γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Το σύστημα των παράλληλων νομισμάτων, προτείνει ο Dirk Meyer, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Helmut Schmidt, καθώς, όπως υποστηρίζει πλέον το ευρώ, όπως είναι διαμορφωμένο τώρα δεν είναι βιώσιμο μακροπρόθεσμα.
Ο Meyer ανέφερε ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα: από τη μία πλευρά, το ευρώ προκαλεί σήμερα τεράστια οικονομικά προβλήματα και από την άλλη είναι πολιτικά και οικονομικά απαραίτητο.
«Αν προχωρήσουν οι Ευρωπαίοι με τον τρόπο που έχουν καθορίσει μέχρι τώρα, τότε το να καταστεί το ευρώ βιώσιμο θα κοστίσει περίπου μεταξύ 75 και 150 δις. ευρώ ετησίως», ανέφερε. Ωστόσο, να εγκαταλείψουν το ευρώ και επιστρέψουν στα εθνικά νομίσματα θα σήμαινε την αποσύνθεση της Ευρωπαϊκής Ενιαίας Αγοράς, προοπτική που θα ανέβαζε το κόστος μεταξύ 300 και 400 δις. ευρώ. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον Meyer, το ευρώ πρέπει να παραμείνει, αλλά θα πρέπει να υποστηριχθεί με τα εθνικά νομίσματα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το πλεονέκτημα της υπόθεσης εδώ είναι ότι ενώ σήμερα το ευρώ είναι υπερβολικά φτηνό για τη Γερμανία και υπερβολικά ακριβό για την Ισπανία, για παράδειγμα, η παράλληλη κυκλοφορία των δύο νομισμάτων θα ωφελούσε τους πάντες. Η αρχή της ενιαίας αγοράς μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν υπήρχαν ανταγωνιστικά νομίσματα, και το ευρώ δεν είναι ανταγωνιστικό.
Ίσως μάλιστα με αυτόν τον τρόπο βοηθηθεί εμμέσως και η Ελλάδα να αποπληρώσει τα χρέη της, καθώς: ναι μεν τα χρέη παραμένουν σε ευρώ, αλλά μέσω της καθιέρωσης ενός πιο ισχυρού νομίσματος θα είναι πιο εύκολο και πιο φτηνό για τη Γερμανία να προμηθευθεί ευρώ, άρα κατά κάποιον τρόπο, δια του πληθωρισμού, τα ευρώ των νοτίων χωρών συσσωρεύονται πιο εύκολα.
Το περιφερειακό νόμισμα, θα καθοριστεί με νόμο και θα εκδοθεί από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών ως συμπληρωματικό "νόμιμο μέσο πληρωμής". Η όποια χώρα προχωρήσει στην υιοθέτηση ενός περιφερειακού νομίσματος θα πρέπει να αναθέσει στην κεντρική τράπεζα της να οργανώσει την έκδοση του ως συμπληρωματικό νόμισμα , τηρώντας τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από τη συμμετοχή τους στην ευρωζώνη. Συνεπώς υπάρχει το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο για τη δημιουργία ενός τέτοιου νομίσματος.
Το περιφερειακό νόμισμα θα έχει την ίδια αξία με το ευρώ. Επομένως οι λογαριασμοί , οι τιμές και γενικά όλες οι συναλλαγές θα συνεχίζουν να εκδίδονται σε ευρώ, ακόμη κι όταν μπορούν να πληρωθούν σε περιφερειακό νόμισμα. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι είναι ένα συμπληρωματικό παράλληλο νόμισμα του ευρώ, όχι ανεξάρτητο, με ελευθερία ισοτιμίας. Αυτή η στενή σύνδεση του με το ευρώ θα διασφαλιστεί μέσα από μια κάλυψη σε ευρώ. Για να γίνει κατανοητό δεν θα κυκλοφορήσουν περιφερειακά νομίσματα χωρίς να υπάρχει κάλυψη σε ευρώ. Για κάθε περιφερειακό νόμισμα που θα εκδίδεται θα υπάρχει κάλυψη από ευρώ το οποίο θα κατατίθεται σε λογαριασμό της ΚΤ. Συνεπώς φαίνεται ότι με αυτό τον τρόπο , θεωρητικά, δημιουργείται η εμπιστοσύνη προς το περιφερειακό νόμισμα.
www.bankingnews.gr
«Αν προχωρήσουν οι Ευρωπαίοι με τον τρόπο που έχουν καθορίσει μέχρι τώρα, τότε το να καταστεί το ευρώ βιώσιμο θα κοστίσει περίπου μεταξύ 75 και 150 δις. ευρώ ετησίως», ανέφερε. Ωστόσο, να εγκαταλείψουν το ευρώ και επιστρέψουν στα εθνικά νομίσματα θα σήμαινε την αποσύνθεση της Ευρωπαϊκής Ενιαίας Αγοράς, προοπτική που θα ανέβαζε το κόστος μεταξύ 300 και 400 δις. ευρώ. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον Meyer, το ευρώ πρέπει να παραμείνει, αλλά θα πρέπει να υποστηριχθεί με τα εθνικά νομίσματα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το πλεονέκτημα της υπόθεσης εδώ είναι ότι ενώ σήμερα το ευρώ είναι υπερβολικά φτηνό για τη Γερμανία και υπερβολικά ακριβό για την Ισπανία, για παράδειγμα, η παράλληλη κυκλοφορία των δύο νομισμάτων θα ωφελούσε τους πάντες. Η αρχή της ενιαίας αγοράς μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν υπήρχαν ανταγωνιστικά νομίσματα, και το ευρώ δεν είναι ανταγωνιστικό.
Ίσως μάλιστα με αυτόν τον τρόπο βοηθηθεί εμμέσως και η Ελλάδα να αποπληρώσει τα χρέη της, καθώς: ναι μεν τα χρέη παραμένουν σε ευρώ, αλλά μέσω της καθιέρωσης ενός πιο ισχυρού νομίσματος θα είναι πιο εύκολο και πιο φτηνό για τη Γερμανία να προμηθευθεί ευρώ, άρα κατά κάποιον τρόπο, δια του πληθωρισμού, τα ευρώ των νοτίων χωρών συσσωρεύονται πιο εύκολα.
Το περιφερειακό νόμισμα, θα καθοριστεί με νόμο και θα εκδοθεί από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών ως συμπληρωματικό "νόμιμο μέσο πληρωμής". Η όποια χώρα προχωρήσει στην υιοθέτηση ενός περιφερειακού νομίσματος θα πρέπει να αναθέσει στην κεντρική τράπεζα της να οργανώσει την έκδοση του ως συμπληρωματικό νόμισμα , τηρώντας τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από τη συμμετοχή τους στην ευρωζώνη. Συνεπώς υπάρχει το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο για τη δημιουργία ενός τέτοιου νομίσματος.
Το περιφερειακό νόμισμα θα έχει την ίδια αξία με το ευρώ. Επομένως οι λογαριασμοί , οι τιμές και γενικά όλες οι συναλλαγές θα συνεχίζουν να εκδίδονται σε ευρώ, ακόμη κι όταν μπορούν να πληρωθούν σε περιφερειακό νόμισμα. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι είναι ένα συμπληρωματικό παράλληλο νόμισμα του ευρώ, όχι ανεξάρτητο, με ελευθερία ισοτιμίας. Αυτή η στενή σύνδεση του με το ευρώ θα διασφαλιστεί μέσα από μια κάλυψη σε ευρώ. Για να γίνει κατανοητό δεν θα κυκλοφορήσουν περιφερειακά νομίσματα χωρίς να υπάρχει κάλυψη σε ευρώ. Για κάθε περιφερειακό νόμισμα που θα εκδίδεται θα υπάρχει κάλυψη από ευρώ το οποίο θα κατατίθεται σε λογαριασμό της ΚΤ. Συνεπώς φαίνεται ότι με αυτό τον τρόπο , θεωρητικά, δημιουργείται η εμπιστοσύνη προς το περιφερειακό νόμισμα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών