γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας βρίσκεται ο «νομισματικός πόλεμος», το θέμα είναι πιο δημοφιλές από πολύ σημαντικά παγκόσμια γεγονότα, σχολιάζουν οι αναλυτές της JP Morgan.
Μπορεί το ζήτημα να ξεπερνά σε δημοφιλία την υπερθέρμανση του πλανήτη, το διατροφικό σκάνδαλο με το κρέας αλόγου, τον κίνδυνο διάσπασης της ευρωζώνης, ακόμη και το τραγούδι…Gangnam, όπως σχολιάζει με μία δόση χιούμορ η JP Morgan, ωστόσο επικρατεί σύγχυση σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει.
Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, ο νομισματικός πόλεμος αποτελεί, ή θα αποτελέσει σύντομα, μια σύγχρονη έκδοση, των ανταγωνιστικών υποτιμήσεων της δεκαετίας του ’30 ή του «νομισματικού πολέμου» στις αρχές των ‘90s.
Στον παρακάτω πίνακα αποτυπώνονται οι αναφορές των διεθνών πρακτορείων ειδήσεων στα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχολούν την κοινή γνώμη. Πρώτο κατατάσσεται το ζητημα του νομισματικού πολέμου, ακολουθεί το διατροφικό σκάνδαλο, η υπερθέρμανση του πλανήτη, το τραγούδι Gangnam Style και η διάσπαση της ευρωζώνης
Ωστόσο, επί του παρόντος υπάρχουν τέσσερις βασικές διαφορές κι αφορούν τον στόχο, την τακτική, το εύρος και την κλίμακα.
Ο στόχος της ανταγωνιστικής υποτίμησης, είναι η εγχώρια αποδυνάμωση του νομίσματος και η τακτική περνά διαμέσου της αγοράς ξένων νομισμάτων.
Επίσης, σύμφωνα με τους αναλυτές της JP Morgan, το εύρος της παρέμβασης είναι πιο περιορισμένο. Μόλις μία χώρα, η Ελβετία, στόχευσε τη συναλλαγματική ισοτιμία μέσω της παρέμβασης.
Η Ιαπωνία δεν έχει προχωρήσει στην αγορά ξένου συναλλάγματος από το Φθινόπωρο του 2011 κι οι προσπάθειές της να αποδυναμώσει το γεν μέσω της νομισματικής χαλάρωσης είναι μόνο ανταγωνιστικές.
Τέλος, υπάρχει το ζήτημα της κλίμακας. Ένας σημαντικός παγκόσμιος νομισματικός πόλεμος, συνεπάγεται σημαντική συσσώρευση αποθεματικών, καθώς οι κεντρικές τράπεζές αγοράζουν ξένο συνάλλαγμα, ώστε να σταθεροποιήσουν τις ισοτιμίες.
Να σημειωθεί εδώ, ότι η Goldman Sachs υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κανένας νομισματικός πόλεμος σε εξέλιξη, κι οι κεντρικές τράπεζες απλώς «χαλαρώνουν» τη νομισματική τους πολιτική, κόντρα στις αναλύσεις άλλων κορυφαίων επενδυτικών οίκων, που υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο.
Σε ανάλυσή του με τον τίτλο “Currency Wars? No, Just Monetary Easing”, ο Kamakshya Trivedi εξηγεί ότι οι δράσεις των κεντρικών τραπεζών, κυρίως ΗΠΑ και Ιαπωνίας, οδηγούν στην υποτίμηση των νομισμάτων, ωστόσο αυτό αποτελεί απλώς ένα δευτερεύον φαινόμενο. Η βασική υπόθεση είναι το γεγονόςότι οι χώρες αυτές, απλώς προσπαθούν να ενισχύσουν τις οικονομίες τους, μέσω της «χαλάρωσης» της νομισματικής τους πολιτικής.
«Είναι γεγονός ότι η «χαλάρωση» της νομισματικής πολιτικής στις ανεπτυγμένες οικονομίες, προκαλεί νομισματική υποτίμηση. Ωστόσο, το να πει κανείς ότι οι χώρες αυτές εμπλέκονται σε «νομισματικό πόλεμο» είναι λάθος και χάνει την ουσία των πράξεων των κεντρικών τραπεζών», σχολιάζει χαρακτηριστικά ο αναλυτής της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας.
Την ίδια ώρα, οι αναλυτές της BNP Paribas, συμβουλεύουν τους επενδυτές να διατηρήσουν τη bullish (αισιόδοξη) στάση τους απέναντι στο ευρώ.
Το πρόσφατο sell – off στην ισοτιμία ευρώ/δολαρίου, θα είναι σύντομο και διορθωτικό, εκτιμά ο γαλλικός οίκος και προβλέπει άνοδο του ευρώ στα 1,38 δολ. έως το τέλος του α΄τριμήνου.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, ο νομισματικός πόλεμος αποτελεί, ή θα αποτελέσει σύντομα, μια σύγχρονη έκδοση, των ανταγωνιστικών υποτιμήσεων της δεκαετίας του ’30 ή του «νομισματικού πολέμου» στις αρχές των ‘90s.
Στον παρακάτω πίνακα αποτυπώνονται οι αναφορές των διεθνών πρακτορείων ειδήσεων στα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχολούν την κοινή γνώμη. Πρώτο κατατάσσεται το ζητημα του νομισματικού πολέμου, ακολουθεί το διατροφικό σκάνδαλο, η υπερθέρμανση του πλανήτη, το τραγούδι Gangnam Style και η διάσπαση της ευρωζώνης
Ωστόσο, επί του παρόντος υπάρχουν τέσσερις βασικές διαφορές κι αφορούν τον στόχο, την τακτική, το εύρος και την κλίμακα.
Ο στόχος της ανταγωνιστικής υποτίμησης, είναι η εγχώρια αποδυνάμωση του νομίσματος και η τακτική περνά διαμέσου της αγοράς ξένων νομισμάτων.
Επίσης, σύμφωνα με τους αναλυτές της JP Morgan, το εύρος της παρέμβασης είναι πιο περιορισμένο. Μόλις μία χώρα, η Ελβετία, στόχευσε τη συναλλαγματική ισοτιμία μέσω της παρέμβασης.
Η Ιαπωνία δεν έχει προχωρήσει στην αγορά ξένου συναλλάγματος από το Φθινόπωρο του 2011 κι οι προσπάθειές της να αποδυναμώσει το γεν μέσω της νομισματικής χαλάρωσης είναι μόνο ανταγωνιστικές.
Τέλος, υπάρχει το ζήτημα της κλίμακας. Ένας σημαντικός παγκόσμιος νομισματικός πόλεμος, συνεπάγεται σημαντική συσσώρευση αποθεματικών, καθώς οι κεντρικές τράπεζές αγοράζουν ξένο συνάλλαγμα, ώστε να σταθεροποιήσουν τις ισοτιμίες.
Να σημειωθεί εδώ, ότι η Goldman Sachs υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κανένας νομισματικός πόλεμος σε εξέλιξη, κι οι κεντρικές τράπεζες απλώς «χαλαρώνουν» τη νομισματική τους πολιτική, κόντρα στις αναλύσεις άλλων κορυφαίων επενδυτικών οίκων, που υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο.
Σε ανάλυσή του με τον τίτλο “Currency Wars? No, Just Monetary Easing”, ο Kamakshya Trivedi εξηγεί ότι οι δράσεις των κεντρικών τραπεζών, κυρίως ΗΠΑ και Ιαπωνίας, οδηγούν στην υποτίμηση των νομισμάτων, ωστόσο αυτό αποτελεί απλώς ένα δευτερεύον φαινόμενο. Η βασική υπόθεση είναι το γεγονόςότι οι χώρες αυτές, απλώς προσπαθούν να ενισχύσουν τις οικονομίες τους, μέσω της «χαλάρωσης» της νομισματικής τους πολιτικής.
«Είναι γεγονός ότι η «χαλάρωση» της νομισματικής πολιτικής στις ανεπτυγμένες οικονομίες, προκαλεί νομισματική υποτίμηση. Ωστόσο, το να πει κανείς ότι οι χώρες αυτές εμπλέκονται σε «νομισματικό πόλεμο» είναι λάθος και χάνει την ουσία των πράξεων των κεντρικών τραπεζών», σχολιάζει χαρακτηριστικά ο αναλυτής της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας.
Την ίδια ώρα, οι αναλυτές της BNP Paribas, συμβουλεύουν τους επενδυτές να διατηρήσουν τη bullish (αισιόδοξη) στάση τους απέναντι στο ευρώ.
Το πρόσφατο sell – off στην ισοτιμία ευρώ/δολαρίου, θα είναι σύντομο και διορθωτικό, εκτιμά ο γαλλικός οίκος και προβλέπει άνοδο του ευρώ στα 1,38 δολ. έως το τέλος του α΄τριμήνου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών