Τα επώδυνα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται στις προβληματικές χώρες της ευρωζώνης αντιμετωπίστηκαν αρχικά με στωϊκότητα, αργότερα με σκεπτικισμό και όσο προχωρά ο καιρός με έντονη δυσπιστία. Διεθνούς κύρους οικονομολόγοι προειδοποιούν για φαύλο κύκλο στην Ευρώπη και τονίζουν την άμεση ανάγκη μέτρων ανάπτυξης. Επιπλέον, οι κεφαλαιογορές αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι η κρίση αργεί να τελειώσει και ''τιμωρούν'' αναλόγως τα ισπανικά και τα ιταλικά ομόλογα, όπως φάνηκε αυτή την εβδομάδα.
Την ανάγκη ώθησης της ανάπτυξης στην Ευρωζώνη, προκειμένου να ξεπερασθεί η κρίση χρέους, επισημαίνει ο William White, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα προς αποφυγήν τα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα, τα οποία, όπως λέει, είναι υπερβολικά και δεν οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής του ΟΟΣΑ για την Αξιολόγηση της Οικονομίας και της Ανάπτυξης (EDRC) τονίζει ότι η λιτότητα χρειάζεται μεν, αλλά δεν είναι πανάκεια.
''Αν η αθροιστική ζήτηση στην οικονομία συρρικνώνεται συνεχώς, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την Ελλάδα να παγιδεύεται σε μια καθοδική δίνη μείωσης της αθροιστικής ζήτησης που θα επιδεινώσει την κατάσταση'', προειδοποιεί ο White.
Σύμφωνα με τον White, πρέπει να ισορροπία ανάμεσα στη λιτότητα και τα μέτρα τόνωσης της οικονομίας.
Επειδή, όμως, όλοι εστιάζουν στο δημοσιονομικό στόχο, τονίζει, ''τα spreads αρχίζουν να ανεβαίνουν και η αγορά αρχίζει να ανησυχεί ο στόχος έχει χαθεί, γεγονός που χειροτερεύει την κατάσταση''.
''Πρόκειται για μία δυναμική που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν'', επισημαίνει.
"Η υπερβολική δόση λιτότητας κάνει τα πάντα απλά χειρότερα,'' προειδοποιεί και από την πλευρά του ο Joseph Stiglitz. Ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος εκτιμά ότι το ''κούρεμα'' του ελληνικού χρέους θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερο, ενώ χαρακτηρίζει λανθασμένη την επιλογή άμεσης παροχής πακέτων διάσωσης, προτάσσοντας αντίθετα ως σωστή πρώτα τη λύση της αναδιάρθρωσης.
Σε συνέντευξή του στη Süddeutsche Zeitung, ο Stiglitz προειδοποιεί για ένα νέο κύμα ύφεσης στην Ευρώπη σε περίπτωση που συνεχιστεί η ίδια πολιτική σκληρής λιτότητας.
'Οπως τονίζει, ''χώρες, όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία χρειάζονται αξιόπιστη προοπτική ανάπτυξης'', ενώ σημειώνει ότι ''οι πολιτικοί γνωρίζουν ότι δεν έχουν κάνει τίποτα για να βελτιώσουν την κατάσταση''.
''Οι πολιτικοί επικεντρώθηκαν στο να πιέσουν τη νότια Ευρώπη να εφαρμόσει μέτρα λιτότητας και μεταρρυθμίσεις. Τα δημοκρατικά καθεστώτα όμως, μπορούν να αντέξουν μόνο ένα περιορισμένο φάσμα περικοπών χωρίς να διακρίνουν επιτυχή αποτελέσματα,'' αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ειδικά για τα ακόμη πιο επώδυνα μέτρα που προωθούν οι Βρυξέλλες, επιμένει πως ''αυτή η τακτική θα αποτύχει. Δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα παγκοσμίως που να δείχνει ότι οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών βοηθούν μία ασθενή χώρα να ανακάμψει''.
Εν τω μεταξύ, οι χρηματοοικονομικές αγορές φαίνεται να συνειδητοποίησαν την περασμένη εβδομάδα ότι η έξοδος από την κρίση αργεί πολύ ακόμη, γράφει σημερινό άρθρο του Reuters.
Ωστόσο, αυτό, όπως επισημαίνεται, δεν είναι και τόσο άσχημο όσο ακούγεται, καθώς για να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις στις προβληματικές οικονομίες της Ευρώπης θα χρειαστούν πολλά χρόνια και σίγουρα θα υπάρξουν πολλά εμπόδια στην πορεία. Η αναζωπύρωση των πιέσεων προς τα ισπανικά και τα ιταλικά ομόλογα και ως ένα βαθμό και στα γαλλικά, θυμίζουν στα υπερχρεωμένα κράτη ότι για να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών θα πρέπει να προσπαθούν σε καθημερινή βάση.
Ίσως, σημειώνει, εάν γίνει ξεκάθαρο ότι η έξοδος από την κρίση βρίσκεται ακόμη πολύ μακριά, να μπει ένα φρένο σε αυτή τη μανία λιτότητας στην ευρωζώνη.
Η λιτότητα φαίνεται να μην είναι ''ποτέ αρκετή'. Οι περικοπές δαπανών δεν είναι ποτέ αρκετές, οι αυξήσεις φόρων δεν είναι ποτέ αρκετές.
Ωστόσο, η διπλή στρατηγική κατά της κρίσης, ήτοι δημοσιονομική πειθαρχία και σοβαρές μεταρρυθμίσεις, αυτοαναιρείται όταν ''αρχηγοί'' είναι οι φανατικοί υποστηρικτές της λιτότητας κάτω από την ομπρέλα της Γερμανίας και της ΕΚΤ.
www.bankingnews.gr
Ο πρόεδρος της Επιτροπής του ΟΟΣΑ για την Αξιολόγηση της Οικονομίας και της Ανάπτυξης (EDRC) τονίζει ότι η λιτότητα χρειάζεται μεν, αλλά δεν είναι πανάκεια.
''Αν η αθροιστική ζήτηση στην οικονομία συρρικνώνεται συνεχώς, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την Ελλάδα να παγιδεύεται σε μια καθοδική δίνη μείωσης της αθροιστικής ζήτησης που θα επιδεινώσει την κατάσταση'', προειδοποιεί ο White.
Σύμφωνα με τον White, πρέπει να ισορροπία ανάμεσα στη λιτότητα και τα μέτρα τόνωσης της οικονομίας.
Επειδή, όμως, όλοι εστιάζουν στο δημοσιονομικό στόχο, τονίζει, ''τα spreads αρχίζουν να ανεβαίνουν και η αγορά αρχίζει να ανησυχεί ο στόχος έχει χαθεί, γεγονός που χειροτερεύει την κατάσταση''.
''Πρόκειται για μία δυναμική που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν'', επισημαίνει.
"Η υπερβολική δόση λιτότητας κάνει τα πάντα απλά χειρότερα,'' προειδοποιεί και από την πλευρά του ο Joseph Stiglitz. Ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος εκτιμά ότι το ''κούρεμα'' του ελληνικού χρέους θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερο, ενώ χαρακτηρίζει λανθασμένη την επιλογή άμεσης παροχής πακέτων διάσωσης, προτάσσοντας αντίθετα ως σωστή πρώτα τη λύση της αναδιάρθρωσης.
Σε συνέντευξή του στη Süddeutsche Zeitung, ο Stiglitz προειδοποιεί για ένα νέο κύμα ύφεσης στην Ευρώπη σε περίπτωση που συνεχιστεί η ίδια πολιτική σκληρής λιτότητας.
'Οπως τονίζει, ''χώρες, όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία χρειάζονται αξιόπιστη προοπτική ανάπτυξης'', ενώ σημειώνει ότι ''οι πολιτικοί γνωρίζουν ότι δεν έχουν κάνει τίποτα για να βελτιώσουν την κατάσταση''.
''Οι πολιτικοί επικεντρώθηκαν στο να πιέσουν τη νότια Ευρώπη να εφαρμόσει μέτρα λιτότητας και μεταρρυθμίσεις. Τα δημοκρατικά καθεστώτα όμως, μπορούν να αντέξουν μόνο ένα περιορισμένο φάσμα περικοπών χωρίς να διακρίνουν επιτυχή αποτελέσματα,'' αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ειδικά για τα ακόμη πιο επώδυνα μέτρα που προωθούν οι Βρυξέλλες, επιμένει πως ''αυτή η τακτική θα αποτύχει. Δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα παγκοσμίως που να δείχνει ότι οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών βοηθούν μία ασθενή χώρα να ανακάμψει''.
Εν τω μεταξύ, οι χρηματοοικονομικές αγορές φαίνεται να συνειδητοποίησαν την περασμένη εβδομάδα ότι η έξοδος από την κρίση αργεί πολύ ακόμη, γράφει σημερινό άρθρο του Reuters.
Ωστόσο, αυτό, όπως επισημαίνεται, δεν είναι και τόσο άσχημο όσο ακούγεται, καθώς για να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις στις προβληματικές οικονομίες της Ευρώπης θα χρειαστούν πολλά χρόνια και σίγουρα θα υπάρξουν πολλά εμπόδια στην πορεία. Η αναζωπύρωση των πιέσεων προς τα ισπανικά και τα ιταλικά ομόλογα και ως ένα βαθμό και στα γαλλικά, θυμίζουν στα υπερχρεωμένα κράτη ότι για να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών θα πρέπει να προσπαθούν σε καθημερινή βάση.
Ίσως, σημειώνει, εάν γίνει ξεκάθαρο ότι η έξοδος από την κρίση βρίσκεται ακόμη πολύ μακριά, να μπει ένα φρένο σε αυτή τη μανία λιτότητας στην ευρωζώνη.
Η λιτότητα φαίνεται να μην είναι ''ποτέ αρκετή'. Οι περικοπές δαπανών δεν είναι ποτέ αρκετές, οι αυξήσεις φόρων δεν είναι ποτέ αρκετές.
Ωστόσο, η διπλή στρατηγική κατά της κρίσης, ήτοι δημοσιονομική πειθαρχία και σοβαρές μεταρρυθμίσεις, αυτοαναιρείται όταν ''αρχηγοί'' είναι οι φανατικοί υποστηρικτές της λιτότητας κάτω από την ομπρέλα της Γερμανίας και της ΕΚΤ.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών