'Ενα λεπτό πριν το ρολόι χτυπήσει μεσάνυχτα, βρίσκεται η Ευρωζώνη. Με το χρηματοοικονομικό σύστημα κατακερματισμένο, την εμπιστοσύνη εξατμισμένη, την ζήτηση εξαφανισμένη και τις καταθέσεις 'φευγάτες'. Και μπορεί η Γερμανία να φαίνεται ως το μεγάλο εμπόδιο στην επίλυση της κρίσης στην ευρωζώνη, αλλά στην πραγματικότητα είναι η Γαλλία που κάνει αδύνατη την εύρεση λύσης.
Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει σε άρθρο του στη Wall Street Journal o Simon Nixon.
O Nixon επισημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί κοινό σημείο στις αντίθετες κατευθύνσεις που προτείνουν η Γερμανίδα καγκελάριος και ο Γάλλος πρόεδρος, παρόλο που υπάρχει μια ομοθυμία προς ορισμένα μέτρα: τις μαζικές αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ, την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέσω μηχανισμών διάσωσης και τη δημιουργία κοινών ευρωομολόγων.
Αλλά, όπως τονίζει, οι προσδοκίες είναι χαμηλές ως προς την πρόοδο σε σχετική συμφωνία στη Σύνοδο Κορυφής αυτή την εβδομάδα, και οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να συμφωνήσουν το πολύ σε ένα χρονοδιάγραμμα για την κοινή εποπτεία των ευρωτραπεζών. Χρήσιμο, αλλά όχι αρκετό για να ικανοποιηθούν οι αγορές, σχολιάζει ο Nixon.
Αν και η κοινή λογική καταδικάζει την Μέρκελ για το αδιέξοδο της Ευρωζώνης, με βασικό επιχείρημα ότι η αντζέντα της επικεντρώνεται στην πρόληψη μιας επόμενης κρίσης παρά στην επίλυση της τωρινής, στην πραγματικότητα, υποστηρίζει ο Nixon, η ιδέα ότι η ευρωζώνη μπορεί να επιλύσει την κρίση χωρίς ξεκάθαρη συμφωνία επί πολιτικής ένωσης είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση.
Το να δημιουργήσεις μια δημοσιονομική και τραπεζική ένωση, χωρίς μια πολιτική ένωση, γράφει, θα πολλαπλασίαζε τα αρχικά λάθη στη σύσταση της νομισματικής ένωσης.
Ο ίδιος σημειώνει ότι ιστορικά η Γαλλία είναι αυτή που αντιτίθεται στην παραχώρηση υπερξουσιών στην ΕΕ.
Η Γαλλία παραδοσιακά τάσσεται υπέρ ενδοκυβερνητικών και όχι υπερεθνικών λύσεων στις ευρωπαϊκές προκλήσεις. Αν και αυτό δεν είναι κακό στη θεωρία, στην πράξη οι εξελίξεις καταδεικνύουν την ανάγκη για άμεσες δραστικές λύσεις.
Η Ελλάδα δεν κατάφερε να εφαρμόσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η απόπειρα μεταρρυθμίσεων στην Ιταλία 'ξεμένει από καύσιμα' και η Ισπανία έσπευσε να διασώσει τις τράπεζες της.
Ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ, καταλήγει ο Nixon, είναι λάθος: Η διαμάχη επί της αυτονομίας δεν έιναι ένα περιφερειακό ζήτημα. Αντίθετα οδηγεί στην καρδιά της διαμάχης περί αλληλεγγύης. Και η Γαλλία συνιστά το μεγαλύτερο εμπόδιο στη λύση.
www.bankingnews.gr
O Nixon επισημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί κοινό σημείο στις αντίθετες κατευθύνσεις που προτείνουν η Γερμανίδα καγκελάριος και ο Γάλλος πρόεδρος, παρόλο που υπάρχει μια ομοθυμία προς ορισμένα μέτρα: τις μαζικές αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ, την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέσω μηχανισμών διάσωσης και τη δημιουργία κοινών ευρωομολόγων.
Αλλά, όπως τονίζει, οι προσδοκίες είναι χαμηλές ως προς την πρόοδο σε σχετική συμφωνία στη Σύνοδο Κορυφής αυτή την εβδομάδα, και οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να συμφωνήσουν το πολύ σε ένα χρονοδιάγραμμα για την κοινή εποπτεία των ευρωτραπεζών. Χρήσιμο, αλλά όχι αρκετό για να ικανοποιηθούν οι αγορές, σχολιάζει ο Nixon.
Αν και η κοινή λογική καταδικάζει την Μέρκελ για το αδιέξοδο της Ευρωζώνης, με βασικό επιχείρημα ότι η αντζέντα της επικεντρώνεται στην πρόληψη μιας επόμενης κρίσης παρά στην επίλυση της τωρινής, στην πραγματικότητα, υποστηρίζει ο Nixon, η ιδέα ότι η ευρωζώνη μπορεί να επιλύσει την κρίση χωρίς ξεκάθαρη συμφωνία επί πολιτικής ένωσης είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση.
Το να δημιουργήσεις μια δημοσιονομική και τραπεζική ένωση, χωρίς μια πολιτική ένωση, γράφει, θα πολλαπλασίαζε τα αρχικά λάθη στη σύσταση της νομισματικής ένωσης.
Ο ίδιος σημειώνει ότι ιστορικά η Γαλλία είναι αυτή που αντιτίθεται στην παραχώρηση υπερξουσιών στην ΕΕ.
Η Γαλλία παραδοσιακά τάσσεται υπέρ ενδοκυβερνητικών και όχι υπερεθνικών λύσεων στις ευρωπαϊκές προκλήσεις. Αν και αυτό δεν είναι κακό στη θεωρία, στην πράξη οι εξελίξεις καταδεικνύουν την ανάγκη για άμεσες δραστικές λύσεις.
Η Ελλάδα δεν κατάφερε να εφαρμόσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η απόπειρα μεταρρυθμίσεων στην Ιταλία 'ξεμένει από καύσιμα' και η Ισπανία έσπευσε να διασώσει τις τράπεζες της.
Ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ, καταλήγει ο Nixon, είναι λάθος: Η διαμάχη επί της αυτονομίας δεν έιναι ένα περιφερειακό ζήτημα. Αντίθετα οδηγεί στην καρδιά της διαμάχης περί αλληλεγγύης. Και η Γαλλία συνιστά το μεγαλύτερο εμπόδιο στη λύση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών