Να σταματήσει η εμμονή των ευρωπαίων με την λιτότητα καλεί μέσα από ένα άρθρο που δημοσιεύεται στους The New York Times, o διεθνούς φήμης αμερικανός οικονομολόγος Paul Krugman, καθώς σε αυτή την περίπτωση το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η αύξηση της ανεργίας και η έκρηξη της κοινωνικής ταραχής σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ελλάδα. Ο Paul Krugman, ζητά από την Γερμανία – αν θέλει πραγματικά να σώσει το ευρώ - να αφήσει τη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κάνει ό, τι είναι απαραίτητο για να διασώσει αυτές τις χώρες, χωρίς να απαιτεί περισσότερο άσκοπο πόνο από τους λαούς τους.
Πριν από λίγο καιρό όλοι δήλωναν στην Ευρώπη ότι τα πράγματα είναι υπό έλεγχο. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με την υπόσχεση να προχωρήσει σε αγορές ομολόγων προβληματικών χωρών, ηρέμησε προς το παρόν τις αγορές και όλοι πίστευαν ότι όλα θα πάνε καλά.
Ωστόσο όλοι ξέχασαν, σύμφωνα με τον P. Krugman ότι σε αυτή την κατάσταση εμπλέκονται και οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ετσι ξαφνικά, η Ισπανία και η Ελλάδα βασανίζονται από τις απεργίες και τις μεγάλες διαδηλώσεις. Και οι δύο χώρες λένε ότι έχουν φτάσει στα όρια τους: με την ανεργία σε επίπεδα ρεκόρ και με πάλαι ποτέ μεσαία τάξη των εργαζομένων να εξαφανίζεται και να αναζητά τροφή μέσα από τα σκουπίδια, η λιτότητα έχει ήδη τραβήξει πολύ. Πολλές απόψεις υποστηρίζουν ότι οι πολίτες της Ισπανίας και η Ελλάδα καθυστερούν απλώς το αναπόφευκτο, διαμαρτυρόμενοι για τις θυσίες που πρέπει, στην πραγματικότητα, να κάνουν. Αλλά η αλήθεια είναι ότι οι διαδηλωτές έχουν δίκιο. Επιπλέον μέτρα λιτότητας δεν εξυπηρετούν κανένα χρήσιμο σκοπό.
Ας πάρουμε την περίπτωση της Ισπανίας. Ποιο είναι το πραγματικό οικονομικό πρόβλημα; Βασικά, η Ισπανία πάσχει από μια τεράστια φούσκα των ακινήτων, η οποία προκάλεσε παλιότερα την οικονομική άνθηση της ισπανικής οικονομίας. Όταν η φούσκα έσκασε, η Ισπανία έμεινε με το δύσκολο πρόβλημα της ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της, μια επώδυνη διαδικασία που θα διαρκέσει χρόνια. Εκτός και αν Ισπανία φύγει από το ευρώ – μία απόφαση που κανείς δεν θέλει να πάρει - θα είναι καταδικασμένη για χρόνια σε υψηλά ποσοστά ανεργίας.
Εκείνο που θα πρέπει να ξεκαθαριστεί σύμφωνα με τον
Paul Krugman, καταρχήν η Ισπανία δεν μπήκε σε μπελάδες, επειδή η κυβέρνησή της ήταν σπάταλη. Αντίθετα, στις παραμονές της κρίσης, η Ισπανία είχε πραγματικά ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα και χαμηλό χρέος. Τα μεγάλα ελλείμματα προέκυψαν όταν η οικονομία συρρικνώθηκε.
Είναι αλήθεια ότι η Ισπανία έχει πλέον πρόβλημα δανεισμού για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων της. Αυτό το πρόβλημα είναι, όμως, κυρίως λόγω των φόβων για τις γενικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα.. Στην πραγματικότητα, η έρευνα του ΔΝΤ υποστηρίζει ότι οι περικοπές δαπανών σε οικονομίες οι οποίες βρίσκονται σε βαθιά ύφεση μπορεί να μειώσουν πραγματικά την εμπιστοσύνη των επενδυτών, επειδή επιταχύνει το ρυθμό της οικονομικής παρακμής.
Και τότε γιατί ακολουθείται η πολιτική της λιτότητας; Γιατί ένα σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης στον πυρήνα της Ευρώπης – και κυρίως στην Γερμανία - είναι βαθύτατα προσηλωμένη σε μια ψευδή εικόνα της κατάστασης. Αν μιλήσει κάποιος με γερμανούς αξιωματούχους θα πουν ότι η κρίση στην ευρωζώνη οφείλεται στις χώρες που ενώ κάποτε δεν αντιμετώπιζαν πρόβλημα, τώρα δεν μπορούν να ελέγξουν τα δημοσιονομικά τους. Και δεν γνωρίζουν ότι αυτή δεν είναι η αλήθεια, όπως επίσης δεν γνωρίζουν και το γεγονός ότι οι γερμανικές τράπεζες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διόγκωση της φούσκα των ακινήτων της Ισπανίας. Ακόμα χειρότερα, είναι αυτό επίσης που πιστεύουν πολλοί Γερμανοί ψηφοφόροι, επειδή αυτό τους έχουν πει οι πολιτικοί τους. Ότι καλό θα είναι να βοηθηθούν οι προβληματικές χώρες της ευρωζώνης, αφού όμως πρώτα τιμωρηθούν για τα καλά.
Εάν η Γερμανία θέλει πραγματικά να σώσει το ευρώ, θα πρέπει να αφήσει τη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κάνει ό, τι είναι απαραίτητο για να διασώσει αυτές τις χώρες, χωρίς να απαιτεί περισσότερο άσκοπο πόνο από τους λαούς τους.
www.bankingnews.gr
Ωστόσο όλοι ξέχασαν, σύμφωνα με τον P. Krugman ότι σε αυτή την κατάσταση εμπλέκονται και οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ετσι ξαφνικά, η Ισπανία και η Ελλάδα βασανίζονται από τις απεργίες και τις μεγάλες διαδηλώσεις. Και οι δύο χώρες λένε ότι έχουν φτάσει στα όρια τους: με την ανεργία σε επίπεδα ρεκόρ και με πάλαι ποτέ μεσαία τάξη των εργαζομένων να εξαφανίζεται και να αναζητά τροφή μέσα από τα σκουπίδια, η λιτότητα έχει ήδη τραβήξει πολύ. Πολλές απόψεις υποστηρίζουν ότι οι πολίτες της Ισπανίας και η Ελλάδα καθυστερούν απλώς το αναπόφευκτο, διαμαρτυρόμενοι για τις θυσίες που πρέπει, στην πραγματικότητα, να κάνουν. Αλλά η αλήθεια είναι ότι οι διαδηλωτές έχουν δίκιο. Επιπλέον μέτρα λιτότητας δεν εξυπηρετούν κανένα χρήσιμο σκοπό.
Ας πάρουμε την περίπτωση της Ισπανίας. Ποιο είναι το πραγματικό οικονομικό πρόβλημα; Βασικά, η Ισπανία πάσχει από μια τεράστια φούσκα των ακινήτων, η οποία προκάλεσε παλιότερα την οικονομική άνθηση της ισπανικής οικονομίας. Όταν η φούσκα έσκασε, η Ισπανία έμεινε με το δύσκολο πρόβλημα της ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της, μια επώδυνη διαδικασία που θα διαρκέσει χρόνια. Εκτός και αν Ισπανία φύγει από το ευρώ – μία απόφαση που κανείς δεν θέλει να πάρει - θα είναι καταδικασμένη για χρόνια σε υψηλά ποσοστά ανεργίας.
Εκείνο που θα πρέπει να ξεκαθαριστεί σύμφωνα με τον
Paul Krugman, καταρχήν η Ισπανία δεν μπήκε σε μπελάδες, επειδή η κυβέρνησή της ήταν σπάταλη. Αντίθετα, στις παραμονές της κρίσης, η Ισπανία είχε πραγματικά ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα και χαμηλό χρέος. Τα μεγάλα ελλείμματα προέκυψαν όταν η οικονομία συρρικνώθηκε.
Είναι αλήθεια ότι η Ισπανία έχει πλέον πρόβλημα δανεισμού για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων της. Αυτό το πρόβλημα είναι, όμως, κυρίως λόγω των φόβων για τις γενικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα.. Στην πραγματικότητα, η έρευνα του ΔΝΤ υποστηρίζει ότι οι περικοπές δαπανών σε οικονομίες οι οποίες βρίσκονται σε βαθιά ύφεση μπορεί να μειώσουν πραγματικά την εμπιστοσύνη των επενδυτών, επειδή επιταχύνει το ρυθμό της οικονομικής παρακμής.
Και τότε γιατί ακολουθείται η πολιτική της λιτότητας; Γιατί ένα σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης στον πυρήνα της Ευρώπης – και κυρίως στην Γερμανία - είναι βαθύτατα προσηλωμένη σε μια ψευδή εικόνα της κατάστασης. Αν μιλήσει κάποιος με γερμανούς αξιωματούχους θα πουν ότι η κρίση στην ευρωζώνη οφείλεται στις χώρες που ενώ κάποτε δεν αντιμετώπιζαν πρόβλημα, τώρα δεν μπορούν να ελέγξουν τα δημοσιονομικά τους. Και δεν γνωρίζουν ότι αυτή δεν είναι η αλήθεια, όπως επίσης δεν γνωρίζουν και το γεγονός ότι οι γερμανικές τράπεζες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διόγκωση της φούσκα των ακινήτων της Ισπανίας. Ακόμα χειρότερα, είναι αυτό επίσης που πιστεύουν πολλοί Γερμανοί ψηφοφόροι, επειδή αυτό τους έχουν πει οι πολιτικοί τους. Ότι καλό θα είναι να βοηθηθούν οι προβληματικές χώρες της ευρωζώνης, αφού όμως πρώτα τιμωρηθούν για τα καλά.
Εάν η Γερμανία θέλει πραγματικά να σώσει το ευρώ, θα πρέπει να αφήσει τη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κάνει ό, τι είναι απαραίτητο για να διασώσει αυτές τις χώρες, χωρίς να απαιτεί περισσότερο άσκοπο πόνο από τους λαούς τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών