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι απειλές σε κρίσιμες υποδομές
Η ηγεσία του Ιράν θεωρεί ότι ο έλεγχος των Στενών και η αντοχή απέναντι στις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ συνιστούν βραχυπρόθεσμη επιτυχία. Ωστόσο, καθώς η σύγκρουση επεκτείνεται και κρίσιμες υποδομές απειλούνται, εντείνονται οι ανησυχίες για τη μακροπρόθεσμη ικανότητα ανάκαμψης της χώρας.
«Όσο το καθεστώς παραμένει, μπορεί να προκαλεί αστάθεια στην περιοχή και να επηρεάζει τις διεθνείς αγορές μέσω των τιμών ενέργειας.
Αυτό για αυτούς ισοδυναμεί με νίκη», σημειώνει Ευρωπαίος διπλωμάτης που υπηρετεί στον Περσικός Κόλπος. «Δεν αισθάνονται πίεση να διαπραγματευτούν».
Μέχρι στιγμής, οι οικονομικές επιπτώσεις για τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους συμμάχους τους παραμένουν «μέτριες», χωρίς να δημιουργούν επαρκή πίεση για διαπραγματεύσεις από την αμερικανική πλευρά.
Ωστόσο, η άνοδος των τιμών ενέργειας προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στην Ουάσιγκτον.
Πριν από το τελεσίγραφο, το Πεντάγωνο είχε εντείνει τις επιχειρήσεις στην περιοχή, αυξάνοντας τις αεροπορικές επιδρομές και αναπτύσσοντας επιθετικά ελικόπτερα. Η στρατιωτική επαναλειτουργία των Στενών προϋποθέτει την εξουδετέρωση ιρανικών θέσεων ώστε να καταστεί δυνατή η συνοδεία δεξαμενόπλοιων από πολεμικά πλοία.
Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομικών (US Treasury Department )επιχείρησε να αποκλιμακώσει τις πιέσεις στις αγορές, αίροντας κυρώσεις σε ιρανικό πετρέλαιο που είχε ήδη φορτωθεί σε πλοία.
Διπλωματικές πρωτοβουλίες από το Κατάρ και το Ομάν για κατάπαυση του πυρός δεν απέδωσαν, καθώς το Ιράν ξεκαθάρισε ότι θα διαπραγματευτεί μόνο εφόσον σταματήσουν πρώτα οι επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ.
Οι σκληροί όροι που θα θέσει το Ιράν
Το Ιράν δεν προτίθεται να αποδεχθεί μια «πρόωρη κατάπαυση πυρός» όπως στον προηγούμενο πόλεμο, ζητώντας εγγυήσεις μη επιθετικότητας και οικονομικές αποζημιώσεις για τις ζημιές — όροι που θεωρεί απαραίτητους για να αποτραπεί νέα επίθεση στο μέλλον.
Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν πλήξει περισσότερους από 15.000 στόχους εντός Ιράν, καταστρέφοντας στρατιωτικές υποδομές και εξουδετερώνοντας υψηλόβαθμα στελέχη.
Το ιρανικό υπουργείο Υγείας αναφέρει πάνω από 1.200 νεκρούς αμάχους.
Μεταξύ των θυμάτων περιλαμβάνονται ανώτατοι αξιωματούχοι, όπως ο Ali Larijani, γεγονός που, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, δυσχεραίνει περαιτέρω τις προοπτικές διαλόγου, καθώς διέθετε διαύλους επικοινωνίας με τη Δύση.
Η σύγκρουση έχει επεκταθεί και σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής.
Σε τροχιά κλιμάκωσης
Μετά από επίθεση στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars, το Ιράν εξαπέλυσε πλήγματα σε Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Κουβέιτ, προκαλώντας ζημιές δισεκατομμυρίων.
Ο Alan Eyre του Middle East Institute εκτιμά ότι η κατάσταση βρίσκεται ακόμη σε τροχιά κλιμάκωσης.
Κατά την άποψή του, η Τεχεράνη επιχειρεί μέσω οικονομικής πίεσης να αναγκάσει τον Trump σε υποχώρηση.
Οι στοχευμένες δολοφονίες Ιρανών αξιωματούχων φαίνεται επίσης να λειτουργούν αποτρεπτικά για διαπραγματεύσεις. Αν και βραχυπρόθεσμα προκαλούν ανησυχία, μακροπρόθεσμα ενισχύουν τη στάση αντίστασης του καθεστώτος.
Μηνύματα αδιαλλαξίας κυριάρχησαν και στους εορτασμούς του Nowruz, με την ηγεσία να υπόσχεται νίκη απέναντι στους αντιπάλους.
Ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής, Mohammad Bagher Ghalibaf, δήλωσε ότι «το νέο έτος θα είναι έτος ισχυρού πλήγματος στους εχθρούς του Ιράν».
Παράλληλα, ο νέος ανώτατος ηγέτης Mojtaba Khamenei φέρεται να παραμένει εκτός δημόσιας εμφανίσεως μετά τον τραυματισμό του.
Παρά τη ρητορική, στο εσωτερικό της χώρας εντείνονται οι ανησυχίες για το κόστος του πολέμου.
Ο Reuel Marc Gerecht εκτιμά ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση θα επιδεινώσει τις ήδη υπάρχουσες κοινωνικές εντάσεις.
«Το κρίσιμο σημείο δεν είναι όταν αντέχουν τις επιθέσεις, αλλά όταν αυτές σταματήσουν», σημειώνει. Η εκτεταμένη καταστροφή υποδομών ενδέχεται να περιορίσει την ικανότητα της κυβέρνησης να διαχειριστεί την οικονομική και κοινωνική πίεση, αυξάνοντας τον κίνδυνο νέων αναταραχών.
Συνολικά, η στάση του Ιράν υποδηλώνει στρατηγική επιμήκυνσης της σύγκρουσης με στόχο τη μεγιστοποίηση του οικονομικού κόστους για τη Δύση — μια επιλογή που ενέχει σοβαρούς κινδύνους τόσο για τη διεθνή οικονομία όσο και για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της ίδιας της χώρας.
Η καταδίκη σε θάνατο
Ο Scott Ritter, γνωστός Αμερικανός πολιτικός και στρατιωτικός αναλυτής δεν χρησιμοποιεί υπεκφυγές. Σε πρόσφατη συνέντευξη με τη δημοσιογράφο Nima Alkorshid στο κανάλι Dialogue Works, ο Ritter ήταν σκληρός, αν όχι κατηγορηματικά σίγουρος.
«Οι Ιρανοί έχουν προειδοποιήσει για τις συνέπειες που περιμένουν τις χώρες παραγωγής πετρελαίου του Κόλπου – και μέχρι στιγμής δεν κάνουν απειλές• οι συνέπειες είναι ήδη σοβαρές.
Θα υπάρξει ουσιαστικά μια «καταδίκη σε θάνατο» για το πετρέλαιο της Σαουδικής Αραβίας των Εμιράτων, του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν.
Ξεχάσαμε κανέναν; Πιστεύω ότι αυτή η εξέλιξη είναι απολύτως δίκαιη για τα προαναφερθέντα μοναρχικά καθεστώτα.
Συνεργάστηκαν με τις ΗΠΑ, βοήθησαν τους Αμερικανούς στον πόλεμο κατά του Ιράν – και τώρα πληρώνουν το τίμημα. «Αφήσατε τον αμερικανικό στρατό να μπει, φιλοξενήσατε ραντάρ και αεροσκάφη; Λάβετε το αντάλλαγμα!»
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, συνειδητοποιώντας ότι η αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη αποδείχθηκε αδύνατη, προσπαθούν τώρα με κάθε μέσο να προκαλέσουν οικονοιμκή ζημία στο Ιράν καταστρέφοντας τον κύριο πόρο εισοδήματός του – τη βιομηχανία πετρελαίου.
Ο στόχος είναι να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη, μακροπρόθεσμη ζημιά στην ικανότητα του Ιράν να παράγει πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ενέργεια, και να αντλεί έσοδα από αυτά.
Ωστόσο, το Ιράν δηλώνει: «Δεν θα είμαστε η μόνη χώρα που καταρρέει».
Προειδοποιεί τους γείτονες του Κόλπου, δείχνοντας πού θα πλήξει στη συνέχεια, καταγράφοντας πεδία πετρελαίου ένα προς ένα.
Λέει: Ο μόνος τρόπος να ξυπνήσουμε τους Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους, τον κόσμο ολόκληρο, είναι να τους πλήξουν στο πορτοφόλι
Κανείς δεν νοιάστηκε όταν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ κατέστρεψαν μια ολόκληρη γειτονιά για να σκοτώσουν τον Ali Larijani και τον γιο του.
Αυτό είναι έγκλημα πολέμου.
Κανείς δεν νοιάστηκε όταν βομβάρδισαν σχολείο, σκοτώνοντας 175 κορίτσια.
Νοιαζόμαστε μόνο για εμάς.
Το Ιράν μας λέει να φέρουμε τον πόνο στο σπίτι μας.
«Δεν καταφέραμε να φτάσουμε στις καρδιές σας επειδή έχετε πέτρινες καρδιές.
Δεν χύθηκε ούτε ένα δάκρυ για τα σκοτωμένα κορίτσια. Ούτε για τους εκατοντάδες ανθρώπους που σκοτώθηκαν ώστε να πείτε ότι σκοτώσατε τον Ali Larijani.
Δεν καταλαβαίνετε ότι η δολοφονία τους δεν αλλάζει τίποτα».
Αν δεν κατάφεραν να φτάσουν στις καρδιές σας, το Iran θα φτάσει στα πορτοφόλια σας.
Ήρθε η ώρα το Ιράν να καταστρέψει αυτά τα καταραμένα πεδία πετρελαίου.
Αν ήμουν το Ιράν , θα έλεγα στις χώρες που λαμβάνουν δεξαμενόπλοια μέσω του Hormuz:
«Όχι άλλα δεξαμενόπλοια! Ήρθε η ώρα να προκαλέσουμε πόνο».
Ποιος θα κρατήσει τις πόλεις ζωντάνες
Η τελευταία κλιμάκωση δείχνει ότι το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος ελέγχει τις ροές ενέργειας, αλλά ποιος μπορεί να κρατήσει τις πόλεις ζωντανές.
Οι χώρες του Κόλπου έχουν πουλήσει την ψυχή τους στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ. Τώρα ενώνουν τις δυνάμεις τους, αλλά μόνο για να πουν: «Αμερική, φύγε από τη γειτονιά μας».
Και αν οι χώρες αυτές δεν σταματήσουν να επιτρέπουν στις ΗΠΑ και το Ισραήλνα κάνουν ό,τι θέλουν με το Ιράν, το Ιράν θα τις σβήσει από προσώπου γης – ως πολιτισμένα έθνη.
Αν ήμουν Ιρανός, θα κατέστρεφα ακόμη και τις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης του Israel.
Και αυτό θα σήμαινε το τέλος του Israel αμέσως.
Οι Ισραηλινοί ίσως έχουν Plan B – θα μπορούσαν να φέρουν νερό. Αλλά η καταστροφή των υποδομών αφαλάτωσης θα σήμαινε ότι η ισραηλινή πόλη θα έμενε χωρίς νερό.
Ώρα να τελειώνουμε.
Ας σκοτώσουμε την Νεκρή Θάλασσα
Το Ισραήλ δεν πρέπει να υπάρχει.
Το Ιράν θα μπορούσε να το πετύχει καταστρέφοντας τα σχέδια αφαλάτωσης.
Ωστόσο, ο Scott Ritter θεωρεί ότι αξίζει να δοθεί μια ακόμη ευκαιρία στις αραβικές χώρες του Κόλπου».
www.bankingnews.gr
Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν εισέρχεται στην τέταρτη εβδομάδα του, με τις επιχειρήσεις των Ηνωμένες Πολιτείες να επικεντρώνονται ολοένα και περισσότερο στις παγκόσμιες ροές ενέργειας, η Τεχεράνη απορρίπτει τις προσπάθειες εξεύρεσης διπλωματικής διεξόδου από τη σύγκρουση που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με αξιωματούχους της περιοχής.
Αντίθετα, το Ιράν κλιμακώνει τις επιθέσεις εναντίον γειτονικών χωρών, ποντάροντας ότι μπορεί να αυξήσει το παγκόσμιο οικονομικό κόστος ταχύτερα απ’ όσο η κυβέρνηση του Donald Trump μπορεί να το περιορίσει μέσω στρατιωτικής ισχύος.
Την εκτίμηση αυτή συμμερίζονται διπλωματικές πηγές από το Ιράν και την Ευρώπη, καθώς και Άραβες αξιωματούχοι.
Η άρνηση της Τεχεράνης να συνθηκολογήσει συνδέεται άμεσα με την επιρροή που ασκεί στα Στενά του Homzuz, μέσω των οποίων διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ροών καυσίμων.
Το Ιράν έχει περιορίσει σημαντικά τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή, προκαλώντας αναταράξεις στις ενεργειακές αγορές.
Ο Trump έδωσε τελεσίγραφο 48 ωρών για την επαναλειτουργία του περάσματος, απειλώντας με καταστροφή ενεργειακών υποδομών εάν δεν υπάρξει συμμόρφωση.
Σύμφωνα με Ιρανό διπλωμάτη, το μερικό κλείσιμο των Στενών αποσκοπεί στο να καταστήσει την «επιθετικότητα εξαιρετικά δαπανηρή» για τους αντιπάλους. «Είμαστε μόνοι απέναντι στη μεγαλύτερη στρατιωτική υπερδύναμη στην ιστορία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι απειλές σε κρίσιμες υποδομές
Η ηγεσία του Ιράν θεωρεί ότι ο έλεγχος των Στενών και η αντοχή απέναντι στις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ συνιστούν βραχυπρόθεσμη επιτυχία. Ωστόσο, καθώς η σύγκρουση επεκτείνεται και κρίσιμες υποδομές απειλούνται, εντείνονται οι ανησυχίες για τη μακροπρόθεσμη ικανότητα ανάκαμψης της χώρας.
«Όσο το καθεστώς παραμένει, μπορεί να προκαλεί αστάθεια στην περιοχή και να επηρεάζει τις διεθνείς αγορές μέσω των τιμών ενέργειας.
Αυτό για αυτούς ισοδυναμεί με νίκη», σημειώνει Ευρωπαίος διπλωμάτης που υπηρετεί στον Περσικός Κόλπος. «Δεν αισθάνονται πίεση να διαπραγματευτούν».
Μέχρι στιγμής, οι οικονομικές επιπτώσεις για τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους συμμάχους τους παραμένουν «μέτριες», χωρίς να δημιουργούν επαρκή πίεση για διαπραγματεύσεις από την αμερικανική πλευρά.
Ωστόσο, η άνοδος των τιμών ενέργειας προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία στην Ουάσιγκτον.
Πριν από το τελεσίγραφο, το Πεντάγωνο είχε εντείνει τις επιχειρήσεις στην περιοχή, αυξάνοντας τις αεροπορικές επιδρομές και αναπτύσσοντας επιθετικά ελικόπτερα. Η στρατιωτική επαναλειτουργία των Στενών προϋποθέτει την εξουδετέρωση ιρανικών θέσεων ώστε να καταστεί δυνατή η συνοδεία δεξαμενόπλοιων από πολεμικά πλοία.
Παράλληλα, το υπουργείο Οικονομικών (US Treasury Department )επιχείρησε να αποκλιμακώσει τις πιέσεις στις αγορές, αίροντας κυρώσεις σε ιρανικό πετρέλαιο που είχε ήδη φορτωθεί σε πλοία.
Διπλωματικές πρωτοβουλίες από το Κατάρ και το Ομάν για κατάπαυση του πυρός δεν απέδωσαν, καθώς το Ιράν ξεκαθάρισε ότι θα διαπραγματευτεί μόνο εφόσον σταματήσουν πρώτα οι επιθέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ.
Οι σκληροί όροι που θα θέσει το Ιράν
Το Ιράν δεν προτίθεται να αποδεχθεί μια «πρόωρη κατάπαυση πυρός» όπως στον προηγούμενο πόλεμο, ζητώντας εγγυήσεις μη επιθετικότητας και οικονομικές αποζημιώσεις για τις ζημιές — όροι που θεωρεί απαραίτητους για να αποτραπεί νέα επίθεση στο μέλλον.
Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν πλήξει περισσότερους από 15.000 στόχους εντός Ιράν, καταστρέφοντας στρατιωτικές υποδομές και εξουδετερώνοντας υψηλόβαθμα στελέχη.
Το ιρανικό υπουργείο Υγείας αναφέρει πάνω από 1.200 νεκρούς αμάχους.
Μεταξύ των θυμάτων περιλαμβάνονται ανώτατοι αξιωματούχοι, όπως ο Ali Larijani, γεγονός που, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, δυσχεραίνει περαιτέρω τις προοπτικές διαλόγου, καθώς διέθετε διαύλους επικοινωνίας με τη Δύση.
Η σύγκρουση έχει επεκταθεί και σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής.
Σε τροχιά κλιμάκωσης
Μετά από επίθεση στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars, το Ιράν εξαπέλυσε πλήγματα σε Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Κουβέιτ, προκαλώντας ζημιές δισεκατομμυρίων.
Ο Alan Eyre του Middle East Institute εκτιμά ότι η κατάσταση βρίσκεται ακόμη σε τροχιά κλιμάκωσης.
Κατά την άποψή του, η Τεχεράνη επιχειρεί μέσω οικονομικής πίεσης να αναγκάσει τον Trump σε υποχώρηση.
Οι στοχευμένες δολοφονίες Ιρανών αξιωματούχων φαίνεται επίσης να λειτουργούν αποτρεπτικά για διαπραγματεύσεις. Αν και βραχυπρόθεσμα προκαλούν ανησυχία, μακροπρόθεσμα ενισχύουν τη στάση αντίστασης του καθεστώτος.
Μηνύματα αδιαλλαξίας κυριάρχησαν και στους εορτασμούς του Nowruz, με την ηγεσία να υπόσχεται νίκη απέναντι στους αντιπάλους.
Ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής, Mohammad Bagher Ghalibaf, δήλωσε ότι «το νέο έτος θα είναι έτος ισχυρού πλήγματος στους εχθρούς του Ιράν».
Παράλληλα, ο νέος ανώτατος ηγέτης Mojtaba Khamenei φέρεται να παραμένει εκτός δημόσιας εμφανίσεως μετά τον τραυματισμό του.
Παρά τη ρητορική, στο εσωτερικό της χώρας εντείνονται οι ανησυχίες για το κόστος του πολέμου.
Ο Reuel Marc Gerecht εκτιμά ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση θα επιδεινώσει τις ήδη υπάρχουσες κοινωνικές εντάσεις.
«Το κρίσιμο σημείο δεν είναι όταν αντέχουν τις επιθέσεις, αλλά όταν αυτές σταματήσουν», σημειώνει. Η εκτεταμένη καταστροφή υποδομών ενδέχεται να περιορίσει την ικανότητα της κυβέρνησης να διαχειριστεί την οικονομική και κοινωνική πίεση, αυξάνοντας τον κίνδυνο νέων αναταραχών.
Συνολικά, η στάση του Ιράν υποδηλώνει στρατηγική επιμήκυνσης της σύγκρουσης με στόχο τη μεγιστοποίηση του οικονομικού κόστους για τη Δύση — μια επιλογή που ενέχει σοβαρούς κινδύνους τόσο για τη διεθνή οικονομία όσο και για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της ίδιας της χώρας.
Η καταδίκη σε θάνατο
Ο Scott Ritter, γνωστός Αμερικανός πολιτικός και στρατιωτικός αναλυτής δεν χρησιμοποιεί υπεκφυγές. Σε πρόσφατη συνέντευξη με τη δημοσιογράφο Nima Alkorshid στο κανάλι Dialogue Works, ο Ritter ήταν σκληρός, αν όχι κατηγορηματικά σίγουρος.
«Οι Ιρανοί έχουν προειδοποιήσει για τις συνέπειες που περιμένουν τις χώρες παραγωγής πετρελαίου του Κόλπου – και μέχρι στιγμής δεν κάνουν απειλές• οι συνέπειες είναι ήδη σοβαρές.
Θα υπάρξει ουσιαστικά μια «καταδίκη σε θάνατο» για το πετρέλαιο της Σαουδικής Αραβίας των Εμιράτων, του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν.
Ξεχάσαμε κανέναν; Πιστεύω ότι αυτή η εξέλιξη είναι απολύτως δίκαιη για τα προαναφερθέντα μοναρχικά καθεστώτα.
Συνεργάστηκαν με τις ΗΠΑ, βοήθησαν τους Αμερικανούς στον πόλεμο κατά του Ιράν – και τώρα πληρώνουν το τίμημα. «Αφήσατε τον αμερικανικό στρατό να μπει, φιλοξενήσατε ραντάρ και αεροσκάφη; Λάβετε το αντάλλαγμα!»
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, συνειδητοποιώντας ότι η αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη αποδείχθηκε αδύνατη, προσπαθούν τώρα με κάθε μέσο να προκαλέσουν οικονοιμκή ζημία στο Ιράν καταστρέφοντας τον κύριο πόρο εισοδήματός του – τη βιομηχανία πετρελαίου.
Ο στόχος είναι να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη, μακροπρόθεσμη ζημιά στην ικανότητα του Ιράν να παράγει πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ενέργεια, και να αντλεί έσοδα από αυτά.
Ωστόσο, το Ιράν δηλώνει: «Δεν θα είμαστε η μόνη χώρα που καταρρέει».
Προειδοποιεί τους γείτονες του Κόλπου, δείχνοντας πού θα πλήξει στη συνέχεια, καταγράφοντας πεδία πετρελαίου ένα προς ένα.
Λέει: Ο μόνος τρόπος να ξυπνήσουμε τους Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους, τον κόσμο ολόκληρο, είναι να τους πλήξουν στο πορτοφόλι
Κανείς δεν νοιάστηκε όταν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ κατέστρεψαν μια ολόκληρη γειτονιά για να σκοτώσουν τον Ali Larijani και τον γιο του.
Αυτό είναι έγκλημα πολέμου.
Κανείς δεν νοιάστηκε όταν βομβάρδισαν σχολείο, σκοτώνοντας 175 κορίτσια.
Νοιαζόμαστε μόνο για εμάς.
Το Ιράν μας λέει να φέρουμε τον πόνο στο σπίτι μας.
«Δεν καταφέραμε να φτάσουμε στις καρδιές σας επειδή έχετε πέτρινες καρδιές.
Δεν χύθηκε ούτε ένα δάκρυ για τα σκοτωμένα κορίτσια. Ούτε για τους εκατοντάδες ανθρώπους που σκοτώθηκαν ώστε να πείτε ότι σκοτώσατε τον Ali Larijani.
Δεν καταλαβαίνετε ότι η δολοφονία τους δεν αλλάζει τίποτα».
Αν δεν κατάφεραν να φτάσουν στις καρδιές σας, το Iran θα φτάσει στα πορτοφόλια σας.
Ήρθε η ώρα το Ιράν να καταστρέψει αυτά τα καταραμένα πεδία πετρελαίου.
Αν ήμουν το Ιράν , θα έλεγα στις χώρες που λαμβάνουν δεξαμενόπλοια μέσω του Hormuz:
«Όχι άλλα δεξαμενόπλοια! Ήρθε η ώρα να προκαλέσουμε πόνο».
Ποιος θα κρατήσει τις πόλεις ζωντάνες
Η τελευταία κλιμάκωση δείχνει ότι το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος ελέγχει τις ροές ενέργειας, αλλά ποιος μπορεί να κρατήσει τις πόλεις ζωντανές.
Οι χώρες του Κόλπου έχουν πουλήσει την ψυχή τους στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ. Τώρα ενώνουν τις δυνάμεις τους, αλλά μόνο για να πουν: «Αμερική, φύγε από τη γειτονιά μας».
Και αν οι χώρες αυτές δεν σταματήσουν να επιτρέπουν στις ΗΠΑ και το Ισραήλνα κάνουν ό,τι θέλουν με το Ιράν, το Ιράν θα τις σβήσει από προσώπου γης – ως πολιτισμένα έθνη.
Αν ήμουν Ιρανός, θα κατέστρεφα ακόμη και τις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης του Israel.
Και αυτό θα σήμαινε το τέλος του Israel αμέσως.
Οι Ισραηλινοί ίσως έχουν Plan B – θα μπορούσαν να φέρουν νερό. Αλλά η καταστροφή των υποδομών αφαλάτωσης θα σήμαινε ότι η ισραηλινή πόλη θα έμενε χωρίς νερό.
Ώρα να τελειώνουμε.
Ας σκοτώσουμε την Νεκρή Θάλασσα
Το Ισραήλ δεν πρέπει να υπάρχει.
Το Ιράν θα μπορούσε να το πετύχει καταστρέφοντας τα σχέδια αφαλάτωσης.
Ωστόσο, ο Scott Ritter θεωρεί ότι αξίζει να δοθεί μια ακόμη ευκαιρία στις αραβικές χώρες του Κόλπου».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών