γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Ιδιαίτερα επικριτικός για το ευρώ εμφανίστηκε ο αναλυτής – αρθρογράφος στο MarketWatch, Matthew Lynn, θεωρώντας πλέον ότι είναι ένα νόμισμα «ζόμπι» χωρίς να πληροί κανένα από τα κριτήρια που πρέπει να έχει ένα νόμισμα.
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει για το πότε θα καταρρεύσει πραγματικά το ευρώ. Ίσως και ποτέ. Το πρόβλημα είναι πλέον ότι δεν θεωρείται νόμισμα με την παραδοσιακή έννοια, αλλά έχει μείνει ως το νόμισμα που επιτελεί κάποιες από τις λειτουργίες για την οικονομία της ευρωζώνης, γράφει χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα, είτε καταρρεύσει μέσα σε λίγους μήνες ή σε μια δεκαετία δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά. Είναι ήδη νεκρό, προσθέτει.
Φυσικά το ευρώ φαίνεται ακόμα σαν ένα νόμισμα. Υπάρχουν χαρτονομίσματα και κέρματα, και μπορείτε με αυτό να κάνετε συναλλαγές. Υπάρχει μια κεντρική τράπεζα, αν και δεν φαίνεται να έχουν εκεί και πολύ ιδέα για το ποια είναι η δουλειά τους. Παράλληλα υπάρχουν και τα συστήματα πληρωμών και οι συναλλαγματικές αγορές που λειτουργούν σαν το ευρώ να είναι ένα βιώσιμο μέρος των παγκόσμιων κεφαλαιαγορών.
Και όμως, αν το σκεφτεί κανείς σε περισσότερο βάθος, το ευρώ δεν είναι ένα νόμισμα με κάθε έννοια της λέξης. Ένα νόμισμα πρέπει να είναι καθολικά αποδεκτό μέσο ανταλλαγής, να φέρει αξία με την πάροδο του χρόνου, και να είναι ένας τρόπος για τη διευκόλυνση του εμπορίου. Και το ευρώ δεν πληροί πραγματικά τα κριτήρια αυτά πια.
Πάρτε για παράδειγμα τα επιτόκια. Στη Γερμανία, οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων του δημοσίου είναι μικρότερες του 2%. Στην Ισπανία είναι κοντά στο 7%, στην Ιταλία στο 6%. Και στην Ελλάδα; Μην ρωτάτε καλύτερα. Οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων καθορίζουν το σημείο αναφοράς για το κόστος δανεισμού σε ολόκληρη την οικονομία. Θεωρείτε ότι τα επιτόκια σήμερα είναι ενδεικτικά για την ευρωπαϊκή οικονομία του ευρώ, αναρωτιέται ο Lynn.
Ορισμένες χώρες δεν μπορούν να χρησιμοποιούν το ευρώ για τις εισαγωγές, λόγω των φόβων ότι θα επιστρέψουν στη δραχμή ή τη λίρα ξαφνικά. Υπάρχουν ήδη αναφορές ότι οι έμποροι πετρελαίου δεν θέλουν να παρέχουν πιστώσεις στους πελάτες τους στην Ελλάδα. Το ίδιο είναι πολύ πιθανό να συμβεί και στην Ισπανία σύντομα. Άρα το ευρώ δεν διευκολύνει πλέον το εμπόριο.
Εν τω μεταξύ, τα κεφάλαια των Ευρωπαίων φεύγουν προς τα ασφαλή καταφύγια, εκτός Ευρωζώνης. Πλέον Γερμανοί και Ιταλοί είναι οι καλύτεροι αγοραστές ακινήτων στη Βρετανία υπό το φόβο ότι κάποια στιγμή το ευρώ θα καταρρεύσει και θα χάσουν τα κεφάλαια τους.
Τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει σε άλλες νομισματικές ζώνες, παρατηρεί ο Lynn. Κάντε μια σύγκριση με το αμερικανικό δολάριο, το οποίο πραγματικά είναι ένα ενιαίο νόμισμα για ένα μεγάλο μέρος μιας ολόκληρης ηπείρου. Φανταστείτε, για παράδειγμα, ότι μια εταιρεία στην Αλαμπάμα έπρεπε να πληρώσει τρεις φορές περισσότερο για να δανειστεί από ότι άλλη μια επιχείρηση στο Μέιν. Ή ότι μια επιχείρηση στη Βοστόνη δεν θα μπορούσε να εισάγει αυτοκίνητα σε δολάρια, διότι ο προμηθευτής της στο Ντιτρόιτ δεν δέχεται τα μετρητά τους; Ή ότι οι άνθρωποι στο Τέξας αγόραζαν σπίτια στην Καλιφόρνια για να προστατευτούν από την πιθανή διάλυση της νομισματικής ένωσης;
Πολύ σύντομα, η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών θα έπαυε να λειτουργεί. Και τότε θα αναρωτιόμασταν εάν το δολάριο ήταν ακόμα ένα νόμισμα με την ουσιαστική έννοια. Αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει στην ευρωζώνη. Το ευρώ μπορεί να κυκλοφορεί ακόμη σε χαρτονομίσματα και κέρματα, αλλά έχει χάσει σχεδόν την ουσία του. Και όταν ένα νόμισμα σταματά να λειτουργεί, το εμπόριο σταματά, οι επενδύσεις αναβάλλονται και τα κεφάλαια φεύγουν. Η ανεργία αυξάνεται, η ύφεση εντείνεται και το κραχ πλησιάζει. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη ζώνη του ευρώ τώρα, καταλήγει ο Lynn.
www.bankingnews.gr
Φυσικά το ευρώ φαίνεται ακόμα σαν ένα νόμισμα. Υπάρχουν χαρτονομίσματα και κέρματα, και μπορείτε με αυτό να κάνετε συναλλαγές. Υπάρχει μια κεντρική τράπεζα, αν και δεν φαίνεται να έχουν εκεί και πολύ ιδέα για το ποια είναι η δουλειά τους. Παράλληλα υπάρχουν και τα συστήματα πληρωμών και οι συναλλαγματικές αγορές που λειτουργούν σαν το ευρώ να είναι ένα βιώσιμο μέρος των παγκόσμιων κεφαλαιαγορών.
Και όμως, αν το σκεφτεί κανείς σε περισσότερο βάθος, το ευρώ δεν είναι ένα νόμισμα με κάθε έννοια της λέξης. Ένα νόμισμα πρέπει να είναι καθολικά αποδεκτό μέσο ανταλλαγής, να φέρει αξία με την πάροδο του χρόνου, και να είναι ένας τρόπος για τη διευκόλυνση του εμπορίου. Και το ευρώ δεν πληροί πραγματικά τα κριτήρια αυτά πια.
Πάρτε για παράδειγμα τα επιτόκια. Στη Γερμανία, οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων του δημοσίου είναι μικρότερες του 2%. Στην Ισπανία είναι κοντά στο 7%, στην Ιταλία στο 6%. Και στην Ελλάδα; Μην ρωτάτε καλύτερα. Οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων καθορίζουν το σημείο αναφοράς για το κόστος δανεισμού σε ολόκληρη την οικονομία. Θεωρείτε ότι τα επιτόκια σήμερα είναι ενδεικτικά για την ευρωπαϊκή οικονομία του ευρώ, αναρωτιέται ο Lynn.
Ορισμένες χώρες δεν μπορούν να χρησιμοποιούν το ευρώ για τις εισαγωγές, λόγω των φόβων ότι θα επιστρέψουν στη δραχμή ή τη λίρα ξαφνικά. Υπάρχουν ήδη αναφορές ότι οι έμποροι πετρελαίου δεν θέλουν να παρέχουν πιστώσεις στους πελάτες τους στην Ελλάδα. Το ίδιο είναι πολύ πιθανό να συμβεί και στην Ισπανία σύντομα. Άρα το ευρώ δεν διευκολύνει πλέον το εμπόριο.
Εν τω μεταξύ, τα κεφάλαια των Ευρωπαίων φεύγουν προς τα ασφαλή καταφύγια, εκτός Ευρωζώνης. Πλέον Γερμανοί και Ιταλοί είναι οι καλύτεροι αγοραστές ακινήτων στη Βρετανία υπό το φόβο ότι κάποια στιγμή το ευρώ θα καταρρεύσει και θα χάσουν τα κεφάλαια τους.
Τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει σε άλλες νομισματικές ζώνες, παρατηρεί ο Lynn. Κάντε μια σύγκριση με το αμερικανικό δολάριο, το οποίο πραγματικά είναι ένα ενιαίο νόμισμα για ένα μεγάλο μέρος μιας ολόκληρης ηπείρου. Φανταστείτε, για παράδειγμα, ότι μια εταιρεία στην Αλαμπάμα έπρεπε να πληρώσει τρεις φορές περισσότερο για να δανειστεί από ότι άλλη μια επιχείρηση στο Μέιν. Ή ότι μια επιχείρηση στη Βοστόνη δεν θα μπορούσε να εισάγει αυτοκίνητα σε δολάρια, διότι ο προμηθευτής της στο Ντιτρόιτ δεν δέχεται τα μετρητά τους; Ή ότι οι άνθρωποι στο Τέξας αγόραζαν σπίτια στην Καλιφόρνια για να προστατευτούν από την πιθανή διάλυση της νομισματικής ένωσης;
Πολύ σύντομα, η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών θα έπαυε να λειτουργεί. Και τότε θα αναρωτιόμασταν εάν το δολάριο ήταν ακόμα ένα νόμισμα με την ουσιαστική έννοια. Αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει στην ευρωζώνη. Το ευρώ μπορεί να κυκλοφορεί ακόμη σε χαρτονομίσματα και κέρματα, αλλά έχει χάσει σχεδόν την ουσία του. Και όταν ένα νόμισμα σταματά να λειτουργεί, το εμπόριο σταματά, οι επενδύσεις αναβάλλονται και τα κεφάλαια φεύγουν. Η ανεργία αυξάνεται, η ύφεση εντείνεται και το κραχ πλησιάζει. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη ζώνη του ευρώ τώρα, καταλήγει ο Lynn.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών