Παραμένει ο κίνδυνος στην Ευρωζώνη, προειδοποιεί η Credit Agricole. Προσωρινή η ηρεμία στην ΕΕ, καθώς η κρίση μπορεί να ενταθεί ξαφνικά μέσα στους επόμενους μήνες, κρούει τον κώδωνα και η DT Bank.
"'Μέσω μιας σειράς μερικών λύσεων, οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατάφεραν να κινηθούν μέσα στην κρίση χωρίς να τους καταβροχθίσουν οι φλόγες της, αλλά συνολικά το ρίσκο να ενταθεί ξαφνικά η χωρίς προηγούμενη προεδιοποίηση παραμένει'', τονίζει η TD Bank. 'Οπως σημειώνει,'' κάποιοι από τους βασικούς παράγοντες πίσω από την τωρινή σχετικά ήρεμη φάση της κρίσης είναι το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών, η ισπανική διάσωση,τα κεφάλαια των 130 δις ευρώ για την ανάοτυξη της Ευρώπης καθώς και η επικύρωση της συνθήκης του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Παρόλα αυτά όμως, σύμφωνα με την DT Bank, ο κίνδυνος στην Ευρωζώνη παραμένει επειδή "στο τέλος της ημέρας, όλα αυτά είναι κομμάτια ενός μεγάλου παζλ, που οι ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να ενώσουν αρχής γενομένης της φορολογικής ενοποίησης. Μέχρι οι ηγέτες της ΕΕ να δέιξουν σημαντική πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση, οι αγορές αλλά και οι πολίτες δεν πρόκειται να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη του στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.
Σύμφωνα με την Paola Monperrus-Veroni, αναλύτρια της Credit Agricole CIB η Ευρωζώνη "εξαγοράζει" χρόνο μέχρι να μπορέσει να αναπτύξει μία κοινή στρατηγικπή και να βάλει τέλος στην κρίση που κλιμακώνεται. "Ανυσυχούμε όμως ότι ο κίνδυνος δεν έχει ξεπεραστεί, ενώ αυξάνεται και ο φόβος ότι κάτι μπορεί τελικά να πάει στραβά. Σε μια εποχή όπου ο κίνδυνος της οικονομικής κατάρρευσης είναι ορατός και οι φόβοι για διάλυση της Ευρωζώνης αυξάνονται, η ΕΕ προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέψει την κρίση και να εξομαλύνει τις συνθήκες αγοράς. Αλλά υπάρχει ελάχιστο περιθώριο ελιγμών, καθώς η Συνθήκη της ΕΕ δεν κάνει καμμία πρόβλεψη για το ενδεχόμενο αποχώρησης ενός κράτους μέλους από την Ευρωζώνη", επισημαίνεται χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με την αναλύτρια της Credit Agricole CIB, το μέλλον της Ευρωζώνης είναι στα χέρια των πολιτικών, οι οποίοι πρέπει τώρα να αποφασίσουν κατά πόσο πρέπει να παλέψουν για την πλήρη εδραίωση της. Εν τω μεταξύ - όπως εκτιμά - κινούμαστε αργά σε μια κατεύθυνση στρατηγική ανάπτυξης, με έμφαση στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε καινοτόμες μορφές χρηματοδότησης έργων καθώς και στη χρηματοδότηση υποδομών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. "Οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν το 2011 σε σχέση με την εξισορρόπηση των ελλειμμάτων και τη δημοσιονομική εξυγίανση, θα πρέπει να χαλαρώσουν κάπως τις κινήσεις για μεγαλύτερη λιτότητα που αποσκοπούν στο να αντισταθμιστούν οι επιτπώσεις από τις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Το σενάριο που επεξεργαζόμαστε εμείς είναι η τρόικα να προχωρά σε ορισμένες παραχωρήσεις προς την Ελλάδα και την Πορτογαλία και να αναθεωρεί τα σχέδια λιτότητας προκειμένου με την πάροδο του χρόνου να υπάρξει ομαλή προσγείωση. Από την άλλη στις ισχυρές οικονομίες της ευρωζώνη ο συνδυασμός των στοχευμένων φορολογικών κινήτρων σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα σε συνδυασμό με πιο γενναίες αυξήσεις μισθών, θα οδηγήσει σε τόνωση τς γχώρια ζήτησης και και θα επιδράσει θετικά στο συνολικό ρυθμό της Ευρωζώνης. Ωστόσο η αβεβαιότητα για το μέλλον του ευρώ μπορεί να αρθεί μόνο σταδιακα, θέτοντας την Ευρωζώνη σε μέτρια ύφεση το 2012 και σε δίνοντας ελάχιστες προοπτικές για την ανάπτυξη το 2013. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ύφεση της κρίσης στις αρχές του έτους, καθώς και οι αυξανόμενες διαφορές μεταξύ των χωρών του Βορρά και του Νότου έχουν περιπλέξει την κατάσταση. Η επανενεργοποίηση της κυρίαρχης κρίση του χρέους με φόντο το πολιτικό αδιέξοδο στην Ελλάδα έχει καταστρέψει κάθε ελπίδα για οποιαδήποτε άμεση ανάκαμψη. Είναι ενδεικτικό ότι το ποσοστό της πτώσης στις έρευνες εμπιστοσύνης των διευθυντών προμηθειών (PMI) επιταχύνθηκε τον Απρίλιο και το Μάιο σε όλες τις μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης. Επίσης τα στοιχεία για την οικονομική δραστηριότητα έχει επιβεβαιώσει αυτή την ζοφερή προοπτική, με μια πτώση των παραγγελιών στο πρώτο τρίμηνο και την άνοδο του ποσοστού ανεργίας στο 11% τον Απρίλιο.
Φυσικά, το παγκόσμιο περιβάλλον παραμένει ακόμη σταθερό, με την κινέζικη και την αμερικανική οικονομία να εξακολουθούν να αποδεικνύονται ανθεκτικές. Ομως στην Ευρώπη η ύφεση παραμένει, ενισχύοντας την τάση προς μια πιστωτική στενότητα που είναι αναστέλλοντας κάθε επιστροφή στην ανάπτυξη. Επίσης η αβεβαιότητα, οι δυσκολίες χρηματοδότησης, έχουν ω αποτέλεσμα την πίεση της εγχώρια ζήτησης, με αποτέλεσμα οι επιχερήσεις να αναβάλλουν οποπιαδήποτε επένδυση. Οπως εκτιμά η Credit Agricole CIB, το ΑΕΠ στην ΕΕ θα μειωθεί ελαφρά κατά το 2ο τρίμηνο (κατά 0,2% σε τριμηνιαία βάση), και στη συνέχεια να σταθεροποιηθεί μέχρι το τέλος του έτους, η ανάκαμψη αναμλενεται τοι 2013.
www.bankingnews.gr
Παρόλα αυτά όμως, σύμφωνα με την DT Bank, ο κίνδυνος στην Ευρωζώνη παραμένει επειδή "στο τέλος της ημέρας, όλα αυτά είναι κομμάτια ενός μεγάλου παζλ, που οι ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να ενώσουν αρχής γενομένης της φορολογικής ενοποίησης. Μέχρι οι ηγέτες της ΕΕ να δέιξουν σημαντική πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση, οι αγορές αλλά και οι πολίτες δεν πρόκειται να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη του στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.
Σύμφωνα με την Paola Monperrus-Veroni, αναλύτρια της Credit Agricole CIB η Ευρωζώνη "εξαγοράζει" χρόνο μέχρι να μπορέσει να αναπτύξει μία κοινή στρατηγικπή και να βάλει τέλος στην κρίση που κλιμακώνεται. "Ανυσυχούμε όμως ότι ο κίνδυνος δεν έχει ξεπεραστεί, ενώ αυξάνεται και ο φόβος ότι κάτι μπορεί τελικά να πάει στραβά. Σε μια εποχή όπου ο κίνδυνος της οικονομικής κατάρρευσης είναι ορατός και οι φόβοι για διάλυση της Ευρωζώνης αυξάνονται, η ΕΕ προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέψει την κρίση και να εξομαλύνει τις συνθήκες αγοράς. Αλλά υπάρχει ελάχιστο περιθώριο ελιγμών, καθώς η Συνθήκη της ΕΕ δεν κάνει καμμία πρόβλεψη για το ενδεχόμενο αποχώρησης ενός κράτους μέλους από την Ευρωζώνη", επισημαίνεται χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με την αναλύτρια της Credit Agricole CIB, το μέλλον της Ευρωζώνης είναι στα χέρια των πολιτικών, οι οποίοι πρέπει τώρα να αποφασίσουν κατά πόσο πρέπει να παλέψουν για την πλήρη εδραίωση της. Εν τω μεταξύ - όπως εκτιμά - κινούμαστε αργά σε μια κατεύθυνση στρατηγική ανάπτυξης, με έμφαση στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε καινοτόμες μορφές χρηματοδότησης έργων καθώς και στη χρηματοδότηση υποδομών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. "Οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν το 2011 σε σχέση με την εξισορρόπηση των ελλειμμάτων και τη δημοσιονομική εξυγίανση, θα πρέπει να χαλαρώσουν κάπως τις κινήσεις για μεγαλύτερη λιτότητα που αποσκοπούν στο να αντισταθμιστούν οι επιτπώσεις από τις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Το σενάριο που επεξεργαζόμαστε εμείς είναι η τρόικα να προχωρά σε ορισμένες παραχωρήσεις προς την Ελλάδα και την Πορτογαλία και να αναθεωρεί τα σχέδια λιτότητας προκειμένου με την πάροδο του χρόνου να υπάρξει ομαλή προσγείωση. Από την άλλη στις ισχυρές οικονομίες της ευρωζώνη ο συνδυασμός των στοχευμένων φορολογικών κινήτρων σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα σε συνδυασμό με πιο γενναίες αυξήσεις μισθών, θα οδηγήσει σε τόνωση τς γχώρια ζήτησης και και θα επιδράσει θετικά στο συνολικό ρυθμό της Ευρωζώνης. Ωστόσο η αβεβαιότητα για το μέλλον του ευρώ μπορεί να αρθεί μόνο σταδιακα, θέτοντας την Ευρωζώνη σε μέτρια ύφεση το 2012 και σε δίνοντας ελάχιστες προοπτικές για την ανάπτυξη το 2013. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ύφεση της κρίσης στις αρχές του έτους, καθώς και οι αυξανόμενες διαφορές μεταξύ των χωρών του Βορρά και του Νότου έχουν περιπλέξει την κατάσταση. Η επανενεργοποίηση της κυρίαρχης κρίση του χρέους με φόντο το πολιτικό αδιέξοδο στην Ελλάδα έχει καταστρέψει κάθε ελπίδα για οποιαδήποτε άμεση ανάκαμψη. Είναι ενδεικτικό ότι το ποσοστό της πτώσης στις έρευνες εμπιστοσύνης των διευθυντών προμηθειών (PMI) επιταχύνθηκε τον Απρίλιο και το Μάιο σε όλες τις μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης. Επίσης τα στοιχεία για την οικονομική δραστηριότητα έχει επιβεβαιώσει αυτή την ζοφερή προοπτική, με μια πτώση των παραγγελιών στο πρώτο τρίμηνο και την άνοδο του ποσοστού ανεργίας στο 11% τον Απρίλιο.
Φυσικά, το παγκόσμιο περιβάλλον παραμένει ακόμη σταθερό, με την κινέζικη και την αμερικανική οικονομία να εξακολουθούν να αποδεικνύονται ανθεκτικές. Ομως στην Ευρώπη η ύφεση παραμένει, ενισχύοντας την τάση προς μια πιστωτική στενότητα που είναι αναστέλλοντας κάθε επιστροφή στην ανάπτυξη. Επίσης η αβεβαιότητα, οι δυσκολίες χρηματοδότησης, έχουν ω αποτέλεσμα την πίεση της εγχώρια ζήτησης, με αποτέλεσμα οι επιχερήσεις να αναβάλλουν οποπιαδήποτε επένδυση. Οπως εκτιμά η Credit Agricole CIB, το ΑΕΠ στην ΕΕ θα μειωθεί ελαφρά κατά το 2ο τρίμηνο (κατά 0,2% σε τριμηνιαία βάση), και στη συνέχεια να σταθεροποιηθεί μέχρι το τέλος του έτους, η ανάκαμψη αναμλενεται τοι 2013.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών