γράφει : Πέτρος Λεωτσάκος
Η τελική συμφωνία για το PSI+ πλησιάζει, πιθανότατα μετά το Eurogroup θα ανακοινωθεί το πλαίσιο των όρων που θα διέπει την διαδικασία εμπλοκής των ιδιωτών και πιθανότατα και του επίσημου τομέα δηλαδή των κεντρικών τραπεζών στην αναδιάταξη του ελληνικού χρέους.
Το www.bankingnews.gr εδώ και 2 μήνες σχεδόν καθημερινά αναφέρεται στο ζήτημα των φυσικών προσώπων και κατά καιρούς έχει αναφερθεί σε όλες τις πιθανές λύσεις.
Επαναγορές σε τιμές κτήσης, όριο 100 χιλ ευρώ, διαχωρισμός μεταξύ πρωτογενών και δευτερογενών, ή χρονικός προσδιορισμός πότε δηλαδή αγοράστηκαν τα ομόλογα από τους ιδιώτες φυσικά πρόσωπα.
Θα αναφέρουμε ορισμένα παραδείγματα τα οποία αποδεικνύουν ότι καμία λύση δεν είναι πρακτικά δίκαιη πλην της πληρωμής στην ονομαστική αξία ή στις τιμές κτήσης.
Ας υποθέσουμε ότι το φυσικό πρόσωπο Α έχει αγοράσει το περιβόητο ομόλογο λήξης 20 Μαρτίου 2012.
Το χαμηλό του εν λόγω ομολόγου είναι 37,5 μονάδες βάσης και το υψηλό 105,27 μ.β.
Αν ισχύσει το μέτρο της επαναγοράς των ομολόγων στις τιμές κτήσης αυτός που το αγόρασε στις 105 μονάδες βάσης θα χάσει από το κεφάλαιο του και δικαιολογημένα καθώς το αγόρασε σε…λάθος τιμή.
Αυτός που το αγόρασε στις 37 ή 40 μονάδες βάσης γιατί να μην το πληρωθεί στις 37 ή 40 μονάδες βάσης;
Δεν πούλησε το ελληνικό κράτος στις 37 ή 40 μονάδες βάσης αλλά τράπεζα ή fund άρα υπέστη μια μεγάλη ζημία η οποία είναι όφελος για το κράτος.
Όμως οι τιμές κτήσης είναι δίκαιη λύση για όσους έχουν αγοράσει κάτω της ονομαστικής αξίας αλλά αν έχουν αγοράσει πάνω από την ονομαστική αξία είναι πρόβλημα.
Π.χ. αν κάποιος αγόρασε στις 112 μονάδες βάσης το ομόλογο λήξης 2037 θα υποστεί ζημία.
Όμως με ρεαλιστικά κριτήρια οι επαναγορές ομολόγων με κριτήριο τις τιμές κτήσης είναι πιο κοντά στην σωστή και δίκαιη λύση.
Εξέτασαν και το θέμα να πληρωθούν όλα τα ομόλογα πριν το καλοκαίρι του 2010 ή 2011 κανονικά δηλαδή στην ονομαστική αξία και μετά από το διάστημα αυτό να υποστούν haircut ανάλογο του haircut του PSI+.
Η λύση αυτή δεν είναι δίκαιη γιατί απλά επαναφέρουμε ένα βασικό επιχείρημα όταν αγοράζει κανείς ομόλογο χαμηλά σημαίνει ότι κάποιος άλλος αποφάσισε να πουλήσει χαμηλά και να υποστεί ζημία.
Πρόκειται για δύο πράξεις απόλυτα συνυφασμένες με τους κανόνες της αγοράς.
Το όριο των 100 χιλ ευρώ που έχει τεθεί εδώ και πολύ καιρό κατά την άποψη μας είναι ηθικά απαράδεκτο έχει μια πρακτικότητα αλλά είναι ηθικά απαράδεκτο.
Ο διαχωρισμός μεταξύ ομολόγων που αγοράστηκαν πρωτογενώς και ομολόγων που αγοράστηκαν δευτερογενώς κατά την άποψη μας είναι επικίνδυνη γιατί αν κάποιος αγόρασε μια εβδομάδα μετά την έκδοση γιατί να υποστεί ζημία.
Το ελληνικό κράτος έχει ένα δρόμο.
Τα φυσικά πρόσωπα κατέχουν 3,2 δις ευρώ ελληνικού χρέους.
Αυτά τα 3,2 δις ευρώ πρέπει να πληρωθούν όλα στην ονομαστική τους αξία.
Αν το ελληνικό κράτος δεν το πράξει κατά την άποψη μας θα πρέπει τα φυσικά πρόσωπα να καταφύγουν στην δικαιοσύνη και να ζητήσουν αποζημιώσεις.
Πέτρος Λεωτσάκος
www.bankingnews.gr
Επαναγορές σε τιμές κτήσης, όριο 100 χιλ ευρώ, διαχωρισμός μεταξύ πρωτογενών και δευτερογενών, ή χρονικός προσδιορισμός πότε δηλαδή αγοράστηκαν τα ομόλογα από τους ιδιώτες φυσικά πρόσωπα.
Θα αναφέρουμε ορισμένα παραδείγματα τα οποία αποδεικνύουν ότι καμία λύση δεν είναι πρακτικά δίκαιη πλην της πληρωμής στην ονομαστική αξία ή στις τιμές κτήσης.
Ας υποθέσουμε ότι το φυσικό πρόσωπο Α έχει αγοράσει το περιβόητο ομόλογο λήξης 20 Μαρτίου 2012.
Το χαμηλό του εν λόγω ομολόγου είναι 37,5 μονάδες βάσης και το υψηλό 105,27 μ.β.
Αν ισχύσει το μέτρο της επαναγοράς των ομολόγων στις τιμές κτήσης αυτός που το αγόρασε στις 105 μονάδες βάσης θα χάσει από το κεφάλαιο του και δικαιολογημένα καθώς το αγόρασε σε…λάθος τιμή.
Αυτός που το αγόρασε στις 37 ή 40 μονάδες βάσης γιατί να μην το πληρωθεί στις 37 ή 40 μονάδες βάσης;
Δεν πούλησε το ελληνικό κράτος στις 37 ή 40 μονάδες βάσης αλλά τράπεζα ή fund άρα υπέστη μια μεγάλη ζημία η οποία είναι όφελος για το κράτος.
Όμως οι τιμές κτήσης είναι δίκαιη λύση για όσους έχουν αγοράσει κάτω της ονομαστικής αξίας αλλά αν έχουν αγοράσει πάνω από την ονομαστική αξία είναι πρόβλημα.
Π.χ. αν κάποιος αγόρασε στις 112 μονάδες βάσης το ομόλογο λήξης 2037 θα υποστεί ζημία.
Όμως με ρεαλιστικά κριτήρια οι επαναγορές ομολόγων με κριτήριο τις τιμές κτήσης είναι πιο κοντά στην σωστή και δίκαιη λύση.
Εξέτασαν και το θέμα να πληρωθούν όλα τα ομόλογα πριν το καλοκαίρι του 2010 ή 2011 κανονικά δηλαδή στην ονομαστική αξία και μετά από το διάστημα αυτό να υποστούν haircut ανάλογο του haircut του PSI+.
Η λύση αυτή δεν είναι δίκαιη γιατί απλά επαναφέρουμε ένα βασικό επιχείρημα όταν αγοράζει κανείς ομόλογο χαμηλά σημαίνει ότι κάποιος άλλος αποφάσισε να πουλήσει χαμηλά και να υποστεί ζημία.
Πρόκειται για δύο πράξεις απόλυτα συνυφασμένες με τους κανόνες της αγοράς.
Το όριο των 100 χιλ ευρώ που έχει τεθεί εδώ και πολύ καιρό κατά την άποψη μας είναι ηθικά απαράδεκτο έχει μια πρακτικότητα αλλά είναι ηθικά απαράδεκτο.
Ο διαχωρισμός μεταξύ ομολόγων που αγοράστηκαν πρωτογενώς και ομολόγων που αγοράστηκαν δευτερογενώς κατά την άποψη μας είναι επικίνδυνη γιατί αν κάποιος αγόρασε μια εβδομάδα μετά την έκδοση γιατί να υποστεί ζημία.
Το ελληνικό κράτος έχει ένα δρόμο.
Τα φυσικά πρόσωπα κατέχουν 3,2 δις ευρώ ελληνικού χρέους.
Αυτά τα 3,2 δις ευρώ πρέπει να πληρωθούν όλα στην ονομαστική τους αξία.
Αν το ελληνικό κράτος δεν το πράξει κατά την άποψη μας θα πρέπει τα φυσικά πρόσωπα να καταφύγουν στην δικαιοσύνη και να ζητήσουν αποζημιώσεις.
Πέτρος Λεωτσάκος
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών