γράφει : Πέτρος Λεωτσάκος
(upd)Παρ΄ ότι βάλλονται πανταχόθεν οι διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών έχουν δείξει το καλύτερο πρόσωπο της Ελλάδος. Η χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας αλλά οι τράπεζες ακόμη αντέχουν και επιδεικνύουν αξιοσημείωτη σταθερότητα.
Κάκιστος διαχειριστής της δημόσιας περιουσίας το ελληνικό κράτος αποδεδειγμένα καλός διαχειριστής της κοινωνικής περιουσίας οι τραπεζίτες και το τραπεζικό σύστημα....
Κάκιστος διαχειριστής της δημόσιας περιουσίας το ελληνικό κράτος αποδεδειγμένα καλός διαχειριστής της κοινωνικής περιουσίας οι τραπεζίτες και το τραπεζικό σύστημα....
Μέχρι τώρα το τραπεζικό σύστημα τα έχει καταφέρει έχει λάβει επώδυνες αποφάσεις αλλά έως τώρα δεν κινδύνευσε να καταρρεύσει καμία τράπεζα.
Όμως εσχάτως φαίνεται να λαμβάνονται αποφάσεις από τις τράπεζες οι οποίες ναι μεν είναι κατανοητές καθώς αναζητούν με κάθε τρόπο κεφάλαια αλλά από την άλλη θα πρέπει οι αποφάσεις του σήμερα να αξιολογηθούν αν υποθηκεύουν την στρατηγική του αύριο.
Δύο φαίνεται ότι είναι οι κυρίαρχες τάσεις στο τραπεζικό σύστημα.
1)Πωλήσεις θυγατρικών στα Βαλκάνια και 2)Σχέδια για συγχωνεύσεις στην Ελλάδα.
Εκ πρώτης όφεως όπως τονίζουν τραπεζικά στελέχη οι επιλογές αυτές έχουν μια στόχευση να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα το κεφαλαιακό πρόβλημα των τραπεζών με το μικρότερο δυνατό κόστος.
Οι κινήσεις αυτές είναι λύσεις ανάγκης αλλά επιβεβλημένες ώστε να θωρακιστούν οι μητρικές τράπεζες.
Όπως αναφέρει τραπεζίτης αν είναι να διασφαλίσεις το σπίτι που κατοικείς αν χρειαστεί πουλάς και το οικόπεδο στο χωριό.
Ταυτόχρονα επανέρχονται σχέδια για deals στις τράπεζες για συγχωνεύσεις στον τραπεζικό κλάδο με την δημιουργία τραπεζικών πυλώνων με επίκεντρο την Εθνική, ιδιωτικές τράπεζες, ΤΤ και μικρές τράπεζες.
Είναι οι αποφάσεις των τραπεζιτών ορθές;
Ανατρέχοντας 4-5 χρόνια πίσω τι ανέφεραν οι διοικήσεις των τραπεζών όταν ξεκινούσαν το μεγάλο ταξίδι τους στα Βαλκάνια και στην δημιουργία δικτύων στο εξωτερικό τόνιζαν ότι για την Ελλάδα αποτελούν τα Βαλκάνια ζωτικό οικονομικό χώρο.
Φθάνοντας στο 2011 το επιχείρημα αυτό έχει περίπου ατονήσει.
Η Eurobank είναι μια μεγάλη και ισχυρή τράπεζα και κακώς εξήχθησαν λανθασμένα συμπεράσματα από τα stress tests για την κεφαλαιακής της επάρκεια. Αυτό είναι μια πραγματικότητα και καλό είναι να αποσαφηνισθεί.
Αλλά η στρατηγική να πωλήσει την Πολωνία και την Τουρκία δηλαδή την παρουσία της σε 2 χώρες κομβικής σημασίας στρατηγικά ίσως αποδειχθεί λανθασμένη μελλοντικά.
Η Εθνική πουλάει το 20% της Finansbank αλλά δεν παύει να κρατάει ένα μεγάλο στρατηγικό ποσοστό.
Η Πειραιώς επίσης πουλάει στην Αίγυπτο όπου υπάρχουν ορισμένα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα αλλά και στην περίπτωση της Αιγύπτου στρατηγικά ίσως δεν είναι ορθός δρόμος η πώληση.
Η ΑΤΕ με βάση το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πωλήσει τις θυγατρικές σε Ρουμανία και Σερβία.
Γενικώς η αποδυνάμωση των διεθνών δραστηριοτήτων φαίνεται να μην αποτελεί τον σωστό δρόμο. Σε 4-5 χρόνια οι χώρες αυτές μπορεί να εμφανίζουν ιδιαίτερα οικονομικά χαρακτηριστικά.
Τα σχέδια για deals ενέχουν κινδύνους
Το δομικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι διττό ομόλογα άρα κίνδυνος haircut άρα τεράστιες κεφαλαιακές ζημίες και κορεσμός καθίζηση στην ελληνική τραπεζική αγορά φαινόμενο που ξεκίνησε πριν την κρίση και αυξήθηκε κατακόρυφα με την κρίση.
Συγχωνεύοντας δύο τράπεζες αυτομάτως το όλο εγχείρημα μπαίνει σε μια ζυγαριά αξιολόγησης.
Από την μια οι συνέργειες και από την άλλη οι ζημίες.
Δεν είναι ευδιάκριτο αν τα οφέλη είναι περισσότερα από τις ζημίες και τους δυνητικούς κινδύνους.
Όποιοι εύκολα βγάζουν συμπεράσματα απλώς θα υπενθυμίσουμε ότι σχεδόν σπάνια εν μέσω καθοδικού κύκλου προκύπτουν επιτυχημένα deals.
Ο κίνδυνος να προκύψουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από ένα deal σε σχέση με τα προσδοκώμενα οφέλη είναι πολύ μεγάλος αυτή την περίοδο.
Ωστόσο κάποια στιγμή θα κληθούν οι βασικοί μέτοχοι να συμμετάσχουν στη διαδικασία ανάταξης της οικονομίας και πιθανότητα για πολλοστή φορά να κληθούν να καταβάλλουν σημαντικά κεφάλαια για την διασφάλιση των τραπεζών που ελέγχουν ως μέτοχοι.
Πέτρος Λεωτσάκος
www.bankingnews.gr
Όμως εσχάτως φαίνεται να λαμβάνονται αποφάσεις από τις τράπεζες οι οποίες ναι μεν είναι κατανοητές καθώς αναζητούν με κάθε τρόπο κεφάλαια αλλά από την άλλη θα πρέπει οι αποφάσεις του σήμερα να αξιολογηθούν αν υποθηκεύουν την στρατηγική του αύριο.
Δύο φαίνεται ότι είναι οι κυρίαρχες τάσεις στο τραπεζικό σύστημα.
1)Πωλήσεις θυγατρικών στα Βαλκάνια και 2)Σχέδια για συγχωνεύσεις στην Ελλάδα.
Εκ πρώτης όφεως όπως τονίζουν τραπεζικά στελέχη οι επιλογές αυτές έχουν μια στόχευση να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα το κεφαλαιακό πρόβλημα των τραπεζών με το μικρότερο δυνατό κόστος.
Οι κινήσεις αυτές είναι λύσεις ανάγκης αλλά επιβεβλημένες ώστε να θωρακιστούν οι μητρικές τράπεζες.
Όπως αναφέρει τραπεζίτης αν είναι να διασφαλίσεις το σπίτι που κατοικείς αν χρειαστεί πουλάς και το οικόπεδο στο χωριό.
Ταυτόχρονα επανέρχονται σχέδια για deals στις τράπεζες για συγχωνεύσεις στον τραπεζικό κλάδο με την δημιουργία τραπεζικών πυλώνων με επίκεντρο την Εθνική, ιδιωτικές τράπεζες, ΤΤ και μικρές τράπεζες.
Είναι οι αποφάσεις των τραπεζιτών ορθές;
Ανατρέχοντας 4-5 χρόνια πίσω τι ανέφεραν οι διοικήσεις των τραπεζών όταν ξεκινούσαν το μεγάλο ταξίδι τους στα Βαλκάνια και στην δημιουργία δικτύων στο εξωτερικό τόνιζαν ότι για την Ελλάδα αποτελούν τα Βαλκάνια ζωτικό οικονομικό χώρο.
Φθάνοντας στο 2011 το επιχείρημα αυτό έχει περίπου ατονήσει.
Η Eurobank είναι μια μεγάλη και ισχυρή τράπεζα και κακώς εξήχθησαν λανθασμένα συμπεράσματα από τα stress tests για την κεφαλαιακής της επάρκεια. Αυτό είναι μια πραγματικότητα και καλό είναι να αποσαφηνισθεί.
Αλλά η στρατηγική να πωλήσει την Πολωνία και την Τουρκία δηλαδή την παρουσία της σε 2 χώρες κομβικής σημασίας στρατηγικά ίσως αποδειχθεί λανθασμένη μελλοντικά.
Η Εθνική πουλάει το 20% της Finansbank αλλά δεν παύει να κρατάει ένα μεγάλο στρατηγικό ποσοστό.
Η Πειραιώς επίσης πουλάει στην Αίγυπτο όπου υπάρχουν ορισμένα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα αλλά και στην περίπτωση της Αιγύπτου στρατηγικά ίσως δεν είναι ορθός δρόμος η πώληση.
Η ΑΤΕ με βάση το σχέδιο αναδιάρθρωσης θα πωλήσει τις θυγατρικές σε Ρουμανία και Σερβία.
Γενικώς η αποδυνάμωση των διεθνών δραστηριοτήτων φαίνεται να μην αποτελεί τον σωστό δρόμο. Σε 4-5 χρόνια οι χώρες αυτές μπορεί να εμφανίζουν ιδιαίτερα οικονομικά χαρακτηριστικά.
Τα σχέδια για deals ενέχουν κινδύνους
Το δομικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι διττό ομόλογα άρα κίνδυνος haircut άρα τεράστιες κεφαλαιακές ζημίες και κορεσμός καθίζηση στην ελληνική τραπεζική αγορά φαινόμενο που ξεκίνησε πριν την κρίση και αυξήθηκε κατακόρυφα με την κρίση.
Συγχωνεύοντας δύο τράπεζες αυτομάτως το όλο εγχείρημα μπαίνει σε μια ζυγαριά αξιολόγησης.
Από την μια οι συνέργειες και από την άλλη οι ζημίες.
Δεν είναι ευδιάκριτο αν τα οφέλη είναι περισσότερα από τις ζημίες και τους δυνητικούς κινδύνους.
Όποιοι εύκολα βγάζουν συμπεράσματα απλώς θα υπενθυμίσουμε ότι σχεδόν σπάνια εν μέσω καθοδικού κύκλου προκύπτουν επιτυχημένα deals.
Ο κίνδυνος να προκύψουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα από ένα deal σε σχέση με τα προσδοκώμενα οφέλη είναι πολύ μεγάλος αυτή την περίοδο.
Ωστόσο κάποια στιγμή θα κληθούν οι βασικοί μέτοχοι να συμμετάσχουν στη διαδικασία ανάταξης της οικονομίας και πιθανότητα για πολλοστή φορά να κληθούν να καταβάλλουν σημαντικά κεφάλαια για την διασφάλιση των τραπεζών που ελέγχουν ως μέτοχοι.
Πέτρος Λεωτσάκος
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών