γράφει : ΜΑΡΙΝΑ ΦΟΥΝΤΑ
Αυτό που θεωρούνταν αδιανόητο δύο χρόνια πριν ή και λίγους μήνες ακόμα, έχει αρχίσει όχι μόνο να αναφέρεται ως καλή επιλογή, αλλά επεξεργάζεται και ως σχέδιο από τις επίσημες κυβερνήσεις. Διαρρέουσες πληροφορίες των τελευταίων ημερών, κάνουν λόγο για ΄’παρασκηνιακή’’ προετοιμασία της Γερμανίας, αλλά και της Ελλάδας, για επικείμενη χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ.
Ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας The Telegraph, αποκάλυψε τα σχέδια της Γερμανίας για ''εξαναγκασμό'' της Ελλάδας σε χρεοκοπία και, ενδεχομένως, συνακόλουθη αποχώρηση από το ευρώ.
Την ώρα που ο Ελληνας πρωθυπουργός εμφανίζεται αισιόδοξος για την έκβαση του σημερινού Eurogroup, ανώτατος αξιωματούχος της ευρωζώνης αποκαλύπτει στην Telegraph τις σκέψεις του Σόιμπλε: «Απλώς πιστεύει πως οι Έλληνες δεν μπορούν να επιτύχουν ό, τι χρειάζεται να επιτευχθεί. Κι αν ακόμη, ως εκ θαύματος, κατόρθωναν αυτά που έχουν υποσχεθεί, ο ίδιος – και ένα αυξανόμενο κύμα εντός της ένωσης – είναι πεπεισμένοι ότι δεν αρκούν για να βγει η Ελλάδα από την τρύπα.»
Στο πλαίσιο αυτό, τα σχέδια της Γερμανίας έχουν αλλάξει. «Η νέα ιδέα είναι να δηλώσει η ελληνική κυβέρνηση χρεοκοπία και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές για ένα ακόμα μεγαλύτερο κούρεμα. Για τον Σόιμπλε είναι περισσότερο μια ερώτηση του πότε, όχι του αν,» τονίζει ο αξιωματούχος.
Η εφημερίδα σημειώνει πάντως ότι η γερμανίδα καγκελάριος δεν συμμερίζεται, προς το παρόν τουλάχιστον, ολοκληρωτικά τις απόψεις του υπουργού της. Σύμφωνα με την πηγή, "πιστεύει πως μια ελληνική χρεοκοπία θα δημιουργούσε ένα κύμα σοκ με ανάλογες επιπτώσεις σε άλλες χώρες - Ιταλίας και Ισπανίας συμπεριλαμβανομένων. Θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήρη διάλυση της νομισματικής ένωσης''.
Ωστόσο, επισημαίνεται, ο Σόιμπλε πιστεύει πως εφόσον οι αγορές θεωρούν ήδη την Ελλάδα χρεοκοπημένη, μια επίσημη χρεοκοπία δεν θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στις άλλες χώρες - μέλη της ευρωζώνης.
Η συμφωνία του Eurogroup επί της νέας δανειακής σύμβασης προς την Ελλάδα, αν και πολυαναμενόμενη, θα αφήσει πολλά άλυτα ζητήματα, επισημαίνουν οι Financial Times, ενώ είναι πιθανόν πως η χώρα θα οδηγηθεί ούτως ή άλλως σε στάση πληρωμών και, ίσως, έξοδο από το ευρώ.
Το άρθρο των FT αναφέρεται στις εκτιμήσεις για την πορεία του ελληνικού χρέους. Η συμφωνία (νέου πακέτου και PSI) ναι μεν προβλέπει υποχώρηση του συντελεστή χρέους από το 163% του ΑΕΠ στο 154%, εξαιτίας του haircut των ιδιωτών πιστωτών, που υπολογίζεται στα 100 δισ. ευρώ περίπου. Ωστόσο, τουλάχιστον 90 δισ. ευρώ θα εισέλθουν μέσω νέων επίσημων δανείων και θα περιορίσουν την πτώση του συντελεστή. Επιπλέον, θεωρείται απίθανο να μειωθεί το χρέος στο 120% του ΑΕΠ ως το 2020.
Ως βασική συνέπεια της συμφωνίας θα αυξηθεί περαιτέρω το άνοιγμα του δημοσίου τομέα στο ελληνικό χρέος, ενώ θα μειωθεί στο ελάχιστο η ιδιωτική έκθεση. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν δύο περιπτώσεις. Χρεοκοπία ή όχι. Στην περίπτωση που η Ελλάδα δεν χρεοκοπήσει, τον ‘’λογαριασμό’’ για την εξυπηρέτηση του χρέους θα αναλάβουν οι Έλληνες φορολογούμενοι. Αν χρεοκοπήσει όμως, τμήμα του βάρους ή και όλο το βάρος θα επωμισθούν οι φορολογούμενοι των κρατών μελών της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, οδηγώντας, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, σε ''κοινωνικοποίηση'' του ελληνικού χρέους.
Όπως σημειώνουν όμως οι αναλυτές, και η Ελλάδα φαίνεται να αλλάζει στάση ως προς το πόσο μεγάλη ‘’καταστροφή’’ θα ήταν για τη χώρα μια έξοδος από την ευρωζώνη. Πέρα από μέρος της Αριστεράς που τάσσεται ανοιχτά υπέρ της επιστροφής στη δραχμή, δημοσιεύματα στο διεθνή Τύπο θέλουν πολλές συζητήσεις κεκλεισμένων των θυρών στην ''πρώτη γραμμή'' επί σωστού σχεδίου για παν ενδεχόμενο. Εξάλλου, όπως λένε οι αναλυτές, και πολλοί Ελληνες πολίτες εμφανίζονται απηυδισμένοι από τα μέτρα και έτοιμοι να δοκιμάσουν κι αυτή τη ''συνταγή''.
Πολλοί αναφέρουν την περίπτωση της Αργεντινής ως παράδειγμα επιτυχημένης επιστροφής στο εθνικό νόμισμα.
Με άρθρο τους στον Economist ο Μάριο Μπλέχερ και ο Γουιλέρμο Ορτίθ, πρώην επικεφαλής των κεντρικών τραπεζών της Αργεντινής και του Μεξικό αντίστοιχα, επισημαίνουν τις διαφορές στις περιπτώσεις των δύο χωρών, ισχυριζόμενοι ότι ο παραλληλισμός της ελληνικής κατάστασης με αυτήν της Αργεντινής πριν από μία δεκαετία είναι εντελώς λανθασμένος.
Οπως υποστηρίζουν, η Ελλάδα πρέπει, με οποιοδήποτε κόστος, να παραμείνει στην Ευρωζώνη, γιατί η περίπτωση της δεν έχει καμία σχέση έχει με τις περιπτώσεις των χωρών της Λατινικής Αμερικής.
Σχολιάζοντας πως πολλοί αναλυτές χρησιμοποιούν την έξοδο της Αργεντινής από το νομισματικό καθεστώς δεσίματος των ισοτιμιών με το δολάριο, το 2002 ως απόδειξη που ωφέλησε τη χώρα, κάτι που θα μπορούσε να προκύψει και για την Ελλάδα αν επανεισήγαγε το δικό της νόμισμα, υπογραμμίζουν πως η περίπτωση της Αργεντινής δεν ήταν συνηθισμένη.
Οι πολύ υψηλές τιμές των εξαγώγιμων προϊόντων οδήγησαν σε ένα βιώσιμο εξωτερικό πλεόνασμα και η συνετή δημοσιονομική διαχείριση διασφάλισε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς στο εσωτερικό, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που δεν μπορεί να στηριχτεί σε εξωγενείς παράγοντες και είναι ήδη σε μία βαθιά, προερχόμενη από τη δημοσιονομική προσαρμογή ύφεση, τονίζουν.
Επιπλέον, η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα επηρέαζε και την υπόλοιπη ένωση, κάτι που δεν ίσχυε για την Αργεντινή που ήταν ''ανεξάρτητη''.
Προειδοποιούν επίσης, για καταστροφική εκροή των καταθέσεων από τις τράπεζες, κάτι που συνέβη ούτως ή άλλως στην Αργεντινή.
Οι δύο πρώην κεντρικοί τραπεζίτες αναφέρουν επίσης έναν πολύ σημαντικό παράγοντα που δεν λαμβάνεται υπόψη όταν οι δύο χώρες συγκρίνονται, ότι η Αργεντινή χρησιμοποιούσε ήδη το πέσος, αντίθετα από την Ελλάδα, που θα δυσκολευτεί πολύ περισσότερο να πείσει εν δυνάμει επενδυτές.
www.bankingnews.gr
Την ώρα που ο Ελληνας πρωθυπουργός εμφανίζεται αισιόδοξος για την έκβαση του σημερινού Eurogroup, ανώτατος αξιωματούχος της ευρωζώνης αποκαλύπτει στην Telegraph τις σκέψεις του Σόιμπλε: «Απλώς πιστεύει πως οι Έλληνες δεν μπορούν να επιτύχουν ό, τι χρειάζεται να επιτευχθεί. Κι αν ακόμη, ως εκ θαύματος, κατόρθωναν αυτά που έχουν υποσχεθεί, ο ίδιος – και ένα αυξανόμενο κύμα εντός της ένωσης – είναι πεπεισμένοι ότι δεν αρκούν για να βγει η Ελλάδα από την τρύπα.»
Στο πλαίσιο αυτό, τα σχέδια της Γερμανίας έχουν αλλάξει. «Η νέα ιδέα είναι να δηλώσει η ελληνική κυβέρνηση χρεοκοπία και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές για ένα ακόμα μεγαλύτερο κούρεμα. Για τον Σόιμπλε είναι περισσότερο μια ερώτηση του πότε, όχι του αν,» τονίζει ο αξιωματούχος.
Η εφημερίδα σημειώνει πάντως ότι η γερμανίδα καγκελάριος δεν συμμερίζεται, προς το παρόν τουλάχιστον, ολοκληρωτικά τις απόψεις του υπουργού της. Σύμφωνα με την πηγή, "πιστεύει πως μια ελληνική χρεοκοπία θα δημιουργούσε ένα κύμα σοκ με ανάλογες επιπτώσεις σε άλλες χώρες - Ιταλίας και Ισπανίας συμπεριλαμβανομένων. Θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήρη διάλυση της νομισματικής ένωσης''.
Ωστόσο, επισημαίνεται, ο Σόιμπλε πιστεύει πως εφόσον οι αγορές θεωρούν ήδη την Ελλάδα χρεοκοπημένη, μια επίσημη χρεοκοπία δεν θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στις άλλες χώρες - μέλη της ευρωζώνης.
Η συμφωνία του Eurogroup επί της νέας δανειακής σύμβασης προς την Ελλάδα, αν και πολυαναμενόμενη, θα αφήσει πολλά άλυτα ζητήματα, επισημαίνουν οι Financial Times, ενώ είναι πιθανόν πως η χώρα θα οδηγηθεί ούτως ή άλλως σε στάση πληρωμών και, ίσως, έξοδο από το ευρώ.
Το άρθρο των FT αναφέρεται στις εκτιμήσεις για την πορεία του ελληνικού χρέους. Η συμφωνία (νέου πακέτου και PSI) ναι μεν προβλέπει υποχώρηση του συντελεστή χρέους από το 163% του ΑΕΠ στο 154%, εξαιτίας του haircut των ιδιωτών πιστωτών, που υπολογίζεται στα 100 δισ. ευρώ περίπου. Ωστόσο, τουλάχιστον 90 δισ. ευρώ θα εισέλθουν μέσω νέων επίσημων δανείων και θα περιορίσουν την πτώση του συντελεστή. Επιπλέον, θεωρείται απίθανο να μειωθεί το χρέος στο 120% του ΑΕΠ ως το 2020.
Ως βασική συνέπεια της συμφωνίας θα αυξηθεί περαιτέρω το άνοιγμα του δημοσίου τομέα στο ελληνικό χρέος, ενώ θα μειωθεί στο ελάχιστο η ιδιωτική έκθεση. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν δύο περιπτώσεις. Χρεοκοπία ή όχι. Στην περίπτωση που η Ελλάδα δεν χρεοκοπήσει, τον ‘’λογαριασμό’’ για την εξυπηρέτηση του χρέους θα αναλάβουν οι Έλληνες φορολογούμενοι. Αν χρεοκοπήσει όμως, τμήμα του βάρους ή και όλο το βάρος θα επωμισθούν οι φορολογούμενοι των κρατών μελών της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, οδηγώντας, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, σε ''κοινωνικοποίηση'' του ελληνικού χρέους.
Όπως σημειώνουν όμως οι αναλυτές, και η Ελλάδα φαίνεται να αλλάζει στάση ως προς το πόσο μεγάλη ‘’καταστροφή’’ θα ήταν για τη χώρα μια έξοδος από την ευρωζώνη. Πέρα από μέρος της Αριστεράς που τάσσεται ανοιχτά υπέρ της επιστροφής στη δραχμή, δημοσιεύματα στο διεθνή Τύπο θέλουν πολλές συζητήσεις κεκλεισμένων των θυρών στην ''πρώτη γραμμή'' επί σωστού σχεδίου για παν ενδεχόμενο. Εξάλλου, όπως λένε οι αναλυτές, και πολλοί Ελληνες πολίτες εμφανίζονται απηυδισμένοι από τα μέτρα και έτοιμοι να δοκιμάσουν κι αυτή τη ''συνταγή''.
Πολλοί αναφέρουν την περίπτωση της Αργεντινής ως παράδειγμα επιτυχημένης επιστροφής στο εθνικό νόμισμα.
Με άρθρο τους στον Economist ο Μάριο Μπλέχερ και ο Γουιλέρμο Ορτίθ, πρώην επικεφαλής των κεντρικών τραπεζών της Αργεντινής και του Μεξικό αντίστοιχα, επισημαίνουν τις διαφορές στις περιπτώσεις των δύο χωρών, ισχυριζόμενοι ότι ο παραλληλισμός της ελληνικής κατάστασης με αυτήν της Αργεντινής πριν από μία δεκαετία είναι εντελώς λανθασμένος.
Οπως υποστηρίζουν, η Ελλάδα πρέπει, με οποιοδήποτε κόστος, να παραμείνει στην Ευρωζώνη, γιατί η περίπτωση της δεν έχει καμία σχέση έχει με τις περιπτώσεις των χωρών της Λατινικής Αμερικής.
Σχολιάζοντας πως πολλοί αναλυτές χρησιμοποιούν την έξοδο της Αργεντινής από το νομισματικό καθεστώς δεσίματος των ισοτιμιών με το δολάριο, το 2002 ως απόδειξη που ωφέλησε τη χώρα, κάτι που θα μπορούσε να προκύψει και για την Ελλάδα αν επανεισήγαγε το δικό της νόμισμα, υπογραμμίζουν πως η περίπτωση της Αργεντινής δεν ήταν συνηθισμένη.
Οι πολύ υψηλές τιμές των εξαγώγιμων προϊόντων οδήγησαν σε ένα βιώσιμο εξωτερικό πλεόνασμα και η συνετή δημοσιονομική διαχείριση διασφάλισε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς στο εσωτερικό, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που δεν μπορεί να στηριχτεί σε εξωγενείς παράγοντες και είναι ήδη σε μία βαθιά, προερχόμενη από τη δημοσιονομική προσαρμογή ύφεση, τονίζουν.
Επιπλέον, η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα επηρέαζε και την υπόλοιπη ένωση, κάτι που δεν ίσχυε για την Αργεντινή που ήταν ''ανεξάρτητη''.
Προειδοποιούν επίσης, για καταστροφική εκροή των καταθέσεων από τις τράπεζες, κάτι που συνέβη ούτως ή άλλως στην Αργεντινή.
Οι δύο πρώην κεντρικοί τραπεζίτες αναφέρουν επίσης έναν πολύ σημαντικό παράγοντα που δεν λαμβάνεται υπόψη όταν οι δύο χώρες συγκρίνονται, ότι η Αργεντινή χρησιμοποιούσε ήδη το πέσος, αντίθετα από την Ελλάδα, που θα δυσκολευτεί πολύ περισσότερο να πείσει εν δυνάμει επενδυτές.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών